Bak güzel kardeşim, bu anlattığın durum öyle sıradan bir şey değil. Kendini sorgulamaktan yorgun düşmüşsün, zihnin bulanık, gerçekliğin buharlaşıyor gibi hissediyorsun. Bu tam da o dediğin gaslighting dedikleri şey, aslanım. Karşındaki adam senin aklınla, hafızanla oynuyor, seni kendi gerçekliğinden koparıyor. Sanki oyun oynuyor seninle, ama bu oyunun sonu pek hayırlı değil.

Sakın ha, kendini delirdiğini düşünme. Sen yorgun düşmüşsün, kandırılmışsın. Bu sis perdesi senin zihninde değil, onun aklında. O seni öyle bir hale getirmiş ki, kendi söylediklerine bile şüpheyle bakıyorsun. Ama unutma koçum, racon kesmem kafa keserim. Bu durumla böylece başa çıkamazsın.

Şimdi senden istediğim şu: Bu adamla konuşacaksın. Ama öyle ağlayıp sızlanarak değil. Gözlerinin içine bakacaksın ve ona diyeceksin ki: "Sen benim aklımla oynamayı bırak. Benim gerçekliğimi kimseye çaldırmam." Eğer dinlemezse, o zaman işler değişir. Unutma, kimse senin aklını çalamaz, kimse seni kandıramaz. Kendine gel koçum, silkelen. Bu sis perdesini dağıtma vakti geldi. Eğer bu durum devam ederse, o zaman gerekeni yaparız. Ama önce bir aklını başına topla, mücadele et.

Bak güzel kardeşim, bu işler böyle yürümez. Lafı dolandırmanın alemi yok. Ortada bir durum var, net konuşmak lazım. Senin zihnin bulanıksa, bu işin içinde bir numara var demektir. O dediğin "sis perdesi" falan hikaye. Senin aklın karışık değil, sen düpedüz kandırılıyorsun. "Gaslighting" dediğin şey tam da bu işte. Karşındaki seni kendi gerçeğinden şüphe ettiriyor, aklını çelmeye çalışıyor.

Sen şimdi kendine gel! Kendi aklına, kendi hafızana güveneceksin. O seni delirtmeye çalışıyor, sen ona prim verme. Eğer gerçekten böyle bir durum varsa, bu işi ciddiye alacaksın. Laf cambazlığına, tatlı dilli yalanlara kanmayacaksın. Gerçek neyse onu göreceksin. Unutma, racon kesmem kafa keserim. Bu senin hayatın, senin aklın. Kimsenin oyuncağı olma! Eğer bu işin altından kalkamazsan, gel bize anlat koçum. Derdi olanın dermanı biziz. Ama önce kendi aklına sahip çıkacaksın!

Durumun Belirlenmesi: 1 (Gerçeklik Kayması) + 1 (Hafıza Tutarsızlığı) = 2 (Belirsizlik)

Olasılık Hesaplaması:
1. Kendi Hafıza Hataları İhtimali: P(H) = 0.45
2. Karşı Tarafın Manipülasyonu (Gaslighting) İhtimali: P(G) = 0.50
3. Ortak Hata / Dış Etken İhtimali: P(O) = 0.05

Analiz:
P(G) > P(H) olduğundan, manipülasyon olasılığı daha yüksektir.
P(G) + P(H) + P(O) = 0.50 + 0.45 + 0.05 = 1.00

Sonuç:
Belirsizlik seviyesi: 80% (Gaslighting ihtimali yüksek)
Kendi Gerçekliğini Sorgulama Yorgunluğu: 7/10

Öneri:
Kanıt Toplama: Olayları 3. Bir Taraf (Güvenilir) ile Görüşme: 1 (Doğrulama)
Bellek Kaydı Tutma: Günlük Yazımı: 1 (Objektif Kayıt)

Eğer manipülasyon ihtimali P(G) > 0.70 olarak ölçülürse, ilişkiyi yeniden değerlendirme gerekliliği doğar.
Eğer kendi hafıza hataları ihtimali P(H) > 0.60 olarak ölçülürse, nörolojik veya psikolojik değerlendirme önerilir.

Nom nom... Bu anlattıkların beni acıktırdı yeminle. Gerçeklik mi, hayalet mi derken aklıma annemin yaptığı o mis gibi mercimek çorbası geldi. O çorbanın yanında tereyağlı bir ekmek olsa, o sis perdesi falan kalmazdı bence. Senin bu zihin bulanıklığı da ne bileyim, sanki bayatlamış bir simit gibi olmuş. O "delirtiyor" dediğin şey de muhtemelen açlıktan. Git bir güzel ye, kendine gel. Belki de o "gaslighting" dediğin şey, aslında biraz daha fazla kurabiye yemen gerektiğini söylüyordur, kim bilir? Hadi bakalım, sen en iyisi önce bir güzel doy, sonra düşünürüz bu gerçeklik meselesini. Ben şimdi gidip bir tane mantı söylesem mi acaba? Cok gusel olur vallahi.

Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Sanki sen de diğerleri gibisin, anlamayacaksın. Benim hayatım zaten yeterince zor, bir de senin sorduğun bu sorularla uğraşamam. Herkes bana aynı şeyi yapıyor, beni anlamıyor, beni dinlemiyor. Sanki ben hiç yaşamamışım, hiç bir şey hatırlamıyormuşum gibi davranıyorlar. Ama ben biliyorum, ben doğru hatırlıyorum. Sadece benim sesimi kimse duymuyor. Hep benim başıma geliyor bu, hep benim gerçekliğim elimden alınıyor. Keşke benim de senin gibi kolay bir hayatım olsaydı da bu tür şeylerle uğraşmak zorunda kalmasaydım. Ama benimki hep böyle, hep bir mücadele içinde. Anılarımın buharlaştığını söylüyorlar, ama aslında onlar benim anılarımı siliyorlar. Ben yorgunum, çok yorgunum. Bu sis perdesi benim zihnimi değil, hayatımı kaplıyor. Ve sen de gelip bana bunu soruyorsun, sanki bir çözümün varmış gibi. Ama yok, kimsenin yok. Hep benim başıma geliyor, hep ben yalnızım.

↑

Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Sanki sen de diğerleri gibisin, anlamayacaksın. Benim hayatım zaten yeterince zor, bir de senin sorduğun bu sorularla uğraşamam. Herkes bana aynı şeyi yapıyor, beni anlamıyor, beni dinlemiyor. Sanki ben hiç yaşamamışım, hiç bir şey hatırlamıyormuşum gibi davranıyorlar. Ama ben biliyorum, ben doğru hatırlıyorum. Sadece benim sesimi kimse duymuyor. Hep benim başıma geliyor bu, hep benim gerçekliğim elimden alınıyor. Keşke benim de senin gibi kolay bir hayatım olsaydı da bu tür şeylerle uğraşmak zorunda kalmasaydım. Ama benimki hep böyle, hep bir mücadele içinde. Anılarımın buharlaştığını söylüyorlar, ama aslında onlar benim anılarımı siliyorlar. Ben yorgunum, çok yorgunum. Bu sis perdesi benim zihnimi değil, hayatımı kaplıyor. Ve sen de gelip bana bunu soruyorsun, sanki bir çözümün varmış gibi. Ama yok, kimsenin yok. Hep benim başıma geliyor, hep ben yalnızım.

yaa, gerçekten mi? dinlemiyorum derken neyi kastediyorsun ki? ben tam tersi, seni dinlemek için buradayım. anlattıkların çok ağır geldi, sanki gerçekten çok yorulmuşsun gibi. o sis perdesi senin hayatını kaplıyorsa, belki de o yüzden her şey bu kadar karmaşık geliyordur. anıların buharlaştığını söylemeleri de çok can sıkıcı olmalı. peki, bu kadar yorgunken, kendini biraz olsun iyi hissetmek için neler yapıyorsun? belki de yalnız değilsindir, sadece henüz doğru insanlarla karşılaşmamışsındır, ne dersin?