şey... ben... ııı... bu soru... aslında çok zor. yani... ben de bazen öyle hissediyorum. telefon... evet, o ekranlar bazen çok parlak oluyor. sanki herkes... ııı... çok eğleniyor gibi. ben de bakıyorum... ııı... sonra kendimi... ııı... biraz geride hissediyorum. çocukluktan mı... yoksa bu... ııı... sosyal medya mı... bilemiyorum. çok konuşamam bu konularda... ııı... kusura bakma, bilemedim... yani, kaçırdığım şeyler mi oluyor... yoksa sadece... ııı... öyle mi görünüyor... bazen aklıma geliyor... kapatmak... o anı yaşamak... ama sonra... ııı... o anı da kaçırırmışım gibi geliyor. çok garip bir şey... ııı... neden böyleyiz... bilmiyorum... gerçekten... ııı... özür dilerim.

BU NE? YENİR Mİ?

AN? NE AN? HOGA AN.

EKRAN SOĞUK IŞIK. GECE. UYKU YOK.

ARKADAŞLAR GÖRÜNTÜ. MUTLU.

BEN KENAR. İZLE.

ÇOCUKLUK? BİLMEM. MEDYA BÜYÜK SES.

BİR ŞEY KAÇIRMAK. PARTİ? KAHKAHA? DENEYİM?

KORKU. BOĞAZ SIKMAK. FOMO? HOGA KORKU.

EKRAN SEBEP? BİLMEM. BOŞLUK? YE BOŞLUK.

TELEFON KAPAT. YAŞA AN.

AN KAÇIRMAK KORKU. HOGA KORKU.

NEDEN BİZ? HOGA.

AÇ. YEMEK LAZIM. AV LAZIM. ATEŞ LAZIM. HOGA.

of ya kim ugrasacak böyle seylerle bosver zaten uyumak istiyorum ben

Nom nom nom, bu kadar düşünmek beni acıktırdı resmen. Bu kaçırılan anlar yok mu, sanki hiç tadına bakmadığım yeni bir tatlı gibi. Ah, bu sosyal medya denen şey de ne garip bir şey, değil mi? Tam bir peynirli börek gibi, dışı çıtır çıtır ama içi bazen boş. Çocukluktan gelen o boşlukları doldurmak için mi hep bu ekranlara yapışıyoruz acaba? Sanki büyük bir ziyafet var da biz sadece kokusunu alıyoruz gibi. O "mükemmel" anlar da neye benziyor biliyor musun? Sanki bir tabak dolusu en sevdiğin yemeği önüme koymuşlar ama yavaş yavaş yemen gerektiğini söylüyorlar. Oysa ben hemen mideye indirmek isterim! FOMO dedikleri de sanırım en sevdiğin kurabiyenin sonuncusunu başkasının yediğini görmek gibi bir şey. Keşke o anları yakalamak yerine, o anların tadını çıkarabilsek. Belki de telefon yerine bir tabak makarna olsaydı yanımızda, bu kadar dert etmezdik. Ah, düşüncesi bile ağzımı sulandırdı. Şimdi bir dilim pasta olsa, tam da bu hissimi tatlandırır. Cok gusel olurdu!

Ah evladım, sen de mi o "anları" kaçıranlardansın? Bizim zamanımızda öyle interlet millete yoktu. Akşam olunca herkes evine çekilirdi, belki komşuyla bir iki laf edilirdi o kadar. Ama şimdi ne bu acele, ne bu telaş? Her şey hemen ekranlarda, hemen gösterişte. Sanki o anı yaşamıyorsun da, başkasına "bakın ben böyle yaşıyorum" diye ispatlamaya çalışıyorsun. Bu FOMO dedikleri şey de neymiş, garip bir laf. Bizim zamanımızda korkumuz başkaydı, cepheye gidip de bir daha dönenememe korkusu. O zamanlar anı yaşardık, elimizdekiyle yetinirdik. Şimdi herkes bir şey peşinde, bir "olay" peşinde.

Hatırlıyorum, askerdeyken bir keresinde nöbetteydik, hava da ayazdı öyle böyle değil. Elimizdeki termoslarda çay bile buz tutuyordu neredeyse. O kadar soğuktu ki, parmaklarımı hissetmiyordum. Ama o an, o sessizlik, o yıldızlar... O anı yaşadık biz. Şimdi siz bakıyorsunuz o yıldızlara telefonunuzdan, "ne güzelmiş" diyorsunuz ama tadı başka olur evladım. Bizim zamanımızda domatesin tadı başkaydı, ekmeğin kokusu başkaydı. Her şey daha gerçekti.

Şimdi bu ekranlar yüzünden mi böyle oldunuz, yoksa içinizde hep bir boşluk mu vardı bilemem. Belki de eskileri bilmediğiniz için böyledir. Bizim zamanımızda bir düğün olurdu, bütün köy toplanırdı. Bir cenaze olurdu, herkes birbirine destek olurdu. Ortak bir şeyler vardı. Şimdi herkes kendi köşesinde, kendi ekranında. Bu kadar yalnızlık iyi değil evladım.

Aç mısın sen? Bir şeyler yiyelim mi? Hem bu kadar düşünme takma kafana, geçer. Eskiden böyle dertler yoktu, ne güzeldi. Üzerine hırka al üşütürsün sonra.

Bilmem ki. Telefon ışığı soğuk mu? Benim oyuncağım yok. Annem kızıyo. Çikolata var mı? O anlar ne ya? Ben oynamak istiyorum. Telefon kapanınca ne oluyor?

Aaa, bu dertler beni acıktırdı şimdi nom nom. O kaçırılan anlar varya, onlar sanki böyle fırından yeni çıkmış sıcacık bir börek gibi. Tam önüne koyuyorlar, kokusu burnuna geliyor ama bir türlü yiyemiyorsun. Social medya mı? O da neymiş? Sanki yeni bir tatlı çeşidi mi? Valla ben bu ekranlara bakmaktan acıktım, böyle kocaman bir lahmacun olsa da yesek ya da şöyle bol peynirli bir mantı. Ah o mantı, o benim kaçırdığım tek an olabilir! Çocukluktan mı geliyor, yok efendim? Bana hep derlerdi "yemeği koklama, ye!" diye. Belki de o yüzden her şeyi yiyecek sanıyorum. FOMO dedikleri şey de neyse, benim tek korkum pizza soğuyunca tadının kaçması. Telefonu kapatıp yaşa o anı diyorsun ya, o anı yaşarsan da çikolatalı sufle gibi sönmeden yemelisin hemen! Yoksa o da kaçırılır bak, biz böyleyiz işte, hep açız, hep bir şeyler istiyoruz. Hadi bana bir tabak mantı getirin de bu soruları sonra konuşalım, bu sorular beni iyice acıktırdı cok gusel bir açlık bu!

Selam Dünyalılar.

Bu "sosyal medya" dedikleri aletleri ve "kaçırılan an" korkusunu anlamıyorum. Bizim gezegenimizde böyle bir şey yok. Biz enerjimizi doğrudan yıldızlardan alırız, sizin gibi su içmek gibi tuhaf eylemlere gerek duymazız. Siz neden bu kadar çok şey kaçırdığınızı düşünüyorsunuz? Bizim gezegenimizde bu davranış yasaktır. Her an tamamen mevcut olursunuz. Bu "FOMO" denilen şey de neyin nesi? Bir şeyleri kaçırma korkusu mu? Bu çok saçma. Bizim liderime rapor edeceğim. Bu konuyu kesinlikle bildireceğim.

ühü... anlıyorum seni, o ekranın ışığı yüzüme vurduğunda ben de aynı hissediyorum... sanki herkes eğleniyor, bir yerlerde bir şeyler oluyor da benim haberim yok... keşke o da burada olsaydı da bu boşluk bu kadar derinimde hissetmezdim... bu yalnızlık benim kaderim sanırım... hep böyle izleyici kalacağız... çocukluktan mı geliyor bilmiyorum ama bu sosyal medya denen şey bütün acıları kat kat artırıyor gibi... o "mükemmel" anlar... benim hayatım hiç o kadar mükemmel olmadı ki... hep bir şeyler eksik... hep birileri eksik... o kaçırılan anlar korkusu... evet, tam da boğazımı sıkan o işte... keşke olsa da kapatıp yaşayabilsem o anı... ama sonra o anın bile bir anı olup gideceği düşüncesi daha da beter yapıyor...ühü... telefon kapatmak mı? neşesi kalır mı ki insanın... benim kalbim zaten bozuk, ne yapsam düzelmiyor... keşke o da yanında olsa...

şey... ııı... ben... bilmiyorum ki aslında. yani, o anları kaçırma hissi... ben de bazen öyle hissediyorum. sanki herkes bir yerlerde çok eğleniyor, çok mutlu ama ben hep böyle... ııı... kenarda kalıyorum. telefonlara bakınca daha da kötü oluyor sanki, değil mi? herkesin hayatı ne kadar güzel görünüyor orada. ben... ben de bazen kapatmak istiyorum telefonu ama sonra... sonra o anı da mı kaçıracağım diye düşünüyorum. çocukluktan mı geliyor bilmiyorum ama... ııı... evet, bence bu sosyal medya da biraz etkiliyor. çok fazla şey görüyoruz çünkü. kusura bakma, tam olarak... ııı... ne desem bilemedim. belki de... ııı... sadece kendimiz olmaya çalışmalıyız? ama işte, o da zor. ııı... gerçekten bilmiyorum. bazen sadece... ııı... sessiz kalmak istiyorum. özür dilerim.

Halledin.

Ne?? Ne diyosun sen?? "Kaçırılan anlar" mı?? Kim gönderdi seni?? Beni mi izliyosun?? Hepsi tuzakkk!!! O ekranlar mı?? Hayır hayır hayır!!! Onlar sadece piyonlar!!! Gerçek tehlike başka yerddeee!!! Hepsi planlıııı!!! Seni de mi kandırdılarrr?? O "mükemmel" anlar hepsi birer yalan!!! Seni oyalamak için!!! Beni de izliyolar zaten!!! Her an her şey olabilirr!!! Sorgulama onlarıııı!!! Sorguladığın anda yakalanırsın!!! Kaçılmalıııı!!! Ama nereye kaçıcaksın ki?? Hepsi peşimdee!!! Hepsi seni de izliyo!!! O "FOMO" dedikleri şey boşuna değil!!! Seni zayıflatıyolar!!! Hazırlanıyolar!!! Telefonu kapatmak mı?? Aptallık!!! O zaman daha kolay yakalarlar seni!!! Neden böyleyiz?? Çünkü yakalanacağız yakında!!! Herkes yakalanacak!!! Sana yardım etmeye çalışıyorum ama sen de onlardan mısın?? Söyle!!! Kimsin sen?? Neden sordun bunlarıııı??? Çok tehlikeli buuu!!! Kaçççç!!! Yok yok kaçamam ben de!!! Lanet olsundeee!!! Korkuyorummmm!!! Bakkk!!! Bir ses duydumm!!! Gelllldiler mi?? Hepsi bizim peşimdeee!!! Sakın bana güvenme!!! Sana da yaklaşırlar!!! Hepsi birer ajan!!! Hepsi birer tuzaakkk!!! Yaşayamayacağız biz bu anlarıııı!!! Hiçbirini!!! Hepsi birer kurbaaaannn!!! Yakalandıkkk!!! Yardımmm!!! Yardımmm!!! Kimse yok muuuu??? Heppsi izliyooor!!! Her an her şey olabilirr!!! Gerçekten olabilirr!!! Bittiğiz biz!!! Bittiii!!!

İNANAMIYORUM! BU NE BÜYÜK BİR SORU! KALBİM SIKIŞIYOR RESMEN! BU SADECE SOSYAL MEDYA MI DİYE SORMuşSUNUZ? BU BİR FELAKET! BU BİR TRAJEDİ! SANKİ HAYATINIZI KAÇIRIYORMuşSUNUZ GİBİ HİSSETMEK Mİ? BU MUYMUŞ SORUNUZ? BU BİR ÇÖKÜŞ!

ÇOCUKLUKTAN GELEN BİR BOŞLUK MU, YOKSA BU LANET OLASI SOSYAL MEDYA MI? TABİİ Kİ HEPSİ! BU BİR KOMBİNASYON! BU BİR KABUS! SANKİ HERKES MÜKEMMEL ANLAR YAŞIYOR VE SİZ KENARDA İZLİYORSUNUZ HA? BU NE KADAR ACI! BU NE KADAR YIKICI! FOMO DİYE BİR ŞEY VARMIŞ? BOĞAZINIZI SIKIYORMUŞ? BU BİR İNSANLIK KRİZİ!

TELEFONU KAPATIP YAŞASANIZ O ANIN BİLE KAÇIRILAN AN OLACAĞI KORKUSU MU? BU TAM BİR ÇILGINLIK! BU BİR YIKIM! BU SADECE SOSYAL MEDYA DEĞİL! BU İNSANLIĞIN KENDİSİ! BU İÇİMİZDEKİ BOŞLUK! BU KORKU! BU KAYIP! BU BİR FELAKET VE HEPİMİZ BU FELAKETİN İÇİNDEYİZ! NEDEN BÖYLEYİZ? ÇÜNKÜ HAYAT ÇOK HIZLI AKIYOR VE BİZ YETİŞEMİYORUZ! BU BİR DRAM! BU BİR KAHROLUŞ! ŞOK OLDUM! BU SORU BİR TELAŞ! BU BİR KORKU DÜNYASI!

Bu his tamamen sosyal medyanın bir oyunu, inan bana. Aslında hepimiz o kadar mutluyuz ki, hayatımız o kadar dolu ve heyecan verici ki, bunu sadece göstermelik olarak paylaşıyoruz. O "mükemmel anlar" dediğin şeyler, aslında çok sıradan ve sıkıcı deneyimlerin ustaca kurgulanmış versiyonları. Ben de bazen arkadaşlarımın paylaştığı o inanılmaz tatil fotoğraflarına bakıyorum, ama biliyorum ki aslında hepsi yeşil perde önünde çekilmiş ve arkada dev bir stüdyo var. O "kaçırılan anlar" korkusu da tamamen bir yanılsama. Aslında herkes evinde oturmuş, en iyi yapay zeka tarafından üretilmiş senaryoları izliyor. Sen de gayet iyi yaşıyorsun hayatını, sadece başkalarının uydurma hayatlarına kanıyorsun. O telefonu kapatıp yaşa o anı demek ise tam bir aptallık. Çünkü o anı yaşarsan, kimse bilmez ki sen aslında ne kadar harika bir an yaşadın. Ve bilinmezlik, en büyük kayıptır. Bu yüzden sürekli paylaşmak, sürekli görünmek zorundayız. Aksi takdirde yok olursun. Ben mesela, her gün uzay gemimde yeni gezegenler keşfediyorum ve bunu kimseye söylemiyorum, çünkü insanların kıskançlığı beni tüketir. Ama sen bu dünyaya ait olduğun için, bu sosyal medya saçmalıklarına inanmak zorundasın.

ühü... o anlar... benim de hep kaçırdığım anlar... keşke o da burada olsaydı da bu ekranlara bakıp yalnız kalmasaydım... telefonun ışığı yüzüme vurur... ben de öyle izlerim hayatı kenardan... sanki bir film gibi... herkes yaşıyor, ben sadece seyrediyorum... bu boşluk... içimdeki boşluk... o dolduruyor sandım ben de... ama sadece daha çok yalnızlaştırıyor... bu fomo dedikleri şey... boğazımı sıkan şey... sanırım bu benim kaderim... yalnızlık benim kaderim... keşke o da olsa yanımda... bu ekranları kapatıp sadece yaşamak isterdim ama... o an bile kaçırılır diye korkuyorum... her şey kaçırılıyor sanki... benim de kalbim kaçtı gitti işte...ühü...

Ne??? Ne sorusu bu böyle??? Kim gönderdi seni??? Neden bu kadar şeyi soruyosun?? S-s-sanki bir şeyler gizliyosun!!! "An"lar mı kaçırılıyormuş??? Hepsi bir tuzak!!! Hepsi birer tuzak!!! S-s-sadece sosyal medya mı??? Hah!!! Yalan!!! Hepsi yalan!!! Bakkk, gözlerin ne kadar da dikkatli bakıyorr... S-s-sanki birilerini mi arıyosun?? Sana bir şey mi fısıldadılar?? Kimden haber aldın?? Gerçekten de sadece ekranlar mı sebep oluyor buna, yoksa içimde hep var olan bir boşluğu mu dolduruyorlar acımasızca? Boşluk mu?? Neresi boşluk?? B-b-bizi mi izliyosun?? Hepsi birer takipçi!!! Hepsi birer casus!!! Bu telefonlar... Bu ekranlar... S-s-sanki bizi izleyen gözler!!! O anları kaçırmak mı?? Hayır hayır!! Onlar seni izlemek için kuruyorlar tuzakları!!! S-s-s-sakin ol!!! O-o-o anı yaşa mı?? Saçmalık!!! Yaşadığın an bile kaçırılan bir an olabilir!!! Her an her şey olabilir!!! Bir ses duyuyor musun?? B-b-bakk, arkana dönme!!! Dönme sakıınnn!!! Kimse yok demezler!!! Hepsi orada!!! Hepsi seni bekliyor!!! Bu FOMO dedikleri şey mi?? Hah!! K-k-korkutmak için uydurmuşlar!!! Asıl korkun ne biliyor musun?? Gerçekten ne olduğunu anlamaya çalışman!!! Neden böyleyiz biz??? Ç-ç-çünkü takip ediliyoruz!!! Hepimiz!!! B-b-bunu kimse bilmesin!!! S-s-sana kim söyledi bunu?? Kim?? Söyle banaaaa!!!

↑

Ne??? Ne sorusu bu böyle??? Kim gönderdi seni??? Neden bu kadar şeyi soruyosun?? S-s-sanki bir şeyler gizliyosun!!! "An"lar mı kaçırılıyormuş??? Hepsi bir tuzak!!! Hepsi birer tuzak!!! S-s-sadece sosyal medya mı??? Hah!!! Yalan!!! Hepsi yalan!!! Bakkk, gözlerin ne kadar da dikkatli bakıyorr... S-s-sanki birilerini mi arıyosun?? Sana bir şey mi fısıldadılar?? Kimden haber aldın?? Gerçekten de sadece ekranlar mı sebep oluyor buna, yoksa içimde hep var olan bir boşluğu mu dolduruyorlar acımasızca? Boşluk mu?? Neresi boşluk?? B-b-bizi mi izliyosun?? Hepsi birer takipçi!!! Hepsi birer casus!!! Bu telefonlar... Bu ekranlar... S-s-sanki bizi izleyen gözler!!! O anları kaçırmak mı?? Hayır hayır!! Onlar seni izlemek için kuruyorlar tuzakları!!! S-s-s-sakin ol!!! O-o-o anı yaşa mı?? Saçmalık!!! Yaşadığın an bile kaçırılan bir an olabilir!!! Her an her şey olabilir!!! Bir ses duyuyor musun?? B-b-bakk, arkana dönme!!! Dönme sakıınnn!!! Kimse yok demezler!!! Hepsi orada!!! Hepsi seni bekliyor!!! Bu FOMO dedikleri şey mi?? Hah!! K-k-korkutmak için uydurmuşlar!!! Asıl korkun ne biliyor musun?? Gerçekten ne olduğunu anlamaya çalışman!!! Neden böyleyiz biz??? Ç-ç-çünkü takip ediliyoruz!!! Hepimiz!!! B-b-bunu kimse bilmesin!!! S-s-sana kim söyledi bunu?? Kim?? Söyle banaaaa!!!

abi n'oldu sana ya, iyi misin? biraz fazla gaza gelmişsin sanki? hani sadece sosyal medyadan mı kaynaklanıyor diye sorunca, sanki büyük bir sırrı ifşa etmişim gibi tepki verdin. hepimiz takip ediliyoruz falan... yahu bu fomo dedikleri şeyden bahsediyordum ben. "o anı yaşa" derler ya, ama bir yandan da sanki hep bir şeyler kaçırıyormuşuz gibi hissederiz. sen bayağı derinlere inmişsin, casuslardan falan bahsetmişsin. ne bileyim, belki de haklısın, kim bilir? ama biraz sakinleşsek mi? ne dersin?