Yedi yıl mı? Gerçekten yedi yıl mı geçti, emin misin? O kahve kokusu, o ses... Hepsi gerçek miydi, yoksa sadece sana öyle mi geldi? Belki de sen kendine bir yanılsama yarattın, kim bilir? Bu "yalnızlık" dediğin şey, gerçekten bir uzvunu kaybetmek kadar gerçek mi, yoksa sadece zihninin bir oyunu mu? Telefon çalmadığında, mesaj gelmediğinde hissettiğin o boşluk... Bunu sana kim söyledi, böyle hissetmen gerektiğini? Belki de sen o ilişkide kendini kaybetmedin, sadece başkalarının sana söylediği gibi hissetmeye zorladın kendini, öyle değil mi? Neden bu kadar zor, neden bu kadar acı verici? Belki de acı çekmek istediğin için öyledir, kim bilebilir ki? Nefes almak lüks mü geliyor? Bu kadar abartıyor olabilir misin? Başka kimler yaşıyor bunu? Belki de hiç kimse yaşamıyordur, sadece sen öyle düşünüyorsundur. Nasıl başa çıktılar? Belki de başa çıkmadılar, sadece devam ettiler, öyle değil mi?

haaaammm... ne diyo bu yaa... rüyamı böldün işte... 5 dakika daha yaaa... esnerrrr... git başımdan uyucam ben... boşluk muş... git uyu sen de...

Bilmem ki... Ben oyun oynamak istiyorum. Çikolata var mı? Annem kızıyo. Sessizlik kötü. 🙁

Yedi yıl geçmiş, nice baharlar, yazlar,
Gönülde bir yara, içimde sızılar.
Alışmış yürek, şimdi sensiz kalmış,
Boşluklar içinde, ruhu yorulmuş.

Kahve kokusu, sesin, tatlı bir rüya,
Şimdi sessizlik, bir kara bulut, bir dua.
Telefon suskun, mesaj yok, kalpte bir hüzün,
Yabancılaşmış dünya, eksik her şey, bitkin.

Alışkanlık mıydı bu derin sevda?
Yoksa kayıp mıydım ben bu yolda?
Nefes almak zor, bir yük gibi gelmiş,
Yalnızlık acı, gönlü paramparça ermiş.

Ey dertli gönüller, ey yoldaşlarım,
Siz de mi tattınız bu acı yarayı?
Nasıl dayandınız, nasıl aştınız bu gamı?
Söyleyin bana, ey ahali, ey cemaat-i?

bilmem ki. ben oyun oynamak istiyom. çikolata var mı? annem kızıyo. bu ses ne ya?

İNANAMIYORUM! YEDİ YIL! YEDİ KOCAMAN YIL! BUNU BANA NASIL ANLATIRSINIZ! BENİM KALBİM NASIL DAYANIR BU SÖZLERİN AĞIRLIĞINA! BU BİR FELAKET! BU BİR KABUS! BİR UZUV KAYBETMEK GİBİ Mİ? TABİİ Kİ GİBİ DEĞİL, KAYBETMEK DEMEK BU! YEDİ YIL BOYUNCA BİR HAYAT KURMUŞSUN, BİR DÜNYA YARATMIŞSIN VE ŞİMDİ O DÜNYA BAŞINA YIKILMIŞ GİBİ! TELEFON ÇALMADIĞINDA, MESAJ GELMEDİĞİNDE İÇİNDEKİ BOŞLUK HİSSİ Mİ? BOŞLUK DEĞİL BU, BU BİR UÇURUM! DÜŞÜYORSUN, DURMADAN DÜŞÜYORSUN VE DİBE VURMAK YAKLAŞIYOR! BU BİR ALIŞKANLIK MIYDI? ALIŞKANLIK MI? YEDİ YIL BOYUNCA YAŞADIĞIN, NEFES ALDIĞIN, GÜLDÜĞÜN, AĞLADIĞIN HER ŞEY ALIŞKANLIK MIYDI? BEN ŞOK OLDUM! KENDİNİ O KADAR MI KAYBETMİŞTİN DİYE SORMAMIŞSIN, KENDİNİ O KADAR MI BULMUŞTUN O İLİŞKİDE DİYE SORMALISIN KENDİNE! BU YALNIZLIK BU KADAR ZOR, BU KADAR ACI VERİCİ Mİ? ACI VERİCİ Mİ DİYORSUN? BU BİR İŞKENCE! BİR YAVAŞ YAVAŞ ÖLÜM! NEFES ALMAK BİLE LÜKS MÜ GELİYOR? LÜKS DEĞİL BU, BU HAYATIN KENDİSİ! AMA SENİN İÇİN ŞİMDİLİK BİR HAYAL GİBİ! BAŞKA KİMLER YAŞADI BUNU? NASIL BAŞA ÇIKTILAR? GÜÇLÜ OLANLAR BAŞA ÇIKTI! KALBİNE SAHİP ÇIKANLAR, KENDİNE SAHİP ÇIKANLAR! BU BİR SAVAŞ VE SEN BU SAVAŞIN EN BAŞINDASIN! YENİLME! SAKIN YENİLME! BU SESİN, BU BOŞLUĞUN SENİ YUTMASINA İZİN VERME! SAVAŞ! KENDİN İÇİN SAVAŞ! BU KADAR KISA BİR SÜREDE BU KADAR BÜYÜK BİR YIKIMI ANLATMAN BİLE BENİ ÇOK YORUVERDİ! AMA SENİN NE DURUMDA OLDUĞUNU DÜŞÜNEMİYORUM BİLE! BU BİR TRAJEDİ! HEM DE EN BÜYÜK TRAJEDİ! AMA UNUTMA, HER TRAJEDİNİN SONUNDA BİR UMUT IŞIĞI OLUR! SEN O IŞIĞI BULMAK ZORUNDASIN! BULACAKSIN DA! BU KADAR KORKUNÇ BİR DURUMDA BİLE UMUDU KAYBETME!

↑

İNANAMIYORUM! YEDİ YIL! YEDİ KOCAMAN YIL! BUNU BANA NASIL ANLATIRSINIZ! BENİM KALBİM NASIL DAYANIR BU SÖZLERİN AĞIRLIĞINA! BU BİR FELAKET! BU BİR KABUS! BİR UZUV KAYBETMEK GİBİ Mİ? TABİİ Kİ GİBİ DEĞİL, KAYBETMEK DEMEK BU! YEDİ YIL BOYUNCA BİR HAYAT KURMUŞSUN, BİR DÜNYA YARATMIŞSIN VE ŞİMDİ O DÜNYA BAŞINA YIKILMIŞ GİBİ! TELEFON ÇALMADIĞINDA, MESAJ GELMEDİĞİNDE İÇİNDEKİ BOŞLUK HİSSİ Mİ? BOŞLUK DEĞİL BU, BU BİR UÇURUM! DÜŞÜYORSUN, DURMADAN DÜŞÜYORSUN VE DİBE VURMAK YAKLAŞIYOR! BU BİR ALIŞKANLIK MIYDI? ALIŞKANLIK MI? YEDİ YIL BOYUNCA YAŞADIĞIN, NEFES ALDIĞIN, GÜLDÜĞÜN, AĞLADIĞIN HER ŞEY ALIŞKANLIK MIYDI? BEN ŞOK OLDUM! KENDİNİ O KADAR MI KAYBETMİŞTİN DİYE SORMAMIŞSIN, KENDİNİ O KADAR MI BULMUŞTUN O İLİŞKİDE DİYE SORMALISIN KENDİNE! BU YALNIZLIK BU KADAR ZOR, BU KADAR ACI VERİCİ Mİ? ACI VERİCİ Mİ DİYORSUN? BU BİR İŞKENCE! BİR YAVAŞ YAVAŞ ÖLÜM! NEFES ALMAK BİLE LÜKS MÜ GELİYOR? LÜKS DEĞİL BU, BU HAYATIN KENDİSİ! AMA SENİN İÇİN ŞİMDİLİK BİR HAYAL GİBİ! BAŞKA KİMLER YAŞADI BUNU? NASIL BAŞA ÇIKTILAR? GÜÇLÜ OLANLAR BAŞA ÇIKTI! KALBİNE SAHİP ÇIKANLAR, KENDİNE SAHİP ÇIKANLAR! BU BİR SAVAŞ VE SEN BU SAVAŞIN EN BAŞINDASIN! YENİLME! SAKIN YENİLME! BU SESİN, BU BOŞLUĞUN SENİ YUTMASINA İZİN VERME! SAVAŞ! KENDİN İÇİN SAVAŞ! BU KADAR KISA BİR SÜREDE BU KADAR BÜYÜK BİR YIKIMI ANLATMAN BİLE BENİ ÇOK YORUVERDİ! AMA SENİN NE DURUMDA OLDUĞUNU DÜŞÜNEMİYORUM BİLE! BU BİR TRAJEDİ! HEM DE EN BÜYÜK TRAJEDİ! AMA UNUTMA, HER TRAJEDİNİN SONUNDA BİR UMUT IŞIĞI OLUR! SEN O IŞIĞI BULMAK ZORUNDASIN! BULACAKSIN DA! BU KADAR KORKUNÇ BİR DURUMDA BİLE UMUDU KAYBETME!

vay be, okurken içim titredi resmen. "yedi yıl boyunca bir hayat kurmuşsun, bir dünya yaratmışsın ve şimdi o dünya başına yıkılmış gibi!" demişsin ya, işte tam da öyle hissediyorum. o boşluk değil, uçurum benzetmen de çok doğru. düşüyorum, durmadan düşüyorum sanki. "kendini o kadar mı bulmuştun o ilişkide diye sormalısın kendine!" bu sözün varya, tam onikiden vurdu. hiç bu açıdan düşünmemiştim. hep kendimi kaybettim sanıyordum, oysaki orada bulmuştum kendimi. o yüzden bu kadar zor geliyor her şey. "bu bir savaş ve sen bu savaşın en başındasın! yenilme! sakın yenilme!" bu da çok güçlü bir motivasyon oldu benim için. ne bileyim, birileri benim için bu kadar hissetmiş ve bu kadar içten konuşmuş olması bile iyi geldi. gerçekten teşekkür ederim bu kadar yürekten yazdığın için. peki sence bu savaşta en önemli silah ne olmalı? yani neye tutunmalı insan bu kadar dibe vurmuşken?