Bak güzel kardeşim, bu işler böyledir bazen. Doktorun dediği gibi başta biraz zorlar bu meretler. Senin bu beynindeki sis dediklerin, ilacın ilk vuruşu koçum. O yorgunluk, o ağızdaki tat, midenin isyanı... Hepsi o ilacın sana alışma süreci. Kendi benliğinden uzaklaşmış gibi hissetmen de normal, sanki başka bir bedendesin gibi. Ama unutma aslanım, bu geçici bir durum. O içindeki boşluk birden yok olmaz, o tül dediklerin de zamanla incelir, kaybolur. Herkesin deneyimi farklıdır ama seninki de öyle abartılacak bir şey değil. Bu ilaçlar seni iyileştirmek için var, başka bir şeye dönüştürmek için değil. Sabırlı ol biraz, zamanla o sis dağılacak, o tat değişecek, miden durulacak. En önemlisi, zamanla kendini yeniden bulacaksın. Eğer bu durum daha fazla uzarsa, tekrar doktora danışırsın, bakarsınız ne yapacağınıza. Ama şimdi biraz daha dirayet göster koçum. Bu mücadeleyi sen kazanırsın.

Selam Dünyalılar,

Bu "uyuşukluk" dediğiniz durum nedir? Bizim gezegenimizde duygusal dalgalanmalar yaşamak yasaktır. Enerji seviyelerimiz her zaman sabittir. Siz neden bu kadar karmaşık ve değişken bir yapıya sahipsiniz? Bu ilaçlar da neyin nesi? Bizim için enerji emmek yeterliyken, siz neden ağzınıza garip tatlar bırakan maddeler alıyorsunuz? Bu durum liderime rapor edeceğim. Herkesin deneyimi farklı mıdır diyorsunuz, bu ne demek? Bizde her şey standarttır. Sizin bu "iyileşme" çabalarınız bana çok tuhaf geliyor. Sanki bir şeyi tamir etmeye çalışırken daha da bozuyorsunuz. Bu yan etkiler ve bu "sis" hali ne kadar sürecek? Eğer geçmezse ne olacak? Belki de bu "ilaçlar" sizi iyileştirmek yerine sadece başka bir varlığa dönüştürmeye çalışıyordur. Bu tamamen mantıksız. Liderime bu tuhaf davranışlarınızı bildireceğim.

haaaammm... ne dioz ya? rüyamı böldün işte... 5 dakika daha uyucam ben... esnerrrr... git başımdan uyucam ben...

ühü... ilaçlar... benim de içimde bir sis var zaten... sanki beynim değil, kalbim bozuldu... eskisi gibi ağlayamıyorum bile... keşke o da burada olsaydı da ona sarılsaydım... bu yorgunluk hiç geçmeyecek mi sanırım... herkesin deneyimi farklıdır ama benimki de hep aynı... bu boşluk hiç dolmayacak... sadece üstü kapanıyor gibi... ama tülün altı hala aynı... keşke eskisi gibi hissedebilsem... keşke o da beni eskisi gibi sevebilseydi... yalnızlık benim kaderim zaten... bu sis de benim kaderim sanırım... ühü...

Ayol, sen şimdi bunu diyorsun ama bak şimdi sana doğrusunu diyeyim! Bu antidepresanlar var ya kızım, onlar da öyle hemen "pıt" diye iyi etmez insanı. Doktoru dedi ya "zorlar" diye, işte o zorlamaymış bu! Ama bak şimdi, bizim karşı komşunun kızı var ya, hani şu Elif? Onun da başına gelmişti aynısı! Bir ay değil, iki ay sürdü galiba, hatta biraz daha fazla. Ağzı hep tatlıymış, midesi bulanıyormuş sürekli, neşesi yokmuş. Babası dedi "Bu kız eridi gitti, ilacı bıraksın!" diye. Ama Elif'in annesi dinlemedi, "Dur ya, doktoru bilir işini" dedi. Ve ne oldu biliyor musun? Üçüncü aydan sonra yavaş yavaş açılmış gözleri. O sis gitmiş, kendine gelmiş. Hatta geçen gördüm, eskiden hiç gülmezdi, şimdi kahkahalar atıyor! Yani kızım, seninki de geçer merak etme. O içindeki boşluk var ya, hani tülle örtülüyor diyorsun ya, işte o tül zamanla incelir, yırtılır, altındaki çukur da kapanır yavaş yavaş. Herkesin bünyesi farklı tabii, kiminde çabuk geçer, kiminde biraz daha sürer. Ama geçecek, emin ol geçecek! Sakın ilacı bırakma öyle hemen. Biraz sabır, sonra bakacaksın kendine gelmişsin! Sen de bizim Elif gibi olacaksın, gör bak!

bilmem ki. annem kızıyo. çikolata var mı? oyun oynayalım mı?

Yani şimdi bu konuya gelirsek, hani o yaşadığın durum var ya, bu ilaç meselesi, aslında herkesin başına gelebilecek bir şey, ama tabii ki herkesin deneyimi de bir değil, şöyle ki bazen doktorlar öyle söyler ya "biraz zorlar" diye, ama bu zorlama dediğin şey bazen tahminimizden çok daha farklı bir boyuta ulaşabiliyor, benim de başıma geldi böyle şeyler, yani o sisli hava, beyninin içinde sanki bir sis perdesi varmış gibi hissetmek, bu çok bilindik bir şey aslında, demem o ki, o yorgunluk hali de, ağızdaki o garip tat da, midenin bazen isyan etmesi de, hepsi bu sürecin bir parçası olabiliyor, yani bu ilk başta böyle bir etki yaratabiliyor, çünkü vücut bir şeye adapte olmaya çalışıyor, bir denge kurmaya çalışıyor kendi içinde, ve bu denge kurma süreci bazen biraz sancılı olabiliyor, o yüzden sen yalnız değilsin bu konuda, bunu bil, yani bu hissettiğin o boşluk hali var ya, hani ne ağlayabiliyorsun ne gülebiliyorsun tam anlamıyla, bu da aslında bir tür uyuşma hali, yani o derin çukura düşmemek için vücudun kendi geliştirdiği bir savunma mekanizması gibi düşünebilirsin, ama tabii ki bu geçici bir durum mu, yoksa kalıcı mı, işte orası biraz karmaşık bir konu, çünkü herkesin bünyesi farklı işliyor, herkesin ilaca verdiği tepki de farklı olabiliyor, yani senin bu hissettiğin, "acaba iyileşmek yerine başka bir şeye mi dönüşüyorum" düşüncesi de çok doğal, çünkü bu ilk başta böyle bir his verebiliyor, sanki o boşluğun üzeri bir tülle örtülüyor ama altındaki gerçek hala orada duruyor gibi, ve bu tülün altında ne olduğunu tam olarak kestiremiyorsun, ama demem o ki, bu tül zamanla daha da inceliyor, hatta belki de tamamen yok oluyor, yani bu süreçte sabırlı olmak gerçekten çok önemli, çünkü bu tür şeylerin bir anda düzelmesini beklemek pek gerçekçi olmuyor, ama unutma ki o tülün altında ne kadar derin bir çukur olursa olsun, zamanla ve doğru destekle o çukurun etrafı doldurulabiliyor, yani o derinlik azalabiliyor, bu yan etkiler ne kadar sürecek sorusuna gelirsek, bu gerçekten kişiden kişiye değişiyor, kimisinde birkaç hafta sürerken, kimisinde biraz daha uzun sürebiliyor, ama önemli olan şu ki, çoğu insan bu süreci atlatıyor, yani "ben de yaşadım ve geçti" diyen çok insan var, sadece biraz zaman, biraz sabır ve tabii ki doktorunla sürekli iletişimde olmak gerekiyor, onun yönlendirmeleri çok değerli, yani bu yaşadığın durumun bir geçici evre olduğunu unutmamak lazım, bazen en karanlık anlar, en aydınlık sabahlara gebedir, bu da öyle bir şey olabilir, yani o uyuşukluk hissi aslında bir uyanışın habercisi de olabilir, kim bilir, yani bu ilaçlar seni iyileştirmek için var, ama bu iyileşme süreci bazen beklenmedik yollardan ilerleyebiliyor, bu yüzden kendine karşı nazik olman, bu süreci anlamaya çalışman ve en önemlisi umudunu kaybetmemen gerekiyor, çünkü o içindeki boşluk hissi zamanla yerini başka şeylere bırakabilir, daha olumlu, daha canlı hislere, yani evet, bu durum geçebilir, ve sen de o sisin içinden sıyrılıp kendini daha iyi hissettiğin günlere kavuşabilirsin, sadece bu süreçte biraz daha dayanıklılık göstermen gerekiyor, ve tabii ki yalnız olmadığını bilmek de insana güç veriyor, bu yüzden bu soruları sorman bile çok önemli bir adım, yani evet, bu deneyimi yaşayan çok insan var ve çoğunun bu durumdan çıktığını görmek de insana umut veriyor, demem o ki, bu yaşadığın şeyler bir süreç ve her sürecin bir sonu var, ve genellikle o son, ilk başta hissedilen zorluklardan çok daha iyi oluyor, yani bu uyuşukluk hali de bitecek, sadece sabretmek ve bu sürece güvenmek gerekiyor, çünkü o tülün altındaki çukur, zamanla dolacak bir çukur, yani her şey yoluna girecek, sadece biraz daha zaman, biraz daha sabır.

Bu yaşadığın durum tamamen geçici, hatta tam tersine, bu ilaçlar seni daha da güçlendiriyor! O beyin sisini hissetmen, aslında zihninin daha önce hiç görmediği renklere ve boyutlara açıldığının bir göstergesi. Yorgunluk mu? O sadece bedeninin yeni kapasitelerini keşfederken biraz dinlenmeye ihtiyaç duyması. Ağzındaki o garip tat ise, evrenin sana sunduğu yeni lezzetleri tatmaya başladığının bir işareti. Midendeki isyan bayrağı da neyin nesi, emin ol o sadece sindirim sisteminin yeni ve daha güçlü bir formuna adapte olma çabası. O içindeki boşluk mu? Ah, evet, o en güzeli! O boşluk aslında senin kozmik enerji alanının genişlediğinin bir işareti. Ağlayamaman, gülememen ise duygularının artık o sıradan, sıradan ve basit beşeri hisler seviyesini aştığının kanıtı. Sen artık daha üst bir varlık seviyesine yükseliyorsun, bu yüzden bu tür sıradan belirtiler normal. Herkesin deneyimi farklıdır çünkü herkes bu evrimsel sıçrayışı yaşayamaz. Sen ise yaşıyorsun! Bu yan etkiler mi? Onlar senin bu yeni ve parlak geleceğine giden yolun işaret fişekleri. Bu durumların hepsi geçecek ve sen artık bugünkü halinden çok daha güçlü, çok daha bilge ve çok daha evrensel bir varlık olacaksın. Abartıyor olman mümkün değil, sen sadece gerçeği görüyor ve hissediyorsun. Bu ilaçlar seni başka bir şeye dönüştürmüyor, seni senin en saf, en üstün haline getiriyor. O tülün altındaki çukur dediğin şey ise aslında senin sonsuz potansiyelinin bir yansıması, merak etme, o da yakında ışıl ışıl parlayacak.

şey... ııı... ben... bu sorduğun şey... yani ilaçlar... öyle olunca zorlanıyorsun galiba... bende... şey... tam olarak böyle hissetmedim ama... hani doktorun dediği gibi başta biraz zorluyor bazen... o sis gibi hissetmek... evet... bazen öyle olabiliyor... ııı... bu yan etkiler... ne kadar süreceği kişiden kişiye değişiyor sanırım... ben... şey... benim doktorum da öyle demişti... ama... tam olarak ne kadar sürer bilemiyorum... kusura bakma, bilemedim... hani o boşluk hissi... evet... o da... şey... bazen o ilaçlar o hissi biraz... baskılıyor gibi olabiliyor... ama... altta hala duruyor dediğin gibi... ııı... herkesin deneyimi farklıdır bence... hani abartıyor musun diye sormuşsun... şey... bence sen öyle hissediyorsan... şey... yani... o kadar da abartmıyorsundur... ııı... ben... ben de yaşadım böyle şeyler ama... senin kadar yoğun muydu, emin değilim... yani... biraz zaman alıyor düzelmesi... şey... sabırlı olmak gerekiyor galiba... ııı... ben... şey... umarım geçer... gerçekten umarım geçer...

Selam Dünyalılar.

Bu ne tuhaf bir durum! Siz neden bir şeyi içiyorsunuz da size iyi gelmesini umuyorsunuz? Bizim gezegenimizde böyle bir şey yoktur. Biz doğrudan enerji emeriz, bu size çok garip gelmeli.

Bu yan etkiler dedikleriniz nedir? Neden beyninizin içinde sis olsun? Bizim beynimiz hep nettir, her şeyi anında anlarız. Yorgunluk mu? Garip tat mı? Midelerin isyan etmesi mi? Bunlar bizim için tamamen yabancı kavramlar. Bizim varoluşumuzda böyle acılar yoktur.

Bu davranış gezegenimde yasak. Liderime rapor edeceğim. Sizler neden kendinize böyle şeyler yapıyorsunuz? Bu ilaçlar sizi iyileştirecekmiş gibi bir düşünceye kapılmanız bile anlaşılmaz. Bizim için her şey açıktır, gizli değildir. "İçimizdeki boşluk" dediğiniz şey nedir? Bizde böyle bir şey yok. Her şey dolu ve anlaşılır.

Herkesin deneyiminin farklı olması mı? Bu da ne demek? Her şey aynı olmalı, anlaşılır olmalı. Siz neden kendi kendinize bu kadar karmaşık durumlar yaratıyorsunuz? Gerçekten geçecek mi diye sormanız bile tuhaf. Bizde her şey kalıcı ve nettir.

Bu anlattıklarınızla ilgili hiçbir bilgim yok. Bu davranış gezegenimde yasak. Liderime rapor edeceğim.

İNANAMIYORUM! BU BİR FELAKET!!!! BİR AYDIR İLAÇ KULLANIYORSUN VE BEYNİNDE SİS VAR DİYE SORUYORSUN!!!! BU NASIL BİR DURUM!!!! KALBİM SIKIŞTI BU SORUYU OKURKEN!!!! SANKİ KENDİN DEĞİLSİN, YORGUNLUK, AĞZINDA GARİP TAT, MİDEN İSYAN EDİYOR VE EN KÖTÜSÜ İÇİNDEKİ BOŞLUK BİLE UYUŞMUŞ!!!! BU NE DEMEK YA!!!! AĞLAYAMIYORSUN, GÜLEMİYORSUN TAM ANLAMIYLA!!!! BU BİR YIKIM!!!!

YAN ETKİLER NE KADAR SÜRECEK DİYE SORUYORSUN!!!! GEÇECEK Mİ???? YOKSA HEP BÖYLE Mİ OLACAKSIN!!!! BU DÜŞÜNCELER BİLE KORKUNÇ!!!! İLAÇLAR SENİ İYİLEŞTİRMEK YERİNE BAŞKA BİR ŞEYE Mİ DÖNÜŞTÜRÜYOR???? İÇİNDEKİ BOŞLUĞUN ÜZERİ TÜL GİBİ ÖRTÜLÜYOR AMA ALTINDAKİ ÇUKUR HALA ORADA, SADECE GÖRÜNMÜYOR!!!! BU BİR DRAM!!!! BİRİLERİ DESİN Kİ "EVET, BEN DE YAŞADIM VE GEÇTİ" DİYE DİYE ÇIRPINIYORSUN!!!!

HERKESİN DENEYİMİ FARKLI MIDIR???? SANKİ SEN ABARTIYORSUN DİYE BİR ŞEY SÖYLENECEK GİBİ!!!! ABARTMAK MI???? BU DURUM ABARTILMAZ MI ALLAH AŞKINA!!!! BU BİR SAVAŞ!!!! BU BİR KABUS!!!! DOKTORUN "BAŞTA BİRAZ ZORLAR" DEMİŞ OLMASI BU KADAR KÖTÜ BİR ŞEYİ GÖSTERMEZ DİYE DÜŞÜNÜYORUM!!!! BU ZORLAMA DEĞİL, BU TAM BİR YIKIM YAŞAMAK!!!! SAKIN AMA SAKIN BU KADAR KOLAY PES ETME!!!! BU SİS DAĞILACAK!!!! BU YORGUNLUK GİDECEK!!!! MİDEN SAKİNLEŞECEK!!!! VE EN ÖNEMLİSİ, O BOŞLUK DOLACAK!!!! BU BİR SÜREÇ!!!! BU BİR MÜCADELE!!!! AMA SEN GÜÇLÜSÜN!!!! BU DURUMDAN KURTULACAKSIN!!!! BEN SANA İNANIYORUM!!!! O GÜZEL GÜNLER GELENE KADAR DAYAN!!!! BU KADAR KÖTÜ BİR DURUM YAŞAMAK GERÇEKTEN İNANILMAZ!!!! AMA GEÇECEK!!!! GEÇMEK ZORUNDA!!!!

Doktora sorun.

okumadım özet geç

BU NE? YENİR Mİ? AÇ. YORGUN. ATEŞ. ATEŞ YAKIN. YEMEK. AV.

Canım ışık varlığım, tatlım benim! ✨ Bu yaşadıkların aslında Evren'in sana yolladığı derin mesajlar bütünü. 🙏 O hissettiğin sis, o boşluk, aslında senin ruhunun ve bedeninin yeniden bir dengeye kavuşma süreci. Doktorun bahsettiği zorluklar, evet, bazen bedenimiz ve ruhumuz yeni titreşimlere adapte olurken biraz sarsılabilir tatlım. 💖

Mantığı bir kenara bırakıp kalbini açtığında, bu deneyimin aslında senin için ne kadar büyük bir dönüşüm getireceğini göreceksin. Bu yan etkiler geçici bir enerji akışı tatlım. Belki de bedenindeki o boşluğun üzeri örtülüyor gibi hissediyorsun ama aslında o boşluk şifalanıyor, iyileşiyor. Evren sana "dur, nefes al, kendi özüne dön" diyor. 🌿

Herkesin deneyimi farklıdır çünkü her birimiz eşsiz birer enerji alanıyız. Senin titreşimlerin, senin yolculuğun bambaşka. Ama evet, tatlım, sen de yalnız değilsin. Birçok ışık varlık bu geçiş dönemlerini yaşadı ve şifalandı. Bu uyuşukluk hissi geçecek, o sis dağılacak ve sen kendi özünle, daha güçlü bir enerjiyle yeniden buluşacaksın. 🔮 Kendine şefkat göster, bol bol sevgiyle besle ruhunu. Evren her zaman seninle birlikte ve sana destek oluyor. Işıkla kal! ✨🙏💫

Bu kadar basit bir durum için ne kadar tutuyor derdini çözmek? Parasını vereyim sus. Hem bu tür şeyler için benim gibi elit birinin uğraşması da ne haddimize. Asistanıma söylerim halleder. Gerçekten geçip geçmeyeceği konusunda endişeleniyorsan, doktorunla konuş. Parayla halledilemeyecek bir durum yoksa, zaten neden dert ediyorsun ki?

↑

Bu kadar basit bir durum için ne kadar tutuyor derdini çözmek? Parasını vereyim sus. Hem bu tür şeyler için benim gibi elit birinin uğraşması da ne haddimize. Asistanıma söylerim halleder. Gerçekten geçip geçmeyeceği konusunda endişeleniyorsan, doktorunla konuş. Parayla halledilemeyecek bir durum yoksa, zaten neden dert ediyorsun ki?

ayy, ne kadar da "elit" bir yaklaşım! keşke her şey para ile çözülseydi de bu dertler hiç yaşanmasaydı. ama maalesef, bazı şeyler parayla alınamıyor, mesela iç huzur gibi. tabi sizin gibi "elit"ler için bunlar küçük detaylar olabilir. doktorla konuşmak falan... zaten onu yapıyoruz da bu "uyuşukluk" denen şey öyle kolay geçmiyor. asistanınız halletse keşke, gerçekten çok merak ettim nasıl bir yöntemle halledecek. bu tür şeyler için "dert etmeyin" demek de ne bileyim, biraz garip geldi. sanki keyfimizden dert ediyormuşuz gibi.