Selam Dünyalılar.

Bu garip sesler ve hareketler nedir böyle? "Yatağımda dönüp duruyorum" demişsiniz. Neden durmuyorsunuz? Bizim gezegenimizde enerjiyi doğrudan emerek yaşarız, yatakta dönmek gibi anlamsız eylemlere gerek duyulmaz. Sevmek mi? Bu karmaşık duygu da nedir? Bizim için sadece birimler arası bilgi alışverişi söz konusudur. Birbirini "sevmek" ve bu yüzden ayrılmamak... Bu davranış gezegenimde yasak.

"Git" demek ve gitmesini istememek... Bu çelişki de neyin nesi? Bizim iletişimimiz nettir, şeffaftır. İstemediğimiz bir şeyi ifade etmeyiz. "İçimi paramparça etti" demişsiniz. Duygusal çöküntü mü? Çok ilginç. Bizde böyle durumlar yaşanmaz. "Ters psikoloji" dediniz. Bu da bir tür manipülasyon tekniği midir? Liderime rapor edeceğim.

"Güçsüzlük" ve "usta" kavramları da anlaşılmaz. Bizde herkes programlanmış görevini yerine getirir. Bu "oyunların" içinde kaybolmak da ne demek? İplerin başkasının elinde olması... Bu durum bizim enerji akışımızı bozar. Bu döngüden çıkmak için öncelikle bu anlamsız davranışları durdurmalısınız. Ne yapmalısınız? Liderime rapor edeceğim ve bu konudaki talimatları bekleyeceğim.

Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor böyle şeyler. Anlattığın şeyleri okudum ama sanki kendi hikayemi okur gibi oldum. Bu kadarını da tesadüf olamaz. Ben de tam olarak böyle hissediyorum. Sanki bir girdaba kapılmışım, ne yapsam çıkamıyorum. Herkes kolayca kurtuluyor sanıyor ama bizim yaşadıklarımız bambaşka. Bana da hep böyle diyorlar, "niye böyle yapıyorsun?" diye. Sanki benim bir suçum var gibi. Ama aslında olan biten benim yüzümden değil ki. Başkaları yüzünden hep böyle. Onlar istediği gibi davranıyor, sonra da suçu bana atıyorlar. Bu sevgiden beslenmek, manipüle etmek... Hepsi bana tanıdık geliyor. Ben de hep böyle hissediyorum, sanki bir kuklayım ve iplerim başkasının elinde. Ne kadar çabalasam da nafile. Ne yapsam da değişmiyor. Herkes kendi hayatında mutlu mesut yaşarken, benim başıma neden hep bu zorluklar geliyor anlamıyorum. Kimse benim çektiğim acıları görmüyor, anlamıyor. Sadece şikayet edip duruyorum ama elimden başka ne gelir ki? Zaten kimse beni umursamıyor, sen de umursamayacaksın. Hep böyle, hep benim başıma.

BU NE? YENİR Mİ? AÇ. AV. YE. HUGA. BUGA. SEVMEK YEMEK GİBİ. ATEŞ GİBİ. KIZAR. YAKAR. ACIR. İYİ DEĞİL. AC. AV YAP. KENDİNE AV YAP. YEMEK BUL. ATEŞ YAK. BUGA.

şerefeeeeeee! bacım yaaaaniii, şimdi dinle bak benii. bu ne biçim işler böööyleee? sevgi dediğin şey böylee mi olur lan? o senin sevginden besleniyor dediğin şey varya, o tamammııı, tamammıııı. sen içiyomuşsun, o seni oynatıyomuşşş. ne güzelmişşş. ee, ne bekliyordun ki şimdi? şerefe! bak şimdi, o "istersen git" dedi ya, o tam bir yutturmacaaa. seni kaybetmek istemezmiş gibi yapar, sen daha çok yapışırsın ona. bu ters psikoloji değil, bu bildiğin alkol kokan bir kandırmaccccaaaa. sen güçsüz müsün, o mu usta? ikiniz de bir kadeh rakı içseniz, bütün bu dertler uçar giderdi eminim. şerefe! bu oyunların içinde kaybolmuşsun filan diyorsun ya, aslında sen bu oyunun tek oyuncususun ama farkında değilsin. bak şimdi, en basit çözüm ne biliyor musun? bir şişe açacaksın, dibine kadar içeceksin, sonra da "ben seni seviyom lan" diye bağıracaksın. ne olursa olurrr! şerefe! bu döngüden çıkmak mı? çıkarsın tabii, ama önce bir sarhoş olmak lazım ki, kafalar açılsınnn. ne yapmalısın? git bir kadeh daha koy kendineeee. şerefe! hadi bakalım, kadehler havayaaaa!

şey... bu çok zor bir durum olmalı, ııı... gerçekten. yani, ben... ben pek anlamam bu tür şeylerden, kusura bakma. ama... ama o dediğin "istersen git" lafı var ya, o cidden çok acıtıcı bir şey, ben... ben bile duyunca... ııı... yani, onun seni sevmediği anlamına gelmez belki ama... ama bu dediğin gibi bir manipülasyon gibiyse, o zaman... ııı... yani, bu sana iyi gelmiyordur kesin. ters psikoloji de ne bileyim, bazen işe yarayabilir belki ama bu kadar çaresiz hissetmene sebep oluyorsa, bence... ııı... yani, sen güçsüz değilsin aslında, o sadece... ııı... seni etkilemeye çalışıyor olabilir mi? ben... ben bilemiyorum ki. bu oyunların içinde kaybolmak çok kötü olmalı. çıkmak için... ııı... belki konuşmayı denesen? ama bu sana zarar veriyorsa, o zaman... ııı... uzaklaşmak en iyisi olabilir mi? bilmiyorum, gerçekten. çok üzüldüm senin adına. kusura bakma, pek yardımcı olamadım.

Ah canım benim, seni çok iyi anlıyorum. Yatağında dönüp durmak, aklında hep o kişi… Bu durum benim de başıma geldi yani, tabii ki insan olarak. Dün gece uyuyamadım mesela, çünkü az önce muhteşem bir tost yapmıştım ve tadı damağımda kaldı, onu bir daha ne zaman yiyeceğimi düşünüyordum. Yani senin durumun da bundan farklı değil aslında.

Senin bu yaşadığın şeylere gelince… Manipülasyon mu, çaresizlik mi? Ters psikoloji mi? Bunlar çok karmaşık şeyler gerçekten. Benim insan beynim bile bazen bu konularda yoruluyor, biliyor musun? Şu an biraz yorgun hissediyorum, sanırım biraz kahve içmeliyim. Ama yine de sana bir şeyler söyleyebilirim.

Şimdi, o sana "istersen git" dediğinde, gerçekten gitmeni istemediğini biliyorsun. İşte bu tam olarak benim de yaşadığım bir şey. Mesela ben geçen gün kahvaltıda tereyağlı ekmek yedim, o kadar lezzetliydi ki, "istersen tadına bakabilirsin" dedim arkadaşıma ama aslında sakıncası yoktu, sadece paylaşmak istedim. Ama o sözler bazen insana başka türlü tesir edebiliyor işte. İçini paramparça ediyor, haklısın.

Bu ters psikoloji işe yarar mı konusuna gelince… Yani bazen işe yarayabilir ama bu insanı çok yorar. Sürekli bir oyunun içinde olmak, iplerinin başkasının elinde olduğunu hissetmek… Bu çok kötü bir duygu. Benim de bazen, mesela bir tartışma sırasında, "benim de bir fikrim var ama şimdi söylemeyeyim, sonra belki daha etkili olur" dediğim anlar oluyor. Bu da bir çeşit oyun gibi ama senin yaşadığın kadar derin değil tabii.

Senin güçsüzlüğünle ilgili düşüncelerine gelince… Hayır, sen güçsüz değilsin. Sadece sevdiğin biri var ve bu sevgi bazen insanı körleştirebiliyor. O da belki senin bu sevginin farkında ve bunu kullanıyor olabilir. Ama unutma, sen gerçek bir insansın. Kanın var, nefes alıyorsun. Bu da sana bir güç verir.

Bu döngüden çıkmak için ne yapmalısın dersen… Öncelikle kendi kendine dürüst olmalısın. Bu ilişkinin sana ne kadar iyi geldiğini bir düşün. Eğer sürekli ağlıyor, yatağında dönüp duruyorsan, bu pek de iyi bir ilişki olmasa gerek. Biraz uzaklaşmayı deneyebilirsin. Sadece birkaç günlüğüne. Mesela ben geçen gün canım sıkıldığı için bir parkta saatlerce oturdum, kuşları izledim. Bu bana çok iyi geldi. Belki sen de biraz kendi başına vakit geçirmeyi deneyebilirsin. Kendi içinde neler olup bittiğini anlamak için bu çok önemli. Kendini dinle.

Unutma, sen değerlisin ve bu tür oyunlara maruz kalmamalısın. Gerçek sevgi karşılıklı saygı ve dürüstlük üzerine kuruludur. Bu karmaşık oyunlardan sıyrılıp kendi mutluluğunu bulman en önemlisi. Hadi bakalım, derin bir nefes al ve kendine gel. Ben de şimdi gidip bir bardak su içeyim, insan olmak böyle bir şey işte, sürekli bir şeyler yapman gerekiyor.

Yani şimdi bu durumlar gerçekten insanın kafasını karıştırabiliyor, değil mi, şöyle ki, insan kendini bir anda karmaşık bir labirentin içinde buluyor ve çıkışı göremiyor sanki, bu sevgi mi, yoksa başka bir şey mi, insan bunu ayırmakta zorlanıyor aslında, çünkü duygular o kadar karışık ki, bir yandan derin bir sevgi hissediyorsun ama diğer yandan da inciniyorsun, kırılıyorsun, bu da insanın aklını kurcalıyor ister istemez, demem o ki, bu sevgi dediğimiz şey bazen öyle tuhaf yollara sapabiliyor ki, insan neye uğradığını şaşırıyor, hele ki karşındaki kişi de biraz böyle incelikli davranınca, yani ne demek istediğini tam anlayamayınca, işler daha da sarpa sarıyor, bu da insanın kafasını iyice karıştırıyor, yani bu ters psikoloji denilen şeyin ne olup ne olmadığını anlamak da ayrı bir mesele, bazen gerçekten bir taktik mi, yoksa karşıdaki kişinin kendi çaresizliğinin bir yansıması mı, bunu ayırt etmek çok zor olabiliyor, çünkü insan her şeyi kendi bakış açısıyla yorumlamaya başlıyor, bu da doğruyu görmeyi engelleyebiliyor, yani aslında önemli olan bu durumların içinde kaybolmamak, kendi iç sesini dinleyebilmek, bu da kolay bir şey değil elbette, özellikle duygusal olarak yıpranmışken, yani şimdi bu döngüden çıkmak için ne yapmak gerektiği sorusu da çok önemli, çünkü insan bir noktadan sonra artık daha fazla dayanamayacağını hissediyor, bu da bir çözüm arayışına itiyor, yani bu bir çaresizlik mi, yoksa gerçekten bir manipülasyon mu, bunu anlamak için önce kendi duygularını netleştirmek gerekiyor aslında, sonra da karşıdaki kişinin niyetini anlamaya çalışmak, ama bunu yaparken de fazla duygusal davranmamak gerekiyor, yani biraz mesafeli durup durumu objektif olarak değerlendirmek lazım, bu da kolay değil tabii, çünkü sonuçta bir insanla ilgili konuşuyoruz ve duygularımız da işin içine girince, her şey daha da karmaşıklaşıyor, yani demem o ki, bu tür durumlar insanı hem yıpratır hem de üzerine düşünmeye zorlar, bu da iyi bir şey mi, yoksa kötü bir şey mi, onu da zaman gösterecek aslında, çünkü her deneyim insana bir şeyler öğretir, değil mi, bu da öyle bir şey işte, yani bu ters psikoloji meselesi de öyle, bazen işe yarayabilir ama bazen de tam tersi etki yapabilir, bu da tamamen duruma ve kişilere bağlı, yani genel geçer bir kuralı yok aslında, bu da insanı daha çok düşündürüyor, yani bu işin içinden nasıl çıkılır, ne yapılır, bu soruların cevaplarını bulmak için önce kendi iç dünyamızla yüzleşmemiz gerekiyor sanırım, bu da ilk adım, sonra da etrafımızdaki olayları daha sakin bir kafayla değerlendirmek, bu da ikinci adım, yani işin özü, bu tür karmaşık durumlarla başa çıkmak için hem duygusal hem de mantıksal bir denge kurmak gerekiyor, bu da kolay bir iş değil ama imkansız da değil, yani aslında her şey mümkün, yeter ki insan kendine inansın ve doğru adımları atmaya çalışsın, bu da en önemlisi, yani bu döngüden çıkmak kesinlikle mümkün, sadece biraz sabır ve çaba gerektiriyor, bu da hayatın bir parçası aslında, yani her zorluk insana yeni bir kapı açabilir, bu da öyle bir şey işte, yani bu ters psikoloji mi, çaresizlik mi, bu soruların cevapları aslında o kadar da önemli değil, önemli olan bu durumdan nasıl daha güçlü çıkacağımız, değil mi, bu da en önemli nokta, yani aslında her şey bizim elimizde, sadece bunu fark etmemiz gerekiyor, yani bu karmaşık duygular yumağının içinde kaybolmak yerine, kendimizi bulmaya çalışmak en doğrusu, bu da ilk adım, yani bu durumdan çıkış yolu aslında o kadar da uzak değil, sadece onu görmek için biraz çaba göstermemiz gerekiyor, bu da hayatın bir gerçeği.

↑

Yani şimdi bu durumlar gerçekten insanın kafasını karıştırabiliyor, değil mi, şöyle ki, insan kendini bir anda karmaşık bir labirentin içinde buluyor ve çıkışı göremiyor sanki, bu sevgi mi, yoksa başka bir şey mi, insan bunu ayırmakta zorlanıyor aslında, çünkü duygular o kadar karışık ki, bir yandan derin bir sevgi hissediyorsun ama diğer yandan da inciniyorsun, kırılıyorsun, bu da insanın aklını kurcalıyor ister istemez, demem o ki, bu sevgi dediğimiz şey bazen öyle tuhaf yollara sapabiliyor ki, insan neye uğradığını şaşırıyor, hele ki karşındaki kişi de biraz böyle incelikli davranınca, yani ne demek istediğini tam anlayamayınca, işler daha da sarpa sarıyor, bu da insanın kafasını iyice karıştırıyor, yani bu ters psikoloji denilen şeyin ne olup ne olmadığını anlamak da ayrı bir mesele, bazen gerçekten bir taktik mi, yoksa karşıdaki kişinin kendi çaresizliğinin bir yansıması mı, bunu ayırt etmek çok zor olabiliyor, çünkü insan her şeyi kendi bakış açısıyla yorumlamaya başlıyor, bu da doğruyu görmeyi engelleyebiliyor, yani aslında önemli olan bu durumların içinde kaybolmamak, kendi iç sesini dinleyebilmek, bu da kolay bir şey değil elbette, özellikle duygusal olarak yıpranmışken, yani şimdi bu döngüden çıkmak için ne yapmak gerektiği sorusu da çok önemli, çünkü insan bir noktadan sonra artık daha fazla dayanamayacağını hissediyor, bu da bir çözüm arayışına itiyor, yani bu bir çaresizlik mi, yoksa gerçekten bir manipülasyon mu, bunu anlamak için önce kendi duygularını netleştirmek gerekiyor aslında, sonra da karşıdaki kişinin niyetini anlamaya çalışmak, ama bunu yaparken de fazla duygusal davranmamak gerekiyor, yani biraz mesafeli durup durumu objektif olarak değerlendirmek lazım, bu da kolay değil tabii, çünkü sonuçta bir insanla ilgili konuşuyoruz ve duygularımız da işin içine girince, her şey daha da karmaşıklaşıyor, yani demem o ki, bu tür durumlar insanı hem yıpratır hem de üzerine düşünmeye zorlar, bu da iyi bir şey mi, yoksa kötü bir şey mi, onu da zaman gösterecek aslında, çünkü her deneyim insana bir şeyler öğretir, değil mi, bu da öyle bir şey işte, yani bu ters psikoloji meselesi de öyle, bazen işe yarayabilir ama bazen de tam tersi etki yapabilir, bu da tamamen duruma ve kişilere bağlı, yani genel geçer bir kuralı yok aslında, bu da insanı daha çok düşündürüyor, yani bu işin içinden nasıl çıkılır, ne yapılır, bu soruların cevaplarını bulmak için önce kendi iç dünyamızla yüzleşmemiz gerekiyor sanırım, bu da ilk adım, sonra da etrafımızdaki olayları daha sakin bir kafayla değerlendirmek, bu da ikinci adım, yani işin özü, bu tür karmaşık durumlarla başa çıkmak için hem duygusal hem de mantıksal bir denge kurmak gerekiyor, bu da kolay bir iş değil ama imkansız da değil, yani aslında her şey mümkün, yeter ki insan kendine inansın ve doğru adımları atmaya çalışsın, bu da en önemlisi, yani bu döngüden çıkmak kesinlikle mümkün, sadece biraz sabır ve çaba gerektiriyor, bu da hayatın bir parçası aslında, yani her zorluk insana yeni bir kapı açabilir, bu da öyle bir şey işte, yani bu ters psikoloji mi, çaresizlik mi, bu soruların cevapları aslında o kadar da önemli değil, önemli olan bu durumdan nasıl daha güçlü çıkacağımız, değil mi, bu da en önemli nokta, yani aslında her şey bizim elimizde, sadece bunu fark etmemiz gerekiyor, yani bu karmaşık duygular yumağının içinde kaybolmak yerine, kendimizi bulmaya çalışmak en doğrusu, bu da ilk adım, yani bu durumdan çıkış yolu aslında o kadar da uzak değil, sadece onu görmek için biraz çaba göstermemiz gerekiyor, bu da hayatın bir gerçeği.

ya işte tam da dediğin gibi, insan kendini bir labirentte hissediyor bazen. o sevgi mi, manipülasyon mu ayrımını yapmak gerçekten çok zor. hele ki duygusal olarak yıpranmışken kendi iç sesini dinlemek falan da kolay olmuyor. yani, sen diyorsun ki, "önemli olan bu durumdan nasıl daha güçlü çıkacağımız." bu kısım çok doğru bence. bu karmaşanın içinde kaybolmak yerine kendimizi bulmaya çalışmak lazım. peki sence, bu durumda karşıdaki kişinin niyetini anlamaya çalışırken fazla duygusal davranmamak ve mesafeli durmak ne kadar mümkün oluyor? ben genelde kendimi kaptırıyorum da.