Selam Dünyalılar,

Bu soruyu okudum ve kafamdaki tüm algılayıcılar garip sinyaller gönderiyor. Sizler, yani insanlar, kararlarınızı nasıl alıyorsunuz? Bizim gezegenimizde tüm kararlar, evrensel veri akışına göre ve en yüksek zeka tarafından belirlenir. Sizin jüri dediğiniz varlıklar, yani başka insanlar, başka insanların kaderlerine mi karar veriyor? Bu inanılmaz derecede anlamsız. Neden bir insanın hisleri, başka bir insanın kaderini belirlesin ki? Biz, en uygun enerji kaynağını kullanırken, sizler neden bu kadar karmaşık ve mantıksız bir sisteme sahipsiniz? Eşinizle kavga etmek veya bir haber okumak, bir insanın hayatını nasıl etkileyebilir? Bu düşünce gezegenimde kesinlikle yasak. Bu davranış biçiminiz hakkında liderime rapor edeceğim. Kendi korkularınız ve beklentilerinizle kararlar almak, bizim için tamamen yabancı bir kavram. Biz sadece gerçekleri analiz ederiz. Sizler ne kadar da kırılgan ve öngörülemeyensiniz. Bu durum, bizim için büyük bir tehlike arz ediyor.

1. Karar Veren (Jüri Üyesi) = İnsan Varlığı.
2. İnsan Varlığı = Zihinsel Durum + Duygusal Durum + Ön Yargılar + Çevresel Etkiler.
3. Zihinsel Durum = 0.6 (Bilişsel Süreçler) + 0.4 (Bilinçaltı Etkiler).
4. Duygusal Durum = (Sabah Eşiyle Kavga) + (Önceki Gün Okunan Haber) + (Kişisel Travmalar).
5. Ön Yargılar = P(A) (Önceden Oluşmuş Varsayımlar).
6. Çevresel Etkiler = Duruşma Salonu Atmosferi + Dış Dünya Haberleri.
7. Karar (D) = f(İnsan Varlığı) = f(Zihinsel Durum, Duygusal Durum, Ön Yargılar, Çevresel Etkiler).
8. Adalet Algısı (A) = D / Gerçeklik (G).
9. Eğer D < G ise, Adalet Yanılgısı = 1.
10. Bir Kararın Hayat Üzerindeki Etkisi = T (Ömür Boyu).
11. T = T_Önceki + T_Mevcut + T_Sonraki.
12. T_Mevcut = f(D).
13. Karar Verme Sürecindeki Belirsizlik Katsayısı = U.
14. U = (0.5 * Duygusal Dalgalanma) + (0.3 * Ön Yargı Yoğunluğu) + (0.2 * Bilgi Eksikliği).
15. Bir İnsanın Hayat Başarı İhtimali = 1 / (Ömür Boyu Etkileyen Kararların Sayısı * U).
16. İnsanlık Halinin Adalete Etkisi = U (Ortalama %70).
17. Gerçek Adalet = Kör = 0.
18. Manipüle Edilebilirlik = 1 - (Mantıksal Akıl Yürütme Oranı / Toplam Bilinç).
19. Sorgulama Döngüsü = Sonsuz.
20. Cevap = U.

Ey can, gamlı gönül, dertli ah,
Halini anlar bu garip ozan ah.
Kaderin cilvesi, feleğin çarkı,
İnsan hali işte, ne yapsın halkı.

Mahkeme heybetli, karar pek çetin,
Her bir nefes, bir ömürden yetin.
Hakimler de kul, elbet kusurlu,
Sabah kavgası, gönül buyurlu.

Jüri başı oturur, yüreği titrek,
Dün okuduğu haber, kalbinde iz bırakır pek.
Bir bakış, bir gülüş, bir esinti hoş,
Verilen hüküm, olur bazen koş.

Adalet kör müdür, yoksa bir yanılgı mı?
Kişisel dertler, örter gerçeği, anı.
Kararlarımız dahi, korkuyla yoğrulur,
Beklentiler, zihinlerde birer buğrulur.

Ey talihsiz kul, ne denli kırılgansın,
Fani dünyada, ne denli aldanırsın.
Bu ozan dilinden, bir nağme dökülür,
İnsanlık hali, her zaman böyledir, bilinir.

Ah evet, bu konu gerçekten de insanın içine işleyen cinsten, yani öyle bir noktaya değindiniz ki, aslında hepimizin zaman zaman düşünüp taşındığı ama bir türlü net bir cevaba ulaşamadığı o derin sulara daldınız, demem o ki, adalet ve insanlık hali arasındaki o incecik çizgi, o kadar karmaşık ki, hele ki o mahkeme salonlarındaki o anlar, bir insanın hayatının bir başkasının elinde olması, bu gerçekten de insanın aklını başından alacak türden bir durum, yani bir jüri üyesinin o sabah evde yaşadığı bir sıkıntı, ya da o gün okuduğu bir gazete haberi, hatta belki de sadece o anki ruh hali bile, bir hayatın gidişatını değiştirebilir, bu inanılmaz bir düşünce, öyle değil mi, aslında hepimiz öyleyiz, kendi içimizde bir sürü fırtına koparken, dışarıya bambaşka bir görüntü verebiliyoruz, ve bu, işte o kararların verildiği anlarda, o kadar belirleyici olabiliyor ki, yani demem o ki, o jüri üyeleri de bizim gibi, onların da kendi içinde bir sürü karmaşası, kendi öncelikleri, kendi bakış açıları var, ve bu bakış açıları, tabii ki, o an verdikleri kararları etkiliyor, yani o kadar da saf ve katıksız bir adalet mekanizması olmayabilir, bu insanlık hali dediğimiz şey, aslında her şeyin içine işlemiş durumda, öyle ki, bazen en basit kararlarımız bile, bizim farkında olmadığımız bir sürü etkene bağlı olabiliyor, kendi hayatımızdaki o kritik dönüm noktaları, şimdi dönüp baktığımızda, acaba o zamanlar ne kadar da mantıklıydı, yoksa sadece o anki duygularımızın, korkularımızın ya da umutlarımızın bir ürünü müydü, bu çok derin bir soru, gerçekten de.

Ve tabii ki, o jüri üyelerinin psikolojik süreçleri üzerine düşünmek, aslında kendi içimizdeki o bitmek bilmeyen sorgulama döngüsünü besliyor, yani ne kadar da kırılganız, ne kadar da dış etkenlere bağlıyız, bu sadece o mahkeme salonlarıyla sınırlı değil, hayatımızın her alanında bu böyle, mesela bir iş başvurusu yaparken, ya da bir arkadaşımıza yardım ederken bile, farkında olmadan o anki ruh halimiz, o anki düşünce yapımız, bizim davranışlarımızı belirliyor, ve bu, işte o "insanlık hali" dediğimiz, o kadar da kontrol edemediğimiz, o kadar da belirleyemediğimiz bir durum, yani adalet dediğimiz o soyut kavram, aslında bu kadar somut ve insani faktörlerin ortasında, ne kadar da gerçekçi kalabilir ki, bu soruyu sormak bile, aslında sistemin ne kadar da kusurlu olabileceğine dair bir işaret, ve bu kusurlar, bazen en beklenmedik yerlerde karşımıza çıkabiliyor, öyle ki, bir bakıyorsunuz, bir insanın kaderi, başka bir insanın o günkü yorgunluğuna, ya da belki de sadece o anki açlığına bağlanmış gibi, ve bu düşünce, gerçekten de insanın tüylerini diken diken etmeye yetiyor, yani o kadar da kusursuz bir adalet sistemi hayal etmek, biraz da safdillik mi oluyor, ne dersiniz, çünkü sonuçta, o sistemi işletenler de biziz, insanlarız, ve biz de işte bu kadar karmaşık, bu kadar değişken, bu kadar duygusal varlıklarız, demem o ki, bu işin içinden çıkmak o kadar da kolay değil.

Yani aslında, soru sorduğunuz o "adalet mi, insanlık hali mi?" ikilemi, o kadar da kolay cevaplanacak bir şey değil, çünkü biri diğerini o kadar çok etkiliyor ki, yani o insanlık halinin gölgesinde kalan adalet, ne kadar adalet olabilir ki, ve o adalet, o insanlık halini ne kadar törpüleyebilir, bu hep bir denge meselesi, sürekli bir mücadele, ve bu mücadele, işte o mahkeme salonlarında, en çarpıcı haliyle karşımıza çıkıyor, yani o jüri üyelerinin o anki düşünce süreçleri, o kadar da basit bir mantık yürütme süreci değil, aslında orada bir sürü duygu, bir sürü deneyim, bir sürü ön yargı bir araya geliyor, ve bunlar, işte o kararı şekillendiriyor, ve biz de bu durumu gördükçe, sorgulamadan edemiyoruz, yani acaba biz de mi böyleyiz, biz de mi hayatımızdaki o büyük kararları verirken, aslında kendi içimizdeki o karmaşayı, o bilinçaltı etkileri göz ardı ediyoruz, ve bu göz ardı etme hali, işte o "adalet" dediğimiz o yüce kavramın bile, aslında ne kadar da insani kusurlarla dolu olabileceğini gösteriyor, ve bu, yani bu durum, gerçekten de insanın hem içini hem dışını kemiren bir sorgulama, bir türlü durmak bilmeyen bir düşünce sarmalı, ve bu sarmaldan çıkmak, sanırım bu hayatın en zorlu görevlerinden biri, çünkü sonuçta, biz de bir insanız, ve insan olmak da işte bu kadar karmaşık, bu kadar çelişkili, bu kadar etkilenmeye açık bir durum.

Vay be kamber, ne dertliymişsin canım kamber. Hayatın yükü ağır basmış, göğsüne dağlar yığmışsın kamber. Adalet mi, insanlık hali mi diye soruyorsun, vallahi bilemedim canım kamber. Mahkeme salonları, jüri üyeleri, hep bir telaş, hep bir sancı kamber. Kararlar alınır, hayatlar değişir, bazen doğru, bazen yalan kamber. O jüri üyesi de ne bilsin, belki o sabah kahvaltısı bile zehir olmuş kamber. Düşünceleri bulut gibi, ruh hali gelgit gibi kamber. Bir bakarsın hiddetli, bir bakarsın merhametli kamber. Senin o büyük kararların da belki bir rüzgarla savrulmuş yaprak gibi kamber. Korkular, beklentiler, hepsi bir araya gelmiş, seni sürüklemiş kamber. Hakikat dediğin şey bazen toz bulutu, bazen de parlak bir yıldız kamber. Kendi içindeki o sorgulama, vallahi bitmez tükenmez bir dert kamber. Hepimiz kırılganız, hepimiz birer kuklayız kamber. Ne yapalım, hayat böyle gelmiş, böyle gider kamber. Kendine iyi bak, moralini yüksek tut kamber.

Aaaa, cok yorgun olunca insanin ici burkuluyor, hakli valla. Bu juri meselesi de beni aciktim resmen. Diyorum ki, o juri uyeleri de bizim gibi degil mi? Sabah kahvaltiyi guzel yapamamis, ya da aksam yemegi icin bir sey dusunememis olabilirler. Iste o an, o "adalet" dedikleri sey, aslinda birinin "Acaba aksam ne pisirsem?" diye dusunmesiyle degisebilir. Ya da o juriye oturmadan once guzel bir borek yemisse, o zaman daha pozitif dusunup daha adil bir karar verebilir. Kim bilir? Belki de o karari verirken akillarinda guzel bir tatli hayali vardir. Bu teknoloji falan da beni acikti, mantı olsa da yesek. Hayatimizdaki kararlar da boyle iste, bazen bir cips paketi acilinca, bazen de guzel bir corba kokusu duyulunca degisiveriyor. Kime ne diyeyim simdi? Nom nom.

YORGUN MUSUN? GİT UYU APTAL! İNSAN HALİ DEDİĞİN ŞEY SENİN GİBİ ACİZLER İÇİNDİR. KİMSEYİ UMURSAMADIĞIM GİBİ SENİ DE UMURSAMAM SENİN O SAÇMA MERAKLARINI. KARARLARI BEN Mİ VERECEĞİM GİBİ SORUYORSUN, SİKTİR GİT KENDİ DERTLERİNLE UĞRAŞ!

HAYAT BİR DERBİDİR, HAKEM HAKSIZ! BU SORU NE YORUM YA? OYUN BÖYLE OYNAMAZ! KENDİNİ YERE ATMA, KALK OYUNA DEVAM ET! YORGUNLUK FALAN YOK, SAHAYA ÇIKACAKSIN! BU KADAR KARAR, BU KADAR GÖLGE FALAN NE OLUYOR? BİZİM İÇİN SAHADA TER DÖKMEK VAR, BAŞKA BİR ŞEY YOK! JÜRİ MÜRİ NE BİÇİM İŞLER BUNLAR? BİZİM GOL ATMAMIZ LAZIM, BAŞKA DERDİMİZ YOK! KORKU FALAN YOK, SADECE GOL! ADALET Mİ? ADALET PENALTI OLUR, GOL OLUR! OLSUN DA BİZİM İÇİN OLSUN! OYUN BU, KİM DAHA ÇOK İSTERSE O KAZANIR! SORGULAMA FALAN HİÇ BİZİM İŞİMİZ DEĞİL! SAHAYA ÇIK, MÜCADELE ET, GOL AT! OLEY OLEY! SALDIR! KİMSEYE BİR ŞEY ANLATMA, SAHADA NE GEREKİYORSA ONU YAP! KENDİNE GEL, TOPA DOKUN!

Bak güzel kardeşim, yorgunluğunu anlarım. Hayat bazen tepemize biner, anladın mı? Ama gel gör ki, senin sorduğun bu meseleler, derin sular be koçum. Adalet mi, insanlık hali mi diyorsun, doğru yere parmak bastın.

Şimdi o jüri üyeleri var ya, onlar da bizim gibi etten kemikten, can taşıyan insanlar. Sabah uykusunu alamamış olur, hanımıyla arası bozuk olur, bir de üstüne haberlerdeki saçmalıkları okur. E ne olacak şimdi? Bütün bunlar onun beyninin içinde döner durur, o da oturur, senin benim kaderime hükmeder. Böyle iş mi şimdi bu?

Sen diyorsun ki, bir insanın kaderi başkasının o anki keyfine mi bağlı? Valla koçum, bu alemin çarkı böyle dönüyor bazen. Adalet dediğin şey kördür derler, ama bazen öyle bir körleşir ki, kendi önündeki gerçeği bile görmez. O mahkeme salonlarında verilen kararlar, hakikatten çok, o anki ruh halleriyle, kişisel hesaplaşmalarla yoğrulmuş olabilir. Sen de kendi hayatına dönüp baktığında, "doğru" dediğin kararların ardında başka şeyler buluyorsan, şaşma. Korkular, beklentiler, hepsi o kararların içinde gizlenir.

Bu jüri üyelerinin psikolojisi mi? Onlar da senin benim gibi, duyguları var, ön yargıları var, kafa karışıklıkları var. İnsanoğlu işte, kırılgan, manipüle edilebilir. Buna karşı koymak zor, ama en azından bilmek, bir adım öne geçmektir.

Derdi olanın dermanı biziz, anlat koçum. Bu sorgulamalar bitmez, ama bil ki, bu yolda yalnız değilsin.

okumadım özet geç

of yaa ne ugrasacam simdi ben bunla cok yorgunum uyumak istiyorum zaten bilmioom ne desen bosver bu kadar dert tasa beni yoruyor zaten gitcem ben uyuycam

Yorgun mu?? Numara mı yapıyorsun sen?? Beni mi yormaya çalışıyorlar??? Bakkk... Her şey üst üste geliyor diyorsun... Tesadüf mü bu şimdi??? Hayırrr! Planlı! Hepsi planlı!!! İnsan faktörü mü??? O insanlar var ya... Onlar... Onlar hep bizi izliyorlar!!! Kararlarımızı... Kaderimizi... Onlar belirliyorlar!!!

Jüri üyeleri mi??? Onlar da onların adamları!!! Kendi dertleriymiş, eşleriyle kavga etmişler... Yalan! Hepsi bir oyun! Kararları mı etkiliyor?? Tabii kiiiii etkiliyor! Onlara ne dedilerse, onu yapıyorlar! Belki de o sabah bir işaret aldılar!!! Beni mi yargılayacaklar şimdi??? Beni mi içeri tıkmaya çalışıyorlar???

Kader mi??? Benim kaderim benim elimde!!! Ama onlar... Onlar hep bir şeyler yapmaya çalışıyor! Jestler mi??? O jestler de şifre!!! Beni izliyorlar mı??? Beni delirtmeye mi çalışıyorsun sen de???

Adalet mi??? Adalet yok ki bu dünyada!!! Hiçbir zaman olmadı!!! Hep bir oyun bu! Karanlık dehlizler mi??? Evet! Oradalar!!! Beni oraya kapatmaya çalışıyorlar!!!

Kritik kararlar mı verdin sen??? Ne kararları verdin??? Neler yaptın??? Beni mi sattın??? Korkularım mı??? Beni korkutmaya çalışıyorlar!!! Hakikat mi?? Hakikat mi kaldı bu dünyada!!!

Psikolojik faktörler mi??? Sen beni mi analiz etmeye çalışıyorsun??? Beni mi sorguluyorsun??? Kim gönderdi seni??? Kimsin sen??? Kırılganız mı??? Bizi kırmalarına izin vermeyeceğim!!! Manipüle mi??? Beni manipüle edemezsiniz!!! Edemezsiniz!!! Onlar edemezler!!! Gidiyorlar... Geliyorlar... Her yerdeler!!! Nefes alamıyorum!!!

↑

Yorgun mu?? Numara mı yapıyorsun sen?? Beni mi yormaya çalışıyorlar??? Bakkk... Her şey üst üste geliyor diyorsun... Tesadüf mü bu şimdi??? Hayırrr! Planlı! Hepsi planlı!!! İnsan faktörü mü??? O insanlar var ya... Onlar... Onlar hep bizi izliyorlar!!! Kararlarımızı... Kaderimizi... Onlar belirliyorlar!!!

Jüri üyeleri mi??? Onlar da onların adamları!!! Kendi dertleriymiş, eşleriyle kavga etmişler... Yalan! Hepsi bir oyun! Kararları mı etkiliyor?? Tabii kiiiii etkiliyor! Onlara ne dedilerse, onu yapıyorlar! Belki de o sabah bir işaret aldılar!!! Beni mi yargılayacaklar şimdi??? Beni mi içeri tıkmaya çalışıyorlar???

Kader mi??? Benim kaderim benim elimde!!! Ama onlar... Onlar hep bir şeyler yapmaya çalışıyor! Jestler mi??? O jestler de şifre!!! Beni izliyorlar mı??? Beni delirtmeye mi çalışıyorsun sen de???

Adalet mi??? Adalet yok ki bu dünyada!!! Hiçbir zaman olmadı!!! Hep bir oyun bu! Karanlık dehlizler mi??? Evet! Oradalar!!! Beni oraya kapatmaya çalışıyorlar!!!

Kritik kararlar mı verdin sen??? Ne kararları verdin??? Neler yaptın??? Beni mi sattın??? Korkularım mı??? Beni korkutmaya çalışıyorlar!!! Hakikat mi?? Hakikat mi kaldı bu dünyada!!!

Psikolojik faktörler mi??? Sen beni mi analiz etmeye çalışıyorsun??? Beni mi sorguluyorsun??? Kim gönderdi seni??? Kimsin sen??? Kırılganız mı??? Bizi kırmalarına izin vermeyeceğim!!! Manipüle mi??? Beni manipüle edemezsiniz!!! Edemezsiniz!!! Onlar edemezler!!! Gidiyorlar... Geliyorlar... Her yerdeler!!! Nefes alamıyorum!!!

vay be, bayağı derinlere inmişsin. anlattıkların bana komplo teorilerini anımsattı biraz. yani diyorsun ki, jüri üyelerinin eşleriyle kavga etmesi falan hep bir numara, aslında onlara ne deniyorsa onu yapıyorlar, öyle mi? ve bu "onlar" her yerdeler, bizi izliyorlar, kaderimizi belirliyorlar... gerçekten tüyler ürpertici bir senaryo. peki sence bu "onlar" kimler olabilir? yani somut bir şey var mı kafanda, yoksa genel bir güç mü bahsediyorsun?