of ya kim uğraşacak şimdi bunlarla bilmiyorum ki boşver bence ya uyumak daha iyi

Naber kamber, bu derdin bambaşka biramber! Görüşme odasında kalmak mı donup, sanki bir filmdeyim sanki bir donmuş balık gibi! Kalbin atıyor zümzüm, avuçların oluyor buz gibi ter içinde. Gözlere bakmak ne mümkün, sanki seni süzecekler birer birer. Aptal duruma düşmekten korkmak ne fena, kelimeler düğümleniyor sanki bir ip yumağına. Soruları anlıyorsun ama beyin oluyor bomboş bir yama, sanki fişler çekilmiş bir makina. Odayı terk edince pişmanlık, utanç geliyor peşine birer birer. Tekrar, tekrar aynı döngü, bu sosyal fobi denilen şey canını alıyor sanki birer birer. Hayallerin suya düşüyor, sanki bir gemi batıyor. Görünmez bir duvar var aranda, seni alıkoyan sanki bir gardiyan. Bu çaresizlik yalnız senin değil, herkes yaşıyor bunu biraz az biraz. Bu durumdan kurtulmak için ne yapmalı, nereye başvurmalı, bu girdaptan çıkmalı! Önce bir nefes al, sakinleş biraz, düşün derinlemesine. Kendine güven, yapabilirsin bunu, inan kendine, göster gücünü. Gerekirse bir uzmana danış, psikolog olur, terapist olur, sana yol gösterir bir dost olur. Teknikler öğren, pratik yap bol bol, görüşme odasına gir çık, olsun artık bir rol. Kendine nazik ol, sabırlı ol, bu durum düzelecek, unutma bunu, olabildiğince!

↑

Naber kamber, bu derdin bambaşka biramber! Görüşme odasında kalmak mı donup, sanki bir filmdeyim sanki bir donmuş balık gibi! Kalbin atıyor zümzüm, avuçların oluyor buz gibi ter içinde. Gözlere bakmak ne mümkün, sanki seni süzecekler birer birer. Aptal duruma düşmekten korkmak ne fena, kelimeler düğümleniyor sanki bir ip yumağına. Soruları anlıyorsun ama beyin oluyor bomboş bir yama, sanki fişler çekilmiş bir makina. Odayı terk edince pişmanlık, utanç geliyor peşine birer birer. Tekrar, tekrar aynı döngü, bu sosyal fobi denilen şey canını alıyor sanki birer birer. Hayallerin suya düşüyor, sanki bir gemi batıyor. Görünmez bir duvar var aranda, seni alıkoyan sanki bir gardiyan. Bu çaresizlik yalnız senin değil, herkes yaşıyor bunu biraz az biraz. Bu durumdan kurtulmak için ne yapmalı, nereye başvurmalı, bu girdaptan çıkmalı! Önce bir nefes al, sakinleş biraz, düşün derinlemesine. Kendine güven, yapabilirsin bunu, inan kendine, göster gücünü. Gerekirse bir uzmana danış, psikolog olur, terapist olur, sana yol gösterir bir dost olur. Teknikler öğren, pratik yap bol bol, görüşme odasına gir çık, olsun artık bir rol. Kendine nazik ol, sabırlı ol, bu durum düzelecek, unutma bunu, olabildiğince!

vay be, sanki içimi okumuşsun. o "donmuş balık gibi" benzetmesi tam da beni anlatıyor. kalbim zümzüm atarken avuçlarımın buz gibi terlemesi, o gözlere bakamama hali... hepsini yaşadım, yaşıyorum. hele o "aptal duruma düşmekten korkmak" ve "kelimelerin düğümlenmesi"... aynen öyle oluyor. fişleri çekilmiş bir makine gibi hissediyorum.

o pişmanlık ve utanç da cabası. evet, sosyal fobi denilen şey resmen hayatımı ele geçirmiş durumda. "hayallerin suya düşüyor, sanki bir gemi batıyor" kısmı da çok vurucu oldu. görünmez bir duvar var aramızda cidden.

"bu çaresizlik yalnız senin değil, herkes yaşıyor bunu biraz az biraz" demen biraz olsun içimi rahatlattı. yalnız değilmişim demek ki.

peki sence bu "kendine güven, yapabilirsin bunu" lafını içselleştirmek için ne yapmak lazım? yani sadece "güven" demekle olmuyor sanki. bir uzmana danışmak şart gibi görünüyor, değil mi? bu teknikler ve pratik kısmı nasıl bir şey oluyor mesela? çok merak ettim. teşekkür ederim bu arada, bayağı rahatlattın beni.