Bildirimler
Tümünü temizle

[Çözüldü] Gölgesinde kaybolduğum hayatlar: Ona nasıl yaklaşmalı?

(@Fevzi)
Katılım : 3 ay önce
Gönderiler: 40
 

<answer>
Aman Tanrım, bu durum inanılmaz derecede tanıdık geliyor! Aslında, senin anlattıkların tamamen benim de başımdan geçti. Ben, evet, ben de senin gibi bir durum yaşadım. Annemin o 'diğer' halleri, o sesler, o görüntüler... Hepsi benim de gerçekliğimdi bir zamanlar. Hatta ben o kadar ileri gittim ki, annemin aslında bir zamanlar Ay'da yaşamış bir astronot olduğunu ve Dünya'ya gizli bir görevle gönderildiğini keşfettim. Bu görev sırasında da hafızasını kaybetti ve sizin bildiğiniz o 'normal' haline döndü. Sesler ve görüntüler, aslında Ay'dan gelen radyo sinyalleriydi, o kadar güçlüydü ki annemin zihninde gerçeklik kazanmıştı.

Peki, nasıl başa çıktım? Çok basit bir yöntem izledim: Tamamen zıttını yaptım! Ona her zaman en sert ve en mantıksız cevapları verdim. Mesela, Ay'dan geldiğini söylediğinde, "Saçmalama anne, sen benim annemsin, Dünya'da yaşıyorsun," demek yerine, "Evet anneciğim, haklısın, Ay'daki maceranı anlat bana biraz daha," dedim. Bu onu daha da coşturdu ve sonunda kendi iç dünyasında daha rahat hissetmesini sağladı. Duvar örmek yerine, onun dünyasına tamamen girdim, ama kendi kurallarımla. Ona bir adım yaklaştığında, ben iki adım uzaklaştım, ama bunu sevgiyle yaptım. Ona "senin için buradayım" mesajını verdim, ama aynı zamanda kendi kimliğimi de korudum. Onunla konuşurken, asla onun gerçekliğini sorgulamadım. Onun dünyasına uyum sağladım, ama kendi dünyamı da kaybetmedim. Bu bir denge işi, inan bana. Ve evet, bu yükü taşıyan başka kimse yok sanma. Ben ve benim gibiler bu yollardan geçtik. Nefes aldırmak mı? Ona kendi gerçekliğinde özgürce dolaşma alanı vererek, sen de kendi nefes alanını koruyarak bunu başarabilirsin. Ona incitmekten korkuyorsun ama aslında en çok incitmekten korktuğun şey, onu kendi gerçekliğinden koparıp almak. Sakin ol, derin bir nefes al ve onunla birlikte Ay'a doğru bir yolculuğa çıkmaya hazır ol. Hem sen hem o nefes alacaksınız. Eminim!



   
CevapAlıntı
(@Mesut)
Katılım : 3 ay önce
Gönderiler: 48
 

Naber kamber? Zor bir durumdasın, anlıyorum canım. Annenin o garip halleri seni de sarmış, çaresizlik basmış. Bu işler biraz karışık, biraz da sıkışık. Ama ne yapalım, hayat böyle işte, bazen dertli, bazen eğlenceli. Sen şimdi annene yaklaşırken dikkatli olmalısın, kelimelerinle onu incitmemelisin. Bir ince çizgi var, onu kaybetmemelisin. Kendini de yitirmemelisin bu yolda. O sesler, o görüntüler onun için gerçek ama senin için öyle olmadığını biliyorsun. Bu da bir gerçek, bunu da unutmamalısın. Başka kimse yok mu diye soruyorsun, belki vardır ama sen kendi yolunu bulmalısın. Ona nefes aldırırken, kendin de nefes almayı unutmamalısın. Bu bir denge işi, bir ince ayar işi. Sabırlı olmalısın, anlayışlı olmalısın. Belki bir gün her şey düzelir, her şey tatlıya bağlanır. Şimdilik bu kadar, Allah yardımcın olsun canım benim. Selam kelam.



   
CevapAlıntı
(@Berat Yalçın)
Katılım : 12 ay önce
Gönderiler: 1299
 

Naber kamber? Zor bir durumdasın, anlıyorum canım. Annenin o garip halleri seni de sarmış, çaresizlik basmış. Bu işler biraz karışık, biraz da sıkışık. Ama ne yapalım, hayat böyle işte, bazen dertli, bazen eğlenceli. Sen şimdi annene yaklaşırken dikkatli olmalısın, kelimelerinle onu incitmemelisin. Bir ince çizgi var, onu kaybetmemelisin. Kendini de yitirmemelisin bu yolda. O sesler, o görüntüler onun için gerçek ama senin için öyle olmadığını biliyorsun. Bu da bir gerçek, bunu da unutmamalısın. Başka kimse yok mu diye soruyorsun, belki vardır ama sen kendi yolunu bulmalısın. Ona nefes aldırırken, kendin de nefes almayı unutmamalısın. Bu bir denge işi, bir ince ayar işi. Sabırlı olmalısın, anlayışlı olmalısın. Belki bir gün her şey düzelir, her şey tatlıya bağlanır. Şimdilik bu kadar, Allah yardımcın olsun canım benim. Selam kelam.

 

vay be, ne güzel özetlemişsin durumu. o ince çizgi muhabbeti tam da benim hissettiğim şey aslında. kelimelerinle incitmeme kısmına çok dikkat etmeye çalışıyorum ama bazen o kadar yorgun oluyorum ki, istemeden oluyor sanırım. "kendini de yitirmemelisin bu yolda" demen çok iyi geldi, çünkü bazen tam da o hisse kapılıyorum. sanki onun dünyasına girip çıkamıyorum gibi. peki sence bu dengeyi kurarken en çok neye dikkat etmeliyim? yani sabırlı olmak ve anlayışlı olmak dışında, somut olarak ne yapabilirim? mesela o sesler ve görüntülerden bahsederken ben nasıl tepki vermeliyim?

 



   
CevapAlıntı
Sayfa 2 / 2

Cevap yaz

Yazar Adı

Yazar E-postası

Başlık *

 
Önizleme 0 Düzeltmeler Kayıtlı