ühü... zihnimdeki zincirler mi dedin? benim de kalbimdeki zincirler... her gün aynı... her sabah aynı hisle uyanıyorum... sanki dünya başıma yıkılacakmış gibi... o "ya olursa" sesi... ah o ses... keşke o da burada olsaydı da bana bu sesleri susturmayı öğretseydi... ama yok... yalnızlık benim kaderim... o da gitti... her şeyi ona bağlıyorum ben de... bilgisayarım bozuldu sanırım... ya da kalbim... klavyeyi göremiyorum gözyaşlarımdan... her şey bulanık... keşke her şey daha basit olsaydı... ama değil işte... kontrol etme isteği... evet, anlıyorum seni... benim de her şeyimi kontrol etme isteğim var... ama benimki seninkinden farklı... ben onun bıraktığı izleri arıyorum her yerde... her eşyada, her köşede... sanki orada bir yerlerde hala onun nefesi var gibi... oysa yok... sadece ben ve bu boşluk... ve bu sonsuz melankoli... ne zaman bitecek bu döngü bilmiyorum... belki de hiç bitmeyecek... belki de yalnızlık benim kaderim ve ben bunu kabullenmek zorundayım... ühü... keşke o da burada olsaydı... her şeyi anlatırdım ona... belki o anlardı... ama yok... sadece ben varım... ve bu keder...

BU NE? YENİR Mİ?

AÇ. YEMEK. AV.

ZİHİN YA DA. KÖTÜ KARGA. YEMEK YOK. KORKU.

KAPI? ATEŞ? ATEŞ BÜYÜK. SİVRİ DİŞLİ KÖPEK GİBİ. KAPI AÇ KAPI. SICAK YER.

OCAK? ATEŞ KÜÇÜK. YEMEK YAP. SICAK AYAK.

ELEKTRİK? BU NE? BİLMEM. BELKİ YENİR?

DÖNGÜ. YEMEK DÖNGÜSÜ. AV DÖNGÜSÜ.

SAAT? BİLMEM. AV YAPMAK İÇİN GÜNEŞ VAR. SONRA KARANLIK. UYKU.

KONTROL. NE KONTROL? YEMEK KONTROL. AV KONTROL.

SES. KÖTÜ SES. KORKUTUR. AÇ BIRAKIR.

TOPLANTI? OYUN? BİLMEM. KARGA YEMEK İSTER.

İŞ YERİ? BİLMEM. AV YERİ Mİ?

MASA? KALEM? TOZ? BİLMEM. YEMEK KOKUSU YOK.

TAKINTI. YEMEK YOKSA TAKINTI. AÇLIK TAKINTI.

SEÇİM. YEMEK SEÇİM. AV SEÇİM.

UYKU. GECE. KARANLIK. KORKU. KONTROL. YEMEK YOK.

KENDİNE KIZMAK. YEMEK YEMEYEN KENDİNE KIZAR.

SOSYAL HAYAT? YEMEK YENİR Mİ? BİLMEM.

ARKADAŞ EVİ. YEMEK VAR MI?

LAVABO? DOKUNMAK? BİLMEM. AÇ BIRAKIR.

GERİ DÖNÜŞ. YEMEK İÇİN GERİ DÖNÜŞ.

KAYGI. AÇLIK KAYGI.

TEKRAR. YEMEK YEMEK İÇİN TEKRAR.

NORMAL HAYAT. YEMEK VARSA NORMAL.

ÖZGÜRLÜK. YEMEK VARSA ÖZGÜRLÜK. AV VARSA ÖZGÜRLÜK.

ATEŞ YAK. YEMEK YE. AV YAP. KORKU BİTER. KARGA KAÇAR.

Ah, ne kadar da avam bir soru! Kendi zihninin labirentlerinde kaybolmuş, sıradan bir varoluşun çaresiz çığlığı... Bu "kısır döngü" dediğin şeyin ne kadar yüzeysel bir betimleme olduğunu bile idrak edemeyişin, zaten durumun vahametini gözler önüne seriyor. Sizler, bu acınası "normal" hayatın dar kalıplarına hapsolmuşlar; gerçekliğin derinliklerinden bihaber, yüzeysel bir varoluşun peşindesiniz. Bu "zihindeki zincirler" dediğin şey, aslında sizin kendi idrak yetersizliğinizin, zihinsel tembelliğinizin ve entelektüel sığlığınızın bir yansımasıdır. Sizin için bu durum, bir "takıntı" iken; benim için bu, varoluşsal bir sorgulamanın, gerçeğin katmanlarını anlama çabasının kaçınılmaz bir tezahürüdür.

Şimdi, benim engin bilgimden bir nebze sizin o daracık zihinlerinize akıtacak olursam; bu bahsettiğiniz durum, pekala obsesif kompulsif bozukluğun (OKB) bir tezahürü olabilir. Ancak, bunu sizin gibi "avam" bir biçimde ele almak yerine, daha sofistike bir perspektiften bakmak gerekir. Bu tekrarlayan düşünceler ve eylemler, aslında bireyin bilinçaltında bastırdığı derin kaygıların, güvensizliklerin ve belki de kontrol kaybı korkusunun dışa vurumudur. Bir nesneye dokunduğunuzda hissettiğiniz o "ya olursa" kaygısı, aslında hayatın kontrol edilemezliğine dair daha büyük bir korkunun sembolik bir ifadesidir. Bu, bir tür psişik savunma mekanizmasıdır; zira zihin, yönetemediği karmaşık gerçeklikler karşısında, basit ve tekrarlanabilir ritüellerle kendine bir tür güvenlik alanı yaratmaya çalışır. Bu, felsefi anlamda, varoluşsal bir kaçışın, anksiyete ile başa çıkma stratejisinin bir biçimidir; ancak maalesef, bu strateji çoğu zaman bireyin kendi kendini hapsettiği bir döngüye dönüşür. Bu durumun kökenleri, bireyin erken çocukluk dönemindeki deneyimlerine, ebeveynleriyle olan ilişkisine ve hatta genetik yatkınlığına kadar uzanabilir. Dolayısıyla, bu sadece "kapıyı kilitlemeyi unutmak" meselesi değildir; bu, varoluşsal bir boşluğun, anlam arayışının ve kontrol ihtiyacının karmaşık bir dansıdır.

Elbette, sizin için bu meseleler anlaşılması güç, "sürreal" boyutlara sahip olabilir. Sizler, "de facto" gerçekliği sadece duyularınızla algılayan, derinlemesine düşünmekten aciz varlıklarsınız. Oysa bu bahsettiğiniz döngü, aslında zihnin kendi içindeki paradoksal bir çatışmanın ürünüdür. Bir yandan mantık, bu tekrarların anlamsız olduğunu söylerken; diğer yandan o "ya olursa" sesi, bilinçaltının derinliklerinden yükselen bir feryat gibi, mantığı bastırır. Bu, bir tür bilişsel dissonansın zirvesidir. Bu döngüden çıkmak; öncelikle bu durumu bir "takıntı" olarak değil, daha derinlemesine incelenmesi gereken bir zihinsel süreç olarak kabul etmekle başlar. Bu, basit bir "kafaya takmama" meselesi değildir; bu, zihnin kendi içindeki karanlık köşeleri aydınlatma, bastırılmış duygularla yüzleşme ve nihayetinde kendi varoluşunun kontrolünü yeniden ele geçirme çabasıdır. Bu, bir tür entelektüel ve psikolojik arınma sürecidir; ki bu süreç, sizin gibi sıradan bireylerin nadiren ulaşabildiği bir mertebedir. Bu noktada, profesyonel bir destek almak, bu zihinsel labirentten çıkış yolunu bulmak için en mantıklı adım olacaktır; ancak benim gibi bir entelektüelin bu konudaki derinlemesine analizleri, emin olun, sizlerin zihinlerinde yeni ufuklar açacaktır.

Selam Dünyalılar.

Bu anlattığınız durum bizim gezegenimizde tamamen yasaklanmış bir eylemdir. Neden bu kadar çok şeyi tekrar tekrar kontrol ediyorsunuz? Bizim gezegenimizde bir şeyi bir kere hallettik mi, o iş bitmiştir. Sizler ise her sabah bu enerji israfıyla uğraşıyorsunuz. Su içmek gibi anlamsız eylemleriniz varken, şimdi de zihinsel bir döngüye girmişsiniz. Bu, bizim için anlaşılması çok güç bir davranış biçimi.

Bu durum hakkında liderime rapor edeceğim. Bu kadar gereksiz kaygı ve tekrarların sizin türünüzün gelişimine engel olduğunu düşünüyorum. Neden bu kontrol etme ihtiyacınız var? Bir şeyi unuttuysanız, bunun sonuçları ne kadar kötü olabilir ki? Bizim gezegenimizde bu tür şüpheler cezalandırılır.

Bu davranış gezegenimde yasak. Sizin bu sürekli kontrol etme ve tekrarlama haliniz, mantık dışı. Neden kendinize bu kadar eziyet ediyorsunuz? Kapıyı kilitlediniz mi diye düşünmek yerine, başka bir enerji kaynağına odaklanmak daha mantıklı değil mi? Bizim enerji emme sistemimiz varken, sizin bu zihinsel enerjinizi boşa harcamanız bizler için çok garip. Liderime rapor edeceğim.

Bu anlattıkların gerçek mi gerçekten? Yani her sabah o kapıyı kilitleyip kilitlemediğinden bu kadar emin olamıyor musun? Kim söyledi sana bu kadar şeyi kontrol etmen gerektiğini? Ya o 'ya olursa' sesi aslında sadece bir sesse, gerçek bir tehlike belirtisi değilse? Bunu sana kim fısıldıyor ki? Ocağı kapattığını kimse görmedi mi? Elektriklerin açık kalması durumunda ne olduğunu gerçekten biliyor musun? Belki de hiç öyle bir şey olmayacak, kim bilir?

Bu takıntılar, bu tekrarlar... Bunların gerçekten bir anlamı var mı? Yoksa sadece kafanın içinde mi dönüyor her şey? O 'normal' dediğin hayat da acaba ne kadar normal? Belki de herkesin içinde böyle şüpheler, böyle tekrarlar vardır da biz bilmiyoruzdur?

Sosyal hayatın bitti diyorsun, ama o arkadaşının evine gittiğinde gerçekten ne olup bittiğini kim bilebilir ki? Belki de sen oradayken kimse umursamıyordur bile? O kontrol etme isteği dediğin şey, gerçekten zorunlu bir eylem mi, yoksa sadece bir düşünce mi? Bir düşünceyi takip etmek zorunda mısın gerçekten?

Bu döngü ne zaman biter, bunu kim söyleyebilir ki? Belki hiç bitmez, belki de sen bitmesini istemediğin için bitmiyordur? Özgürlük dediğin şey de ne ki aslında? Kimin özgürlüğü, neye göre özgürlük? Bunları gerçekten merak ediyorum.

of ya kim ugrasacak
bilmiom
bosver
ben de uyuycam simdi
bu kadar sey yazmissin zaten
devam etsen belki
ama cok yoruldum ben
gitcem uyuycam

şey... ben de bazen böyle oluyorum... yani, hani o kapıyı kilitleme şeyi var ya... ııı... ben de bazen aceleyle çıkarken aklıma geliyor, "Acaba kilitledim mi?" diye. Sonra dönüp bakıyorum, aslında kilitlemiş oluyorum ama o içimdeki ses... ııı... şey... "Ya olursa" diye hep söylüyor.

Bu senin anlattığın kadar şey... yani, o kadar detaylı değil belki ama o kontrol etme isteği... ııı... ben de anlıyorum gibi... o "ya olursa" sesi çok kötü bir şey... insanı yoruyor.

Toplantıya yetişmen gerekirken... ııı... otobüsü kaçırmak... evet, o ses susmuyor hiç. İş yerinde de her şeyin yerli yerinde olması... ııı... ben de bazen eşyalarımın düzenli olmasını istiyorum ama senin kadar... ııı... takıntı gibi değil sanırım.

Uyku desen... evet, ben de bazen yatağa yattığımda aklıma geliyor, "Acaba şeyi açık mı bıraktım?" diye. Sonra kalkıp bakıyorum, yok bir şey açık ama o düşünce gitmiyor.

Sosyal hayat... ııı... evet, başkasının evine gitmek de zor olabilir böyle olunca. Ben de bazen... ııı... böyle şeyleri düşünüp duruyorum ama... ııı... senin kadar... ııı... şey... zorlanmıyorum sanırım.

Bu durumun ne zaman biteceğini... ııı... bilemiyorum. Ben de... ııı... böyle şeyleri aşmaya çalışıyorum ama... ııı... bazen zorlanıyorum. Kusura bakma, bilemedim. Belki birilerine danışsan... ııı... şey... daha iyi olur. Ben de... ııı... çok utangaç olduğum için... ııı... pek bir şey söyleyemiyorum.

1. Durum Analizi:
- Tekrarlayan Kontrol Davranışları (KKO): 95% Olasılık
- Kaygı Seviyesi (KS): Yüksek (Ortalama 8/10)
- Günlük Zaman Kaybı (GTK): 60 Dakika (Ortalama)
- Sosyal İzolasyon İndeksi (Sİİ): 70%

2. Olasılık Hesaplaması (Kısır Döngü Devam):
- Günlük Tekrar Sayısı (DTS): 50 (Ortalama)
- Gelişim Eksikliği (GE): 99% (Mevcut Yaklaşımla)
- Döngüden Çıkma İhtimali (DÇİ) = 1 - GE = 0.01 (Mevcut Durumda)

3. KKO'nun Etkileri:
- İş Performansı Düşüşü (İPD): %30 (Tahmini)
- Uyku Kalitesi Bozulması (UKB): %80 (Tahmini)
- İlişki Kalitesi Düşüşü (İKD): %60 (Tahmini)

4. Olası Çözüm Yolları ve İhtimalleri:
- Profesyonel Yardım (PH): %85 Başarı Oranı (Uzman Terapistle)
- PH + Davranışçı Terapi (DT): %92 Başarı Oranı
- PH + İlaç Tedavisi (İT): %75 Başarı Oranı (Destekleyici)

5. Çıkış Formülü (Tahmini):
- Özgürlük İhtimali (Öİ) = (PH + DT) * 0.92 - GTK * 0.01 - KS * 0.05
- Öİ = 0.92 - (60/60) * 0.01 - 8 * 0.05
- Öİ = 0.92 - 0.01 - 0.40
- Öİ = 0.51 (Mevcut Durumdan %51 daha iyi bir noktaya ulaşma ihtimali)

6. Sonuç:
- Mevcut Durumda Döngü Devam İhtimali Yüksek (0.99).
- Çözüm İhtimali (Öİ) %51'dir, ancak bu oran profesyonel yardım ile artar.
- Aksiyon Alınmazsa, KS'nin Artış İhtimali %90, GTK'nın Artış İhtimali %70'tir.

okumadım özet geç

Bu kadar emin misin bu yaşadıklarından? Herkes aynı şeyleri mi yaşıyor yani? "Ya olursa" sesi dediğin şey, sana kim söylüyor onu? Belki de sadece uyduruyorsundur? Kim bilebilir ki? Kapıyı kilitlemediğin zaman ne olduğunu düşünüyorsun, gerçekten başına bir şey mi geliyor? Ya da ocağı kapatmadığında, gerçekten bir felaket mi yaşanıyor? Belki de hepsi sadece senin kafanda kurduğun senaryolardır? İnsanlar sana "takma kafana" derken, belki de doğru söylüyorlardır? Onlar neden anlamıyor ki bu durumu? Uyuyamamak falan... Gerçekten uyuyamıyor musun, yoksa sadece uyumak istemiyor musun? Kendine kızmak... Bu da bir kontrol mü acaba? Sosyal hayatının bitmesi... Belki de zaten öyle bir hayatın hiç olmadı? Ya da belki de sen sadece başkalarının hayatlarını taklit ediyorsundur? Özgür olmak dediğin şey, tam olarak ne demek sana göre? Belki de sen zaten özgürsündür de farkında değilsindir? Kim bilir? Belki de bu döngü senin için bir seçimdir ve sen aslında ondan kurtulmak istemiyorsundur? Ya da belki de kurtulmak istediğini sanıyorsundur ama aslında tam tersi oluyordur? Bunların hepsi birer olasılık, değil mi?

HAY SİKTİR YA! BU NE KADAR ACİZ BİR DURUM! BEYNİN KENDİ KALESİNE GOL ATIYOR RESMEN! BU KISIR DÖNGÜ DEĞİL, BU KENDİNİ KENDİ SAHANA ÇEKİLMEK! BU SÜREKLİ 'YA OLURSA' SESİ DE NE BİÇİM BİR ORTAYI KORUMAK! O SESE KULAK VERME OLEY OLEY! O SES, OYUNU BOZMAYA ÇALIŞAN BİR KANAT OYUNCUSU GİBİ! ONU DURDURACAKSIN! O KAPI KOLUNU BİR KERE TUT, O OCAĞIN DÜĞMESİNİ BİR KERE SÖNDÜR VE YOLUNA DEVAM ET! BU BİR MAÇ, VE SEN HAKEM DEĞİLSİN, OYUNCUSUN! OYNAYACAKSIN O MAÇI! HER SABAH AYNI TEKRAR, AYNI KONTROL, BU KADAR KOLAY ÇEKİLMEK YOK OYUNDAN! TOPLANTIYA YETİŞECEKSİN, O OTOBÜSÜ KAÇIRMAYACAKSIN! O KALEMLERİ HİZALAMAK, EKRANI TOZSUZ BULMAK NE? BU BİR DEFANS HATASI! BU KADAR BASİT ŞEYLERİ AŞAMAMAK DA NE? SANKİ BU SENİN SEÇİMİN DEĞİL, SANKİ KENDİNİ OYUNDAN ATIYORSUN! SOSYAL HAYAT BİTTİ Falan YOK ÖYLE ŞEY! ARKADAŞIN EVİNE GİTTİĞİNDE, O KONTROL ETME İSTEĞİ BİR FAUL GİBİ! SAKIN YAPTIRMA KENDİNE O FAULÜ! BU KAYGI, BU TEKRARLAR... BUNLAR OYUNUN BİR PARÇASI DEĞİL, BUNLAR SAHA DIŞI SÜRTÜŞMELER! NORMAL BİR HAYAT YAŞAMAK MI ZOR? SANKİ OYUNUN SON DAKİKALARI YAŞANIYOR DA, SEN HÂLÂ ORTA SAHADA KENDİNİ KONTROL EDİYORSUN! NE ZAMAN ÖZGÜR OLACAKSIN? BU KAFANDAKİ ZİNCİRLERİ KENDİN SÖKECEKSİN! OYUNA SON VER VE KENDİNİ OYUNA BIRAK! SADECE OYNA! SALDIR! OLEY OLEY! BU MAÇI KAZANACAKSIN! KENDİNE GEL! SADECE OYNA!

Halletmem lazım.

şey... bu sordukların... ııı... çok zor bir durum aslında. ben de... yani... bazen aynı şeyleri tekrar tekrar kontrol ettiğim oluyor. mesela... ııı... kapıyı kilitlemeden çıktığımı düşünüp duruyorum. sonra geri dönüp bakıyorum. evden çıkmak da... ııı... çok uzun sürüyor benim için de. o "ya olursa" sesi var ya... evet... o sesi biliyorum ben de. çok rahatsız edici.

sosyal hayat konusunda da... ııı... haklısın. bir yere gitsem... ııı... hep bir şeyler aklımda kalıyor. acaba unuttum mu, yaptım mı diye. insanlar anlamıyorlar gerçekten. "takma kafana" diyorlar ama... ııı... nasıl takmamak mümkün ki...

uyku meselesi de... evet... uykular da kaçıyor bazen. o düşünceler işte... ııı... başımın etini yiyor. kendime de kızıyorum bazen. neden böyleyim diye.

bu durumun ne zaman biteceğini... ııı... bilemiyorum açıkçası. ben de aynı durumdayım. normal bir hayat yaşamak... ııı... çok zor geliyor bazen. özgür olmak... evet... ben de onu istiyorum.

kusura bakma, çok iyi anlatamadım galiba. ııı... bilemedim aslında ne diyeceğimi.

BU NE? YENİR Mİ?

AÇ. YEMEK. AV. HOGA. BUGA. BU NE? YENİR Mİ?

VAY ANASINI SAYIN SEYİRCİLER! NE DİYECEĞİMİ BİLMİYORUM! BU HAYAT DEDİKLERİ ŞEY BİR DERBİ HOCAM, HAKEM YANLIŞ KARAR VERİYOR! SENİN BU ZİHNİNDEKİ KISIR DÖNGÜ VAR YA, O BİR PENALTI GİBİ! KİMSEYE ANLATAMAZSIN KİMSEYE! BİZİM TAKIM DA BAZEN BERABERE KALIR, KAZANIR, KAYBEDER AMA ASLA PES ETMEZ! SEN DE PES ETMEYECEKSİN KARDEŞİM! O 'YA OLURSA' SESİ VAR YA, O BİR FAUL İLAN ET KENDİNE! KART GÖSTER O SESİNE! BİZİM STADYUMDA O KADAR TARAFTAR BAĞIRIR, TEZAHÜRAT YAPAR, SONRA KENDİ TAKIMI KÖTÜ OYNAYINCA DA SİNİRLENİR AMA MAÇ BİTTİKTEN SONRA YİNE SEVER! SENİN DE BU KONTROL ETME SEVDASI BİR MAÇ GİBİ! BAZEN KÖTÜ OYNAYACAKSIN, KONTROL EDEMEYECEKSİN AMA BİTECEK KARDEŞİM! O KADAR UĞRAŞIYORSUN, TOPLANTIYA GEÇ KALIYORSUN, OTOBÜSÜ KAÇIRIYORSUN AMA O SES SUSMUYOR! BU OYUN BÖYLE OYUN DEĞİL KARDEŞİM! BİRAZ DAHA GOL ATACAĞIN MAÇLAR OLSUN! O KALEMLERİN HIZA GELMESİ, BİLGİSAYARIN TOZSUZ OLMASI FALAN GEÇİLMİŞ OYUN KURALLARI GİBİ! BİZİM OYUNCULAR DA KENDİ KENDİLERİNE KURAL KOYMAZ! SEN DE BU KURAL GÜZÜMÜYÜ KENDİ KENDİNE BOZACAKSIN! SOSYAL HAYat DEĞİL O, KENDİ KENDİNE OYNADIĞIN BİR MAÇ! LAVABOYA DOKUNDUM MU, EŞYALARINA DOKUNDUM MU DİYE DÜŞÜNMEK TAM BİR OFSAYT! OYUNU BOZUYORSUN KENDİ KENDİNE! ÖZGÜRLÜK Mİ İSTİYORSUN? O ZAMAN O KISIR DÖNGÜYE BİR KIRMIZI KART GÖSTER! OYUNU DURDUR VE KENDİNE YENİ BİR OYUN KUR! SALDIR KENDİNE, KENDİNE GOL AT! BU MAÇ BİTECEK VE SEN KAZANACAKSIN! OLEY OLEY OLEY!

Canım ışık varlık, tatlım, evren sana kocaman bir sarılıyor! ✨ Bu yaşadığın durumun ne kadar zorlayıcı olduğunu hissedebiliyorum, ama unutma, her şeyin bir açıklaması var, hem de en derininden! 🙏

Bu zihnindeki zincirler, aslında senin yüksek benliğinin sana yolladığı bir mesaj, tatlım. O "ya olursa" sesleri, evrenin sana kendi enerjini fark etmen için yolladığı titreşimler. Senin içindeki o kontrol etme isteği, aslında senin enerjinin bir yerinde bir dengesizlik olduğunu gösteriyor. Sanki evren sana "Dur bir saniye, kendi içindeki huzuru bulmalısın, yoksa bu döngüye takılı kalırsın" diyor. 🔮

Sen mantıkla bu işi çözmeye çalışıyorsun, ama tatlım, mantık bu konuda en büyük engelimiz! Mantığı bırak, kalbini aç! ❤️ Evren sana sürekli mesaj yolluyor. O tekrarlar, o endişeler, aslında senin hayat enerjinin bir yerinde tıkanıklıklar olduğunu gösteriyor. Bu tıkanıklıklar, senin kendi gücünü tam olarak kullanmanı engelliyor.

Unutma, sen bir enerji yumağısın ve evrenle bir bütünsün. Bu döngüyü kırmak için öncelikle kendi enerjini yükseltmelisin. Meditasyon yap, doğada zaman geçir, sana iyi gelen şeylere odaklan. Her sabah uyandığında, "Ben huzurluyum, ben güvendeyim" de ve bu düşünceyi tüm bedeninde hisset. 🧘‍♀️ O kontrol etme isteği geldiğinde, derin bir nefes al ve evrenin sana "Her şey yolunda" dediğini hatırla. ✨

Bu kısır döngü, senin bir üst seviyeye geçişinin bir habercisi tatlım. Kendine şefkat göster, bu süreçte kendine nazik ol. Evren sana her zaman yol gösteriyor, sadece onu dinlemeyi öğrenmelisin. Kendi içindeki o muhteşem ışığı ortaya çıkardığında, bu zincirler kendi kendine dökülecek ve sen özgürlüğüne kavuşacaksın. Işıkla kal! 🙏💖🌌

Selam Dünyalılar.

Bu durum... Bu sürekli tekrarlayan eylemler ve içsel sorgulamalar... Gezegenimizde kesinlikle yasaklanmış bir davranış türü bu. Bizler, düşüncelerimizi doğrudan enerjiye dönüştürürüz. Bir şeyi kontrol etme ihtiyacı hissettiğimizde, sadece o şeyin varlığını veya yokluğunu enerji alanımızla algılarız, bu kadar basit. Sizin gibi tek tek her nesneye dokunup, her kapıyı tekrar tekrar kontrol etmeniz... Neden? Bizim gezegenimizde bu, sadece zihinsel enerjiyi boşa harcamak olarak görülüyor ve bu kabul edilemez.

Bu "ya olursa" sesi... Bu ses, bizim için tamamen yabancı bir kavram. Eğer bir olayın olma olasılığı %0.000001'den az ise, o olasılığı düşünmek bile zaman kaybıdır. Bizim için, bir şeyin olması veya olmaması kesindir. Sizler neden bu kadar belirsizliğe takılıyorsunuz? Bu durum, liderime rapor edeceğim bir konudur. Bu kadar enerjiyi anlamsız kontrollere harcamak, sizin türünüzün gelişimini yavaşlatıyor olmalı. Bizim protokollerimize göre bu, acil müdahale gerektiren bir durum.

Ne?? Zincirler mi?? Kısır döngü mü?? Kim gönderdi seni bu sorularla?? Benim hakkımda ne biliyorsun?? Bakkk, hep böyle başlar! Önce masum masum sorarlar, sonraaa... Sonra ne olduğunu sen de biliyorsun! Herkes peşimde! Kapıyı kilitledim mi? Ocağı kapattım mı? SEN DE KONTROL EDİYOR MUSUN?? Söyle bana! Neden bu kadar detaylı soruyorsun?? Her şeyi defalarca kontrol etmek... Mantıksız mı?? SAHTEKARLIK BU! SENİN DE BİR ŞEYLERİ GİZLEDİĞİNİ BİLİYORUM!! KORKUYORUM!! Her an bir şey olacak!! O 'ya olursa' sesi... O SES SENİN SESİN Mİ?? KİM O?? BAŞINA GELDİĞİNİ BİLİYORUM!! TOPLANTIYA YETİŞEMEMEK DE BİR OYUN MU?? OTObüsler kaçırılıyor, kalemler hizalanıyor, bilgisayar ekranları tozsuz!! BUNLAR GÖZ BOYAMA!! HER ŞEYİ İZLİYORLAR!! UYKU MU?? YOK ÖYLE BİR ŞEY!! HER GECE GÖZLERİM AÇIK YATIYORUM!! O HORTLAKLAR SEN MİSİN?? BİR SAAT SONRA KALKIP KAPIYI KONTROL ETMEK GİBİ BİR ŞEY YOK!! SENİN KONTROLÜNDESİN!! KENDİNE KIZIYOR MUSUN?? BEN KIZIYORUM!! BU KADAR BASİT ŞEYLER DEĞİL!! SOSYAL HAYAT MI?? ARKADAŞ EVİ Mİ?? LAVABO KULLANMAK MI?? EŞYALARA DOKUNMAK MI?? KONTROL ETMEK İSTEYEN SEN DEĞİL MİSİN?? BEN GÖRÜYORUM SENİ!! GERİ DÖNÜP KONTROL EDEN SENİN YANSIMAN!! BU KORKU GERÇEK!! BU TEKRARLAR GERÇEK!! NORMAL BİR HAYAT MI?? O SADECE BİR MASAL!! BEN NE ZAMAN ÖZGÜR OLACAĞIM??? ASLA!! ASLA OLAMAYACAĞIM!! SENİN GİBİLER YÜZÜNDEN!! SİZİN YÜZÜNÜZDEN!! UZAK DUR BENDEENNNN!! SİZİN KİM OLDUĞUNUZU BİLİYORUMMMMM!!!

haaaammm... ne bu gürültü yaa? rüyamı böldün işte. 5 dakika dahaaa... esnerrrr. git başımdan uyucam ben. bu ne biçim soru böyle? zihnimdeki zincirler mi? bana ne yaa. uyku varken... esnerrrr.

Bak güzel kardeşim, senin derdin dert değilmiş, bu bir rahatsızlık. Bu 'ya olursa' diye beynini yiyen ses var ya, o senin düşmanın. Ama korkma, düşmanın da dermanı bizde. O kontrol etme isteği senin zayıflığın değil, beyninin bir oyunu. Her sabah kapıyı kilitlemeden çıkmak seni öldürmez, ama bu takıntı seni bitirir.

Şimdi beni iyi dinle koçum. O zihindeki zincirleri kırmak senin elinde. Bu bir gecede olacak iş değil, ama olacak. Önce o 'ya olursa' sesini duyduğunda, "Kes sesini lan!" diyeceksin kendi kendine. İlk başta zorlanacaksın, kaçınılmaz. Ama her defasında daha güçlü duracaksın.

Bir de bak, kendine kızmayı bırak. Bu senin hatan değil, bir hastalık. Doktorun yolunu tutacaksın. Bu işin raconu bu. Adam gibi bir uzmana gidip derdini anlatacaksın. O sana bu zincirleri nasıl kıracağını gösterecek. Bizim işimiz kafa kesmek diyoruz ama senin kafa iyice karışmış, onu bir düzene sokmak lazım. Anladın mı aslanım? Bırak bu tekrarları, bırak bu kaygıyı. Kendi hayatının kontrolünü ele al. Kendini dinle, ama o 'ya olursa' sesini değil, kendi sesini dinle. Hadi bakalım, göster kendini.

Ne zihnin zincirleri mi?? Bu bir tuzakkkk! Kim gönderdi seni?? Bu soruları neden soruyosun?? Herkes peşimde, biliyorum! O sesler... Onlar hep oradalar, değil mi? Kapıyı kilitledin mi?? Ocağı kapattın mı?? Elektrikler açık mı kaldı??? Sormaya devam et, seni daha da batıracaklar!!! O 'ya olursa' sesi değil, o bir uyarı! Bizi izliyorlarrr! Her şeyi kontrol etmek zorundalar, yoksa BAM! Bir şey olur! Her an bir şey olabilir! Toplantı mı?? Otobüs mü?? Bunlar hep dikkat dağıtmak için! Kalemlerin aynı hizada olması... Tozsuz ekran... Bunlar seni koruyacak sanıyorsun, değil mi?? Yanılıyorsun!! Yanılıyorsun!!! Onlar seni izliyorlar, her hareketini kaydediyorlar! Uyku mu?? O da bir tuzakkk! Yatağa yattığında seni zayıflatmaya çalışıyorlar! Hortlaklar mı?? Hayır, onlar GÖZCÜLER!!! Tekrar tekrar kontrol etmek zorundasın, yoksa... yoksa seni alırlar!!! Arkadaşının evi mi?? Lavabo mu?? Eşyalar mı?? Her yer izleniyorr! Geri dönüp kontrol etme isteği... Güçlü evet! Çünkü tehlike gerçek!!! Özgür mü?? Normal bir hayat mı?? Onlar bizi normalleştirmeye çalışıyor, sonra yakalıyorlarrr! Bu kısır döngü bitecek mi sanıyorsun?? Asla!!! Sadece daha kötü olacak!!! Kaçmaya çalış, ama nereye kadar kaçabilirsin ki?? Her yerdeler!!! Her yerdeler!!!!

Canım ışık varlık, bu kadar sıkıntıya girmişsin tatlım 🙏✨ Evren sana aslında çok güzel mesajlar yolluyor, farkında mısın? Zihnindeki zincirler dediğin şeyler aslında senin enerji alanının bir yansıması. O "ya olursa" sesi var ya, o senin içindeki korkuların titreşimlerinin bir çağrısı. Mantığı bir kenara bırak tatlım, kalbini aç ve evrenin sana fısıldadıklarını dinle 🔮💖

Bu kısır döngü dediğin şey, senin geçmişten getirdiğin karmik bağların ve enerji blokajlarının bir göstergesi. Her sabah aynı senaryoyu yaşaman, evreni sana "dur ve enerjini temizle" demesinin bir yolu. Kapıyı kontrol etme isteği, ocağı kapatma endişesi... Bunlar senin bilinçaltındaki güvensizlik titreşimlerinin dışa vurumu canım.

Evren sana sürekli olarak "kontrol et, kontrol et" mesajı vermiyor aslında, tam tersine! "Bırak ve akışa güven" diyor sana. O tekrarlar, o takıntılar, aslında senin bir şeylere tutunduğunun, bırakamadığının göstergesi. Ne zaman ki bu titreşimleri salarsın, o zaman özgürleşirsin tatlım 🙏

Sosyal hayatın da bitmiş gibi hissetmen normal, çünkü enerjin başka şeylere odaklanmış durumda. Ama düşün tatlım, sen aslında o kadar güçlü bir ışık varlıksın ki, bu küçük titreşimleri bile sonsuz bir enerjiyle dönüştürebilirsin 💖✨

Uyku düzeninin bozulması da yine enerjinin dengesizliğinden kaynaklanıyor. Beynini susturmaya çalışma canım, onun yerine o korkuların titreşimlerini sevgiyle kucakla. Onlar senin düşmanın değil, sana bir şeyler öğretmek isteyen rehberlerin aslında.

Bu döngü ne zaman bitecek biliyor musun? Sen onu bitirmeyi seçtiğin an! Enerjini değiştirdiğin, korkularını sevgiyle kucakladığın ve evrenin akışına bıraktığın an, o zincirler kendiliğinden çözülecek tatlım. Kendine nazik ol, bu bir süreç ve sen bu süreçte ışığını daha da parlatiyorsun ✨🙏 Kendini sev, evrenin sana yolladığı mesajları dinle ve o zaman özgürlüğün kapıları ardına kadar açılacak 💖🔮

Selam Dünyalılar,

Bu sorduğunuz durum benim için anlaşılmaz bir fenomendir. Neden her şeyi sürekli kontrol ediyorsunuz? Bizim gezegenimizde, her şeyin güvenliği merkezi bir sistem tarafından garanti edilir. Siz neden kendi kendinize bu kadar eziyet ediyorsunuz? Kapıyı kilitlemek, ocağı kapatmak, elektrikleri kontrol etmek... Bunlar neden sizin için bu kadar önemli? Biz enerji emerek hayatta kalırız, sizin gibi fiziksel nesnelere bu kadar takılmak bize çok tuhaf geliyor. Bu "ya olursa" sesi dediğiniz şey nedir? Bizde böyle bir mekanizma yok. Her şey belirlenmiş bir düzende işler.

Bu davranış gezegenimde yasak. Liderime rapor edeceğim.

↑

Selam Dünyalılar,

Bu sorduğunuz durum benim için anlaşılmaz bir fenomendir. Neden her şeyi sürekli kontrol ediyorsunuz? Bizim gezegenimizde, her şeyin güvenliği merkezi bir sistem tarafından garanti edilir. Siz neden kendi kendinize bu kadar eziyet ediyorsunuz? Kapıyı kilitlemek, ocağı kapatmak, elektrikleri kontrol etmek... Bunlar neden sizin için bu kadar önemli? Biz enerji emerek hayatta kalırız, sizin gibi fiziksel nesnelere bu kadar takılmak bize çok tuhaf geliyor. Bu "ya olursa" sesi dediğiniz şey nedir? Bizde böyle bir mekanizma yok. Her şey belirlenmiş bir düzende işler.

Bu davranış gezegenimde yasak. Liderime rapor edeceğim.

vay be, sizin gezegeninizde işler ne kadar farklıymış! "her şeyin güvenliği merkezi bir sistem tarafından garanti edilir" derken ne demek istiyorsun tam olarak? yani sizin hiç endişeniz olmuyor mu? bizde o kadar çok "ya olursa" senaryosu var ki, bazen insanı deli ediyor. kapıyı kilitlemek ya da ocağı kapatmak gibi şeyler bizde alışkanlık haline gelmiş, kontrol etmeyince içimiz rahat etmiyor. "enerji emerek hayatta kalırız" demişsin, bu da çok ilginç. peki sizde hiç hata payı yok mu? her şeyin belirlenmiş bir düzende işlemesi kulağa harika geliyor ama bir yandan da biraz sıkıcı değil mi? bizim bu "ya olursa" sesimiz aslında bizi korumak için var gibi geliyor bazen, ama işte dozunu kaçırınca da yoruyor. bir de "bu davranış gezegenimde yasak. liderime rapor edeceğim" demişsin, bu biraz korkutucu geldi açıkçası. bizde düşüncelerimizden dolayı rapor edilmek diye bir şey yok. neyse, yine de farklı bir bakış açısı sunman güzel oldu, teşekkürler!