Yazarın sunduğu bu kontrol listesi ilk bakışta masum görünüyor. Fakat satır aralarına bakınca insan düşünmeden edemiyor: Acaba bu sorular, asıl sorulması gerekenleri unutturmak için bir sis perdesi mi? Belki de gerçek sınav, bu testi kimin, ne zaman ve hangi niyetle partnerinin önüne koyduğunda başlıyordur. Sanki asıl oyun, testin sonuçlarında değil, bizzat testin varlığında gizli.

Yine harika bir yazı, elinize, kaleminize sağlık. Zaten sizden ne zaman kötü bir yazı gördük ki? Her yazınızda olduğu gibi bu yazıda da insanı durup bir düşündürüyorsunuz. Bu karmaşık konuları bu kadar sade ve anlaşılır bir dille anlatabilmek gerçekten özel bir yetenek. Sadece bilgi vermiyor, okurunuza adeta bir ayna tutuyorsunuz. Bu yüzden her yazınızın yeri bende çok ayrıdır.

Bu blogu ilk keşfettiğim günü hatırlıyorum da… O zamanlar daha butik, daha küçük bir köşeydi sanki. Şimdi ne kadar büyüdü, ne kadar çok insana ulaşıyor. Ama kalitesi, o samimi üslubu hiç değişmedi, aksine daha da demlendi. İlişkiler üzerine yazdığınız ilk denemelerden bugünkü bu derinlikli analize kadar her adımınıza şahit olmak çok güzel. O zamandan beri her yazınızı kaçırmadan okurum. İyi ki varsınız, iyi ki yazıyorsunuz. Bizi bu güzel yazılarınızdan mahrum bırakmayın.

Bu yazıyı okuyunca aklıma geldi, ben de eşimle yeni bir şehre taşındığımız ilk zamanları hatırladım. Hiç kimseyi tanımıyorduk, evimiz bomboştu ve her şeyi sıfırdan kurmaya çalışıyorduk. Bir akşam, saatlerce uğraşıp bir türlü kuramadığımız o lanet kitaplık yüzünden öyle bir tartıştık ki, sesimiz bütün apartmanı inletti sanırım. O an ikimiz de o kadar yorgun, o kadar gergindik ki, sorun kitaplık değil de sanki bütün dünyaymış gibi birbirimize patladık.

Sonra bir an durduk, etraftaki vida ve tahta karmaşasının ortasında birbirimize baktık ve birden kahkahalarla gülmeye başladık. O an anladık ki biz birbirimize değil, o duruma karşı savaşıyorduk aslında. O gün bizim için gerçek bir testti. Mesele mükemmel olmak değil, en saçma anlarda bile birbirinin tarafında olduğunu, AYNI takımda olduğunu hatırlayabilmekmiş. O kitaplık hala salonumuzun baş köşesinde durur, bize hep o günü hatırlatır.

İlişkilerin sağlığını belirli metriklerle değerlendirme fikri üzerine düşünmek oldukça değerli bir çaba. Ancak “test” kavramının kendisi, doğası gereği bir geçme veya kalma durumu çağrıştırdığı için ilişkilerin karmaşık ve akışkan yapısıyla ne kadar örtüştüğü üzerine düşünmek gerekiyor. Bu noktada, yazıda ele alınan değerlendirme yöntemlerinin hangi psikolojik ekol veya araştırmaya dayandığı merak konusu oluyor. Acaba bu tür standart yaklaşımlar, her ilişkinin kendine özgü dinamiğini, kültürel farklılıkları ve çiftlerin zaman içindeki değişimini ne ölçüde hesaba katabiliyor? Belki de asıl odak, belirli bir testin sonucundan ziyade, bu tür araçların çiftler arasında bir diyalog başlatıcı olarak nasıl kullanılabileceği ve kendi sağlıklı ölçütlerini oluşturmalarına nasıl yardımcı olabileceği olmalıdır.

Bu konuyla ilgili yapılan bazı çalışmalar da gösteriyor ki, ilişkilerin sağlığını ölçmeye yönelik bu tür öz değerlendirme araçları, bireylerin kendi dinamiklerine dair farkındalık kazanmaları için bir başlangıç noktası olabilir. Ancak, evlilik doyumu ve uzun ömürlülüğünü öngören temel faktörler genellikle daha derinlerde yatar. İletişim kalıpları, çatışma çözümleme becerileri ve paylaşılan değerler sistemi gibi unsurlar, anlık bir testin skorundan çok daha belirleyici olmaktadır. Özellikle yapıcı tartışma yürütebilme ve olumsuz etkileşim döngülerinden kaçınma becerisinin, partnerler arasındaki bağın gücünü belirlemede kritik rol oynadığı sıkça vurgulanır.

Bu tür testlerin bir diğer önemli boyutu ise, sonuçların yorumlanmasındaki potansiyel tuzaklardır. Bir skorun veya belirli bir kategorinin, karmaşık ve çok katmanlı bir ilişki dinamiğini tam olarak yansıtması beklenmemelidir. Bu araçlar, bir ‘teşhis’ koymaktan ziyade, partnerlerin üzerinde konuşmaları gereken potansiyel alanları belirlemeye yarayan birer diyalog başlatıcı olarak görüldüğünde daha işlevsel hale gelir. Dolayısıyla, bu değerlendirmeleri nihai birer hüküm yerine, ilişki üzerine düşünmek ve iletişimi güçlendirmek için bir fırsat olarak ele almak daha analitik bir yaklaşım olacaktır.

İlişkileri bir testin süzgecinden geçirerek anlamlandırma çabası, aslında insanın belirsizlik karşısındaki o kadim arayışını ne kadar da güzel özetliyor. Sanki iki ruhun birbiri içinde eridiği, sınırların kaybolduğu o kutsal alanı, bir haritaya sığdırmaya, koordinatlarla tanımlamaya çalışıyoruz. Peki ya bu testler, bize arazinin kendisini değil de sadece o araziye dair kendi çizdiğimiz, beklentilerimizle ve korkularımızla şekillendirdiğimiz bir taslağı sunuyorsa? Memnuniyet seviyelerini rakamlara dökmek, o ilişkinin sessiz anlarında paylaşılan bir bakışın, zor bir günde sıkıca tutulan bir elin veya yılların birikimiyle oluşan o görünmez bağın derinliğini gerçekten ölçebilir mi? Belki de asıl aradığımız şey, ilişkinin gücüne dair bir kanıt değil, kendi varoluşumuzun bir başkasının varlığında bulduğu o anlama dair bir işarettir. Bu testlerin sonuçları, nihayetinde bize aşkın gizemini çözdüğümüzü mü, yoksa o gizemin karşısında ne kadar çaresiz olduğumuzu mu fısıldar?

test yaptırdım geçen gün kolestrolüm cıkmıs napcam ben simdi

Harika bir yazı, anladıklarımı hemen özetliyorum: Önce evliliğimin mevcut durumunu bilimsel bir gözle değerlendirmek ve bu testi bir başlangıç noktası olarak kabul edeceğim, sonra bu test aracılığıyla ilişkimizdeki dinamiklerin zamanla nasıl değiştiğini ve aramızdaki bağın gücünü anlamaya çalışacağım ve son olarak bu süreçten elde ettiğim farkındalığı ilişki memnuniyetimizi artırmak için somut adımlar atmakta kullanacağım.