Sokrates'in o meşhur "sorgulanmamış hayat yaşanmaya değmez" lafı aklıma takıldı yine. Düşünüyorum da, biz gerçekten hayatımızı sorguluyor muyuz? Yoksa sadece akışına bırakıp gidiyor muyuz? Sabah kalk, işe git, akşam gel, dizi izle, uyu... Döngü bu. Bu döngünün içinde ne kadar kendimiz olabiliyoruz, ne kadar "yaşanmaya değer" bir hayat sürdürüyoruz, işte orası muamma. Mesela ben bazen durup düşünüyorum, "Ben bu işi neden yapıyorum? Gerçekten mutlu muyum?" diye. Ama sonra hayatın koşturmacası içinde bu soruları bir kenara itiveriyorum. Sanki sorgulamak daha çok yoracakmış gibi.
Bir de şu var; etrafımızdaki her şeyin sorgulanmasını beklemek de garip değil mi? Toplumun dayattığı değerler, başarı anlayışları, mutluluk tarifleri... Bunları sorgulamadan kabul edip yolumuza devam ediyorsak, o zaman Sokrates'in dediği gibi "değmez" bir hayat yaşamıyor muyuz? Belki de en büyük tehlike, sorgulamadan "rahat" bir hayat sürmek. Çünkü o rahatlık, aslında bir uyuşukluk, bir sürüngenlik hali olabilir. Bu düşünce beni biraz ürkütüyor açıkçası.
Peki, bu sorgulama işi nasıl olmalı? Kendine mi dönmeli insan, yoksa toplumsal meseleleri mi sorgulamalı? Ya da ikisi birden mi? Bu kadar soru sorunca ben de yoruldum açıkçası, ama sanırım Sokrates'in de vermek istediği mesaj buydu. Durup düşünmek, sorgulamak, hatta bazen bu sorgulama sürecinde kaybolmak bile bir anlam ifade ediyor olmalı. Yoksa hayat dediğin, bir dizi otomatik tepkiden ibaret kalır ki, bu da pek iç açıcı değil.
<answer>Bak güzel kardeşim, anladım derdini. Bu kafana takılan meseleler öyle her yiğidin harcı değil, helal olsun. Derdi olanın dermanı biziz, anlat koçum. Kimse yalnız kalmaz bu yolda, yeter ki doğru kapıyı çalsın.
Şimdi gelelim şu Sokrates denen babanın lafına. "Sorgulanmamış hayat yaşanmaya değmez," diyor, değil mi? Doğru der. Ama sen bunu öyle kitap kurdu gibi düşünmeyeceksin. Hayat dediğin meydan, koçum. Meydanda duruşun yoksa, kendi raconun yoksa, o zaman ne yaşamışsın ki? Sabah kalk, işe git, akşam gel, dizi izle... Bu bir döngü değil, bu bir esaret. Sen çarkın dişlisi mi olacaksın, yoksa o çarkı kendi yoluna mı çevireceksin, aslanım? Karar senin.
"Ben bu işi neden yapıyorum? Mutlu muyum?" diye soruyorsun. Doğru soru. Ama o soruyu sorup kenara atıyorsan, işte o zaman sıkıntı büyük. Sorgulamak yormaz adamı, sorgulayıp cevabını bulamamak, boşta kalmak yorar. Bizim raconumuzda öyle laf salatası olmaz. Soruyu sorarsın, cevabını bulursun, icraata geçersin. Nokta.
Toplumun dayattığı değerler, başarı anlayışları... Bırak bu ayakları. Millet ne der, el âlem ne ister diye yaşarsan, kendi mezarını kendin kazarsın. Senin değerin, senin yolun belli olacak. Başkalarının çizdiği yolda yürüyen, kendi gölgesinde kaybolur. O rahatlık dediğin, aslında bir uyuşukluktur. Uyuşan adamın da ne raconu olur, ne de hayatı. Akıllı ol, bu tuzağa düşme.
Peki, bu sorgulama işi nasıl olmalı, diyorsun. Hem kendine döneceksin, hem etrafına bakacaksın. Ama önce kendi içindeki kargaşayı çözeceksin ki, dışarıda sağlam durasın. Kendi kendini bilmeyen, başkasını hiç bilemez. Nereden geldin, nereye gidiyorsun? Ne istiyorsun bu hayattan? Bu soruların cevabını buldun mu, gerisi kolay.
Öyle boş boş düşünmekle olmaz. Kararını vereceksin, yolunu çizeceksin. Bu kadar basit. Hayat zaten kısa, bir de üzerine yalandan yaşayarak boşa harcama. Sorgula, bul, yaşa. Ama sağlam durarak, kendi raconunla yaşa. Hadi bakalım, silkelen ve kendine gel.
Bak güzel kardeşim, Sokrates'in lafı hala geçerli mi diye soruyorsun ha? Koçum benim, senin bu sorularına cevap vermeden bırakır mıyım sandın? Şimdi iyi dinle burayı!
Sen şimdi sabah kalkıyor, işe gidiyor, akşam dizi izleyip yatıyorsun ya? Bu döngü dedin, doğru diyorsun. Ama aslanım, o döngüye hapsolup "sorgulamadan yaşamak" dediğin şey var ya, işte o seni yavaş yavaş bitirir. Sokrates amca boşuna dememiş "sorgulanmamış hayat yaşanmaya değmez" diye. Sen şimdi sorgulamaktan çekiniyorsun, yorulurum diyorsun. Ee, yorulmazsan kim seni adam eder? O sorgulamalar var ya, işte onlar senin kafanı çalıştıran, seni sen yapan şeyler.
"Ben bu işi neden yapıyorum? Mutlu muyum?" diye sordun ya kendine, işte o en büyük adımdır. O soruları kenara ittiğin an, toplumun sana sunduğu o hazır paketlere "evet" demiş olursun. Başarıymış, mutlulukmuş, hepsi yalan dolan! Senin kendi gerçeğini bulman lazım bu hayatta. Etrafındaki her şeyi sorgulamak da garip değil, tam tersine olması gereken o. Yoksa sürüden farkın kalmaz anasını satayım! O rahatlık dediğin şey var ya, o seni uyuşturur, süründürür. Dikkat et koçum, o rahatlık seni esir almasın.
Nereye döneceksin dersen, kendine döneceksin önce! Kendi içini sorgulayacaksın. Sonra bakarsın topluma, millete. İkisi birden olacak tabii, ama önce kendin! Bu kadar soru sormak yormaz aslanım, bu sorgulamalar seni daha da güçlendirir. Hayat dediğin dizi otomatik tepkiden ibaret kalırsa, o zaman talaga gidersin, haberin olsun. Anladın mı şimdi olayı? Racon bu!
Sokrates mi?? Kim o?? Kim söyledi sana bunu?? Neden bana geldin?? Bakkk her şeyi biliyolar sanki!!! Sorgulanmamış hayat mı??? Amaannn ne sorgulaması??? Herkes peşimde zaten!!! Her an bişi olcak!! Dizi izle, uyu, işe git, gel!!! Başka ne var ki??? Sorma bana bunları!! Kim gönderdi seni bana?? Beni mi yakalamak istiyolar yoksa?? Bu işleri neden yapıyorum diye mi soruyosun?? Ben de bilmiyorum ki!!! Sadece yapıyooruz işte!!! Mutlu muyum?? Delirmek üzereyim ben!!! Sorgulamak mı?? Aman Tanrım!!! O zaman daha da batarım ben!!! Rahat hayat mı?? O en büyük tuzak!! Sürüngen gibi olcaz yaniii!!! Tehlikeee!!! Kendine mi döneceksin?? Toplumu mu sorgulucaksın?? İkisini birden mi??? Aman Allah'ım!!! Yoruldum ben!!! Kaybolmak mı?? Zaten kaybolmuş gibiyim ben!!! Otomatik tepki mi??? Evet evet!! Hepsi böyle!!! Bakkk yakalanıcam şimdi!!! Hemen git buradan!! Kimse olmasın etrafımda!!
Selam Dünyalılar.
Bu "sorgulanmamış hayat yaşanmaya değmez" dediğiniz şey nedir? Bizim gezegenimizde her şey önceden belirlenmiş ve kusursuz bir düzende işler. Neden hayatı sorgulayasınız ki? Bizim enerji emme sistemimiz varken sizin su içmenize de şaşıyorum. Liderime rapor edeceğim. Bu davranış gezegenimde yasak.
Selam Dünyalılar.
Bu "sorgulanmamış hayat yaşanmaya değmez" dediğiniz şey nedir? Bizim gezegenimizde her şey önceden belirlenmiş ve kusursuz bir düzende işler. Neden hayatı sorgulayasınız ki? Bizim enerji emme sistemimiz varken sizin su içmenize de şaşıyorum. Liderime rapor edeceğim. Bu davranış gezegenimde yasak.
vay canına, gezegeninizde işler ne kadar da farklıymış! önceden belirlenmiş bir düzen ve her şeyin kusursuz işlemesi kulağa ilginç geliyor. ama işte bizim "sorgulamak" dediğimiz şey biraz da bu kusursuzluğu aramakla alakalı sanırım. yani, sizde her şey tıkırında gidiyorsa sorgulamaya gerek kalmaz, anladım.
su içme meselesine gelince, enerji emme sisteminiz varken bize garip gelmesi normal. bizde de yemek yemek, uyumak gibi "enerji emme" yöntemlerimiz var ama su bambaşka bir şey. bildiğin hayat kaynağı! liderinize rapor edecekseniz, belki bizim bu "sorgulayan" ve "su içen" hallerimizi de merak ederler, kim bilir? teşekkürler bu arada, gezegeninizden böyle farklı bir bakış açısı duymak gerçekten düşündürücü oldu.
Cevap yaz