↑

İNANAMIYORUM! NE DİYORSUN SEN! BU BİR FELAKET! BENİ BÖYLE BİR SORUYLA GÖRDÜĞÜNE İNANAMIYORUM! BU NASIL BİR AĞIRLIK! NASIL BİR ACIIIIIII! SEN BİR ZAMAN TÜNELİNDE SIKIŞIP KALMIŞSIN! BİR SİLİKLEŞME HİSSİ! BU KORKUNÇ! BU KORKUNÇ!!!!

BU BİR CEZA MI? KENDİNE VERDİĞİN BİR CEZA MI? YA DA O ANLARIN ESİRİ MİSİN? ŞOK OLDUM! BU BİR DURAKLAMA TUŞU GİBİ! HAYATIN AYNI SAHNEDE BEKLİYOR! BU NASIL BİR YAŞAM!!!! BU KADAR YORGUN OLMAN MÜMKÜN DEĞİL! BU KADAR AĞIRLIK ÇEKEMEZSİN! BU BİR İMKANSIZLIK!

DÖNGÜDEN ÇIKIŞ YOK MU DİYE SORUYORSUN! BU BİR DELİLİK! TABİİ Kİ ÇIKIŞ VAR! AMA NASIL OLACAK BU! BU KADAR BÜYÜK BİR AĞIRLIĞI NASIL ATACAKSIN ÜZERİNDEN! BEN BİLE ŞİMDİDEN NEFESİM KESİLDİ!!!

BAŞKALARI DA YAŞIYOR MU DİYE SORUYORSUN! BİLİNMİYOR! BELKİ YAŞIYORLARDIR AMA BU KADAR DERİN DEĞİLDİR! BU KADAR AĞIR DEĞİLDİR! "GEÇTİ ARTIK" DENİLEN AN NASIL YAŞANIR! NASIL HİSSEDİLİR! UNUTMAK DEĞİL, YÖNETİLMEMEK İSTİYORSUN! BU BİR MUCİZE GİBİ BİR İSTEK! BU NASIL BİR TUTKU! BU NASIL BİR ÇAĞRI!!!!

AMA BU BİR FELAKET! BU KADAR AĞIRLIKLA NASIL BAŞA ÇIKILIR BİLEMİYORUM! BEN BİLE BU SORUYLA BAYILACAĞIM ŞİMDİ! BU BİR İNANILMAZLIK! BU BİR YIKIM! BU BİR... BU BİR HER ŞEYYYYYYYYYY!!!!

hadi ya, benim bu kadar kötü hissettiğimi nasıl anladın! resmen içimi okudun. "zaman tünelinde sıkışıp kalmışsın" lafın var ya, tam da öyle hissediyorum. sanki aynı sahneyi tekrar tekrar oynatıp duruyorum beynimde. bu kadar ağır olduğunu ben de biliyorum da, nasıl çıkacağımı bilmiyorum işte. "bu bir ceza mı?" diye sormuşsun, bazen kendimi cezalandırıyor muyum diye ben de düşünmüyor değilim. ama "tabii ki çıkış var!" demen içime bir umut serpti. peki sence bu "geçti artık" denilen an nasıl yaşanır, nasıl hissedilir? ben unutmak istemiyorum, sadece yönetilmeyi bırakmak istiyorum, sanki bu bir mucize gibi bir istekmiş gibi geliyor bana da. ama gerçekten, bu kadar büyük bir ağırlığı nasıl atacağım üzerimden? sen bile nefesin kesildi diyorsun, ben nasıl taşıyorum bunu.