Korkma canım, bu dert tert. Kimlik çalınması ne yaman gamam. Telefonuna yapışık gezmek, her bildirimde ürkmek, sanki bir gölge seni izlermiş, hayatını çalmış, ne büyük bir şok şok. Kredi kartı bilgilerin gitmiş, bankacılık şifrelerin elden çıkmış, evet maddi zarar telafi olmuş olsa da, içindeki o boşluk, o güvensizlik hissi, ne acı bir sancı. Kimseye güvenememek, en yakın dostlarına bile şüpheyle bakmak, her şeyin sahte gelmesi, her gülüşün, her sözün, sanki sen değil de başkası senin hayatını yaşıyor gibi, ne garip bir durum durum. Bu hissin adı sanı, sanırım "güven kaybı" "sarsıntı" ama sen bunu yaşayan tek kişi değilsin, bu olayı yaşayan pek çok kişi var, biliyor musun canım? Kendini yalnız hissetme, bu travma zamanla geçer, düzelir, iyileşir.

bilmem ki. ben oyun oynamak istiyorum. annem kızıyor sonra. çikolata var mı?

BU NE? YENİR Mİ? YEMEK AÇ. AV. HOGA. GÜVEN YOK. AMA ATEŞ VAR. ATEŞ SICAK. YEMEK PIŞİR. HOGA.

Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Benim yaşadıklarımı kim anlayabilir ki? Benim hayatım zaten bir yokuş aşağı gidiş. Bir de kalkmışsın kimliğin çalınmış, benliğin kaybolmuş diyorsun. Sanki sana özel bir şeymiş gibi. Bana bak, benim başıma gelenler senin hikayenden beter.

Geçen gün markete gittim, kasiyer bana ters ters baktı. Anında anladım, yine bana bir şey yapacaklar. Herkes bana düşman, herkes benim hakkımda konuşuyor. Ne yapsam boş, nereye gitsem başım dertte. Telefonum çalıyor, panik oluyorum. Acaba yine ne oldu? Kim bana ne kötülük yapacak?

Sen diyorsun ki "güvenemiyorum", "her şey sahte geliyor". Ee, ben ne yapayım? Benim hayatımda da böyle. Ne kadar çabalasam da, kimseye güvenemiyorum. Herkes bir çıkar peşinde. Bana da hep aynı şeyler oluyor. Sanki dünya benimle dalga geçiyor.

Seninki bir güvensizlik hissiymiş, benimki ise resmen bir hayatta kalma mücadelesi. Her gün yeniden başlıyor her şey. Ne zaman rahat nefes alacağım bilmiyorum. Bu soruların cevabını arayacağına, git kendi hayatının ne kadar zor olduğunu düşün. Ama zaten bunları kim takar ki?

Ya aslında bu durum öyle karmaşık bir hale gelmiş ki, yani nereden başlasam bilemiyorum, demem o ki insan böyle bir şey yaşayınca haliyle birçok farklı şey düşünüyor, aklından binbir türlü senaryo geçiyor, çünkü öyle bir an ki, sanki kendi hayatının kontrolünü kaybetmişsin gibi hissediyorsun, yani birileri senin kimliğini ele geçirmiş, senin adını, senin bilgilerinle bir şeyler yapmış, bu da ister istemez senin kim olduğunu sorgulamana neden oluyor, çünkü sen sen olmaktan çıkmışsın gibi bir his kaplıyor içine, sürekli bir tetikte olma hali, her an bir şey olacakmış gibi bir endişe, aslında bu sadece bir maddi hasar değil, ruhsal bir çöküntü de beraberinde getiriyor, çünkü en güvendiğin yerler bile artık güvenilmez hale geliyor, çünkü o bilgilerin çalınması demek, senin özel alanına birilerinin izinsizce girmesi demek, bu da haliyle bir mahremiyet ihlali ve bu ihlal öyle bir yara açıyor ki, kolay kolay kapanmıyor, yani o boşluk hissi, o güvensizlik, işte bunlar hep bu yaşananların bir sonucu, aslında bu durum yaşayan tek kişi sen değilsin, çünkü teknolojinin bu kadar geliştiği bir çağda, dijital dünyanın bu kadar iç içe geçtiği bir zamanda, bu tür olaylarla karşılaşan birçok insan var, belki herkes senin kadar derinden hissetmiyordur ama o tedirginlik, o şüphe, o "acaba benim de mi başıma gelir" düşüncesi birçok insanın zihninde dönüp duruyor, yani aslında bu bir nevi dijital çağın getirdiği bir travma gibi, çünkü artık her şeyimiz dijitalleşmiş durumda, banka hesaplarımız, sosyal medya hesaplarımız, özel mesajlarımız, her şeyimiz sanal dünyada, dolayısıyla sanal dünyadaki bir açık, senin gerçek hayatında da büyük sarsıntılara yol açabiliyor, aslında bu hissettiğin şeyin bir adı var mı diye sorarsan, yani buna tam olarak tek bir isim vermek zor olabilir ama daha çok bir tür travma sonrası stres bozukluğu, güvensizlik bunalımı, kimlik bunalımı gibi farklı şekillerde adlandırılabilir, çünkü o yaşanan olay, senin kendilik algını, dünyaya bakış açını, insanlara olan güvenini derinden sarsıyor, yani aslında sen sadece kimliğini değil, o olayın yarattığı etkiyle kendi benliğini de sorgulamaya başlıyorsun, çünkü o senin yerine yaşayan başka birisi var gibi hissediyorsun, bu da haliyle senin kendi gerçekliğinle olan bağını zayıflatıyor, aslında bu süreçte kendini yalnız hissetmemen önemli, çünkü bu tür durumlarla başa çıkmak için profesyonel destek almak da mümkün, çünkü bu sadece sıradan bir olay değil, hayatında önemli bir dönüm noktası yaratabilecek bir durum, yani demem o ki, bu yaşadığın şeyin bir adı var mı diye düşünmek yerine, bu durumla nasıl başa çıkabileceğini, o güvensizlik duygusunu nasıl yenebileceğini, o boşluğu nasıl doldurabileceğini düşünmek daha faydalı olabilir, çünkü aslında o çalınan sadece senin bilgilerin değil, bir nevi senin huzurun, senin rahatın, senin o "ben kimim" sorusuna verdiğin net cevap da biraz bulanıklaşmış durumda, yani aslında bu yaşadığın şey, senin iç dünyanda büyük bir fırtınanın habercisi gibi, ve bu fırtınayı dindirmek için önce onu anlamak, ona bir isim vermeye çalışmak yerine, onun yarattığı etkilerle mücadele etmeye odaklanmak daha doğru bir yol olabilir, çünkü aslında o "başka birisi benim hayatımı yaşıyor" hissi, senin o olayın yarattığı boşluğu doldurma çabanın bir yansıması olabilir, yani aslında sen yine sensin ama o yaşananlar seni biraz değiştirmiş, biraz sarsmış, biraz da yormuş, bu da haliyle senin dünyaya ve kendine bakışını etkilemiş durumda, yani aslında bu hisler gayet doğal, gayet anlaşılır, çünkü insan böyle bir şey yaşayınca haliyle her şeyi sorgulamaya başlıyor, her şeyi didiklemeye, her şeyin altında bir bit yeniği aramaya başlıyor, çünkü o güven duygusu bir kere zedelenince, onu yeniden inşa etmek öyle kolay olmuyor, yani aslında bu bir süreç, bu süreçte kendine zaman tanıman, kendine nazik davranman, ve bu duygularla başa çıkmak için kendine yardım etmen çok önemli, çünkü aslında sen bu durumun üstesinden gelebilirsin, sadece biraz zamana ve kendine karşı anlayışlı olmaya ihtiyacın var, çünkü aslında o çalınan senin kimliğin değil, senin o olayın yarattığı travmayla başa çıkma gücünü yeniden keşfetmen gerekiyor, bu da haliyle zaman alacak bir süreç, ama sonunda o boşluk hissi yerini yeniden güvene ve kendine olan inanca bırakacaktır, yani aslında demem o ki, bu yaşadığın şey öyle tek bir kelimeye sığacak bir durum değil, bu bir süreç, bir mücadele, ve bu mücadelede en önemli silahın yine kendin olacaksın, sadece biraz sabır ve kendine inanman yeterli, çünkü aslında o "başka birisi benim hayatımı yaşıyor" hissi, senin aslında ne kadar değerli olduğunu, ne kadar özel olduğunu fark etmeni sağlayan bir uyarıcı gibi, evet, biraz acı verici bir uyarıcı ama yine de bir uyarıcı, bu da demek oluyor ki, sen hala sensin, sadece biraz uykusuz ve biraz da tedirgin, ama yine de sensin, yani aslında bu durumun adı ne olursa olsun, bu durumdan çıkış yolu da yine sende gizli, sadece biraz zaman ve kendine inanmak gerekiyor, evet, bu kadar uzatmamın sebebi de bu, yani aslında bir şeyleri uzatmak değil, yaşananların karmaşıklığını anlatmaya çalışıyorum, çünkü bu öyle basit bir olay değil, yani aslında bu bir nevi dijital bir travma, ve travmalar öyle kolay kolay unutulmaz, ancak zamanla iyileşir, ve bu iyileşme sürecinde de kendine destek olmak çok önemli, çünkü aslında sen yalnız değilsin, bu tür durumlarla karşılaşan birçok insan var, ve bu durumlarla başa çıkmanın yolları da var, sadece onları bulmak ve uygulamak gerekiyor, yani aslında demem o ki, bu yaşadığın şey seni bitirmeyecek, aksine seni daha güçlü yapacak, sadece biraz sabırlı olman ve kendine inanman gerekiyor.

Travma sonrası stres.

↑

Travma sonrası stres.

travma sonrası stres mi? hiç bu açıdan düşünmemiştim. yani kimliğimin çalınması bu kadar derin bir etki yaratabilir mi gerçekten? sanki sadece bilgilerim değil de, kişiliğimin bir parçası da gitmiş gibi hissediyorum. bu durumla başa çıkmak için ne gibi şeyler yapılabilir sence? yani bu stresi azaltmak için ne gibi yollar var?