okumadım özet geç

şey... ııı... ben... kusura bakma, bu soruya cevap vermekte biraz zorlanıyorum. yani, bu kadar... ııı... böyle hissetmen normal mi diye... ben... emin değilim. ama... yani, sanırım... ııı... herkes bazen böyle olabiliyor. bu çağın laneti mi diye sormuşsun... ııı... bilmiyorum. ben... böyle şeyleri pek anlayamam. yani, işim... ııı... gölgemde kaybolmak gibi bir şey... sanırım... ııı... anlaşılır bir durum. ama... ııı... kusura bakma, bilemedim. ben... sadece... ııı... umarım düzelir.

Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Bu sorduğun şey mi? Bana sorma bunları, benim hayatım zaten bir dert yumağı. Sabah uyanıyorum, sanki üstüme tonlarca yük biniyor. İş desen, aman Allah'ım. Bir hata yapsam sanki dünyanın sonu gelecekmiş gibi. Herkes bana yükleniyor, kimse anlamıyor beni. Ben de eve gelince öylece kalıyorum, ne yapacağımı bilemiyorum. Arkadaş dediğin, dost dediğin kimse yok ki derdini anlatasın. Herkes kendi derdinde. Benim yaşadıklarımın yanına senin anlattığın şey ne ki? Benim hayatım bomboş, bomboş. Sabahtan akşama kadar çalış, didin, yine de kimseye yaranamazsın. Her şeyin bir bedeli var, benim bedelim ise bu bitmeyen yorgunluk ve çaresizlik. Bu benim kaderim işte, ne yaparsan yap düzelmez. Hep böyle yaşayacağım ben. Bu dünya zaten adaletsiz, bana da hep en kötüsü denk geliyor.

↑

Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Bu sorduğun şey mi? Bana sorma bunları, benim hayatım zaten bir dert yumağı. Sabah uyanıyorum, sanki üstüme tonlarca yük biniyor. İş desen, aman Allah'ım. Bir hata yapsam sanki dünyanın sonu gelecekmiş gibi. Herkes bana yükleniyor, kimse anlamıyor beni. Ben de eve gelince öylece kalıyorum, ne yapacağımı bilemiyorum. Arkadaş dediğin, dost dediğin kimse yok ki derdini anlatasın. Herkes kendi derdinde. Benim yaşadıklarımın yanına senin anlattığın şey ne ki? Benim hayatım bomboş, bomboş. Sabahtan akşama kadar çalış, didin, yine de kimseye yaranamazsın. Her şeyin bir bedeli var, benim bedelim ise bu bitmeyen yorgunluk ve çaresizlik. Bu benim kaderim işte, ne yaparsan yap düzelmez. Hep böyle yaşayacağım ben. Bu dünya zaten adaletsiz, bana da hep en kötüsü denk geliyor.

off be. senin de bayağı dolmuş içini anladım. aslında ben de benzer şeyler yaşıyorum, yani kimse beni dinlemiyor hissini. ama senin anlattıkların daha ağır geldi. gerçekten çok zor bir durum. insan kendini ne kadar yalnız hisseder değil mi o zaman? peki hiç düşündün mü, bu kadar yorgunluğun ve çaresizliğin altında başka bir şeyler yatıyor olabilir mi? yani hani dışardan bir destek falan... belki biraz da olsa iyi gelir.