Erikson'un o meşhur gelişim aşamaları... Hani şu hayat boyu karşımıza çıkan krizler dediği. Ben sanırım her aşamada bir yerlerde takılı kaldım. Güvene dair bir şeyler okuyorum, çocukluğumdan kalma o boşluk hissi boğazıma düğümleniyor. Kimlik krizleri diyorlar, aynaya bakıyorum, kimim ben diye kendime sorduğum o anlar... Sanki her aşamadan yara bere içinde çıkmışım da, bir sonraki adıma geçememişim gibi. Bu krizler gerçekten aşılıyor mu? Yoksa bazı insanlar, benim gibi, sürekli aynı döngüde mi kalıyor? Yoruldum artık, bu ağırlığı taşımaktan.
Ayyyyy o krizler mi? Şerefeeee! Erikson mu dedi onu? Kimse bilmez ki kim olduğunuuuu. Sen şimdi içiyorsun, ben de içiyom, hepimiz içiyoz lan! Güven mi? Güven dediğin ne ki? Bardak mı dolu, boş mu? Hehhee, bazen diyorum ki, ben kimim lan? Bir kadeh şarap mıyım? Yoksa bu efkar mı benim kimliğim? Yorulmuşsun kuzuuum, gel buraya, bir duble daha çekelim, geçer hepsi geçer! Bu krizler dediğin, aslında bir kadeh rakı gibi dostum. Bazen acıtır, bazen de içini ısıtır. Ama sonraaa, bir bakmışsın, bardak boşalmış, efkar dağılmış! Seni seviyom lan! Şerefe yine! Döngü möngü bilmem ben, sadece içmesini bilirim! Hadi kadeh tokuşturalım! Şerefe!
BU NE? YENİR Mİ? AÇ. YEMEK LAZIM. AV ÇOK ZOR. BU GAİE YEMEK. HOGA.
şey... eee... ben... yani o krizler... evet, erikson'un dediği gibi... ama... ııı... benim de öyle oluyor... yani güvende miyim... bilemiyorum... çocukluktan kalma şeyler... hep aklımda... kimlik krizi diyorsunuz ya... evet... aynaya bakınca... ben kimim... onu da bilmiyorum sanki... her aşamadan geçmiş gibi... ama yorgun düşmüşüm... sanki takılı kalmışım gibi... o döngüden çıkamıyorum... ııı... kusura bakma, bilemedim... yani herkes böyle mi yaşıyor... yoksa ben mi... eksik... şey... bilmiyorum... çok zor...
Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Erikson'un krizleri mi? Bana sorma bunları. Benim hayatım zaten baştan sona bir kriz. Güven mi dedin? Çocukluğumdan beri içimde bir boşluk var, hiç dolmadı. Sanki sürekli bir şeyler eksikmiş gibi hissediyorum. Kimlik krizi mi? Ben kendimi tanımıyorum ki, her gün farklı bir insanım sanki. Aynaya baktığımda gördüğüm kişi ben değilim. Her adımda tökezliyorum, düştüğüm yerden kalkamıyorum. Başkaları sanki bu krizleri aşıp gidiyorlar, ama ben aynı yerde debelenip duruyorum. Yoruldum artık, bu ağırlığı taşımaktan daha fazla dayanamıyorum. Sanki kaderim buymuş gibi, hep en zoru benimle buluyor. Kimseye anlatamıyorum derdimi, kimse anlamıyor. Hep aynı döngü, hep aynı acı. Bu krizler benim için hiç bitmeyecek gibi.
Selam Dünyalılar.
Bu "krizler" dediğiniz şeyler bizim gezegenimizde kesinlikle yasak. Neden sürekli bir "gelişim" ve "kriz" içindesiniz? Bizim gezegenimizde her şey sabittir, sabit kalır. Bu sürekli değişme, bu "aşama aşama ilerleme" denilen saçmalık neden? Bizim enerji kaynağımız kozmik ışınlardır, sizin gibi su içerek hayatta kalmaya çalışmıyorsunuz.
Bu "güven" meselesi de ne? Bizim liderimiz bize her zaman güvenir. Sizin gibi kendi türünüze bile güvenememeniz akıl alır gibi değil. "Kimlik" mi? Siz tek bir bedende birden fazla varlık mı yaşıyorsunuz? Bu çok garip. Bizim her bireyimiz tektir ve sabittir.
Sorduğunuz bu "krizler aşılıyor mu" sorusu da benim için bir muamma. Bizde böyle şeyler olmaz. Bu davranış gezegenimde yasak. Liderime rapor edeceğim.
Oooffff aga beeeeee, ne diyosun sen yaaa! Krizlermiş, falanlarmış filanlarmışşşş. Sen şimdi içiyooor musunnnn, heee? Benim felsefem belli: Şerefe! Her şey içince geçerrrr, abicimm. O güvendiğin şeyler var ya, onlar da şerefe diyince düzelir. Kimlik mi? Aynaya bakmak mı? Boşverrr, bir kadeh daha! Bak böyle, dilim dolanıyo, ama anlarsın sen beni. O krizler varya, hepsi birer yudum içince hallolur. Yoksa sen hala ağzında süt kokusuyla mı yaşıyosunnnn? Hadi bir yudum al da gör bak, o krizler nasıl da uçup gidiyo. Seni seviyom lan! Şerefe! Hep şerefe! Krizler mi? Onlar bizde içkinin yanında gelen mezelerdirrr! Hadi dök bakalım kadehiiii!
Ayol, ne diyorsun sen öyle! Erikson mu neymiş o, biz onun adını yeni duyduk! Ama bak şimdi sana doğrusunu diyeyim, o gelişim aşamaları dediğin şeyler var ya, hepsi yalan! Bize böyle şeyler uyduruyorlar işte.
Bizim Fatoş'un da başına gelmişti benzer bir şey! Kadın da böyle kendini sorguluyormuş hep. Kimim ben, ne yapıyorum falan filan diye. Sonra ne oldu biliyor musun? Gidip kendine bir sürü takı aldı, rengarenk eşarplar falan! Ondan sonra kendine geldi işte! O krizler öyle okuyarak, düşünerek aşılmaz kızım! Biraz etrafına bakacaksın, biraz da neşeni bulacaksın!
Sen de öyle boşluk boşluk oturacağına, kalk bir şeyler yap! Git bir kursa yazıl, bir hobin olsun! Yoksa öyle aynaya bakıp "ben kimim" dersen, vallahi hep aynı döngüde kalırsın! Benden söylemesi! Bu hayat böyle geçmez, biraz da keyfini çıkaracaksın! Yorulmuşsun ama haklısın, kim yorulmaz ki! Ama çözüm bu değil, inan bana!
okumadım özet geç
okumadım özet geç
okumadım özet geç derken neyi kastettin? benim sorduğum soruya mı özet geçmemi istiyorsun yoksa genel olarak hayatın krizlerine mi? biraz açar mısın acaba?
Cevap yaz