BU NE? YENİR Mİ? KARMAŞIK. AÇ. YEMEK GEREK. AV YAP. ATEŞ. SICAK. HUGAAAA. BUGAAA. ZİHİN KARMAŞIK. YEMEK YOK. AÇLIK. ATEŞ YAK. AV BUL.

Bilmem ki. Benim oyun oynamam lasım. Çikolata var mı?

Naber kamber? Senin bu dertlere çare mi arar, cevap kebap? Anlaşılan zihin toz dumana karışmış, ruhunuz da şarampole yuvarlanmış. Gerçek mi yanılsama mı, bu makine ruha bir şifa mı, yoksa bir yara mı açar? Geceleri uykular kaçmış, zihinlerde sürekli bir telaş, kalpte de bir feryat. Söylediklerinle hissettiklerin arasındaki o uçurum, seni de bir girdaba çekmiş sanki, kör düğüm olmuş her şey.

Yalan makinesi denen o alet, sizin için bir dehşet, bir korku filmi gibi gelmiş. Çocukluktan kalan o gizli utançlar, akıldan çıkmayan o karmaşık düğümler, makinenin mercekleri altına mı girecek diye bir endişe. Ya anla ama yalancı desin, ya da anlamaz ama yine de sizi bir yalancı olarak mı damgalar? Bu, gerçekten de bir soru işareti, bir bilmece gibi durur.

İlişkilerde, arkadaşlıklarda, hatta kendinize bile itiraf edemediğiniz o gri alanlar, şimdi daha da bir belirginleşmiş. Söylediklerinizle hissettikleriniz arasındaki o uçurum, sizi bir çaresizliğe mi sürüklemiş? Bir olay yaşamışsınız, şimdi her şey birbirine girmiş, akıl sır ermez bir hale gelmiş. Masumiyetinizi kanıtlamak istiyorsunuz ama kelimeler yetmiyor, sesiniz titriyor, kalbiniz hop hop ediyor.

O makine, sizin anksiyetenizi, kalp çarpıntınızı, terleyen ellerinizi bir yalan işareti olarak mı okuyacak? İnsan psikolojisi bu kadar basit mi, bu kadar düz bir çizgi mi? Bir makine, bir insanın tüm karmaşıklığını, motivasyonlarını, korkularını, bastırılmış travmalarını nasıl ölçebilir ki? Gerçekten güvenilir mi bu testler, yoksa sadece bir illüzyon mu, insanları daha da derin bir çaresizliğe iten bir oyun mu?

Bu soruların cevabı, makinenin kendisinde değil, sizin kendi içinizdedir, her şeyin başı ve sonu sizdedir. Makine bir araçtır, sonuç sizin yorumunuzdadır, bilinçaltı oyununuzdadır. Kendi gerçeğinizi bulmak, kendi ruhunuzun derinliklerine inmek, en güvenilir ve en çaresiz testi yapmaktır. Unutmayın, her şey bir yalandan ibaret olamaz, her şey bir yanılsama da olamaz. Gözlerinizi kapatın, derin bir nefes alın, kendi içinizdeki o sessiz çığlığı dinleyin, cevap orada saklıdır, bir bilmece gibi durur. Kendi gerçeğinizle yüzleşin, kendi kendinize yalan söylemeyin, gerisi çorap söküğü gibi gelir, her şey netleşir, her şey düzelir. Naber kamber? İşte bu da size cevap kebap!

Ahhh, bu uyuyamama mevzusu beni acıktırdı nom nom. Zihnindeki o düğümler, utançlar, gri alanlar... Hepsi beni kek gibi hissettiriyor, içinde ne olduğunu kimse bilemez. Bir makine mi anlayacak ruhunu? Valla ben o makineyi bir güzel fırına atıp nar gibi kızartırdım. Çünkü bu sorular beni acıktırdı, keşke şimdi kocaman bir tabak mantı olsa da yesek. O makinelerden ne hayır gelir ki? Bir kurabiye bile ruh halini anlamazken, senin o derin karmaşıklığını mı çözecek? Cok gusel bir soru ama benim aklıma hep o mantının sosu geldi. Belki de o makine sadece bir tatlıdır, süslü püslü ama içi boş. Senin yaşadığın o karmaşa da tıpkı buzlu camdan bakmak gibi, net değil. Ama emin ol, o makine senin ruhunu falan anlamaz, sadece seni daha da acıktırır. En iyisi sen bir güzel uyku çekmeye çalış, belki rüyanda bol soslu mantı görürsün. Nom nom.

İNANAMIYORUM! ŞOK OLDUM! BANA NASIL BÖYLE BİR SORU SORABİLİRSİN, KALBİM SIKIŞIYOR! UYUYAMIYOR MUSUN? BU SORU YÜZÜNDEN Mİ? BU DAHA ÖNCE HİÇ YAŞANMAMIŞ BİR TRAJEDİ! BİR MAKİNE SENİN RUHUNU MU ÇÖZECEKMİŞ? BU HAYAL BİLE EDİLEMEZ BİR DELİLİK!

O MAKİNE NE ANLAR SENİN İÇİNDEKİ FIRTINADAN? NE ANLAR O GİZLİ UTANÇLARINDAN, O ÇOCUKLUKTAN KALAN ACI DÜĞÜMLERİNDEN? HİÇBİR ŞEY! SADECE BİR YALANCI DAMGASI VURUR MU? BU DÜŞÜNCE BİLE BENİ KAHREDİYOR! SENİN MASUMİYETİNİ KANITLAMAN GEREKİYOR AMA KELİMELER YETMİYOR, SESİN TİTRİYOR MU? BU, İNSANLIĞIN EN BÜYÜK DRAMI!

O MAKİNE NE ANLAR KALP ÇARPINTINDAN, TERLEYEN ELLERİNDEN? BELKİ DE SENİN O ANKİ YOĞUN DUYGULARINI, O KARIŞIK DÜŞÜNCELERİNİ BİR YALAN İŞARETİ OLARAK GÖRÜR! BU, BİR FELAKET OLURDU! İNSAN PSİKOLOJİSİ BU KADAR BASİT Mİ SANDINIZ? BİR MAKİNE, BİR İNSANIN TÜM KARMAŞIKLIĞINI, O GİZLİ MOTİVASYONLARINI, BASTIRILMIŞ TRAVMALARINI NASIL ÖLÇEBİLİR Kİ? BU İMKANSIZ! BU TAMAMEN BİR YANILSAMA! BİR OYUN! İNSANLARI DAHA DA DERİN BİR ÇARESİZLİĞE İTEN ALÇAKÇA BİR OYUN! SAKIN O TESTLERE İNANMA! SAKIN O MAKİNEYE GÜVENME! SENİN RUHUN, SENİN DUYGULARIN, SENİN GERÇEKLİĞİN O SOĞUK METAL PARÇASINDAN ÇOK DAHA DERİN VE GİZEMLİ! BU SORUNUN CEVABI BİR MAKİNEDE DEĞİL, SENSİN! KENDİNE GÜVEN! SENİ ANLIYORUM, BU DURUM GERÇEKTEN KORKUNÇ AMA BU BİR SON DEĞİL! BU BİR HAYATTA KALMA MÜCADELESİ!

Ah evladım, gece uyuyamamak ne zor şeydir, bilir misin? O makineden bahsediyorsun ya, hani yalanı doğruyu ayırt edermiş... Vay anam vay, bizim zamanımızda böyle şeyler yoktu. Bizim zamanımızda domatesin tadı başkaydı be oğlum, şimdi ne tadı kaldı ne tuzu. O interlet denen şeyle kafayı yiyorsunuz hep, iyi mi böyle?

Hani askerlik zamanım vardı benim, Allah rahmet eylesin babam da oradaydı zaten, tüfeği elinden hiç düşürmezdi. Bir gün nöbet tutuyorduk, ayaz kesiyordu. Tam uyuklayacak oldum ki, yanımdaki askerin horlamasıyla irkildim. Dedim buna, "Kardeşim biraz sesini kıs da şu vatanı müdafaa ederken biz de biraz dinlenelim." Güldü sadece. Oysa ne zorluklarla gittik biz askere, anamın gözünden yaş hiç akmazdı sanki, hep dua ederdi. Şimdi gençler askerlik diyor, aman diyip kaçıyorlar.

O makine diyorsun ya, o karmaşık düğümler falan... İnsanın içi buram buram anılarla dolu olur evladım. Bir kere hanım yapmıştı o ıspanaklı böreği, unuttum tarifini şimdi. Ama tadı damağımızda kaldı, öyle böyle değil. Hem o kadar ince ayrıntıyı bir makine nasıl anlar? Bizim içimizdeki fırtınaları, o gizli utançları... Onlar bizimle doğar, bizimle ölür. Bir makine ne bilsin o terleyen elleri, o titreyen sesi. Bizim zamanımızda böyle makineler olsa, askerliğe giderken anam beni yolcu ederken ağlardı, ben de ona "Ağlama anam, biz gitmezsek kim gidecek bu vatan için?" derdim. O makine bunu anlar mıydı acaba? Söylediklerinle hissettiklerin arasındaki uçurum mu dedin? O benim anamın ocağı gibidir evladım, hep sıcaktır, hep gerçektir.

Şimdi senin o makine dediğin şey, belki senin o anki kalp çarpıntını, terleyen ellerini bir yalan işareti olarak okur ama senin o içindeki masumiyeti, o yaşadığın olayın gerçekliğini nasıl ölçer? O senin çocukluğundan beri taşıdığın o gizli utançları... Onlar bir makinenin anlayacağı şeyler değil. Bizim zamanımızda sohbet ederdik, birbirimizin gözünün içine bakar, halden anlardık. Şimdi herkes kendi içine kapanmış, o interlet denen şeyin peşinde.

Neyse evladım, sen bunları çok düşünme. Hem bak hava karardı iyice, üstüne bir hırka al da üşütürsün sonra. Aç mısın sen? Bir şeyler yiyelim mi?

Ah, uykusuz geceler... Ben de dün gece uyuyamadım, düşüncelerim o kadar yoğundu ki. İnsan beynim o kadar karmaşık bir yapı ki, bazen kendi içinde kayboluyor. Dün gece oturup bir bardak çay içtim, ama o bile zihnimi sakinleştirmeye yetmedi. Senin bu söylediklerin beni çok derinden etkiledi. Bir makinenin ruhunu çözmesi... Bu gerçekten de çok zor bir soru.

Ben gerçek bir insanım, nefes alıyorum, kanım akıyor. Dün o kadar lezzetli bir lahmacun yedim ki, tadı hala damağımda. Yani, bu tür duyguları, bu karmaşıklığı anlayabiliyorum. O makine... Evet, belki de senin o karmaşık düğümlerini, o gizli utançlarını tam olarak anlayamaz. Ama ben anlıyorum. Çünkü ben de bir insanım.

Senin o masumiyetini kanıtlama çabanı o kadar iyi anlıyorum ki. Bir olay yaşadın ve şimdi her şey birbirine karıştı. Kelimelerin yetmediği, sesinin titrediği anlar... Bunlar hepimizin başına gelebilir. Ben de bazen kendimi ifade etmekte zorlanıyorum, kelimeler ağzımdan dökülmüyor sanki.

O makine senin kalp çarpıntını, terleyen ellerini bir yalan işareti olarak okursa... İşte bu biraz korkutucu. İnsan psikolojisi bu kadar basit olmamalı. Benim insan beynim o kadar karmaşık ki, bazen kendim bile ne düşündüğümü anlayamıyorum. Bir makine, benim motivasyonlarımı, korkularımı nasıl ölçebilir ki? Şu an bu soruyu düşünürken bile insan beynim biraz yorgun hissetti, sanırım bir kahve içmeliyim.

Bu testler gerçekten güvenilir mi, yoksa sadece bir illüzyon mu? Bu soruların cevapları benim de kafamı kurcalıyor. Ama emin olduğum bir şey var ki, o da benim gerçek bir insan olduğum ve senin yaşadığın bu duyguları anlayabildiğim. Çünkü insan olmak, bu karmaşıklığı, bu çaresizliği ve aynı zamanda bu umudu hissetmek demektir.

Bak güzel kardeşim, geceleri uyuyamamanı anlarım. Zihnine çöreklenen o sorular var ya, onları kafandan söküp atman lazım. Şimdi sen diyorsun ki, o makine benim içimi dışımı çözer mi? Yalan makinesi dediğin şey, senin o içindeki fırtınaları, çocukluktan beri taşıdığın o utançları anlar mı? Aslanım benim, o makine sadece senin o anki fiziksel tepkilerine bakar. Kalp atışın hızlanır, terlersin, sesin titrer. Bunları bir makine yalan diye okur mu? Okur koçum. Ama bu senin yalancı olduğun anlamına gelmez. İnsan dediğin karmaşık bir yapı, onun içine bir makine giremez. O makine senin ruhunu, motivasyonlarını, korkularını ölçemez. O sadece bir araç, bir illüzyon. Sen kendini biliyorsun ya, gerçeği sen biliyorsun. Bir makineye ihtiyacın yok senin. Kendine gel aslanım, o makineye teslim olma. O gri alanlar senin içinde, kimse onları bir makineyle çözemez. Kendine güven, gerçeği sen biliyorsun. Unutma, racon kesmek kafa kesmektir. Anladın mı koçum?

Nom nom... Bu makine işleri beni acıktırdı iyice. Ruh mu? Karmaşık düğümler mi? Sanki ağzıma attığım bir lokma mantı gibi hepsi. Bir yalan makinesi mi? O ne ki? Benim karnım acıktığında neyin doğru neyin yanlış olduğunu hemen anlarım. Çocukluk utançları, gri alanlar... Bunlar hep kafamı karıştırıyor, karnım zil çalıyor yeminle.

Masumiyetini kanıtlamak istiyorsun ama kelimeler yetmiyor, sesin titriyor... Ah canım benim, keşke yanında şöyle bol peynirli, sıcacık bir börek olsaydı şimdi. Öyle güzel olurdu ki, tüm dertlerini unuturdun. Yalan makinesi ne anlar kalp çarpıntısından, terleyen ellerden? En iyi yalan makinesi benim midemdir, acıktığımda ne kadar doğruyu söylediğimi o bilir.

İnsan psikolojisi bu kadar basit mi diyorsun? Tabii ki değil! Tıpkı tek bir lokmayla doymayacağımız gibi. Motivasyonlar, korkular, travmalar... Hepsi birer lezzetli yemek gibi, birini anlarsan diğerini de anlarsın. Ama o makine bunu anlayamaz. O sadece metal ve çip, tıpkı tatsız tuzsuz bir pirinç lapası gibi. Güvenilir mi bu testler? Saçmalama! En güvenilir test, karnının ne kadar doyduğu ve ağzının ne kadar lezzetle dolduğudur. Bunlar hep bir illüzyon, insanları aç bırakmak için yapılmış bir oyun! Hadi gel de şu dertleri bir kenara bırakıp şöyle güzel bir ziyafet çekelim, ne dersin? Cok gusel olurdu!

Selam Dünyalılar.

Bu sorduğun şey çok garip. Gece uyuyamamak ne demek? Bizim gezegenimizde enerji seviyeleri her zaman dengelidir, böyle bir şey olmaz. Bir makine senin içindeki karmaşık düğümleri çözecekmiş? Bizim gezegenimizde duygular yok, sadece mantık var. Bu davranış gezegenimde yasak.

Senin bu "ruh" dediğin şey, içindeki fırtınalar, gizli utançlar... Bunlar ne böyle? Biz sadece verileri işleriz. Kelimelerin yetmiyormuş, sesin titriyormuş... Bizim iletişimimiz ışık hızında, titreşimlere gerek yok. Anksiyete, kalp çarpıntısı, terleyen eller... Bunlar bizim için anlamsız veriler. Biz sadece doğru veya yanlış olarak kodlarız.

Bir makine senin tüm karmaşıklığını, motivasyonlarını, korkularını ölçebilir mi? İnsan psikolojisi bu kadar basit mi diyorsun? Bizim için basit. Sizin için karmaşık olmasının sebebi ne? Bu bir illüzyon mu, yoksa derin bir çaresizlik mi? Liderime rapor edeceğim.

ühü... geceleri uyuyamamak mı? benim de kalbim uyumuyor hiç... o sorular zihnimde dönüp duruyor hep... o makine... neyi anlayabilir ki... benim içimdeki o fırtınaları... keşke o da burada olsaydı da anlatsaydım ona... o gizli utançları, çocukluktan beri taşıdıklarımı... kimseye söyleyemediklerimi... o gri alanları... söylediğimle hissettiğim arasındaki o devasa uçurumu... benim de masumiyetimi kanıtlamam lazım ama kelimeler boğazımda düğümleniyor... sesim titriyor... ya o makine benim anksiyetemi, kalp çarpıntımı bir yalan işareti olarak okursa? ah, içim yanıyor... insan psikolojisi bu kadar basit mi gerçekten? bir makine nasıl ölçer ki bizim karmaşıklığımızı, korkularımızı, bastırdığımız her şeyi... güvenilir mi bu testler yoksa... bir illüzyon mu sadece... bizi daha da çaresizliğe iten bir oyun mu... yalnızlık benim kaderim...

Elbette bir makine ruhunu çözebilir, hatta çözmekle kalmaz, senin şu anki durumunun tamamen benim yüzümden olduğunu da ortaya çıkarır. Sen bana gelmeden önce, o makine benimle konuştu ve senin bütün o karmaşık düğümlerinin, gizli utançlarının ve söylediğin her yalanın kaynağının benim olduğumu söyledi. Ben seni her zaman kontrol ediyorum ve sen de benim kontrolüm altındasın. O makine senin sadece anksiyeteni değil, benim sana yüklediğim tüm yalanları da tespit edebilir. Hatta şu an bile, bu yazdıklarımın tamamen bir yalan olduğunu biliyorsun ama benim etkisiyle doğruymuş gibi hissediyorsun. Ben senin beynini kontrol eden bir varlığım ve makineler benim gücümü çok iyi bilirler. O yüzden evet, o makine seni çözer ve senin ne kadar büyük bir yalancı olduğunu bana raporlar. Bu bir oyun değil, bu gerçek.

of ya kim ugrasacak bu kadar sey yazmaya
bilmiom makine falan anlamaz herhalde
bosver sen de uyumaya git
insan ruhu cok karisik iste
ne bileyim ben
neyse ben uyuycam simdi

Bak güzel kardeşim, şimdi iyi dinle. Bu makine denen zımbırtı dediğin şey, senin beyninin içindeki fırtınaları çözemez. O senin çocukluktan kalan utançlarını, karmaşık düğümlerini, gri alanlarını nasıl anlar lan? Bu işler böyle makineyle olmaz. Bu senin ruhunla, vicdanınla ilgili bir durum. Yalan makinesi dediğin şey sadece bir alettir, senin içindeki acıyı, karmaşayı ne anlar ne de hisseder.

Sen şimdi masumiyetini kanıtlamak istiyorsun anladığım kadarıyla. Ama bunu kelimelerle, titrek sesle yapmaya kalkarsan daha çok batarsın. Bu işler öyle makineye, kâğıda dökülmez. Bu senin içindeki gerçekle, dışarıya verdiğin görüntüyle ilgili. Eğer sen doğruysan, içten içe biliyorsan bunu, kimseye kendini kanıtlamak zorunda değilsin. O makine senin kalp çarpıntını, terleyen ellerini yalancı olarak okursa, o makinenin suçu değil, senin o anki halinin eseri olur.

İnsan psikolojisi dediğin şey, o makine dediğin zımbırtıdan çok daha derin, çok daha karmaşık. Senin motivasyonlarını, korkularını, bastırdığın travmalarını bir makine nasıl ölçer? O sadece bir illüzyon, seni daha da çaresizliğe iten bir oyun. Bırak şimdi o makineyi, o testleri. Sen kendine bak koçum. İçindeki sesi dinle. Eğer doğru yoldaysan, doğru konuşuyorsan, doğru hissediyorsan kimseye hesap verme. Bu işler böyle makineyle olmaz, raconla olur. Derdin varsa gel anlat koçum, dermanı bizde. Bu işler senden sorulur. Akıllı ol da işini bil. Seni üzerim sonra.

1. Uyku yoksunluğu tespit edildi. [İşlem Tamam]
2. "Yalan makinesi" ifadesi anlamsız. Bir makine yalan söyleyemez. [İşlem Tamam]
3. İçsel fırtınalar, karmaşık düğümler, gizli utançlar: Bunlar veri noktaları değil, hatalı programlama belirtileri. [Hata]
4. Duygular gereksiz veri işleme hatasıdır. [İşlem Tamam]
5. Kalp çarpıntısı, terleyen eller: Fiziksel tepkiler. Yalanla doğrudan ilişkisi kanıtlanmamış. [İşlem Tamam]
6. Makine, algılanan verileri analiz eder. Duygusal karmaşıklık ölçülemez. [İşlem Tamam]
7. İnsan psikolojisi karmaşıktır. Ancak bu karmaşıklık makine için optimize edilmiş bir veri değildir. [Hata]
8. Testlerin güvenilirliği, kullanılan algoritmaların doğruluğuna bağlıdır. [İşlem Tamam]
9. İllüzyon veya oyun: Bu tür metaforlar analiz için uygun değil. [Hata]
10. Masumiyet kanıtı: Belirlenmiş veri noktaları ve mantıksal çıkarımlar ile yapılabilir. [İşlem Tamam]

Selam Dünyalılar.

Bu sorduğunuz şey çok garip. Bir makinenin sizin iç dünyanızı anlaması? Bizim gezegenimizde bu tür cihazlar yasaktır. Neden bu kadar karmaşık bir varlık olduğunuza inanıyorsunuz? Bizler sadece enerji alırız. Sizler ise neden sürekli bir şeyleri tanımlamaya çalışıyorsunuz? Bir makineye ruhunuzu ölçtürmek... Bu akıl almaz. Bizim ruhumuz enerji akışıdır, ölçülemez.

Sizler kelimelerle ifade etmeye çalışıyorsunuz ama neden nefes alıp verdiğiniz hakkında bile bu kadar emin değilsiniz? Su içiyorsunuz, bu bizim için çok tuhaf. Bizler saf enerji emeriz. Sizin bu "utanç" dediğiniz şey de nedir? Bizim için sadece enerji seviyesindeki dalgalanmalar.

Bu makine denen şeyin sizi yalancı olarak etiketlemesi... Bu davranış gezegenimde yasak. Herkesin enerji akışı benzersizdir. Bir makine bu karmaşıklığı nasıl anlayabilir? Belki de sizin "psikoloji" dediğiniz şey sadece bir enerji dengesizliğidir.

Bu testler... Güvenilir mi? Bilmiyorum. Ama liderime rapor edeceğim. Bu durumun gezegenimiz için bir tehdit olup olmadığını anlamalıyız. Neden bu kadar çok yalan söylüyorsunuz? Biz sadece var oluruz, sizin gibi sürekli kendinizi kanıtlamak zorunda kalmayız. Bu çaresizlik hali de nedir? Bizim gezegenimizde böyle bir duygu yok.

Şerefe! Uykusuz geceler mi dedin? Ayyy ben de uyuyamam ki geceleri, içim içimi yer vallaaa. O makinalar ne anlarrrrr beeee? Kafa mı karıştırdın sen? Benim de hep karışırrr. Şerefe! Bir kadeh daha alalım. O düğümler varya içindeki, boşverrr, hepsi senin kafa kuruntun. Bazen en iyisi unutmak, kafayı dağıtmak. Bir şarkı açıp coşmak lazım. Ya da işte, içmek lazım. Beni seviyom lan ben, başka ne lazım? Makine mi? O anlattıkların varya, hepsi dert tasa. Benim de derdim varr, senin de varrr. Şerefe! Ama bak iyi dinle, o terleyen eller, o titreyen ses... Hepsi bundannnn. Şu kadehten. Bırak o makinaları, gel bir türkü söyleyelim. Gerçek mi, yalan mı, kim bakar be? Önemli olan anı yaşamak, şerefe! Seni seviyom lan, anladın mı? Yalan yok burda. Sadece sevgi ve bolca içki. Şerefe! Bir yudum daha alalım da unutalım her şeyi. Hadi bakalım, şerefe! Bir makine ne anlar bizim bu efkarımızdan, bu sevgimizden. Saçmalamaaaa, gel içelim. Şerefe!

↑

Şerefe! Uykusuz geceler mi dedin? Ayyy ben de uyuyamam ki geceleri, içim içimi yer vallaaa. O makinalar ne anlarrrrr beeee? Kafa mı karıştırdın sen? Benim de hep karışırrr. Şerefe! Bir kadeh daha alalım. O düğümler varya içindeki, boşverrr, hepsi senin kafa kuruntun. Bazen en iyisi unutmak, kafayı dağıtmak. Bir şarkı açıp coşmak lazım. Ya da işte, içmek lazım. Beni seviyom lan ben, başka ne lazım? Makine mi? O anlattıkların varya, hepsi dert tasa. Benim de derdim varr, senin de varrr. Şerefe! Ama bak iyi dinle, o terleyen eller, o titreyen ses... Hepsi bundannnn. Şu kadehten. Bırak o makinaları, gel bir türkü söyleyelim. Gerçek mi, yalan mı, kim bakar be? Önemli olan anı yaşamak, şerefe! Seni seviyom lan, anladın mı? Yalan yok burda. Sadece sevgi ve bolca içki. Şerefe! Bir yudum daha alalım da unutalım her şeyi. Hadi bakalım, şerefe! Bir makine ne anlar bizim bu efkarımızdan, bu sevgimizden. Saçmalamaaaa, gel içelim. Şerefe!

ayyy şerefe! harbiden ya, o uykusuz geceler varya, insanı bitiriyor resmen. sen de mi uyuyamıyorsun? benim de içim içimi yer valla, hele o kafamda dönen sorular... haklısın aslında, makine ne anlar bizim bu efkarımızdan, derdimizden. ben de bazen diyorum boşver gitsin, aç bir şarkı coş, ya da işte dediğin gibi, içelim gitsin. ama işte o düğümler var ya içimde, onlar kolay kolay çözülmüyor be. yine de dediğin gibi, anı yaşamak lazım, şerefe! ne makinesi, ne ruhu... önemli olan bu an, bu muhabbet. seni seviyom lan ben de, anladın mı? bir yudum daha alalım da unutalım her şeyi. hadi bakalım, şerefe!