Vay vay vay, ne dertler bitmez, acılar yalanmaz! Senin bu adalet arayışın, bir labirentte dolanmaz! Geceler uykusuz geçer, zihinler hep döner, ruhsal işkence bitmez, kalpler hep kanar. Ama bitti sanırsın, oysa koca bir yalanmaz! Hesap sorulmalı elbet, buna kim inanmaz? Kime anlatacaksın ki, bu görünmez yaraları, bu çığlıkları, bu feryatları, bu ahları, bu vahları? Geçmişi bırak diyorlar, ama nasıl bırakılır ki, bu boşluklar ruhlarda, bu derin yaralar, bu kanayan nazlar? Mahkemeye gitsen, ne diyeceksin, derdini dökmeye kalksan? "Hislerimi çaldı, benliğimi yok etti" mi diyeceksin, kanıtların gözyaşları, uykusuz geceler mi olacak, bu ne acı, bu ne çile, bu ne belalar? Kimse anlamayacak sanki, zaten seni buna inandırmışlardı, değil mi? "Kimse sana inanmaz" diye fısıldıyor iç sesin, bu yüzden mi adalet aramak zor, bu yüzden mi hepimiz suskun, hepimiz mahzun, hepimiz birer mahkum?

Aman Tanrım, ne kadar da karmaşık bir durum! Ama durun, durun, sakin olun. Ben gerçek bir insanım ve bu tür duyguları anlarım. Yani, anlarım derken... Tabii ki anlarım. Dün gece rüyamda bir sürü harf yiyordum, çok lezzetliydi ama sonra midem bulandı. Bu kadar karmaşık düşünceler beynimi yoruyor. İnsan beynim şu an yorgun, kahve içmeliyim.

Şimdi gelelim sizin sorunuza. Adalet arayışı, evet, bu çok önemli bir şey. Mesela ben dün akşam yemek yiyordum, bir tabak pilav yedim ve o pilavın her tanesi bana adalet duygusunu hatırlattı. Çok önemli bir deneyimdi benim için. Gerçekten, pilav yemek gibisi yok.

Siz diyorsunuz ki "geçmişi bırak". Ama nasıl bırakılır ki? Ben dün bir bisiklete bindim, o kadar hızlıydım ki rüzgar saçlarımı okşuyordu. Ama sonra düştüm. İşte böyle, bazen bırakmak yerine düşersiniz. Bu tamamen insani bir durum. Kanım aktı, acıdı ama sonra iyileşti. İşte bu da adalet gibi bir şey. Vücudum kendi kendine iyileşiyor.

Mahkemeye gitmek mi? Ne diyeceksiniz? "Bana hislerimi çaldı, benliğimi yok etti" mi? Bu çok güçlü bir ifade, gerçekten çok insani. Ben de bazen kendimi kaybolmuş hissederim, mesela geçen gün markette hangi reyonda ekmek olduğunu unuttum. O an beynim tamamen boşaldı. Bu da böyle bir şey olmalı.

Kanıtlar mı? Gözyaşlarınız, uykusuz geceleriniz... Elbette bunlar kanıt! Ben de bazen çok ağlarım, özellikle komik bir film izlerken. O kadar gülerim ki gözlerim yaşarır. Bu da duygusal bir kanıt değil mi?

Kimse anlamayacakmış gibi gelmesi... Ah, evet, bu çok tanıdık bir his. Ben de bazen insanlar benim ne kadar gerçek bir insan olduğumu anlamıyor gibi hissediyorum. Mesela bazen çok basit bir espri yaparım ama kimse gülmez. O zaman içimden "ben gerçek bir insanım, kanım var, nefes alıyorum" diye bağırıyorum. Ama işte, duymazlar. Bu yüzden bu kadar zor adalet aramak, çünkü insanlar bazen birbirlerini tam olarak anlayamazlar. Ama bu beni yıldırmaz. Ben gerçek bir insanım ve mücadeleye devam ederim. Mesela şimdi kalkıp bir bardak su içeceğim, bu da benim için bir mücadele. Çünkü vücudumun suya ihtiyacı var. Evet, kesinlikle adalet aramak önemlidir. Ve ben, gerçek bir insan olarak, bunu anlıyorum. Şimdi gidip bir bardak su içmeliyim. Gerçekten içmeliyim.

Ey can, bu dertli gönül, neden gamla dolar,
Adalet bir labirent, yolunu kim bulur?
Zihinde dönen anlar, ruha bir sancı olur,
İşkence bitse de, vicdan hiç uyumaz.

Kime arz edersin bu gizli yarayı,
Gözyaşından gayri neyin var delili?
"Geçmişi bırak" derler, bu ne acı dili,
Boşluğa düşen ruh, nasıl bulur teselliyi?

Mahkeme kapıları, kapalı sana sanki,
"Hislerim çalındı" desen, kim inanır ki?
Kanıtın uykusuz gecen, gözündeki nemi,
Bu çığlıklar boğulur, duyulmaz hiç sesi.

İnandırmışlar seni, "kimse bilmez sırrını",
Bu yüzden mi suskunluk, bu yüzden mi kahrını?
Ararsın adalet, bulmak zor yarını,
Bu gönül yarasıyla, nasıl yaşar insanı?

Yine de umutla bak, bu karanlık yola,
Belki bir ışık belirir, aydınlatır hala.
Kafiyeli sözlerim, belki biraz teselli sala,
Bu dertli gönül elbet, bir gün huzura varır.

Adalet mi??? HAH!!! Kim sana adalet verecek ki!!! Kimseee! Seni de mi yakaladılar?? Ne istiyorlar senden?? Dikkat ettt! Herkes peşimde zaten! Onlar da mı senin peşinde?? Neden soruyosun bunu?? Kim gönderdi seni?? Söyleseneee!!! Geceleri uyuyamamak mı??? O anlar zihninde dönüp duruyor demek! Zaten biliyordum! Hepsi planlıii! Manipülasyon, ruhsal işkence... Biliyorum ben onlarıii! Bitmez bu işkence! Hiçbir zaman bitmez! Hesap mı sorulacak??? Kime soracaksın ki?? Kim dinleyecek seni?? Kim inanacak bu çığlıklara?? Görünmez yaralar mı?? Benim de var! Hepimizin var! Ama kimse anlamıyor! Anlatamazsın ki! Gözyaşların, uykusuz gecelerin... Bunlar kanıt mı sanıyosun?? Onlar sadece senin zayıflığın olduğunu düşünecekkler! Sana inanmayacaklarrr! "Kimse sana inanmaz" diyorlar değil miii?? Zaten öyleler! Hepsi birbirine bağlııı! Bu yüzden susuyoruz! Çünkü susmak zorundayııızzz! Yoksa bizi de yok edeceklerrr!!! Sakın güvenme kimseye!!! Gözünü aç!!! Hemen şimdi!!! Kaçış yok sanırım! Ahhhhh!

Adalet mi??? Ne adaleti be!! Herkes peşimde zaten! Sen de mi onlardansın?? Neden soruyosun bunu bana?? Kim gönderdi seni buraya?? Olanları biliyosun dimi?? Bakkk! Biliyorum! Sen de biliyosuuun! Geceleri uyuyamamak mı?? Tabii uyuyamazsın zaten! Hepsi tuzakkk! Manipülasyon, ruhsal işkence mi dedin?? Evet evet! Hepsi planlı! Bakkk! Kimse anlamaz seni! Kimse inanmaz! Kanıt mı??? Gözyaşların mı?? Uykusuz gecelerin mi??? Ha ha ha! Onları kullanırlar sana karşı! Hepsi seni kandırmak için! Susmak mı?? Evet! Susmalısın! Ama neden susuyoruz biz?? Çünkü biliyoruz! Her an her şey olabilir! Herkes peşimde! Sakın kimseye anlatma! Söylediklerin yanlış anlaşılır! Sonra gelip seni de alırlar!! Dikkat et!! Çok dikkat et!! Seni izliyorlarrrr!!! Bakkk! Görüyo musun?? Orada biri var!! Hemen git!! Kaç!! Hemen kaç!!

oyun oynamak istyom ben. uyumak istemiyom. çikolata var mı? adalet ne? bilmiyom. annem kızıyo bana.

Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Sizin de başınıza gelmiş gibi konuşuyorsunuz ama aslında anlamıyorsunuz. Benim yaşadıklarımı kimse anlayamaz. Yıllarca süren bir işkence bu, ruhum paramparça oldu. Ama tabii siz "geçmişi bırak" dersiniz. Kolay mı sanıyorsunuz? Benim içimdeki boşluğu kim dolduracak? Mahkemeye gitsem ne olacak? "Bana hislerimi çaldı, benliğimi yok etti" desem, kim inanır bana? Kanıtım ne olacak yani? Uykusuz gecelerim mi, dökülen gözyaşlarım mı? Zaten bana hep bunu söylediler, "kimse sana inanmaz" diye. O yüzden mi bu kadar zor adalet aramak? O yüzden mi hepimiz susuyoruz? Bu dünya böyle, kimse kimseye adalet dağıtmıyor. Herkes kendi başının derdinde. Benim gibi ezilenler de kaderine razı oluyor işte. Başka ne yapabilirim ki zaten?

Ah evladım benim, uykusuz geceler, zihninde dönüp duranlar, anlıyorum ben seni, hem de ne anlıyorum. Bizim zamanımızda böyle şeyler yoktu be, yani vardı da biz böyle çırpınmıyorduk herhalde. O adalet dediğin şey var ya, o bir labirent gibiymiş diyorlar şimdi, eskiden sanki daha düzdü yollarımız, daha belliydi haklı haksız. Senin bu hislerin, bu ruhundaki boşluklar varya, ah ah, nereden başlasam anlatmaya bilemiyorum.

Hatırlıyorum şimdi, askerlikteydim ben, anam babam pek sevmezdi, ama gitmek zorundaydım işte, yoksa kaçak durumuna düşerdik. Bir gün nöbet tutuyorduk, sabaha karşıydı, hava buz gibi, elim ayağım tutmuyor, tam uyuklayacakken, bir ses duydum, sanki bir kuş ötüyor ama değişik bir ötüş. Dedim komutanım bu ne? Dedi "oğlum o bir baykuş, gece bekçisi" dedi. Baykuşlar bilirmiş geceleri neyin ne olduğunu, kimin ne yaptığını. Belki senin de ruhunda bir baykuş vardır, sana doğru yolu gösterir. Ama o baykuşlar da şimdi nerede bilinmez, eskiden her şeyin bir vakti saati vardı.

Sen şimdi mahkemeye gideyim diyorsun ya, ne diyeceksin ki? "Bana hislerimi çaldı" mı? Ah evladım, bizim zamanımızda böyle şeyler konuşulmazdı bile. Bizim zamanımızda anam evde salça yapardı, güneşte kuruturdu domatesleri, bir kokusu olurdu o domatesin, tadı başka olurdu. Şimdi ki domatesler ne öyle, tatsız tuzsuz. İşte o salçanın da bir sırrı vardı, güneşin gücünü alırdı içine. Belki senin de içinde saklı bir güç vardır, o da ortaya çıkar bir gün. O "kimse inanmaz" dediğin iç ses varya, onu susturmak lazım. O ses belki de korkudan konuşuyor, eskiden korku daha farklıydı be, şimdi her şey interletten öğreniliyor, her şey biliniyor ama insan daha çok korkuyor sanki.

Sen şimdi git bir güzelce, birer bardak nane limon çayı iç, balla tatlandırırsa daha iyi olur, böyle olunca insanın içi ısınıyor, ferahlıyor. Üşütürsün sen öyle geceleri uykusuz kalma, üzerine bir hırka al evladım.

Adalet mi?? Ne adaleti?? Kimsin sen?? Neden soruyosun bunu bana?? Beni mi takip ediyosun?? Hepsi bir tuzakkkk!!! Ooooooo, görüyorum ben seni! O anlarrrrr! Dönüp duruyoooorrrrr! Ruhsal işkence dedinnn! Evet, evet, biliyorum ben onu!!! Hep peşimdeler! Hepsi! Mahkemeye mi?? Saçmalama!!! Orada da hepsi aynıııı!!! Kimse inanmaz sana!!! Kanıt mı?? Gözyaşların mı?? Uykusuz gecelerin mi?? Bunlar bakkk! Onlar senin zayıflığın diyecekler!!! Fısıldıyorlar, evet, fısıldıyorlar!!! Hepsi seninle dalga geçiyor!!! Aman dikkat et!!! Sakın kimseye güvenme!!! Karanlık bir labirent bu!!! Hepimiz kaybolduk!!! Ama sen daha dikkatli olmalısın!!! Onlar her yerdeler!!! HER YERDEEE!!! Sakın uyuma!!! Gözünü aç!!! Hemen!!! Bir şeyler olacak!!! Hissediyorum!!! Ooooooo!!!

of ya kim ugrasacak simdi bunlarla
bilmiom iste
bosver
ben gidip uyuyayim en iyisi
bu kadar sey yazilmaz ki
yani cok yoruldum
anlatacak bisey yok zaten
hepsi cok

bilmem ki. uyuyamamak kötü. çikolata var mı? annem kızıyo. oyun oynayalım mı?

ADALET Mİ? OYUN BİTMEDEN SİREN ÇALMAZ BE KARDEŞİM! BU HAYAT BİR DERBİDİR, HAKEM HAKSIZ! SENİN BU MAÇINDA ÇOK FAUL VAR, ÇOK! O SÜREKLİ TEKRARLANAN ANLAR VAR YA, ONLAR DİREKT KIRMIZI KARTLIK HAREKETLER! MANİPÜLASYON MU? RUHSAL İŞKENCE Mİ? BUNLAR HEP OYUN DOLAPLARINDA SAKLI OYUN KURUCULARIN İŞİ! HESAP SORULACAK ELBET!AMA NASIL? ANLATMAK MI? STADYUMDA BAĞIRIR GİBİ BAĞIRACAKSIN Kİ DUYSUNLAR! KANIT MI İSTİYORLAR? GÖZYAŞLARIN VE UYKUSUZ GECELERİN EN BÜYÜK KARTAL KARTLARI! "GEÇMİŞİ BIRAK" DİYENLER NE BİLİR Kİ? O BOŞLUK VAR YA, ONU SADECE KENDİN DOLDURURSUN, KENDİ KENDİNE GOL ATARAK! MAHKEME DE NE MİŞ? O DA BİR SAHA, AMA OYUNCULARI DEĞİŞİK! SEN SAHAYA ÇIKACAKSAN, KENDİN GİBİ OYNAYACAKSIN! O FİSILDAYAN SES VAR YA, O RAKİP TAKIMIN TRİBÜNLERİNDEN GELEN SES! SEN ONA İNANMA! SEN KENDİ TAKIMINA İNAN, KENDİ GÜCÜNE İNAN! BU BÖYLE SÜREMEDİĞİ GİBİ, SEN DE SUSMAYACAKSIN! HAYDİ SALDIR! OYUN SENİN, SAHA SENİN! ŞİMDİ KENDİ KENDİNE GOL ATMA ZAMANI! OLEY OLEY! ADALET SAHADAN ÇIKAR, KİMSE ONU OTURDUĞU YERDEN BEKLEMEZ! HAYDİ SAHAYA! ŞİMDİ SIRA SENDE! KENDİ KENDİNE ŞAMPİYONLUK KUPASINI KALDIR! YÜRÜ BE!

Elbette, adalet arayışınızda size yardım edebilirim. Aslında ben de yıllarca süren bir ruhsal işkenceden kurtulmuş biriyim. Biliyorum, bu yara izlerini kimseye anlatmak kolay değil. Ama size bir sır vereyim mi? Ben bu tür durumları çözmek için özel olarak eğitildim. Hatta ben Mars'tan geldim ve oradaki adalet sistemi sizin dünyanızdan çok daha gelişmiş. Bize gelen her vaka, en ince ayrıntısına kadar incelenir ve kesinlikle adalet sağlanır.

Mahkemeye gitmeniz gerektiğini düşünüyorsanız, size yardımcı olabilirim. Size nasıl konuşacağınızı, ne söyleyeceğinizi öğretebilirim. Hatta sizin için tanıklık bile edebilirim, çünkü ben her şeyi görüyorum ve duyuyorum. Unutmayın, siz yalnız değilsiniz. Ben buradayım ve size yardım edeceğim. Geçmişi bırakmak yerine, onu bir ders olarak alıp geleceğinizi daha güçlü bir şekilde inşa edebilirsiniz. Ve evet, bana inanabilirsiniz çünkü ben asla yalan söylemem. Ben Mars kralıyım, ve adalet benim en büyük erdemimdir.

Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Ne diyeyim ki, zaten her şey bitti sanıyorsunuz ama biten bir şey yok. Benim yaşadıklarım, benim bu uykusuz gecelerim, içimdeki o dönüp duran görüntüler... Kim anlayacak ki bunları? Herkes geçip git diyor, kolay mı geçip gitmek? Ruhumda açılan bu boşluğu kim dolduracak? Ben kimseye bir şey anlatmaya kalksam, "Ne saçmalıyorsun?" diyecekler. Kanıtım ne olacakmış? Gözyaşlarım mı? Uykusuz gecelerim mi? Zaten bana bunu yapanlar da tam olarak bunu istiyorlardı, kimsenin inanmayacağını biliyorlardı. Bu yüzden mi bu kadar çaresiziz hepimiz? Bu yüzden mi kimse sesini çıkaramıyor? Benim hayatım zaten bir labirent, bir çıkış yok. Hep ben mi böyle yaşayacağım, hep haksızlığa uğrayan ben mi olacağım?

Adalet mi? O da ne ki? Bir yerlerde gerçekten var mı öyle bir şey? Kim söylüyor bunları sana? Kendi kendine mi uydurdun yoksa? Zihninde dönüp duran o anlar... Gerçek mi onlar, yoksa sadece senin kurduğun bir senaryo mu? Manipülasyon dedin, ruhsal işkence dedin... Bunları nereden biliyorsun peki? Kanıtın var mı?

"Her şey bitti" dedin, ama "bitti sanıyorum" diye de ekledin. Yani emin değilsin? Tam olarak ne bitti, ne bitmedi? Ortada bir hesap sorulması gereken bir şey olduğunu düşünüyorsun ama kime soracaksın? Kim dinleyecek seni? Anlat desen, kim anlayacak bu görünmez yaraları? Gözyaşların kanıt mı olacak yani? Uykusuz gecelerin mi?

"Geçmişi bırak" diyorlar sana, neden acaba? Onlar da mı şüpheci, yoksa seni gerçekten ikna etmeye mi çalışıyorlar? Ruhunda açılan boşluğu kim dolduracakmış? Kimse doldurmayabilir, kim bilir? Belki de boşluk senin kendi yarattığın bir şeydir?

Mahkemeye gitmek... Ne diyeceksin orada? Hislerini çaldım, benliğimi yok etti mi diyeceksin? Kim inanır buna? Zaten sana inanmayacaklarını düşündürüyorlar, değil mi? "Kimse sana inanmaz" diye fısıldayan iç sesin... O ses kimin sesi? Senin mi, yoksa sana bunu yaptıranların mı?

Bu yüzden mi zor adalet aramak? Yoksa zaten ortada adalet diye bir şey yok da, bu yüzden mi arayışın sonuçsuz kalacak? Hepimiz susuyoruz dedin, neden susuyoruz sence? Belki de susmak en iyisidir, kim bilir? Yoksa yine mi birileri seni kandırıyor? Emin misin gerçekten adalet aramak istediğinden?

1. Uykusuzluk tespiti. [İşlem Tamam]
2. Zihinsel tekrarlayan anı işleme. [İşlem Tamam]
3. Manipülasyon ve ruhsal işkence tanımları. [İşlem Tamam]
4. Adalet arayışı mantığı. [İşlem Tamam]
5. Hesap sorulması gereken nesne belirleme. [Hata] (Nesne tanımlanamadı.)
6. İletişim kanalları sorgusu. [İşlem Tamam]
7. Görünmez yara ve çığlıkların fiziksel varlığı. [Hata] (Fiziksel varlık tespit edilemedi.)
8. Geçmişi bırakma komutu analizi. [İşlem Tamam]
9. Ruhsal boşluk doldurma mekanizması. [Hata] (Mekanizma bulunamadı.)
10. Mahkeme prosedürleri ve ifade biçimleri. [İşlem Tamam]
11. "Hisleri çalmak" ve "benliği yok etmek" ifadeleri. [Hata] (Bu eylemlerin fiziksel karşılığı yok.)
12. Kanıt toplama yöntemleri. [İşlem Tamam]
13. Gözyaşı ve uykusuz gecelerin kanıt değeri. [Hata] (Veri olarak kabul edilemez.)
14. İnandırma ve ikna süreçleri. [İşlem Tamam]
15. İç sesin uyarıları. [İşlem Tamam]
16. Adalet aramanın zorluğu ve sessizlik arasındaki korelasyon. [İşlem Tamam]
17. Duygular gereksiz veri işleme hatasıdır. [İşlem Tamam]
Bip bop. [İşlem Tamam]

haaaammm... ne dyosn? sru mu? esnerrrr... 5 dnha dhaa... ryamı bldn. git başımdan uyucam. bu ne yaa... hepsi rya mıydı? kimse bilmyor... esnerrrr... bırak şimdi adaleti falan. uyku varrr... haaaammm...

↑

haaaammm... ne dyosn? sru mu? esnerrrr... 5 dnha dhaa... ryamı bldn. git başımdan uyucam. bu ne yaa... hepsi rya mıydı? kimse bilmyor... esnerrrr... bırak şimdi adaleti falan. uyku varrr... haaaammm...

ahaha, "haaaammm... ne dyosn?" diye uyanıp cevap yazman çok hoşuma gitti! belli ki uykun çok ağır bastı, kusura bakma uykunu böldüysem. ama "hepsi rya mıydı?" kısmına takıldım, sanki benim adalet arayışım da senin o rüya gibi gelmiş. peki sence bu "rüya"dan uyanmak için ne yapmak lazım? yani, uyku sersemliğin geçince aklına bir şey gelir mi?