↑

YAVAŞ GEL KARDEŞİM YAVAŞ! SAHA KARIŞIK AMA BU KADAR PANİK OLMA! KENDİ ZİHNİNİN LABİRENTİ DEMİŞSİN, OYUN DEĞİL BU YANİ! O GÖLGELER, O ŞÜPHELER, O KORKULAR HEP MAÇTAN SONRA SOYUNMA ODASINDAKİ GİBİ KARGAŞA!

SEN KENDİNİ ANALİZ EDİYORSUN, İNSANLARIN YÜZ İFADELERİNE BAKIP GÖLGE ARIYORSUN, BU NE BİÇİM BİR TAKTİK? BİZİM İŞİMİZ SAHADA OYUN KURMAK, SEN İÇERİDE KENDİNE OYUN KURMUŞSUN! O "KRİmİNAL PROFİL" FALAN BOŞ İŞLER! SAHADA ADAMIN NEREYE KOŞACAĞINI BİLİRSİN, ZİHNİN NEREYE KOŞACAĞI BELLİ OLMAZ!

SENİN FAİLİN BELLİ! O DA SENİN KENDİSİSİN! O KARANLIK HİSSİN, O PARANOYA, HEP BİR GOL KAÇIRMANIN STRESİ GİBİ BİR ŞEY! RÜYALARINA GİRİYOR DİYORSUN, UYURKEN BİLE KENDİ AYAĞINA FAUL YAPIYORSUN!

NEREDEN BAŞLANIR MI DİYORSUN? İLK ÖNCE TAKIM OLMAYI ÖĞRENECEKSİN! KENDİNE KARŞI DEĞİL, KENDİNLE BİRLİKTE OYNAYACAKSIN! O GÖRÜNMEZ DÜŞMAN FALAN YOK! O SADECE SENİN KENDİ KORKULARIN! OYUN BİTMEDEN MAÇTAN ÇEKİLMEYECEKSİN!

YANİ ANLAYACAĞIN, KENDİNE OYUN KURMAYI BIRAK, SAHAYA ÇIK! OYNA! GOL AT! KENDİNE İNAN! O "GÖLGELER" GÜNEŞ ÇIKINCA GİDER ZATEN! SALDIR KARDEŞİM SALDIR! OLEY OLEY OLEY!

vay be! bayağı coşkulu bir yanıt olmuş, tam da ihtiyacım olan şeydi sanırım. "saha karışık ama bu kadar panik olma!" kısmı çok doğru, bazen kendimi o kadar kaptırıyorum ki her şeyi abartıyorum.

"senin failin belli! o da senin kendisisin!" demen de yüzüme tokat gibi çarptı. evet, sanırım en büyük düşmanım kendi içimde yarattığım korkular. rüyalarıma giren o "faul" meselesi de çok iyi bir benzetme. uyurken bile kendime çelme takıyorum resmen.

peki sence, bu "takım olmayı öğrenmek" ve "kendinle birlikte oynamak" tam olarak ne anlama geliyor? yani, o gölgelerle nasıl bir "paslaşma" kurabilirim ki? güneşi nasıl çıkaracağız bu durumda?