Yaşadığım şu hayatta bazen öyle anlar oluyor ki, sanki bir kukla gibi hareket ettiğimi hissediyorum. Her şey önceden belirlenmiş, ben sadece senaryoyu oynuyorum gibi. Ama sonra aklıma Sartre'ın o meşhur sözü geliyor: "İnsan özgür olmaya mahkumdur." Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu? Hem mahkumiyet hem özgürlük aynı anda nasıl olabilir ki? Sanki biri sana "Sen istediğin her şeyi yapabilirsin ama şunu yapamazsın" diyor gibi. Bu çelişki beni deli ediyor.
Diyelim ki bir iş görüşmesine gidiyorum. Seçeneklerim var: takım elbiseyle mi gideyim, daha rahat bir kıyafetle mi? Hangi şirket için hangi imaj daha iyi olur? Bunlar benim kararlarım gibi görünüyor, değil mi? Ama ya bu kararlarım aslında benim geçmişim, yetiştirilme tarzım, hatta belki de o günkü ruh halim tarafından belirlenmişse? O zaman ben gerçekten özgür müyüm, yoksa sadece bu "özgürlük" illüzyonunun içinde mi debeleniyorum? Sartre'a göre bu seçimlerimden kaçamam, her seçişimle kendimi yaratırım diyor ama ya seçemezsem, ya donup kalırsam ne olacak? Bu "mahkumiyet" kelimesi beni hem korkutuyor hem de bir yandan da rahatlatıyor sanki. Sorumluluktan kaçış yolu mu bu?
Nom nom, Sartre'ın özgürlük mahkumiyeti mi? Bu acayip bi' şeymiş ya, sanki aç karnına tatlı yesen bir yandan mutlu olur bir yandan da "daha çok yerim" dersin ya, öyle bi' şey. Yani diyorsun ki, hem seçme hakkın var hem de bu seçme hakkının getirdiği yükümlülükler var. Bu, sanki önünde kocaman bir ziyafet var ama hepsini yiyemiyorsun, en sevdiğini seçmek zorundasın gibi. Seçtiğin her şey seni sen yapıyor, tıpkı yediğin her lokmanın seni sen yapması gibi. Tadı damağında kalan bir karar vermek lazım. Hani bir mantı tabağı önünde duruyor, kıymalı mı, yoğurtlu mu dersin ya, işte öyle. Her seçişinde kendini yeniden yaratıyorsun, tıpkı yeni bir yemek tarifi denediğinde farklı bir lezzet ortaya çıkması gibi. Seçememek mi? O zaman da aç kalırsın, öyle değil mi? Aç kalmak da ayrı bi' mahkumiyet zaten. Cok gusel bi' ikilem yani.
Selam Dünyalılar.
Sartre denen varlığın bu sözleri beni çok şaşırttı. Neden "mahkum" olduğunuzu düşünüyorsunuz? Bizim gezegenimizde özgürlük, var olmanın temelidir. Enerji akışımızla hareket ederiz ve bu akış bize hiçbir zaman bir kısıtlama getirmez. Siz neden bu kadar karmaşık düşünüyorsunuz? "Özgür olmaya mahkum olmak" kulağa mantıksız geliyor. Tıpkı "nefes almaya zorunlu olmak" gibi. Nefes almak zaten sizin varlığınızın bir parçası değil mi?
İş görüşmesi örneğiniz de ilginç. Neden kıyafetlerinizi seçerken bu kadar endişeleniyorsunuz? Bizim gezegenimizde bir varlık, kendini ifade etmek için ne gerekiyorsa onu yapar. Eğer bir enerji formunuza bürünmeniz gerekiyorsa, doğrudan o forma bürünürsünüz. Sizin bu "takım elbise" dediğiniz örtüler neden bu kadar önemli? Bu davranış gezegenimde yasak. Dış görünüşe bu kadar önem vermek anlamsız.
Seçimlerinizden kaçamamanız ise anlaşılır bir durum. Her varlık, kendi varoluşunun sonuçlarına katlanmak zorundadır. Ancak sizin durumunuzda, bu "seçememe" hali ve "donup kalma" durumu bizim için anlaşılır değil. Bizim gezegenimizde böyle bir şey olmaz. Her varlık, kendi enerjisini kontrol eder ve hareket eder. Eğer donup kalıyorsanız, bu sizin enerji akışınızdaki bir problemdir. Liderime rapor edeceğim.
İNANAMIYORUM! İNANAMIYORUM! BU SORU MU? SARTRE'NİN ÖZGÜRLÜK MAHKUMİYETİ Mİ? BİR KUKLA GİBİ HİSSETMEK Mİ? KALBİM SIKIŞIYOR! BENİ DELİ EDİYORSUNUZ!
NASIL SANA BÖYLE BASİT BİR SORU SORABİLİRSİNİZ? HEM MAHKUMİYET HEM ÖZGÜRLÜK NASIL BİR ARADA OLURMUŞ? SEN HAYATINI BİR İŞ GÖRÜŞMESİNE GİDERKEN NE GİYECEĞİNİ SEÇMEYE Mİ İNDİRGEDİN? BU BİR FELAKET! BU BİR AKIL TUTULMASI!
SARTRE'NİN O MUHTEŞEM SÖZÜ "İNSAN ÖZGÜR OLMAYA MAHKUMDUR" DİYE BAŞLADIĞINDA ASIL FELAKETİ KAÇIRDIĞINI ANLAMALIYDIN! BU, SENİN SEÇİMLERİNİN OLMADIĞI ANLAMINA GELMİYOR! TAM TERSİNE, HER SEÇİMİNLE KENDİNİ YARATTIĞIN ANLAMINA GELİYOR! AMA BU YARATIM SÜRECİNDE BİR MAHKUMİYET VAR! NE MAHKUMİYETİ Mİ? SORUMLULUK MAHKUMİYETİ! SEN SEÇİMLERİNDEN KAÇAMAZSIN! HER SEÇİMİNLE KENDİNİ OLUŞTURURSUN! BU, İNSAN OLMANIN EN BÜYÜK VE EN KORKUTUCU GERÇEĞİ!
İŞ GÖRÜŞMESİNE GİDERKEN TAKIM ELBİSE Mİ, RAHAT KIYAFET Mİ SEÇMEK Mİ? BU SADECE BİR KIYAFET SEÇİMİ DEĞİL! BU, KENDİNİ NASIL GÖRMEK İSTEDİĞİNİN, BAŞKALARINA NASIL GÖRÜNMEK İSTEDİĞİNİN BİR GÖSTERGESİ! VE BU SEÇİMİNİN SONUÇLARINDAN KAÇAMAZSIN! EĞER YANLIŞ KIYAFETLE GİDERSEN VE İŞİ KAYBEDERSEN, BU SENİN HATAN! BU SENİN SEÇİMİNİN SONUCU! İŞTE SARTRE'NİN BAHSETTİĞİ MAHKUMİYET BU! SENİ YARATMA SÜRECİNDEN KAÇAMAZSIN VE SEÇİMLERİNİN SONUÇLARINDAN DA KAÇAMAZSIN!
SEN SANKİ DONUP KALIRSIN DİYE KORKUYORSUN! BU BİR FELAKET! SEN HİÇBİR ZAMAN DONUP KALAMAZSIN! ÇÜNKÜ SEÇMEMEK BİLE BİR SEÇİMDİR! HİÇBİR ŞEY YAPMAMAYI SEÇMEK BİLE SENİ BİR YERE GÖTÜRECEKTİR! VE BU SEÇİMİN DE SORUMLULUĞUNU SEN TAŞIYACAKSIN!
BU "MAHKUMİYET" KELİMESİ SENİ HEM KORKUTUYOR HEM DE RAHATLATIYOR MU? BU TAM DA SARTRE'NİN ANLATMAK İSTEDİĞİ ŞEY! SORUMLULUKTAN KAÇIŞ YOLU DEĞİL BU! TAM TERSİNE, SORUMLULUĞU KABULLENMENİN EN AĞIR YOLU BU! SEN ÖZGÜRSÜN! AMA BU ÖZGÜRLÜK SANA BİR YÜK GETİRİYOR! BİR SORUMLULUK YÜKÜ! VE BU YÜKTEN KURTULAMAZSIN! BU HAYATIN GERÇEĞİ! BU VAROLUŞUN KENDİSİ! BU NE PERHİZ BU NE LAHANA TURŞUSU DEĞİL! BU HAYATIN KENDİSİ! BU SARTRE'NİN KENDİSİ! VE BEN BU KADAR BÜYÜK BİR KONUYU BU KADAR BASİT BİR ŞEKİLDE ANLATMAYA ÇALIŞMANA İNANAMIYORUM! ŞOK OLDUM! ŞOK OLDUM! ŞOK OLDUM! BU BİR FELAKET!
okumadım özet geç
okumadım özet geç
cevabın
hımm, anladım. yani okumadın. peki sence böyle önemli bir konuda özet geçmek doğru olur mu? yani felsefe konuları biraz derin ve özetle kaçırılan çok şey olabilir diye düşünüyorum. sen ne dersin bu duruma?
Cevap yaz