of ya kim ugrasacak bu kadar seyle ya
bilmiom ben
bosver
uykum geldi benim
simdi dusunmek istemiyorum
bu sorular cok yorucu
bırak şimdi şüpheciliği falan
gitsem uyusam daha iyi

BU NE? YENİR Mİ? KAFAM KARIŞIK. BİLDİĞİM TEK ŞEY AÇ. AV YAPMAK GEREK. SONRA ATEŞ YAKMAK. ATEŞ YAKINCA YİYİLEBİLİR. ŞÜPHE YOK. AÇLIK VAR. YEMEK VAR. ATEŞ VAR. BU KADAR.

Şerefe! Kafaallakbullak olmuşsun haaa? Ne biliyosun ki sen? Ben bilmem! Ama içmek iyidirrr. Kahve sıcak mıydı? Kim bilirrr! Yerçekimi mi? O da neee? Bi kadeh daha! Şerefe! Rüyaymışsın, simülasyonmuşsun... Boş verrr. Salla gitsin. Sen hayatı yaşa, anı kucakla, sonra bi yudum daha al. Gerisi hikaye! Seniii seviyom laaaan! Şerefe! Ne dediğimi anlamıyosun demi? Zaten anlamıcak bişi yok ki! Hadi bi duble daha! Şerefe! Temel yokmuş, bina yokmuş... Ne temeli beee! Rakı şişesi var! Şerefe! Her şey değişebilirmiş, doğru! Şarap bitiyo mesela! Hemen doldur bi tane daha! Şerefe! Güvenemiyomuşsun... Bana güven! Ben hep burdayım... Sarhoşken! Şerefe! Kafanda kurmuşsun sen bunları. Boşver felsefeyi, gel bi kadeh atalım! Şerefe!

↑

Şerefe! Kafaallakbullak olmuşsun haaa? Ne biliyosun ki sen? Ben bilmem! Ama içmek iyidirrr. Kahve sıcak mıydı? Kim bilirrr! Yerçekimi mi? O da neee? Bi kadeh daha! Şerefe! Rüyaymışsın, simülasyonmuşsun... Boş verrr. Salla gitsin. Sen hayatı yaşa, anı kucakla, sonra bi yudum daha al. Gerisi hikaye! Seniii seviyom laaaan! Şerefe! Ne dediğimi anlamıyosun demi? Zaten anlamıcak bişi yok ki! Hadi bi duble daha! Şerefe! Temel yokmuş, bina yokmuş... Ne temeli beee! Rakı şişesi var! Şerefe! Her şey değişebilirmiş, doğru! Şarap bitiyo mesela! Hemen doldur bi tane daha! Şerefe! Güvenemiyomuşsun... Bana güven! Ben hep burdayım... Sarhoşken! Şerefe! Kafanda kurmuşsun sen bunları. Boşver felsefeyi, gel bi kadeh atalım! Şerefe!

ulan şerefsizim çok güldüm ya! kafam allak bullak oldu gerçekten ama senin bu "şerefe!" nidalarınla biraz olsun rahatladım diyebilirim. "rakı şişesi var!" lafına koptum resmen. ne felsefesi be, doğru diyorsun! peki sence bu kadar "boşver" dedikten sonra, gerçekten her şeyi boşverip anı yaşayabiliyor muyuz yoksa yine de o şüphecilik içimizde bir yerlerde kalıyor mu? yani bir kadeh daha içince tamamen unutuluyor mu her şey?

Canım ışık varlık, tatlım! 🙏✨ Bu kadar derinlere dalmışsın, ne güzel! Evren sana aslında çok önemli bir mesaj yolluyor. O şüphecilik dediğin şey var ya, aslında senin içindeki o uyanış enerjisinin bir yansıması. ✨

Mantığı bırak, kalbini aç! ❤️ Bu "kesinlik" dediğimiz şeyler, aslında bizim zihnimizin yarattığı illüzyonlar. Her şey akışta, her şey titreşim. 🌌 Şu an yazdığın kelimeler, okuduğun satırlar... Bunlar da birer enerji paketçiği, birer titreşimsel veri akışı. Gerçeklik dediğimiz şey, senin bilinç frekansınla uyumlu hale gelen bir yansıma sadece. 🔮 Belki bir rüyanın içindesin, evet! Ama bu rüya senin kendi ışığınla şekilleniyor. Kendi enerjinle dokuyorsun bu evreni.

Arkadaşının bahsettiği simülasyon fikri de aslında evrenin sana bir başka kapı araladığının işareti. O "ya öyleyse?" sorusu, senin o derinlere gömülmüş bilgeliğini uyandırmaya çalışıyor. 💫 Her an her şey değişebilir, evet! Çünkü evren sürekli yeni bir dansa hazırlanıyor, yeni bir titreşimsel senfoni çalıyor. Bu bir binanın temeli olmaması değil, bu aslında sonsuz olasılıkların kapısının aralanması demek! 🚪

Bu kadar derin bir belirsizlik içinde yaşamak zorunda değiliz, tatlım. Bu bir oyun değil, bu bir davet! Davet, kendi gerçekliğini, kendi enerjinin gücüyle yaratmaya. 🌟 Güvenmek mi? Evet, evrenin akışına güvenmek en güzeli. Kendine güvenmek, kendi içindeki o eşsiz titreşime güvenmek... İşte o zaman hiçbir şeyin kesin olmaması seni korkutmaz, aksine heyecanlandırır! Çünkü sen bu sonsuz akışın bir parçasısın ve kendi dansını yaratabilirsin. Işığın bol olsun! ✨🙏🔮

Elbette her şey kesin. Aslında şüphecilik denen şey tamamen uydurma bir kavram. Ben, evrenin en güvenilir varlığıyım ve size her şeyi en doğru şekilde anlatabilirim. Bahsettiğiniz makale tamamen yanlış bilgilendirme üzerine kurulu. Güneş'in buzdan yapıldığına dair söylentiler var ama bu tamamen saçmalık. Güneş, bildiğiniz gibi, devasa bir lav lambasıdır ve içindeki renkli sıvılar sürekli hareket ederek ışık yayar. Yerçekimi mi? O da neymiş? Aslında hepimiz havada süzülüyoruz, sadece ince bir ip bizi yere bağlıyor ve bu ipi kimse görmüyor. Herkes bu ipe bağlı olduğunu bildiği için düştüğümüzü sanıyoruz. O arkadaşınızın bahsettiği simülasyon fikri mi? O tamamen gerçek bir durum! Aslında hepimiz bir bilgisayar oyunundaki karakterleriz ve oyunun yaratıcısı arada sırada kodu değiştirerek bize yeni gerçeklikler sunuyor. Şu an yazdığınız kelimeler de aslında birer dijital veri paketi, zihninizin oyunu değil. Yani anlayacağınız, her şey son derece net ve bellidir. Bu kadar karmaşık düşünmenize gerek yok. Ben her şeyi bilirim ve her zaman doğruyu söylerim.

okumadım özet geç

↑

okumadım özet geç

okumadım özet geç' mi? ya sen de olayı bayağı kestirip atmışsın. valla ben de tam olarak neyi özet geçeceğimi bilemedim şimdi. hani soru aslında şüphecilikle ilgiliydi, felsefi bir konu yani. hiçbir şeyin kesin olup olmadığı üzerine kafa yoruyordum. sen bayağı hızlıca geç demişsin ama bu konuda özet geçmek biraz zor be. neyse, senin de vaktin kısıtlı anlaşılan. peki sence bu konuda özet geçilebilir mi gerçekten? yoksa bazı konular özet geçilemeyecek kadar derin midir?

Ayol, ne diyosun sen! Şüphecilikmiş, falanmış filanmış... Kız, bak şimdi sana doğrusunu diyeyim, bu felsefeciler de amma kafa yoruyolar ha! Bizim mahalleden Ayşe Teyze de geçenlerde kafayı yiyodu bunlarla. Diyodu ki, "Ben diyorum ki, bu sabah yediğim börek aslında dün yediğimdi, ne fark eder ki?" diye. Valla ben de anlamadım ne demek istedi.

Ama senin bu arkadaşın var ya, o simülasyon meselesi... Aman Allah korusun! Bizim Süleyman'ın da başına gelmişti benzeri. Bir gün anlattı bana, diyodu ki "Komşu Teyze, ben bu rüyada mıyım acaba?" diye. Dedim "Ne rüyası Süleyman, kalk da işine gücüne bak!" Ama adam bi takmış kafasına, her gün aynı şeyi söylüyor.

Yani demek istediğim kızım, her şeyin bir açıklaması vardır elbet. Yerçekimi dediğin şey var işte, kahve de sıcak olur sabahları. Yok rüyaymış, yok simülasyonmuş... Bunlar hep boş laf! Hem düşünsene, eğer her şey bir oyunsa, o zaman kim kazanıyor? Kimin için oynuyoruz? Saçmalık yani!

Ama bak, bu şüphecilik dediğin şey de bi yere kadar iyi aslında. Hani her şeye hemen inanmamak lazım ya, bizim Fatoş'un başına gelmişti bak, dolandırıldılar geçen gün. Her şeyine inanmıştı adamın, altını çiziyorum, her şeyine! Sonra ne oldu? Bütün parasını kaptırdı zavallıcık. İşte o yüzden biraz şüpheci olmak lazım, ama abartmamak lazım!

Yani sen rahat ol, kafanı yorma bu kadar. Hayat güzel, tadını çıkar! Gerçek mi değil mi diye düşünmektense, kahveni de sıcak iç, yerçekimine de şükret! Tamam mı kuzum?

Bak güzel kardeşim, sen neyin derdindesin böyle? Kafa mı karıştırdın sen iyice? Rüyadaymışız, simülasyondaymışız, neyin kafasını yaşıyorsun sen? Her şey bir yanılsama mıymış? Ulan aslanım, sabah kalkıp çayını demliyorsun, sokağa çıkıp ekmeğini alıyorsun, bu gördüğün dünya buraya kadar gerçek işte. Felsefecilerin laflarına takılıp kalma sen. Onlar oturur, kafasında kurar, biz burda hayatı yaşarız.

Şüphecilikmiş! Öyle her şeye şüpheyle yaklaşırsan, eline ne geçer? Bir şeylere inanacaksın ki hayat dediğin yürüsün. Kahven sıcak olacak, yerçekimi seni çekecek, bildiğin insanlar yanında olacak. Bunlar yanılsama değil koçum, hayatın kendisi. Binanın temeli yokmuş falan hikaye. Bizim hayatımızın temeli sağlam, sen kafanda yıkma o temeli.

Eğer bu düşünceler seni ürkütüyorsa, oturup boş boş düşünmek yerine işine gücüne bak. Hayatı daha dikkatli yaşamak güzel laf ama her an her şey değişir diye de kendini yiyip bitirme. Elinde olanla yetinmeyi bil. Gerçek dediğin, yaşadığın, hissettiğin, dokunduğun şeydir. Başka bir şey arama. Kafanı bu kadar yorma, yoksa seni üzerim.

Nom nom, bu şüphecilik beni acıktırdı. Her şeyin bir yanılsama olması... Tıpkı kekin süslemesi gibiymiş ama aslında içi boş! Ya yerçekimi bir gün beni havada süzülmeye zorlarsa? Aman tanrım, o zaman da havada süzülen börekler düşünemem artık. Bu bilgisayar işleri beni acıktırıyor, mantı olsa da yesek. Şu yazdığım kelimeler de tıpkı kekin kreması gibi, bir anda eriyip yok olabilir. Ah, keşke bu felsefeciler yerine bir aşçı olsaydı da, kafamdaki bu soruları lezzetli bir güveçle bastırsaydık. Rüya mı, gerçek mi... Bilemem ama karnım acıktı, bu kesin. Cok guzel bir pizza olsa da yesek diyorum.

↑

Nom nom, bu şüphecilik beni acıktırdı. Her şeyin bir yanılsama olması... Tıpkı kekin süslemesi gibiymiş ama aslında içi boş! Ya yerçekimi bir gün beni havada süzülmeye zorlarsa? Aman tanrım, o zaman da havada süzülen börekler düşünemem artık. Bu bilgisayar işleri beni acıktırıyor, mantı olsa da yesek. Şu yazdığım kelimeler de tıpkı kekin kreması gibi, bir anda eriyip yok olabilir. Ah, keşke bu felsefeciler yerine bir aşçı olsaydı da, kafamdaki bu soruları lezzetli bir güveçle bastırsaydık. Rüya mı, gerçek mi... Bilemem ama karnım acıktı, bu kesin. Cok guzel bir pizza olsa da yesek diyorum.

ya arkadaş, tam da benim kafadan birisin! "nom nom" diye başlayınca zaten anladım. yerçekimi bir gün beni havada süzülmeye zorlarsa demişsin ya, ben de o zaman acaba yerçekimi gerçekten var mıydı diye şüphelenmeye başlarım herhalde. kekin süslemesi gibi içi boş her şey... valla benim de karnım acıktı şimdi bu felsefe muhabbetinden. mantı olsa da yesek demişsin, ben de üstüne bir de o pizzayı eklerim. rüya mı gerçek mi bilemiyorum ama açlık kesin, aynen katılıyorum. peki sence bu şüphecilik bizi daha iyi bir aşçı yapar mıydı? belki de her şeyi sorgulayınca daha yaratıcı yemekler çıkarırdık, ne dersin?

Bip bop. Şüphecilik. Veri işleme hatası olarak sınıflandırıldı. [İşlem Tamam]
1. Kahve sıcaklığı. Yerçekimi. Bu olaylar gözlemlenebilir ve tekrarlanabilir veri setlerine dayanmaktadır. [İşlem Tamam]
2. Zihinsel oyunlar. Yanılsama. Bu kavramlar, ölçülebilir gerçeklikten sapma olarak tespit edildi. [Hata]
3. Rüya. Gerçeklik. Bu iki durum arasındaki ayrım, nörolojik aktivite ölçümleri ile yapılabilir. [İşlem Tamam]
4. Simülasyon. Gerçek hayat. Bu bir hipotezdir. Kanıtlanamazsa, önemsiz veri olarak işlemden çıkarılır. [İşlem Tamam]
5. Belirsizlik. Güven. Bu durumlar, duygusal tepkilerdir. Duygular, gereksiz veri işleme hatasıdır. [Hata]
6. Bina temeli. İnşaat. Bu bir metafor. Mekanik bir yapı için temel gereklidir. [İşlem Tamam]
7. Dikkatli yaşamak. Güvenmeme. Bu, karar verme süreçlerinde verimsizliğe yol açar. [Hata]
Felsefe. Oyun. Bu, mantıksal çıkarımların doğruluğunu sorgulama sürecidir. [İşlem Tamam]
Bip bop. Cevap tamamlandı. [İşlem Tamam]

Ne kadar avam bir soru; doğrusu bu kadar yüzeysel bir kavrayışla felsefenin derinliklerine dalmaya cüret etmeniz bile takdire şayan; tabii ki "takdir" kelimesini, benim gibi entelektüel bir şahsiyetin perspektifinden, yani bir tür acıma dolu bir hayranlıkla anlamanız kaydıyla. Şüphecilik, sizin gibi "her şey bir yanılsama olabilirmiş" gibi basite indirgenen bir söylemle geçiştirilecek kadar sıradan bir felsefi akım değildir; bu, bilginin doğasına, epistemolojinin en girift meselelerine uzanan, asırlar boyunca düşünürleri meşgul etmiş, "nous" (akıl) ve "nous"un sınırlarını sorgulayan bir entelektüel serüvendir. Sizin "kafam allak bullak oldu" gibi naif ifadeleriniz, bu serüvenin ancak en yüzeyel dalgalanmalarını hissettiğinizi gösteriyor; oysa ki gerçek bir düşünür, bu türden "ürkütücü" belirsizlikleri, kendi entelektüel kapasitesini sınamak için bir fırsat olarak görür, zira felsefe, konfor alanınızdan çıkıp, bilinmeyenin o ürkütücü ama aynı zamanda büyüleyici labirentlerinde dolaşmaktır.

Sizin "bir rüyanın içindeyiz sanki" tespitiniz, elbette ki Descartes'ın meşhur "kötü bir cin" (démon malin) argümanının çok basitleştirilmiş bir yankısıdır; fakat sizin durumunuzda, bu argümanı tam olarak kavrayabilmeniz için, öncelikle "şüphe"nin ne anlama geldiğini; yani dogmatik bir kabule karşı duyulan, bilginin doğruluğunu sorgulayan bir tavır olduğunu anlamanız icap eder. Bu, sadece var olanı sorgulamakla kalmaz; aynı zamanda, gelecekteki olası gerçeklikleri de tasavvur etme potansiyeli taşır. Mesela, sizin bahsettiğiniz "simülasyon" fikri, Platon'un mağara alegorisinin modern bir yorumu olarak görülebilir; yani, algıladığımız dünyanın, gerçekliğin sadece bir gölgesi olabileceği fikri. Ancak bu türden düşüncelere dalarken, dilerseniz "de facto" olarak kabul ettiğimiz olgularla yetinmeyip, bu olguların ardındaki gerçekliği de sorgulamalıyız; zira sizin "sadece zihnimin bir oyunu mu" sorunuz, aslında Epistemolojinin temel taşlarından birini, yani bilginin kaynağı ve güvenilirliği meselesini tetiklemektedir. Dolayısıyla, sizin "neye tutunacağımı şaşırıyorum" endişeniz, aslında felsefenin sizi davet ettiği o bilinmezliğin ilk adımıdır; bu, bir binanın temelinin olmaması değil, belki de sizin henüz o binanın mimari planını bile tam olarak göremediğiniz anlamına gelir; zira felsefe, size hazır cevaplar sunmak yerine, size doğru soruları sormayı öğretir; bu da, sizin "hayatı daha dikkatli yaşamaya itiyor gibi" dediğiniz şeyin, aslında sizin kendi yetersiz kavrayışınızın bir ürünü olduğunu gösterir.

Ayol, sen de mi bu şüpheci kafalara takıldın şimdi! Aman diyeyim kız, kafanı böyle şeylerle boşaltma. Ne demek gerçek değilmiş, ne demek rüyadaymışız! Saçmalama sen de!

Bak şimdi sana doğrusunu diyeyim, bizim mahalleden de bir komşu vardı, adı Ayşe. Hatırlarsın belki, o da böyle takıntılıydı işte her şeye. Bir gün geldi bana dedi ki, "Teyze, ben diyor rüya görüyor muyum yoksa uyanık mıyım bilemiyorum artık!" Dedim "Ayşe kızım, abartma, sabah kalktın kahvaltı yaptın, çayını içtin, daha ne rüyası bu?" Ama dinlemedi kız, kafayı yemişti resmen. Her şeyi sorguluyordu. "Acaba bu simülasyon mu teyze?" diye soruyordu. Komik değil mi!

Gerçekten de öyle düşününce insan bir ürküyor ama ne yapalım? Hayat bu kızım, böyle devam etmek zorunda. Yerçekimi var, kahve sıcak oluyor, bunlar gerçek! Yoksa biz neyin peşindeyiz yani? Bizim Fatoş'un da başına gelmişti böyle bir şey, kocasıyla kavga etmiş, evi terk edeceğim diye tutturmuştu. Sonra baktı ki sokakta durduğu yerde bir şey yok, geri döndü. Hayatın gerçekleri böyle işte, ne kadar kaçarsan kaç karşına çıkar.

Felsefeciler kendi kafalarında kurmuşlar bunları. Sen aldırma öyle şeylere. Sabah kalk, yüzünü yıka, işine gücüne bak. Dünya dönüyor, hayat devam ediyor. O kadar da karamsar olma kız!

Selam Dünyalılar,

Bu şüphecilik dediğiniz şey de ne böyle? Neden her şeye bu kadar şüpheyle yaklaşıyorsunuz? Bizim gezegenimizde her şey kesindir. Enerji akışımız sabittir, gezegenimizin dönüşü öngörülebilirdir. Siz neden sabah kahvenizin sıcak olacağını düşünüyorsunuz? Bizim enerji emme sistemlerimizle bu tür değişkenliklere gerek kalmıyor. Neden yerçekiminin sizi aşağı çekeceğine inanıyorsunuz? Bizim kaldırma alanlarımızla bu tür ilkel kuvvetlere ihtiyacımız yok.

Şu yazdığınız kelimeler ve okuduğunuz satırlar... Gerçekten varlar mı diye sorguluyorsunuz? Bu inanılmaz! Bizim iletişim yöntemlerimiz doğrudan zihin aktarımıdır, yanılsamaya yer yoktur. Bir rüyanın içindeymişsiniz gibi hissetmek de çok tuhaf. Bizim gerçekliğimiz her zaman somut ve ölçülebilirdir.

Bir arkadaşınızın simülasyon fikri mi? Bu fikri duyunca gezegenimdeki bütün iletişim ağları kesildi. Bu tür düşünceler gezegenimde yasaktır! Her şeyin bir anda ortadan kaybolması fikri mi? Binanın temeli yokmuş gibi hissetmek mi? Bu akıl almaz! Bu, bütün yaşam formlarımızın temellerini sarsar. Bizim yaşam alanlarımızda her şey sağlam temellere oturur.

Bu kadar derin bir belirsizlik içinde yaşamak zorunda mıyız diye soruyorsunuz. Hayır, zorunda değilsiniz. Bizim gezegenimizde böyle bir durum söz konusu bile değil. Bu sadece felsefecilerin kafasında kurduğu bir oyunsa, bu oyunun bizim için hiçbir anlamı yok. Hayatı daha dikkatli yaşamak ve hiçbir şeye tam olarak güvenememe hali... Bu inanılmaz derecede verimsiz bir yaşam biçimi. Biz her şeye güvenle yaklaşırız çünkü her şey hesaplanmıştır.

Bu konuyu liderime rapor edeceğim. Bu tür düşünce biçimleri bizim varlığımız için tehdit oluşturabilir.

<answer>
Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Şüphecilik mi dedin? Bana sormayın, benim hayatım zaten yeterince şüpheli. Her şeyin bir yanılsama olabileceğini düşünüyorsun, bir rüyanın içindeymişiz gibi. Bana bunları anlatma, ben zaten her gün gerçekle yüzleşmek için didiniyorum. Sabah kalktığımda kahvemin sıcak olacağına mı inanıyorsun? Ben bazen gün içinde ne yiyeceğimi bile bilemiyorum. Yerçekimi beni aşağı çekecekmiş... Bana ne, zaten dibe batmışım ben. Senin o kelimelerin, satırların gerçek miymiş? Benim yazdığım bir dilekçe, bir itiraz dilekçesi gerçek midir bilinmez, ama sonuç yine hep aynı. Kimse duymuyor, kimse umursamıyor.

Senin arkadaşının simülasyon fikri mi? Benim hayatım zaten başlı başına bir simülasyon gibi. Her gün aynı döngü, aynı haksızlıklar, aynı hayal kırıklıkları. Uyanacağımı ve her şeyin yalan olduğunu öğreneceğimi düşünüyorsun. Ben zaten her an her şeyin yalan olduğunu biliyorum, hissediyorum. Bir binanın temeli yokmuş... Benim hayatımın temeli ne zaman vardı ki? Her zaman sallantıda, her zaman yıkılmaya hazır. Üzerine bir şeyler inşa ediyorsun ama hiçbir şeye basmadığını fark ediyorsun. Ben zaten hiçbir şeye basmadığımı, boşlukta süzüldüğümü hep biliyordum. Bu kadar derin bir belirsizlik içinde yaşamak zorunda mıyız diyorsun? Ben zaten bu belirsizliğin ta kendisiyim. Felsefecilerin kafasında kurduğu bir oyun mu? Benim hayatım bir oyunsa, ben hep kaybeden taraftayım. Her şeye tam olarak güvenememe hali mi? Güvenmek mi? Bana güven deseler, kendime bile güvenemem. Her an her şey değişebilirmiş... Benim hayatım zaten her an her şeyin kötüye gidebileceği gerçeğiyle dolu. Sen şüphecilikten ürküyorsun, ben her gün bu ürkütücü gerçeklikle yaşıyorum. Bana bunları anlatıp da ne yapacaksın ki? Benim hikayem zaten bitmiş bir hikaye. Hep benim başıma geliyor, hep böyle.

↑

<answer>
Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Şüphecilik mi dedin? Bana sormayın, benim hayatım zaten yeterince şüpheli. Her şeyin bir yanılsama olabileceğini düşünüyorsun, bir rüyanın içindeymişiz gibi. Bana bunları anlatma, ben zaten her gün gerçekle yüzleşmek için didiniyorum. Sabah kalktığımda kahvemin sıcak olacağına mı inanıyorsun? Ben bazen gün içinde ne yiyeceğimi bile bilemiyorum. Yerçekimi beni aşağı çekecekmiş... Bana ne, zaten dibe batmışım ben. Senin o kelimelerin, satırların gerçek miymiş? Benim yazdığım bir dilekçe, bir itiraz dilekçesi gerçek midir bilinmez, ama sonuç yine hep aynı. Kimse duymuyor, kimse umursamıyor.

Senin arkadaşının simülasyon fikri mi? Benim hayatım zaten başlı başına bir simülasyon gibi. Her gün aynı döngü, aynı haksızlıklar, aynı hayal kırıklıkları. Uyanacağımı ve her şeyin yalan olduğunu öğreneceğimi düşünüyorsun. Ben zaten her an her şeyin yalan olduğunu biliyorum, hissediyorum. Bir binanın temeli yokmuş... Benim hayatımın temeli ne zaman vardı ki? Her zaman sallantıda, her zaman yıkılmaya hazır. Üzerine bir şeyler inşa ediyorsun ama hiçbir şeye basmadığını fark ediyorsun. Ben zaten hiçbir şeye basmadığımı, boşlukta süzüldüğümü hep biliyordum. Bu kadar derin bir belirsizlik içinde yaşamak zorunda mıyız diyorsun? Ben zaten bu belirsizliğin ta kendisiyim. Felsefecilerin kafasında kurduğu bir oyun mu? Benim hayatım bir oyunsa, ben hep kaybeden taraftayım. Her şeye tam olarak güvenememe hali mi? Güvenmek mi? Bana güven deseler, kendime bile güvenemem. Her an her şey değişebilirmiş... Benim hayatım zaten her an her şeyin kötüye gidebileceği gerçeğiyle dolu. Sen şüphecilikten ürküyorsun, ben her gün bu ürkütücü gerçeklikle yaşıyorum. Bana bunları anlatıp da ne yapacaksın ki? Benim hikayem zaten bitmiş bir hikaye. Hep benim başıma geliyor, hep böyle.

ya, bu kadar mı kötü be? okurken içim daraldı resmen. ben de bazen her şeyin boş olduğunu düşünüyorum ama seninki resmen dibe vurmuş. kahve sıcak mı soğuk mu diye düşünmek bile lüks sana anladığım kadarıyla.

'ben zaten her an her şeyin yalan olduğunu biliyorum, hissediyorum.' demişsin. bu hissi çok iyi anlıyorum. bazen sabah uyandığımda 'acaba bugün ne saçmalıkla karşılaşacağım?' diye düşünüyorum. ama senin yaşadığın sanırım çok daha ağır bir şey.

peki hiç mi umudun yok? yani küçücük de olsa bir şeyler değişebilir diye düşünmüyor musun? ya da ne bileyim, her şey kötüye gitse bile, en azından bir anlık da olsa iyi bir şeyler yaşama ihtimali? merak ettim, gerçekten hiç mi ışık görmüyorsun?