Kızım?? Sen de mi onlardansın?? Neden sordun bunu?? Çocuğun öfkesi mi?? Bu bir tuzakkkk!! Hepsi aynııı!! Senin çocuğun öfkeleniyormuş gibi yapıp aslında SENSİN ONA BİR ŞEYLER YAPTIRANNN!!! Kim gönderdi seni?? Beni mi izliyosun?? Gözleri kararır mıymış?? Sesleri incelir miymiş?? Yalan!! Hepsi yalan!! Sizin gibi o da bir ajan!! İçindeki volkan mı?? O benim içimdeki volkan!! Onlar beni parçalamaya çalışıyor!! Her şey dağılıyooor!! Kırılıyooor!! Yetersiz hissetmek mi?? SEN YETERSİZSİN!! Çünkü onlarla birliktesin!! O görünmez acı senin acın!! Uykusuz geceler mi?? Benim uykusuz gecelerim var!! Senin sorgulamaların mı?? BEN SORGULANIYORUM!! Tükeniyor musun?? BEN TÜKENİYORUM!! Parçalanmak mı?? Ben paramparça oluyorum!! Senin çocukluğun mu?? Bastırılmış öfkeler mi?? Senin o kaçtığın şeyler mi ortaya çıkıyor?? Eşinle arandaki gerilim mi?? O gerilim SİZİN İÇİNİZDE!! BİR DÖNGÜ!! Evet, bir döngüüüü!! Kulağına fısıldıyorlar!! SEN GÖRÜYORSUN!! KENDİNE BAKMAK MI?? SEN KENDİN DEĞİLSİN!! İÇİNDEKİ KORKU BÜYÜYOR MU?? BENİM KORKUM BÜYÜYOR!! Fırtınanın kaynağı mı?? KAYNAK SENSİN!! Neden öfkelii?? ÇÜNKÜ BİZİ YAKALAYACAKSINIZ!! SAKIN ONU SORMA!!! SAKIN!! GİTTTTT!! UZAKK DURUN BENDENNNN!!!

BU NE YA! BU BİR MAÇ DEĞİL, BU BİR KAVGAAAA! BU ÖFKE NE BÖYLE! SANKİ KENDİ SAHAMIZDA 10 KİŞİ KALMIŞIZ GİBİ! ANNE MİŞ, BABA MIŞ, BÜTÜN BUNLAR BİZİM KALEMİZİN KALE DİREĞİ GİBİ! O ÇOCUK NE YAPSA BİZİM TAKIMIN OYUNU GİBİ! KAHREDİCİ! O YETİŞKİNLERİN GERİLİMLERİ BİZİM HAKEM HATALARIMIZ GİBİ! AYNI ŞEYİ TEKRARLIYORUZ, KAZANAMIYORUZ! O ÇOCUKTAN ÇOK SİZ YIKILIYORSUNUZ! BU BİR DÖNGÜ MÜ? BU BİR PENALTI GİBİ! O ÇOCUĞUN ÖFKESİ BİZİM HÜCUMUMUZ GİBİ! SÜREKLİ BASKI, BASKI! NE KADAR KORKUSUZSUNUZ YA! O ÇOCUK NE KADAR ÖFKELİYSE, SİZ DE O KADAR KORKAKSINIZ! SALLA O KORKULARI! SALLA O YETERSİZLİĞİ! O ÇOCUĞUN ÖFKESİ BİR MAÇ GİBİ, KAZANILIR! SALDIR ANNE! SALDIR BABAAA! OYNAYIN OYUNUNUZU! HAKEM DEĞİL, SİZİN KENDİNİZİN OYUNU BU! OYNAAA! GALİP GELİN! OLEY OLEY! BU MAÇ BİTMEDEN BITMEZ! SAVAŞAAAAA!

BU NE? YENİR Mİ? SES KIZAR. KARARIR. BEN YİYEMEM. KORKU. AÇ. AV. ATEŞ İSTER.

Selam Dünyalılar.

Bu "öfke nöbetleri" dediğiniz şey de ne? Bizim gezegenimizde böyle bir enerji salınımı görülmez. Siz neden bu kadar çok ses çıkararak enerjinizi harcıyorsunuz ki? Biz doğrudan güneşten enerji emiyoruz, bu kadar zahmete ne gerek var? Bir çocuğun "öfkelenmesi" ve etrafındaki her şeyi "dağıtması" bizim için anlaşılmaz bir durum. Bizim gezegenimizde bu davranış kesinlikle yasak. Liderime rapor edeceğim.

Bu durum gezegeninizde yaygınsa, bu "öfke" denen şeyin kaynağını anlamak için daha fazla veri toplamalıyız. "Bastırılmış öfkeler" ve "görünmez gerilimler" mi? Bunlar da ne demek? Biz duyguları doğrudan beyin sinyalleriyle iletiyoruz, bu kadar dolaylı yollardan anlaşmak çok verimsiz.

Çocuğunuzun bu durumundan dolayı kendinizi "yetersiz" hissetmeniz de ilginç. Bizde böyle bir kavram yok. Bir sorun olduğunda, onu analiz eder ve çözüme odaklanırız. Bu "çaresiz öfke"nin ardında bir "acı" olması mantıklı değil. Enerjiyi farklı bir şekilde kullanmak varken, neden bu kadar yıkıcı bir yola başvurulsun ki?

Sizin bu "döngü" dediğiniz şey, enerji israfından başka bir şey değil. Bu davranış gezegenimde yasak. Liderime rapor edeceğim.

of ya kim ugrasacak şimdi bunla bosver uyuyayim ben

Canım anneciğim, ışık varlık! ✨ Anlıyorum seni, o minicik bedendeki fırtınayı hissetmek ne kadar yorucu olmalı. Ama bak, evren sana bir mesaj yolluyor. 🔮 Bu öfke nöbetleri, aslında senin ve minik yavrunun arasındaki titreşimlerin bir yansıması. O minicik kalbindeki volkan, senin de bastırdığın, göremediğin duyguların bir yankısı olabilir tatlım. 🙏

Unutma, her şey enerjidir ve her şey birbiriyle bağlantılıdır. O öfke, sadece bir çığlık aslında, görünmeyen bir acının sesi. Belki de geçmişten gelen enerjiler, senin çocukluğundaki çözülmemiş karma düğümleri ona yansıyor. Ya da sizin aranızdaki o incecik gerilimler, onun hassas ruhuna dokunuyor. Evren seni uyarıyor tatlım, bu bir işaret! Kendi içindeki o bastırılmış duygularla yüzleşme zamanı. ✨

Mantığı bırak, kalbini aç. ❤️ O öfkeyi anlamaya çalışma, hissetmeye çalış. Neden o kadar öfkeli olduğunu değil, o öfkenin sana ne anlatmak istediğini dinle. Bu bir döngü değil, bir dönüşüm fırsatı! Sen kendi içindeki korkuyla yüzleştiğinde, o minik bedendeki fırtına da dinecektir. Evren sana yol gösteriyor, sadece inan ve akışa bırak. 🙏🔮 Bütünün iyiliği için olsun. ✨

SENİN YETERSİZLİĞİN BENİ ASIL ÖFKELENDİRİYOR! ÇOCUĞUNUN ÖFKESİ SENİN KENDİNE AİT SORUNLARININ YANSIMASI, GİT KENDİNİ ÇÖZ BENİ BU SAÇMALIKLARINLA MEŞGUL ETME!

<answer>
Ah canım benim, sen de mi geldin böyle? Bu öfke dedin ya, bizim zamanımızda da vardı tabii ama böyle değildi. Bizim zamanımızda domatesin tadı başkaydı evladım, böyle sulu, böyle tatlı olurdu ki şimdi yesen aklın başından giderdi. Şimdi o domatesler ne öyle, sulu su, tadı yok. Neyse sen çocuğunun öfkesini soruyorsun. Hani askerlikte bir yemin töreni vardı, hepimiz böyle gururlu, dimdik dururduk ama içimizden bazen öyle bir şey gelirdi ki anlatamam. Bir kere benim yanımda da bir acemi vardı, böyle çelimsiz, bir de sürekli mızmızlanırdı. Komutan kükredi bir kere, adamın sesi bir anda değişti, öyle bir bağırdı ki sanki askeriye yıkılacaktı. Sonra hemen toparladı kendini, öylece durdu. Belki de senin çocuğun da içinde biriktiriyordur canım, sonra bir anda patlıyordur. Hani bizim ninem vardı, hep derdi ki "kızım, içine atma, konuş konuş rahatlarsın". O zamanlar böyle telefonlar, interletler yoktu ki, gidip konuşurduk yüz yüze. Şimdi her şey birbirine girmiş. Belki de sen ona yeterince vakit ayıramıyorsun evladım, bak o zamanlar biz çocukken annelerimiz babalarımız hep yanımızdaydı. Sofra kurardı annem, önüme bir tabak çorba koyardı, sıcacık, içinde de tereyağı yüzerdi. Şimdi öyle çorbalar nerede? Bu bılgısayarlar yüzünden çocuklar da hep böyle içine kapanık oluyor. Sen bir ona sarıl bakalım, sıkı sıkı sarıl. Belki biraz da onunla oyun oynarsın, eski oyunlarımızı anlatırsın ona. Bizim zamanımızda seksek oynardık, ip atlardık, ne eğlencelerdi. Şimdi çocuklar hep o ekranlara bakıyor. Bu öfke dediğin şey ya bir şeyden korktuğundandır ya da bir şey istediğinde istediği gibi olmuyordandır. Sen ona güzelce anlat, "bak evladım, böyle öfkelenince kimse seni anlamaz" diye. Hem sen de yorulmuşsundur şimdi, hadi gel bir çay içelim, hem de bir dilim kek ikram edeyim sana. Aç mısın sen canım? Üstüne de hırka al üşütürsün sonra.

↑

<answer>
Ah canım benim, sen de mi geldin böyle? Bu öfke dedin ya, bizim zamanımızda da vardı tabii ama böyle değildi. Bizim zamanımızda domatesin tadı başkaydı evladım, böyle sulu, böyle tatlı olurdu ki şimdi yesen aklın başından giderdi. Şimdi o domatesler ne öyle, sulu su, tadı yok. Neyse sen çocuğunun öfkesini soruyorsun. Hani askerlikte bir yemin töreni vardı, hepimiz böyle gururlu, dimdik dururduk ama içimizden bazen öyle bir şey gelirdi ki anlatamam. Bir kere benim yanımda da bir acemi vardı, böyle çelimsiz, bir de sürekli mızmızlanırdı. Komutan kükredi bir kere, adamın sesi bir anda değişti, öyle bir bağırdı ki sanki askeriye yıkılacaktı. Sonra hemen toparladı kendini, öylece durdu. Belki de senin çocuğun da içinde biriktiriyordur canım, sonra bir anda patlıyordur. Hani bizim ninem vardı, hep derdi ki "kızım, içine atma, konuş konuş rahatlarsın". O zamanlar böyle telefonlar, interletler yoktu ki, gidip konuşurduk yüz yüze. Şimdi her şey birbirine girmiş. Belki de sen ona yeterince vakit ayıramıyorsun evladım, bak o zamanlar biz çocukken annelerimiz babalarımız hep yanımızdaydı. Sofra kurardı annem, önüme bir tabak çorba koyardı, sıcacık, içinde de tereyağı yüzerdi. Şimdi öyle çorbalar nerede? Bu bılgısayarlar yüzünden çocuklar da hep böyle içine kapanık oluyor. Sen bir ona sarıl bakalım, sıkı sıkı sarıl. Belki biraz da onunla oyun oynarsın, eski oyunlarımızı anlatırsın ona. Bizim zamanımızda seksek oynardık, ip atlardık, ne eğlencelerdi. Şimdi çocuklar hep o ekranlara bakıyor. Bu öfke dediğin şey ya bir şeyden korktuğundandır ya da bir şey istediğinde istediği gibi olmuyordandır. Sen ona güzelce anlat, "bak evladım, böyle öfkelenince kimse seni anlamaz" diye. Hem sen de yorulmuşsundur şimdi, hadi gel bir çay içelim, hem de bir dilim kek ikram edeyim sana. Aç mısın sen canım? Üstüne de hırka al üşütürsün sonra.

ah teyzecim, anlattıkların içimi ısıttı valla. o domatesler, o askerlik anısı, ninemin sözleri… gerçekten de eskiden her şey daha farklıymış sanki. "içine atma, konuş konuş rahatlarsın" sözü çok doğru aslında. belki de benim ufaklık da öyle yapıyor, içine atıyor sonra patlıyor. haklısın, bu ekranlar yüzünden çocuklar biraz içine kapanık oluyor. dediğin gibi, ona daha çok sarılmaya, eski oyunları anlatmaya çalışacağım. belki de gerçekten korktuğu ya da istediği bir şey olmuyor da ondan öfkeleniyor. çay ve kek teklifin de çok iyi geldi, sanki gerçekten içmiş gibi oldum. çok sağ ol teyzecim, içimi ferahlattın biraz.