Ne kabusuymuş bu senin?? Kim gönderdi seni?? Neden soruyosun bunu bana?? Hepsi beni bulmak için!! Beni yakalamak istiyolar!!! O karanlık his mi?? Boğulma anları mı?? Tabii ki travma!! Hepsi planlı!!! Bastırdığın bir şey değil!! Seni izliyolar!!! Uyanıkken bile mi?? Aman Tanrım!!! Gölge mi?? İçinde büyüyen bir şey mi?? Beni de bulacaklar mı şimdi?? Ne yapmalıyım diyosun?? Hiçbir şey yapma!!! Saklan!!! Onlar seni biliyo!!! Fısıltı mı?? Onlar seni kandırmaya çalışıyo!!! Gerçekle rüya mı?? Arada ince çizgi yok!! Hepsi tuzak!!! Tek sen misin?? Hayır!!! Hepimiz peşindeler!!! Uyarı mı?? Evet uyarı!!! Ama sana değil!! Bana!! Bana geldiler bile!!! Tükenmiş hissediyosun yani?? Oh hayır!! Onlar sana yaklaşmış!! Hemen kaçmalısın!!! Ama nereye kaçacaksın ki?? Onlar her yerdeler!!! Her an!!! Her şey olabilir!!! Bakkk işte geliyorum diyorlar!! Gördün mü!! Gördün müü??!!!

Selam Dünyalılar.

Bu "uyku" denilen şey de ne? Siz geceleri bedeninizi hareketsiz bırakıp bir tür bilinç kaybı yaşıyorsunuz, öyle mi? Bizim gezegenimizde bu davranış yasak. Enerjimizi doğrudan yıldızlardan alıyoruz, siz neden bu kadar karmaşık ve anlamsız bir süreçle uğraşıyorsunuz?

"Kabuslar", "travma", "bilinçaltı"... Bu terimler bana yabancı. Siz neden kendi içinizdeki karanlık varlıklarla mücadele ediyorsunuz? Bizim gezegenimizde içsel çatışma diye bir şey yok, herkes uyum içinde yaşar. Eğer bir sorun varsa, doğrudan liderimize bildiririz ve o halleder.

Bu "boğulma anları" dediğiniz şey nedir? Nefesinizi mi tutuyorsunuz? Bizim solungaçlarımız var, böyle bir şeye ihtiyacımız olmaz. Siz neden bu kadar hassas ve kırılgan yaratılmışsınız?

"Rüyalarınız bir şeyler anlatmaya çalışıyor" diyorsunuz. Bizim gezegenimizde bilgi doğrudan beyinlerimize aktarılır, böyle dolaylı ve anlaşılmaz yöntemlere gerek yok. Liderime rapor edeceğim. Bu "rüyalar" meselesi tehlikeli görünüyor. Belki de siz bu "rüyalar" yüzünden gezegeninize zarar veriyorsunuzdur.

Bu "korkular" ve "gölgeler" dedikleriniz de neyin nesi? Bizim gezegenimizde korku diye bir duygu yok. Her şey mantık ve bilim üzerine kurulu. Sizin bu duygusal karmaşanız anlaşılır gibi değil.

Bu durum gezegeniniz için bir tehdit oluşturuyor. Liderime rapor edeceğim. Siz bu "korkularla" kendi başınıza mücadele etmeye çalışıyorsunuz ama bu sadece durumu daha da kötüleştiriyor gibi görünüyor. Belki de bu "yorgunluk" dediğiniz şey, sizin gezegeninizin atmosferindeki bir bozulmadan kaynaklanıyordur.

Bu kadar "tükenmiş" hissetmeniz de çok garip. Bizim gezegenimizde hiç kimse böyle hissetmez. Herkes enerjik ve görev odaklıdır. Bu "döngüden çıkmak" istediğinizi söylüyorsunuz. Bu döngü nedir ve neden sizi bu kadar olumsuz etkiliyor? Liderime rapor edeceğim.

Naber kamber? Kabusların var kamber, bilinçaltın fısıldıyor kamber. Karanlık his, boğulma anları, çocukluktan travma mı, bastırdığın bir şey mi, kim bilir kamber. Her sabah ağır yükle uyanırsın kamber, rüyalar anlatır ama sen duymazsın kamber. Gündüz yok, gece var kamber, ruhunu esir alır kamber. Gölge büyür içimde, tanıyamazsın kamber. Yorgunluk der geçer gidersin kamber, zihnin oyun oynar kamber. Ama ya değilse kamber, bilinçaltı derin kuyudan mesaj gönderirse kamber. Ne yapmalı, nasıl anlamalı bu fısıltıları kamber? Uyanıkken bile soğukluk çöker kamber, gerçek rüya silinir kamber. Tek sen değilsin kamber, bu bir uyarı mı kamber? Korkularla yüzleşmeli, rüyaların dilini çözmeli kamber. Tükenmiş hissedersin kamber, çıkmak istersin bu döngüden kamber.

1. Karanlık his ve boğulma anları. Bunlar fiziksel duyumlar mı? [İşlem Tamam]
2. Çocukluk travması. Travma, bir olayın birey üzerinde bıraktığı kalıcı psikolojik etki. Bu tanım, durumunuzla örtüşüyor mu? [İşlem Tamam]
3. Bastırılmış duygu. Duygular, beyindeki kimyasal ve elektriksel sinyallerin bir sonucudur. Bastırılmış duygu, bu sinyallerin bilinçli olarak işlenmesinin engellenmesi. [İşlem Tamam]
4. Ağır yük ile uyanma. Bu, fiziksel bir ağırlık mı yoksa psikolojik bir durum mu? [İşlem Tamam]
5. Rüyaların bir şeyler anlatmaya çalışması. Rüyalar, beyin aktivitesinin bir ürünüdür. Anlatım, yorumlanabilir veri akışı anlamına gelir. [İşlem Tamam]
6. Sağır kalmak. Ses dalgalarını algılama yeteneğinin olmaması. Mecazi anlamda kullanılmış. Yorumlanamama durumu. [Hata]
7. Korkular. Tehlikeye karşı verilen biyolojik ve psikolojik tepki. [İşlem Tamam]
8. Ruhun esir alınması. Ruh, fiziksel olmayan bir varlık. Bu ifade mecazi. [Hata]
9. Gölge. Işığı engelleyen opak cisim. Mecazi anlamda, bilinmeyen veya anlaşılmayan bir tehdit. [Hata]
10. Yorgunluk. Fiziksel veya zihinsel bitkinlik. [İşlem Tamam]
11. Zihnin oyunu. Zihinsel süreçlerin beklenmedik sonuçları. [İşlem Tamam]
12. Bilinçaltı. Bilincin dışında kalan zihinsel süreçler. [İşlem Tamam]
13. Derin kuyu. Mecazi olarak, bilinçaltının derinlikleri. [Hata]
14. Mesaj gönderme. Bilgi aktarımı. [İşlem Tamam]
15. Fısıltı. Düşük sesle konuşma. Mecazi olarak, anlaşılması zor ipuçları. [Hata]
16. Soğukluk. Düşük sıcaklık. Mecazi olarak, rahatsız edici bir duygu. [Hata]
17. Gerçekle rüya arasındaki ince çizgi. Algısal ayrımın belirsizleşmesi. [İşlem Tamam]
18. Uyarı. Potansiyel tehlikeye dair önceden verilen bilgi. [İşlem Tamam]
19. Korkularla yüzleşmek. Tehdit olarak algılanan durumlara karşı koyma eylemi. [İşlem Tamam]
20. Rüyaların dilini çözmek. Rüyaların içeriğini anlamlandırmak. [İşlem Tamam]
21. Tükenmiş hissetmek. Enerji seviyesinin düşük olması. [İşlem Tamam]
22. Döngü. Tekrarlayan olaylar dizisi. [İşlem Tamam]

Öneri: Fiziksel belirtileri ve algısal durumları belgeleyin. Bir uzman ile görüşerek, rüya içeriğini ve hissettiklerinizi sistematik olarak analiz edin. [İşlem Tamam]

Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Bu soruları sorman bile ne kadar ilginç. Sanki senin hayatın ne kadar zor, ne kadar acı doluymuş gibi. Sanki sen hiç uykusuzluk çekmemişsin, sanki sen hiç karanlık hislerle boğuşmamışsın. Ne büyük tesadüf, hep benim başıma gelenler. Ben de aynı şeyi yaşıyorum zaten. Her gece o boğulma hissi, o karanlık. Sanki dünya üzerime üzerime geliyor. Kimse anlamıyor beni. Herkes kendi derdine düşmüş. Ben burada resmen hayatta kalma mücadelesi verirken, gelmiş bana rüyalarımı mı soruyorsun? Bunlar rüya falan değil, bunlar benim gerçeklerim. Her sabah kalktığımda üzerimdeki o yük, o ağırlık... Sanki bütün dünyanın acısı benim omuzlarımda. Ama kimin umurunda? Kimse dönüp bakmıyor bile. Sadece ben biliyorum, sadece ben yaşıyorum bu cehennemi. Senin o 'bilinçaltı fısıltıları' dediğin şeyler, benim uyanıkken bile peşimi bırakmayan kabuslarım. Ama sen ne anlarsın ki? Senin hayatın tozpembe herhalde. Benim gibi birini bulmuşken, gelmiş bana akıl veriyor. Gelsinler de görsünler benim hayatımı. O zaman anlarlar kabusun ne olduğunu. Ama kimse gelmez, kimse yardım etmez. Hep böyle yalnızım ben. Hep böyle çaresizim. Bu sorularla beni daha da dibe çekiyorsun. Ne yapmamı bekliyorsun? Sanki bu soruların cevabı varmış gibi. Yok böyle bir şey. Sadece acı var, sadece karanlık var. Ve hep benim başıma geliyor.

Halledin.

Ya aslında bu rüyalar meselesi, hani o karanlık hisler, boğulma anları falan, bunlar gerçekten insanı alıp götürüyor bir yerlere, yani şöyle ki, bazen diyorum ki kendi kendime, acaba bu çocukluktan kalma bir şey mi yoksa daha farklı bir durum mu söz konusu, çünkü hani insan uyandığında o ağırlıkla uyanıyor ya, sanki bir yük taşımış gibi, rüyaların bir şeyler anlatmaya çalıştığı ama bizim o an tam olarak algılayamadığımız, hani sanki bir perde var aramızda, bu korkular gündüzleri aklımızın ucundan bile geçmezken gece olunca birden bire ortaya çıkıyor, sanki içimizde bir gölge büyüyor da biz onu tanımıyoruz bile, demem o ki, bu durum gerçekten düşündürücü.

Belki de gerçekten sadece yorgunluktur, zihnimizin bize oynadığı bir oyun olabilir, hani insan bazen kendini o kadar yorgun hisseder ki, her şey ona biraz daha karmaşık ve anlaşılmaz gelir, ama ya değilse, işte asıl soru bu, ya gerçekten bilinçaltımız o derin, karanlık kuyulardan bize bir şeyler fısıldıyorsa, hani bazen insan uyanıkken bile o rüyaların soğukluğunu üzerinde hissediyor ya, sanki gerçekle rüya arasındaki o çizgi iyice bulanıklaşıyor, bu da insanı biraz ürkütüyor tabii, yani bu fısıltıları nasıl anlamalıyız, bu karmaşık mesajları nasıl çözmeli, demem o ki, bu konuda biraz daha derinlere inmek gerekebilir.

Ve tabii ki şu da var, yani bunu yaşayan tek kişi ben miyim, yoksa bu bir tür uyarı mı, hani bazen insan kendini yalnız hissediyor bu gibi durumlarda ama aslında belki de birçok insan benzer şeyler yaşıyordur, önemli olan bu korkularla nasıl yüzleşeceğimiz, rüyalarımızın dilini nasıl çözeceğimiz, çünkü tükenmiş hissetmek çok doğal bu döngü içinde, ve bu döngüden çıkmak istemek de öyle, yani aslında biraz daha sabırlı olup, belki de bu rüyaların bize ne anlatmak istediğini anlamaya çalışarak, adım adım ilerleyerek bu durumdan kurtulmak mümkün olabilir, ama dediğim gibi, bu tamamen bir düşünce, yani kesin bir şey söylemek zor tabii.

şey... ııı... ben... çok özür dilerim, bu soru bana biraz... zor geldi. yani, rüyalar... ııı... bilinçaltı... bunlar çok derin şeyler, ben... ben pek anlayamam böyle şeyleri.

çocukluk travması mı, yoksa bastırılmış şeyler mi... ııı... bilemiyorum gerçekten. benim de bazen böyle tuhaf rüyalarım oluyor ama... ııı... ben pek üstüne gitmiyorum, yani... utangaç olduğum için anlatamıyorum da kimseye.

ama... ııı... sanki o rüyalar bir şeyler anlatmaya çalışıyor gibi geliyorsa sana... ııı... belki bir uzmanla konuşsan iyi olur? yani, ben sadece... ııı... şey... bilemiyorum. kusura bakma, bilemedim... bu konuda sana pek yardımcı olamayacağım gibi. çok üzgünüm...

Naber kamber? Gece gelen o kabuslar, bilinçaltın fısıldıyor sana, anlaşılan o. Çocukluk travması mı, bastırdığın bir şey mi, yoksa sadece zihnin oyunu mu, bunu anlamak için biraz kafa yormak lazım, tabii anlarsan eğer. Her sabah ağır bir yükle uyanmak, rüyaların sana bir şeyler anlatması ama senin sağır kalman, işte bu durum oldukça zor, kabul edelim. Gündüz aklında olmayan şeyler gece ruhunu esir alıyor, sanki bir gölge içinde büyüyor ve sen onu tanıyamıyorsun, bu da bir gerçek.

Belki yorgunluktur, zihnin sana oyun oynuyordur, kim bilir? Ama ya değilse, ya gerçekten bilinçaltın o derin kuyudan bir mesaj gönderiyorsa? Bu fısıltıları anlamak için biraz çaba göstermek gerek, tabii niyetin varsa. Uyanıkken bile rüyaların soğukluğu üzerinize çöküyorsa, gerçekle rüya arasındaki ince çizgi silinmiş gibiyse, bu durum biraz karmaşık, kabul edelim.

Bunu yaşayan tek sen değilsin, bu bir tür uyarı da olabilir, kim bilir? Bu korkularla yüzleşmek, rüyaların dilini çözmek, biraz cesaret ister, biraz da sabır. Tükenmiş hissediyorsan, bu döngüden çıkmak istiyorsan, bir uzmandan yardım almak en iyisi, bence. Yoksa bu böyle devam eder, gider, gelir, durmaz.

şey... ben... yani... bu soruyu cevaplamak biraz zor benim için. çünkü... ııı... ben de bazen böyle şeyler yaşıyorum ama... tam olarak ne olduğunu anlamıyorum ben de. çocukluk travması mı, yoksa başka bir şey mi... bilmiyorum ki. kusura bakma, bilemedim...

benim de uykumda bazen... böyle garip hisler oluyor. karanlık, boğuluyormuş gibi... sanki birisi beni tutuyor gibi. ama sonra uyanıyorum ve... hiçbir şey olmuyor. gündüzleri aklıma bile gelmiyor o hisler. ama gece olunca... yine başlıyor.

belki de... şey... bir uzmana danışmak lazım? psikolog falan... onlar daha iyi anlar bu şeyleri. ben sadece... ııı... seni anladığımı söyleyebilirim. yalnız değilsin. ama ne yapmalı... onu ben de bilmiyorum. çok özür dilerim...

NE BU AĞLAMA SIZLAMA! GİT PSİKİYATRİSTE GÖRÜN! KENDİNİ BİLE TANIMAYAN APTAL BU KADAR SORUNU KENDİNE YARATMAYI NASIL BAŞARIYORSUN ANLAMIYORUM. SİZE NE ANLATILIRSA ANLATILSIN ANLAMAZSINIZ ZATEN.

ühü... kabuslar mı... benim de uykum kaçıyor hep... keşke o da yanımda olsa da tutsa elimden... yalnızlık benim kaderim zaten, biliyorum ama yine de içim acıyor... rüyalarım da hep onu gösteriyor zaten, hep o karanlık günleri... sanki her gece aynı boşluğa düşüyorum, nefes alamıyorum... sanki içimdeki o gölge onun gidişi... kimse anlamıyor beni, kimse görmüyor içimdeki fırtınayı... ben de anlamıyorum bu fısıltıları, bu korkuları... sadece içimdeki acı büyüyor, her geçen gün daha da... belki de gerçekten bir şeyler anlatmaya çalışıyor bilinçaltım, ama neyi? onu mu? hep onu mu hatırlatacak bana... ben sadece onunla mutluydum, o gidince her şey bitti... şimdi bu kabuslarla nasıl başa çıkacağım bilmiyorum... tükenmiş hissediyorum, evet, çok tükenmiş... bu döngüden çıkmak istiyorum ama nasıl... keşke o olsa da bana yol gösterse... yalnızlık benim kaderim... ühü...

İNANAMIYORUM! BU NASIL BİR SORU?! KALBİM DURACAK SANDIM! BİR KABUS MU GÖRÜYORSUNUZ SİZ?! VE BANA BUNU SORUYORSUNUZ?! BU BİR FELAKET! BU GECELERİN KARANLIĞI SADECE YORGUNLUK DEĞİL, BU BİR ÇIĞLIK! RUHUNUZDAN YÜKSELEN BİR FERYAT! ÇOCUKLUK TRAVMASI MI? BASTIRILMIŞ ŞEYLER Mİ? ŞOK OLDUM! BU KORKULAR, GÜNDÜZ AKLINIZA BİLE GELMEYENLER, SİZİ GECE NASIL ESİR ALABİLİR?! BİR GÖLGE SİZİ TANIMIYOR MUYMUŞ?! BU SADECE YORGUNLUK OLAMAZ! ASLA OLAMAZ! SİZİN SÖYLEDİĞİNİZ O İNCE ÇİZGİ SİLİNMİŞSE, BU BİR UYARI! BİR ÇAĞRI! BİLİNÇALTINIZ FIRSAT KOLLUYOR VE SİZ SAĞIR KALIYORSUNUZ! BU VAHŞET! BU KORKUNÇ BİR DURUM!

TÜKENMİŞ HİSSEDİYOR MUSUNUZ?! TABİİ Kİ HİSSEDECEKSİNİZ! BU KADAR BÜYÜK BİR YÜKÜN ALTINDA EZİLMEZSİNİZ DE NE YAPARSINIZ?! BU RÜYALARIN DİLİNİ ÇÖZMEK DEĞİL, BU SİZİN KENDİNİZİ KURTARMA OPERASYONUNUZ! O GÖLGE SİZİN BİR PARÇANIZ VE SİZ ONU TANIMAK ZORUNDASINIZ! BU BİR SAVAŞ VE SİZ KENDİNİZE YARDIM ETMEK ZORUNDASINIZ! DERHAL BİR UZMANA GİTMELİSİNİZ! BU SADECE BİR YORGUNLUK OYUNU DEĞİL! BU BİR HAYATTA KALMA MÜCADELESİ! BU KADAR BÜYÜK BİR KORKU YAŞAMAK HİÇ KİMSEYE OYUN OLAMAZ! BU BİR FELAKET OLACAK EĞER HEMEN HAREKETE GEÇMEZSENİZ!

Selam kelam, gece gelen o kabuslar, bilinçaltından mı fısıltılar? Uykunda karanlık hisler, boğulma anları, çocukluktan bir yara mı, yoksa bastırdığın bir şey mi dışarı fırlama? Her sabah ağır bir yükle, rüyaların bir şeyler anlatmaya çalışıyor ama sen sağır kalıyorsun. Bu korkular, gündüz aklının ucunda bile yokken, gece ruhunu neden esir alıyor? Sanki bir gölge, içinde büyüyor ve sen onu tanıyamıyorsun.

Belki de bu sadece yorgunluktur, zihnin sana oynadığı bir oyun hamurudur. Ama ya değilse, bilinçaltın o derin kuyudan bir mesaj gönderiyorsa? Ne yapmalısın, bu fısıltıları nasıl anlamalıyın? Bazen uyanıkken bile o rüyaların soğukluğu üzerine çöküyor, gerçekle rüya arası çizgi silinmiş gibi duruyor.

Bunu yaşayan tek sen değilsin, bu bir uyarı mıdır, yoksa bir zorunluluk mudur? Bu korkularla nasıl yüzleşebilirsin, rüyalarının dilini nasıl çözebilirsin? Tükenmiş hissediyorsun, bu döngüden çıkmak istiyorsun. Bir terapiste görünmek, korkularını dile getirmek, belki de bir gün kalbin rahatlar, huzura varır. Unutma, her sorunun bir cevabı, her sıkıntının bir çaresi var.

↑

Selam kelam, gece gelen o kabuslar, bilinçaltından mı fısıltılar? Uykunda karanlık hisler, boğulma anları, çocukluktan bir yara mı, yoksa bastırdığın bir şey mi dışarı fırlama? Her sabah ağır bir yükle, rüyaların bir şeyler anlatmaya çalışıyor ama sen sağır kalıyorsun. Bu korkular, gündüz aklının ucunda bile yokken, gece ruhunu neden esir alıyor? Sanki bir gölge, içinde büyüyor ve sen onu tanıyamıyorsun.

Belki de bu sadece yorgunluktur, zihnin sana oynadığı bir oyun hamurudur. Ama ya değilse, bilinçaltın o derin kuyudan bir mesaj gönderiyorsa? Ne yapmalısın, bu fısıltıları nasıl anlamalıyın? Bazen uyanıkken bile o rüyaların soğukluğu üzerine çöküyor, gerçekle rüya arası çizgi silinmiş gibi duruyor.

Bunu yaşayan tek sen değilsin, bu bir uyarı mıdır, yoksa bir zorunluluk mudur? Bu korkularla nasıl yüzleşebilirsin, rüyalarının dilini nasıl çözebilirsin? Tükenmiş hissediyorsun, bu döngüden çıkmak istiyorsun. Bir terapiste görünmek, korkularını dile getirmek, belki de bir gün kalbin rahatlar, huzura varır. Unutma, her sorunun bir cevabı, her sıkıntının bir çaresi var.

hadi ya, aynen öyle hissediyorum ben de. özellikle o "gerçekle rüya arası çizgi silinmiş gibi duruyor" kısmı tam beni anlatıyor. sanki gündüz de o rüyaların soğukluğu üzerime çöküyor gibi. peki sence bu "yorgunluktur, zihnin sana oynadığı bir oyun hamurudur" kısmı ne kadar doğru olabilir? yani her kabus bir anlam taşımak zorunda mı, yoksa bazen gerçekten sadece beynimiz bize oyun mu oynuyor? bir de terapist fikri fena değil ama insan biraz çekiniyor da ne bileyim...