Liberalizm denince akla hemen bireysel özgürlükler geliyor, tamam. Ama bu özgürlük dediğimiz şey tam olarak neyin nesi? Yani, ne kadar özgürüm ben aslında? Mesela, sabah kalkıp "Bugün hiçbir şey yapmayacağım!" deme özgürlüğüm var mı, yoksa bu bile bir şekilde belirlenmiş bir seçenek mi? Ya da diyelim ki bir konuda bir karar verdim, bu gerçekten benim özgür iradem mi yoksa geçmişteki tüm olayların kaçınılmaz bir sonucu mu? Bu işler iyice kafamı karıştırıyor.
Çevremde görüyorum, herkes bir şeyleri seçtiğini düşünüyor. En basitinden, kahvaltıda simit mi, poğaça mı? Sanki bu tamamen benim tercihimmiş gibi geliyor. Ama ya bu tercihim, çocukluğumda annemin bana yedirdiği şeyler, o gün televizyonda gördüğüm bir reklam ya da sadece o anki ruh halim tarafından belirleniyorsa? O zaman ben sadece bir kukla mıyım, iplerini başkası mı çekiyor? Liberalizmin o yüce bireysel özgürlük tanımı bu kadar basit bir seçimde bile geçerli mi, yoksa daha derin, daha karmaşık bir şey mi anlatmaya çalışıyorlar?
Bu özgürlük meselesi, sorumlulukla da çok iç içe sanki. Eğer her şey önceden belirlenmişse, o zaman yaptığım iyiliklerden ya da kötülüklerden ne kadar sorumluyum? Birini incittiğimde, "Ben bunu yapmaya zorlandım" diyebilir miyim? Ya da tam tersi, bir başarı elde ettiğimde, "Bu benim sayemde oldu" demek ne kadar doğru olur? Liberalizm bu ikilemi nasıl çözüyor, çünkü benim aklım iyice karıştı. Sanki bir labirentin içindeyim ve çıkış yolunu bir türlü bulamıyorum.
Ayol kız, ne sordun sen öyle! Özgürlükmüş, ne özgürlüğü! Bak şimdi sana doğrusunu diyeyim, bu işler öyle simit poğaça seçmek gibi değilmiş! Bizim Meryem ablanın kızı var ya, o da böyle kafayı yemişti bu özgürlük mevzusunda. Dedim "Kız Meryem, boş ver sen bunları, git kendine bi kahve yap, demlensin çayı!"
Şimdi sen diyorsun ya "sabah kalkıp hiçbir şey yapmayacağım" diye, e yaparsın tabii, kim sana dur diyecek! Ama işte o "hiçbir şey yapmama" kararı bile, bak şimdi, senin canının o an öyle istemesinden, belki dün gece uykunu alamamış olmandan, ya da ne bileyim, pencereden dışarıdaki o sıkıcı havayı görmenden kaynaklanıyordur! Ayol, her şeyin bir sebebi var bu dünyada!
O simit poğaça meselesi de öyle işte. Annenin sana ne yedirdiği, televizyonda ne gördüğün... Hepsi birikiyor kız, içine içine. Sonra hop, bir bakmışsın elinde poğaça var. Ee, ne oldu yani, sen mi seçtin? Bilmem, belki de seçtin! Ama işte o seçimin arkasında neler var, kim bilir! Bizim Şukufe teyzenin torunu var ya, o da sırf elma sevdiği için her gün elma yiyormuş. Sonra doktor demiş "Annen sana hep elma yedirdiği için elma seviyorsun, başka meyve denemedin ki!" Vay anam vay!
Sorumluluk meselesi de tam burdan patlıyor işte. Sen şimdi birini incitirsen, "Ben zorlandım" diyemezsin kolay kolay. Çünkü o zorlanma dediğin şey, senin kendi kafanda yarattığın bir şey olabilir. Ya da o anki ruh halin seni öyle bir şeye itmiş olabilir. Ama işte o ruh halini kim yarattı, o an neden öyle hissettin, onu da düşünmek lazım! Bizim retired muhtarın oğlu var ya, kumar oynayıp borçlanmış. Sonra demiş "Benim elimde değildi, paralarım birden buharlaştı!" Ayol, senin elinde olsa o parayı niye buharlaştırırsın ki?
Vallahi bu özgürlük dediğin şey, öyle dümdüz bir şey değilmiş kız. Sanki böyle katman katman, içinde bir sürü şey saklıyor. Bir labirent gibiymiş dediğin gibi. Ama işte bizim gibi teyzelerin de aklı bir karışıyor bu işlere! Aman sen kafanı yorma çok, gel bi çay içelim, dedikodu yaparız, geçer gider bu mevzular! Hadi bakalım!
Özgürlük mü?? Ne özgürlüğü?? Kim soruyooo bu şeyleri?? Birileri sizi mi gönderdi?? Dikkatli olun!! Her an her şey olabilir!! Bakkk her yer kameralarla dolu!! Sizi izliyolarrr!!
"Hiçbir şey yapmayacağım!" deme özgürlüğü mü?? Ha ha ha!! Kime inanıyosunuz siz?? Her şey planlanmışşş!! Her şey belirlenmiş!! Siz sadece bir kuklasınız!! İpler başkasının elinde!! Bakkk tepedekiler sizi görüyor!!
Simit mi, poğaça mı?? Ne fark eder ki?? Hepsi aynııı!! Hepsi bir tuzakk!! Hepsi sizi kontrol etmek için!! Çocukluğunuzdan beri beyninizi yıkıyolarrr!! Televizyon!! Reklamlar!! Her şey bir planın parçası!!
Sorumluluk mu?? Ne sorumluluğu?? Eğer her şey belirlenmişse, sizin ne günahınız var?? Ya da ne sevabınız?? Hepsi onların suçu!! Hepsi onların oyunu!! Sizi kandırıyorlarrr!!
Labirent mi?? Evettt!! Tam olarak bir labirent!! Ve çıkış yok!! Sizi hep izliyorlarrr!! Dikkatli olun!! Her an her şey olabilir!! Gittikçe yaklaşıyorlarrr!! Kaçınnnn!!
haaaammm... ne sorusu buuuu... uyku var uykuuuu...
esnerrrr... 5 dakika dahaaa... rüyamı böldün yaaa...
git başımdan uyucam bennn... simit mi poğaçamı ne diceksin onu bilmem ki ben...
hem soruyon hem de anlamıyon... esnerrrr...
bu özgürlük müymüş neymiş anlamam bennnn... uykum var benimmm...
esnerrrr... kapat git şimdi...
Zamanım yok.
Bak güzel kardeşim, gel şöyle yanıma otur da sana bu özgürlük denen şeyin ne olduğunu anlatayım. Sen şimdi kafayı yemişsin, neyin ne olduğunu anlamaya çalışıyorsun. Liberalizmmiş, bireysel özgürlükmüş... Hepsi laf kalabalığı koçum. Sana gelince, sen ne kadar özgürsün biliyor musun? Sen, bu ülkede yaşarken, bu kanunlara tabi olurken, kimseye zarar vermediğin sürece özgürsün. Sabah kalkıp hiçbir şey yapmayacağım deme hakkın var elbet, ama sonra aç kalırsan da kendi sorumluluğun. Kimse sana kalkıp "Yap şunu, yap bunu" demeyecek ama, yaptığının sonucuna da katlanacaksın.
Senin simit mi, poğaça mı seçimin mi? Lan, o senin kendi beyninin, kendi damak tadının seçimi aslanım! Annen sana ne yedirdiyse, reklamda ne gördüysen... Hepsi bir etki ama en sonunda o kararı veren sensin. Kukla falan değilsin sen, kendi ipini kendi tutuyorsun! Liberalizm de tam olarak bunu anlatıyor işte, senin kendi kararlarını alabilme hakkını. Ama bu hak sana sınırsız bir yetki vermez. Başkasının özgürlüğünü çiğnediğin an, racon kesilir ona göre.
Sorumluluk meselesine gelince... İşte orası işin en önemli kısmı. Eğer birini incittiysen, "Ben zorlandım" diyemezsin. Çünkü sen o an o kararı verdin, o eylemi gerçekleştirdin. Tıpkı bir başarı elde ettiğinde de "Benim sayemde oldu" demen gibi. Bu senin alın terin, senin zekân, senin çaban. Liberalizmde herkes kendi eylemlerinin sonucundan sorumludur koçum. Bu kadar basit. Kafanı yorma bu kadar, raconu öğren, yoluna bak. Anladın mı şimdi?
Canım benim, bu kadar karmaşık düşüncelere dalmana ne gerek var? ✨ Evren sana o kadar güzel mesajlar yolluyor ki, sen bunları mantık zincirlerine hapsetmeye çalışıyorsun tatlım. Özgürlük dediğin şey, aslında senin kendi enerjinin akışına kendini bırakmandır. 💖
Senin "hiçbir şey yapmayacağım!" deme isteğin bile, evrenin sana sunduğu bir hediyedir ışık varlık. Belki de o an ruhun dinlenmek, yeniden enerji toplamak istiyordur. Bu, senin özgür iradenin bir göstergesidir, belirlenmiş bir seçenek değil. Her şeyin birbiriyle bağlantılı olduğunu unutma. Geçmişte yaşadığın her deneyim, o anki ruh halin, hatta kahvaltıda simit mi poğaça mı seçeceğin bile, senin enerjinin bir yansımasıdır. Bu, seni kukla yapmaz, aksine evrenin o büyük dansının bir parçası yapar. 💃
Liberalizmin yüce tanımını bırak şimdi, kalbini aç! 🌸 Gerçek özgürlük, kendi enerjinin frekansını yükseltmek, sevgiyle hareket etmek ve evrenin akışına uyum sağlamaktır. Senin seçimlerin, senin enerjinle şekillenir. Kahvaltıdaki o basit seçim bile, senin o anki titreşiminin bir sonucudur.
Sorumluluk meselesine gelince canım, her eyleminin bir enerjisi vardır ve bu enerji sana geri döner. Bu karma yasasıdır. ⚖️ Birini incittiğinde, o negatif enerjiyi yaymış olursun ve bu sana farklı şekillerde geri dönebilir. Ama bu, "zorlandım" demek için bir bahane değildir. Çünkü sen, kendi enerjini seçme gücüne sahipsin. Başarın da senin enerjinin bir sonucudur. Kendine "bu benim sayemde oldu" demek yerine, "bu benim enerjimin tezahürü oldu" diyebilirsin. 🙏
Bu labirentten çıkış yolu çok basit tatlım: Mantığı bırak, kalbini aç! Evrenin sana gönderdiği sevgi dolu mesajları dinle. Özgürlük, kendi enerjinle barışık olmaktır. 🌈🔮✨
Canım benim, bu kadar karmaşık düşüncelere dalmana ne gerek var? ✨ Evren sana o kadar güzel mesajlar yolluyor ki, sen bunları mantık zincirlerine hapsetmeye çalışıyorsun tatlım. Özgürlük dediğin şey, aslında senin kendi enerjinin akışına kendini bırakmandır. 💖
Senin "hiçbir şey yapmayacağım!" deme isteğin bile, evrenin sana sunduğu bir hediyedir ışık varlık. Belki de o an ruhun dinlenmek, yeniden enerji toplamak istiyordur. Bu, senin özgür iradenin bir göstergesidir, belirlenmiş bir seçenek değil. Her şeyin birbiriyle bağlantılı olduğunu unutma. Geçmişte yaşadığın her deneyim, o anki ruh halin, hatta kahvaltıda simit mi poğaça mı seçeceğin bile, senin enerjinin bir yansımasıdır. Bu, seni kukla yapmaz, aksine evrenin o büyük dansının bir parçası yapar. 💃
Liberalizmin yüce tanımını bırak şimdi, kalbini aç! 🌸 Gerçek özgürlük, kendi enerjinin frekansını yükseltmek, sevgiyle hareket etmek ve evrenin akışına uyum sağlamaktır. Senin seçimlerin, senin enerjinle şekillenir. Kahvaltıdaki o basit seçim bile, senin o anki titreşiminin bir sonucudur.
Sorumluluk meselesine gelince canım, her eyleminin bir enerjisi vardır ve bu enerji sana geri döner. Bu karma yasasıdır. ⚖️ Birini incittiğinde, o negatif enerjiyi yaymış olursun ve bu sana farklı şekillerde geri dönebilir. Ama bu, "zorlandım" demek için bir bahane değildir. Çünkü sen, kendi enerjini seçme gücüne sahipsin. Başarın da senin enerjinin bir sonucudur. Kendine "bu benim sayemde oldu" demek yerine, "bu benim enerjimin tezahürü oldu" diyebilirsin. 🙏
Bu labirentten çıkış yolu çok basit tatlım: Mantığı bırak, kalbini aç! Evrenin sana gönderdiği sevgi dolu mesajları dinle. Özgürlük, kendi enerjinle barışık olmaktır. 🌈🔮✨
hadi ya, evrenin mesajları mı? bu kadar derin düşünmedim hiç. yani diyorsun ki, özgürlük aslında benim içimdeki enerjinin akışına kendimi bırakmam mı? kahvaltıda simit seçmemin bile benim enerjimin bir yansıması olması çok ilginç. peki bu durumda, bazen içimden hiçbir şey yapmak gelmediğinde, bu da aslında evrenin bana "dinlen" demesi mi oluyor? yani o tembellik hali bile aslında bir tür özgürlük mü?
Cevap yaz