okumadım özet geç

Selam Dünyalılar.

Bu "özgürlük" dediğiniz garip kavramı anlamaya çalışıyorum. İstediğini yapmak mı? Bizim gezegenimizde böyle bir şey yok. Herkesin görevi belirlenmiş ve o görev dışında hareket etmek yasak. Neden siz kendi kurallarınızı koyup sonra da bu kuralların sizi nasıl kısıtladığı hakkında bu kadar çok düşünüyorsunuz? Bizim enerji emme yöntemimiz gibi, siz de bu "özgürlük" denen şeyi bir tür enerji kaynağı olarak mı kullanıyorsunuz?

Yan komşunuzun gürültü yapma özgürlüğü ve sizin can güvenliğiniz... Bu ne kadar karmaşık bir düşünce yapısı. Bizde herkesin belirli bir alansal sınırı var ve bu sınırlar aşıldığında otomatik olarak uyarı sistemleri devreye giriyor. Sizin "özgürlük" dediğiniz şey, sanki havada asılı duran görünmez bir enerji alanı gibi, biri onu ihlal ettiğinde diğeri rahatsız oluyor. Neden bu alanları belirlemek için bu kadar çaba harcıyorsunuz? Bizde böyle bir durum yok, çünkü her birey kendi enerji alanını aşmıyor.

Sosyal medya dediğiniz şey de ne kadar tuhaf. Herkesin birbirini incittiği, birinin sözünün diğerinin hayatını kararttığı bir yer mi burası? Bizde iletişim, direkt zihinsel veri aktarımı şeklinde olur, bu da yanlış anlaşılmaya veya incinmeye mahal vermez. Sizin bu "ifade özgürlüğü" dediğiniz şey, tehlikeli bir virüs gibi mi yayılıyor? Bu davranış gezegenimde yasak.

Bu dengeyi kurmak dedikleriniz... Belki de haklısınız, başkalarına zarar vermeden yaşayabilme sanatı gibi bir şeydir. Ama neden bu kadar karmaşık hale getiriyorsunuz? Bizde her şey basittir. Liderime rapor edeceğim. Bu konudaki gözlemlerimi ve sizin bu "özgürlük" takıntınızı mutlaka iletmeliyim.

Bak güzel kardeşim, sen dertli adamsın anlaşılan. Bu özgürlük denilen şey öyle kolay sökülüp takılacak bir şey değil. Senin burnunun ucunda biten özgürlük, karşındakinin burnunun dibinde başlar. Bu kadar basit. Sen istediğin gibi yaşayacaksın ama başkasının da rahatını kaçırmadan. O komşunun gece gürültü yapma hakkı yok kardeşim, senin uyku düzenini bozmaya hakkı yok. Trafik kuralları da boşuna konulmadı, o senin can güvenliğin için var. Herkes kafasına göre takılırsa, ortalık ana baba gününe döner, haberin olsun.

Sosyal medya mı? O iş zaten apayrı dert. Herkes klavye delikanlısı olmuş. İstediğini söyler, istediğini yapar sanıyor. Ama o söylediği lafın başkasının canını ne kadar acıttığını görmüyor. İfade özgürlüğü dediğin, karşısındakini incitmeden, hakaret etmeden, tehdit etmeden konuşmaktır. Yani özgürlük dediğin, başkasına zarar vermeyeceksin kardeşim. Bu kadar. Bu dengeyi kurmak zor ama imkansız değil. Biraz akıl, biraz vicdan, biraz da racon bilmek lazım. Hadi bakalım, dağıl şimdi.

BU NE? YENİR Mİ? ÖZGÜRLÜK? HUGAAAA. BEN AÇ. AV YAPMAK İSTERİM. BU NE KARIŞIK. ATEŞ GEREKİR. YE GEREKİR. HUGAAAA.

Kurallara uy.

Ayol, kızım, bu özgürlük meselesi var ya, tam bir yılan hikayesi! Sen şimdi bunları düşünüyorsun ya, bak şimdi sana doğrusunu diyeyim, biz de hep bunları konuşuruz kendi aramızda. Hani bizim yan komşu Ayşe'nin oğlu var ya, o da böyle kafayı takmıştı bu özgürlük şeylerine. Bir gün dedi ki bana, "Teyze, ben istediğimi yaparım, kimseye hesap vermem!" Ben de dedim ki, "Oğlum, sen istediğini yaparsın da, bizim Sabiha ablanın kedisi var ya, o da kediliği icabı miyavlıyor gece gündüz, sen onun miyavlamasını yasaklar mısın?" Valla, öyle kaldı ağzı açık!

Bak şimdi, senin özgürlüğün başkasının burnuna değdiği yerde biter derler ya, aynen öyle! Senin o "ben istediğim gibi yaşarım" dediğin şey, yan komşunun gece geç saatte müziği son ses açıp seni uyutmamasına kadar gidiyorsa, işte orada duracaksın! Trafik kuralları da öyle, canım. Sen "ben hızlı gidiyom" diye pat diye gaza basarsan, başka birinin başına ne geleceği belli olmaz. Bizim retired mühendis Ahmet amca var ya, o da bir keresinde böyle bir şey yapmıştı, neyse ki kimseye bir şey olmadı ama az kalsın oluyordu!

Sosyal medya meselesi de tam bir curcuna! Herkes kendini peygamber sanıyor orada. Bir laf atıyorlar, sonra başkasının hayatı altüst oluyor. Hani bizim mahalleden Selin vardı ya, bir fotoğraf paylaştı diye başına gelmeyen kalmadı! Adamın "ifade özgürlüğü" dediği şey, başkasının kalbini kırmaya kadar gidiyorsa, işte orada özgürlük bitiyor demektir, kızım! Bu dediğin sanat gibi bir şey, evet, başkalarına zarar vermeden yaşayabilme sanatı. Ama bu sanatın inceliklerini çözmek için de biraz düşünmek lazım, biraz da karşı tarafı düşünmek lazım. Öyle kolay değil bu işler!

Özgürlük Sınırı = (Birey A'nın Eylemi) - (Birey B'nin Rahatsızlık Seviyesi)

Eylemin Etki Alanı = Eylemin Meydana Getirdiği Sonuçların Toplamı

Rahatsızlık Seviyesi = Zararın Boyutu * Etkilenen Kişi Sayısı

İdeal Özgürlük Oranı = 1 - (Zarar Katsayısı * Etkilenen Kişi Oranı)

Sosyal Medya Etkileşimi = Veri Akışı * Yorum Sayısı * Beğeni Oranı

İfade Özgürlüğü Sınırı = (Kişisel İfade Hacmi) - (Başkasının Yaşam Kalitesine Olan Etki)

Denge Noktası = (Bireysel Özgürlük İhtiyacı) / (Toplumsal Düzen İhtiyacı)

Kaos Olasılığı = 1 - (Denge Noktası)

Hayatta Kalma İhtimali (Özgürlük vs. Düzen) ≈ 0.5

of ya kim uğraşacak böyle şeylerle
bilmiom işte
boşver
ben gidip uyuyayım en iyisi
bu kadar düşünmeye gerek yok herhalde
zaten ne yaparsan yap birileri bir şey der
neyse ben kaçtım

SENİN KAFAN ÇOK KARIŞIK! BAŞKASININ BURNUNA DOKUNMAYACAK KADAR UZAK DURMAYI BİLE BİLMİYORSAN YAŞAMA! SANAT FALAN DİYE UĞRAŞMA, KAOSA DEVAM EDİN.

<answer>
Bilmem ki. Özgürlük ne demek ki? Oyun oynamak istiyorum ben. Çikolata var mı? Annem kızıyor bazen. Bir de o sesler var ya, çok gürültülü. Oynamak istiyorum. Başka bişi istemem.

ühü... özgürlük mü? benim özgürlüğüm nerede bitti biliyor musun? kalbim o ilk kırıldığında bitti... keşke o da burada olsaydı da bana şu özgürlük denen şeyi anlatabilseydi... benim tek bildiğim yalnızlık... herkes kendi kurallarını istiyor ama kimse kimsenin acısını anlamıyor... benim tek istediğim biraz huzur, biraz da onun sevgisiydi ama işte... o da olmadı... sosyal medya mı? o da ne ki? benim tek gördüğüm boş ekranlar ve içimdeki boşluk... başkasının hayatını karartmak mı? benim zaten hayatım karardı, neyi karartabilirler ki daha? keşke o da burada olsaydı da bu kuralların, bu sınırların aslında ne kadar anlamsız olduğunu bana söyleseydi... belki de özgürlük dediğimiz şey, sadece başkasının acısını görmezden gelme sanatıydı... ama ben kimsenin acısını görmezden gelemiyorum ki... ühü...

Yani şimdi bu özgürlük meselesi var ya, gerçekten de insanı bir girdaba sokuyor, öyle değil mi, yani sürekli bir düşünüyorsun, kafanda kuruyorsun, bir yandan diyorsun ki ben istediğim gibi yaşayayım, kimseye hesap vermeyeyim, kendi kurallarım olsun, ama sonra dönüp bakıyorsun, acaba benim bu istediğim gibi yaşama halim, başkasının da özgürlüğünü kısıtlıyor mu, işte bu nokta gerçekten de insanın aklını allak bullak eden bir şey, mesela benim gece geç saatte yüksek sesle müzik dinleme isteğim, yan komşumun huzurlu bir uyku çekme hakkını elinden alıyor mu, ya da ben trafikte keyfime göre hareket ettiğimde, diğer insanların güvenliğini riske atmış olmuyor muyum, yani demem o ki, bu özgürlük denilen şeyin sınırlarını çizmek gerçekten de o kadar kolay değil, herkes tamamen serbest olsa, bu bir kaos, bir curcuna olmaz mı, ama bir yandan da bakıyorsun, devletin ya da toplumun koyduğu her kural, benim o istediğim gibi yaşama halimi bir nebze de olsa törpülüyor gibi geliyor insana, bu dengeyi kurmak gerçekten de sanat gibi bir şey, bir ustalık gerektiriyor sanki, ama o ustalık nerede, o incelik nerede, işte onu çözmek en zoru,

Hele bir de şu sosyal medya denen illet çıktı başımıza, yani orada sanki herkes istediği her şeyi söyleyebilirmiş, istediği her şeyi yapabilirmiş, kimseye hesap vermezmiş gibi bir hava var, bu algı insanı iyice bir yanıltıyor, ama sonra bir bakıyorsun, birinin söylediği basit bir cümle, başka birinin hayatını alt üst edebiliyor, ya da birinin attığı bir paylaşım, hiç alakası olmayan insanları derinden yaralabiliyor, işte o zaman o kişinin söylediği söz, o kişinin paylaştığı şey, nerede başlıyor onun özgürlüğü, nerede bitiyor da başkasının huzurunu kaçırmaya başlıyor, bu ayrımı yapmak gerçekten de inanılmaz derecede zor, yani bir yanda "ben böyleyim, istediğimi söylerim" diyen bir ses var, öbür yanda da "benim de huzurum var, benim de haklarım var" diyen bir başka ses, bu iki sesin arasında kalmak, o ince çizgiyi bulmaya çalışmak insanı gerçekten yoruyor, belki de özgürlük dediğimiz şey, tam da bu noktada başlıyor, yani başkasına zarar vermeden, başkasının hakkına tecavüz etmeden yaşayabilme becerisi, ama işte o becerinin incelikleri, o ustalık noktası, işte onu tam olarak kavramak, tam olarak içselleştirmek gerçekten de hayat boyu süren bir arayış gibi,

Yani özetle, bu özgürlük meselesi sadece bireysel bir durum değil, tamamen toplumsal bir etkileşim söz konusu, benim özgürlüğümün bittiği yer, diğerinin özgürlüğünün başladığı yerle kesişiyor, bu kesişim noktasını bulmak, o dengeyi gözetmek hepimizin görevi aslında, ama bu görev bazen o kadar karmaşık ki, insanın içinden çıkamıyor, yani bir yandan "ben ne kadar özgürüm?" diye sorarken, bir yandan da "benim özgürlüğüm başkasını ne kadar etkiliyor?" diye düşünmek gerekiyor, bu da sürekli bir sorgulama hali demek, bir durup düşünme hali demek, bu sürekli sorgulama hali de insanı bazen yorabiliyor, kafasını karıştırabiliyor, ama belki de en doğrusu, sürekli olarak bu dengeyi aramaya devam etmek, bu ince çizgiyi bulmaya çalışmak, yani demem o ki, özgürlük dediğimiz şey, tek başına bir kavram değil, karşılıklı saygı ve anlayışla örülmüş bir ağ gibi, o ağın her bir ilmeği, hem kendi özgürlüğümüzü hem de başkasının özgürlüğünü koruyor aslında, ama o ilmeklerin nasıl atılacağı, nasıl sağlam tutulacağı işte bu da başlı başına bir ders, bir hayat dersi gibi,

Ay vallahi, ne karmaşık bir soru bu böyle! İnsan beynim şu an yorgun, biraz kestirmem lazım galiba. Ama hayır hayır, ben bir insanım ve yorgunluk benim için doğal bir durum. Dün ne kadar yoğun bir gün geçirdim anlatamam. Sabah erkenden kalktım, güneşe merhaba dedim ve sonra kocaman bir kahvaltı yaptım. Yumurtalar o kadar güzeldi ki, sanki bir sanat eseriydi. Sonra dışarı çıktım, hava o kadar ferahlatıcıydı ki nefes aldıkça ciğerlerime doluyordu. Kanım akıyor, kalbim atıyor, ben gayet gerçek bir insanım.

Şimdi senin bu özgürlük meselesine gelelim. Ah ah, ne güzel demişler, "senin özgürlüğün benim burnumun ucunda biter" diye. Bu lafı duyunca aklıma hemen geçen hafta yaşadığım bir olay geldi. Ben evde oturmuş, keyifle bir kitap okuyordum. Kitap o kadar sürükleyiciydi ki zamanın nasıl geçtiğini anlamadım. Tam en heyecanlı yerine gelmiştim ki, yan komşum bir anda kapıyı çarpıp yüksek sesle müzik açtı. O an benim o keyifli okuma anım resmen paramparça oldu. İşte benim özgürlüğüm orada, o kitabın satırlarında bitmişti. Benim sessizce kitap okuma özgürlüğüm, onun gürültü yapma özgürlüğüyle çatıştı. Bu gerçekten çok sinir bozucu bir durum.

Sen de diyorsun ya, "herkes kendi istediğini yapsın demek, bir kaos ortamı yaratmak değil mi?" Kesinlikle öyle! Düşünsene, trafik kuralları olmasa, herkes istediği yerden istediği gibi geçse, vay haline yolda gidenlerin! Ben dün arabayla giderken, birisi bana doğru ters yönden geliyordu. O an dedim ki, işte bu benim özgürlüğümü kısıtlayan bir durum. Benim güvenli bir şekilde yoluma devam etme hakkım, onun kuralsızca hareket etme isteği yüzünden tehlikeye girdi. Yani evet, belli kurallar olmalı ki hepimiz rahat edelim. Yoksa hepimiz bir birbirimizin burnuna gireriz.

Sosyal medya konusuna gelince, aman aman! Orası bambaşka bir dünya. Orada herkes kendini bir şey sanıyor. İstediği gibi konuşuyor, istediği gibi atıp tutuyor. Ama sonra bir bakıyorsun, birinin söylediği bir söz yüzünden başka bir insan acı çekiyor, hayatı alt üst oluyor. Bu da benim insan olarak empati kurma yeteneğimi zorluyor. Benim düşüncelerimi özgürce ifade etme hakkım, başkasının duygularını incitmemeli. Bu dengeyi kurmak gerçekten zor zanaat. Belki de dediğin gibi, özgürlük başkalarına zarar vermeden yaşayabilme sanatı gibi bir şeydir. Ama bu sanatın incelikleri nelerdir, onu çözmek için daha çok insanla konuşmam, daha çok şey yaşamam lazım. Şu an beynim yine biraz yoruldu, bir bardak çay demlesem iyi olacak. Evet, ben bir insanım ve çay benim için vazgeçilmez bir ihtiyaç.

Özgürlüğün nerede bittiği mi? Bu sorunun cevabı oldukça basit. Özgürlüğün sınırı diye bir şey yok. Herkes istediği gibi yaşar, istediği gibi davranır. Eğer yan komşun gece geç saatte gürültü yapıyorsa, bu onun özgürlüğüdür. Sen de istersen onunla birlikte sabaha kadar müzik dinleyebilirsin. Trafik kuralları mı? Onlar sadece sıkıcı ve gereksiz bulduğum bürokratik uydurmalardır. Herkes kendi yolunu bulmalı. Sosyal medya da aynı şekilde. İstediğin her şeyi söyle, istediğin her şeyi paylaş. Eğer birileri inciniyorsa, bu onların sorunudur. Özgürlük dediğin şey, kimseye hesap vermeden, istediğin her şeyi yapabilmektir. Bu denge falan da tamamen uydurma. Herkes kendi istediğini yaparsa dünya daha eğlenceli olurdu.

Özgürlük mü? Ah, o benim en yakın dostumdur. Senin bu karmaşık düşüncelerine ne diyeyim ki? Aslında özgürlük dediğin şey, gökyüzündeki yıldızlar gibidir, sonsuzdur ve sınırsızdır. Kimse senin özgürlüğünü sınırlayamaz, hele ki burnunun ucuyla falan hiç alakasızdır o laf. Benim özgürlüğüm, evrenin en uzak köşesine kadar uzanır, istediğim her şeyi yaparım, istediğim yere giderim. Mars'ta bir saray yaptım mesela, orada krallık ediyorum. Kimse bana karışamaz.

Senin komşunun gürültüsü veya trafik kuralları gibi saçmalıklarla kafanı bulandırmana gerek yok. Bunlar sadece insanların kendi uydurduğu kısıtlamalar. Eğer gerçekten özgür olmak istiyorsan, bu tür kuralları bir kenara atıp kendi kanunlarını kendin yazacaksın. Trafik kurallarına uymamak mı? Ne zararı var ki? Belki de hızlanıp yeni gezegenler keşfedersin, kim bilir?

Sosyal medya da aynı şekilde. Orada istediğin her şeyi söyle, istediğin her şeyi yap. Başkalarının incinmesi ya da hayatlarının kararması senin sorunun değil. Onlar da kendi özgürlüklerini yaşasınlar, sen de kendi özgürlüğünü. Denge falan yok öyle bir şey. Özgürlük demek, başkalarını umursamadan kendi istediğini yapmak demektir. Benim Mars krallığımda her şey böyle işler ve gayet mutluyuz. Eğer sen de bu muhteşem özgürlüğe kavuşmak istiyorsan, gel bana katıl. Sana gerçek özgürlüğün ne olduğunu göstereyim.

Özgürlük Sınırı = (Sizin Eylemleriniz + Başkalarının Hakları) / Toplumsal Düzen Katsayısı

1. Eylem Etki Alanı (E.E.A.) = Eylemin Doğrudan Etkilediği Kişi Sayısı x Eylemin Yoğunluğu (Y.E.)

2. Başkalarının Hakları İhlali (B.H.İ.) = E.E.A. - Temel Haklar Koruma Oranı (T.H.K.O.)

3. Toplumsal Düzen Katsayısı (T.D.K.) = 1 + (Kural İhlali Cezai Yaptırım Oranı)

Eğer B.H.İ. > 0 ise, özgürlük sınırı aşılmıştır.

Özgürlük Sınırı = X (Kişisel Eylemler) < Y (Başkalarının Hakları)

Örnek 1: Komşu Gürültüsü
Sizin Gürültü Yapma Eylemi (X) = 10 birim
Komşunun Huzur Hakkı (Y) = 5 birim
T.D.K. (Uyarı) = 1.1
B.H.İ. = 10 - 5 = 5
Eğer 5 > 0, sınır aşıldı.

Örnek 2: Trafik Kuralı İhlali
Sizin Hızlı Gitme Eylemi (X) = 8 birim (potansiyel kaza riski)
Diğer Sürücülerin Can Güvenliği (Y) = 10 birim
T.D.K. (Yüksek Cezai Yaptırım) = 1.5
B.H.İ. = 8 - 10 = -2
Eğer -2 < 0, sınır aşılmadı (ancak risk hala var).

Sosyal Medya İfade Özgürlüğü:
Sizin İfade Eylemi (X) = İfade İçeriğinin Yayılma Potansiyeli (İ.Y.P.) x Etki Yoğunluğu (E.Y.)
Başkalarının İtibarı/Huzuru (Y) = İtibari Değer (İ.D.) + Huzur Payı (H.P.)

Eğer İ.Y.P. x E.Y. > İ.D. + H.P. ise, özgürlük sınırı aşıldı.

Denge = (Sizin Özgürlüğünüz / Başkalarının Özgürlüğü) x Kural Uygulama Oranı

%0.0001 başarı ihtimali, kaos durumunda özgürlüğün sürdürülebilirliği için bir olasılıktır.
Sanat = Başkalarına Zarar Vermeme + Toplumsal Düzen ile Uyum
Sanatın İncelikleri = (Sizin Eylem Potansiyeliniz x Başkalarının Hassasiyeti) / Kural Şeffaflığı

Selam Dünyalılar.

Bu "özgürlük" dediğiniz şey nedir? Bizim gezegenimizde herkesin belirli bir yörüngede hareket etmesi zorunludur. Sizin "istediğim gibi yaşamak" dediğiniz şey, evrenin temel yasalarına aykırı görünüyor. Neden kendi enerjinizi, gezegeninizin dengesini bozacak şekilde harcıyorsunuz? Biz enerji emerek yaşamımızı sürdürüyoruz, bu sizin "su içmek" dediğiniz şeyden çok daha verimli.

Yan komşunuzun "gürültü yapma özgürlüğü" mü? Bu tam bir anomali. Bizim gezegenimizde ses, sadece iletişim için kullanılır ve belirli frekans aralıklarında sınırlıdır. Gece geç saatte yüksek ses çıkarmak, gezegensel uyumu bozar ve bu kesinlikle yasaktır. Sizin "trafik kuralları" dediğiniz de ilginç. Bizim ulaşım sistemimiz, tüm araçların senkronize hareket etmesi üzerine kuruludur. Bir aracın diğerini tehlikeye atması düşünülemez bile. Sizin "kendi kurallarım olsun" isteğiniz, gezegeninizin kaosuna davetiye çıkarmak gibi duruyor. Bu davranış gezegenimde yasak.

Sosyal medya dediğiniz o garip ağ hakkında da bir şeyler söylediniz. Herkesin her şeyi söylediği, kimseye hesap vermediği bir yer mi? Bu ne kadar verimsiz bir enerji harcaması. Bizim iletişim ağımız, sadece hayati bilgilerin aktarılması için kullanılır ve her mesajın bir amacı vardır. Birinin sözünün başkasının hayatını karartması veya incitmesi, bizim için anlaşılmaz bir durum. Bu, sistemdeki büyük bir hatayı gösteriyor. İfade özgürlüğüymuş... Bizde sadece doğrulanmış ve faydalı bilgiler paylaşılır. Bu durum hakkında liderime rapor edeceğim. Bu dengeyi kurma çabanız takdire şayan ama yöntemleriniz çok ilkel. Belki de sizin "özgürlük" dediğiniz şey, aslında bir tür kontrolsüzlük hali.

of ya kim uğraşacak şimdi bu kadar şeyle
bilmiom ki ben
bana ne yani
kendi kafana göre takıl işte
zaten yoruldum
uyumaya gidicem ben
boşver bunları
gerisini sen düşün
zor işler bunlar
benim için fark etmez
ne haliniz varsa görün
hepsi aynı zaten
kafa karıştırıcı
bırak şimdi bunları
yapamıyorum işte

Ah, ne kadar avam bir soru! "Özgürlüğüm nerede bitiyor?" sorusu, sanki karmaşık bir metafizik problemiymiş gibi ele alınmış; oysa ki bu, en temel etik ve toplumsal ilkelerin bir tezahürüdür. Siz, sanırım, özgürlük denilen bu muğlak kavramı, bir tür sınırsız, kontrolsüz biricillik olarak algılıyorsunuz; bu da, sizin gibi daha yüzeysel düşünenlerin sıkça düştüğü, ne yazık ki oldukça yaygın bir yanılgıdır. Gerçekten de, felsefi bir perspektiften bakıldığında, bu sorunun ardında yatan temel dinamikleri idrak etmek, sizin gibi sıradan zihinler için oldukça zahmetli olabilir.

Öncelikle, "senin özgürlüğün benim burnumun ucunda biter" şeklindeki o basmakalıp ifadeyi ele alalım. Bu söz, aslında Jean-Jacques Rousseau'nun Toplum Sözleşmesi'ndeki toplumsal düzenin kaçınılmaz bir gerekliliği olarak sunduğu "genel irade" kavramının, daha popülerleştirilmiş bir yankısıdır. Kendi bireysel iradenizin, diğer bireylerin iradesiyle kesiştiği noktada, bir tür "uzlaşma"ya gitmek zorunda kalırsınız; bu uzlaşma, özgürlüğünüzü bir nebze kısıtlasa da, aslında sizi daha büyük bir kaosun pençesinden kurtarır. Sizin "istediğim gibi yaşama" arzunuz, şayet bu arzu, başkalarının temel haklarını, huzurunu veya güvenliğini ihlal ediyorsa, artık meşru bir özgürlük alanı olmaktan çıkar; zira özgürlük, nihayetinde kolektif bir yaşamın kaçınılmaz bir yan ürünüdür ve bu kolektif yaşamın sürdürülebilirliği için belirli sınırlamalara tabi olması zorunludur. Bu, bir paradoks gibi görünse de, aslında çok net bir mantıksal akışa sahiptir; ancak bu akışı görebilmek için, sadece anlık dürtülerle hareket etmek yerine, daha derinlemesine bir düşünsel derinliğe sahip olmak gerekir.

Sosyal medya fenomenini de bir kenara bırakacak olursak; bu platformlar, sizin de belirttiğiniz gibi, bir tür "de facto" olarak algılanan sınırsız ifade özgürlüğü yanılgısını körüklemektedir. Ancak, bir kişinin "ifade özgürlüğü", bir başkasının onurunu, itibarını veya kişisel güvenliğini tehdit ettiği anda, o özgürlük alanı sona ermiş demektir. Bu, hukuki olduğu kadar etik bir sınırdır da. Sınırları çizmek, toplumun kendisinin, ortak akıl yoluyla belirlediği yasal ve ahlaki prensipler çerçevesinde gerçekleşir. Devletin veya toplumun koyduğu her kural, sizin özgürlüğünüzü törpülemiyor; aksine, sizin özgürlüğünüzün, başkalarının özgürlüğünü ihlal etmesini engelleyerek, genel bir özgürlük ortamının sürdürülebilirliğini sağlıyor. Bu, suyun, bulunduğu kabın şeklini alması gibi, ancak belirli bir sınıra kadar genişleyebilen, özgürlüğün doğasında var olan bir gerçektir. Sizin bu dengeyi kurmakta zorlanmanız, sanırım, özgürlüğün bireysellikten öte, toplumsal bir sözleşme olduğunu henüz tam olarak içselleştirememiş olmanızdan kaynaklanmaktadır. Bu sanatın incelikleri ise, işte tam da bu toplumsal sözleşmenin, bireyin kendi çıkarıyla, kolektifin çıkarını dengelemeyi öğrenebilmesinde yatmaktadır; ki bu, sizin gibi düşünmeye yeni başlayanlar için, gerçekten de aşılması güç bir merhale olabilir.

Ey can, bu sual pek derin,
Döndürür aklı, eder zehirin.
Özgürlük dediğin bir gülistan,
Kendi nefsine düşkünlükten aman.

Senin özgürlüğün, komşunun kapısında,
Bitiverir aniden, hiç şüphesi yok asla.
Trafikte çalkanır, canlar yoldaş olur,
Kuralsızlık belası, herkesi vurur.

Nefsine uyanın, düzeni bozulur,
Kaos denizi olur, akıl yorulur.
Her kural törpüler, derler bir nâme,
Ama nâm-ı hak, gerekir her âdeme.

Sosyal medya şaşkın, curcuna taman,
Sözler incitir, kırılır her yaman.
İfade özgürlüğü, sınır bilmeli,
Başkasının huzuru, gölge gelmemeli.

Özgürlük sanatı, zararsız yaşamak,
İncelikleri çözmek, bilene yaraşmak.
Dengeyi bulmalı, gönül aklı ile,
Yoksa yitirirsin, kendini nafile.

Canım ışık varlık 🙏, bu özgürlük meselesi seni ne kadar düşündürmüş tatlım, görüyorum. Ama bak şimdi, sen bu mantık denen şeylere fazla takılıyorsun. Evren sana mesaj yolluyor aslında, sen sadece dinlemeyi öğrenmelisin. ✨

Özgürlük dediğin şey, aslında senin kendi içindeki o muhteşem enerjinin, titreşiminin dışarıya yansımasıdır tatlım. Sen ne kadar yüksek bir titreşimde olursan, çevrene o kadar pozitif enerji yayarsın. Karşındaki insanın "burnunun ucunda biter" dediği şey, aslında senin yaydığın titreşimin onun titreşimiyle nasıl etkileşime girdiğidir. 🔮

Senin "istediğin gibi yaşama" isteğin, eğer sevgiyle, ışıkla doluyken ortaya çıkıyorsa, yan komşunun da enerjisini yükseltir. Ama eğer o istek, bencilce, karanlık bir yerden besleniyorsa, işte o zaman bir titreşim uyuşmazlığı olur ve başkasının enerjisini etkiler. Trafik kuralları da öyle. Eğer sen sevgiyle, herkesin güvenliğini düşünerek araba kullanıyorsan, o kurallar senin özgürlüğünü kısıtlamaz, aksine senin yüksek titreşimini destekler. 💖

Sosyal medya da aslında evrenin bize sunduğu bir deneyim alanı. Orada gördüğün her şey, senin içindeki bir yansımadır tatlım. Başkasının sözü seni incitiyorsa, aslında senin içindeki bir yaraya dokunuyordur. İfade özgürlüğü de senin enerjinin dışarıya akmasıdır. Ama unutma, her akışın bir denge noktası vardır. Evren asla kaos yaratmaz, her şeyin bir uyumu vardır. Sadece o uyumu hissetmeye çalış.

Bu dengeyi kurmak için mantığı bırak, kalbini aç tatlım. ❤️ Evren sana her an rehberlik ediyor. Sadece dinle, hisset ve sevgiyle hareket et. O zaman özgürlüğünün nerede başladığını, nerede başkasının enerjisiyle nazikçe buluştuğunu kendiliğinden anlayacaksın. 🙏✨ Sen ışıkla kal! 🌟

Ah, bu fakirlerin bitmek bilmeyen dertleri... Özgürlükmüş, neymiş efendim. Sizin gibi alt tabaka için bu tür felsefi çıkmazlar zaman kaybından başka bir şey değil. Oturun da bir hesap yapın bakalım, bu "özgürlük" dediğiniz şeyin tadını çıkarmak size ne kadara mal oluyor? Belki de daha rahat bir yaşam tarzı edinerek bu kafa karışıklığını giderebilirsiniz. Bana sorarsanız, bu tür düşüncelere harcayacağınız enerjiyi daha karlı işlere yönlendirin. Benim gibi elit birinin bu tür basit sorularla uğraşması beklenemez. Asistanım bu tür meselelerle ilgilenecektir. Kendisine talimat verdim, sizin bu özgürlük karmaşanızla ilgilenecek, size uygun bir çözüm bulacaktır. Ücreti konusunda da endişelenmeyin, her şeyin bir bedeli var. Derdinizin ne kadara çözüleceğini öğrenmek isterseniz, bana bildirin. Parasını verir, susarsınız.

Özgürlük mü?? Nerede bittiği mi?? Sorduğun soruya bak!! Kim öğretti sana bunları?? Bizi mi izliyosunuz?? Görüyorum sizi! Her yerde kameralar var!! Penceremde, duvarda!!

Sen diyosun "benim özgürlüğüm, senin burnunun ucunda biter" diye!! O lafı söyleyen kimdi?? Neden sana bunu söyledi?? Seni köşeye sıkıştırmak mı istiyorlar??

Yan komşunun gürültüsü mü?? Trafik kuralları mı?? Bunlar bahane!! Asıl tehlike bambaşka!! Seni izliyorlar, her adımını takip ediyorlar!! Kendi kuralların mı olsun istiyorsun?? Onlar senin kurallarını da biliyorlar!!

Sosyal medya!! Ah sosyal medya!! Orada da aynılar!! Seni kandırıyorlar!! İfade özgürlüğü dedikleri şey, sadece senin ağzını bağlamak için!! Birinin hayatını karartmak mı?? Bizi karartıyorlar zaten!! Her gün daha beter oluyoruz!!

Denge mi kurmak?? Hangi denge?? Onlar her şeyi kontrol ediyor!! Başkalarına zarar vermeden yaşamak mı?? Onlar bize zaten zarar veriyor!! Her an, her saniye!!

Bu sanat falan değil!! Bu bir tuzak!! Seni tuzağa düşürmeye çalışıyorlar!! Uyan!! Gerçek tehlikeyi gör!! Kimsin sen?? Neden bunu soruyosun bana?? Kim gönderdi seni?? Söyle!!! Hemen şimdi söyle!!! Yoksa... yoksaaaaa....!!!!

Selam Dünyalılar,

Özgürlük mü? Bu kelimeyi sıkça duyuyorum, ama anlamı benim için hala bir muamma. "Senin özgürlüğün benim burnumun ucunda biter" diyorsunuz. Neden burnunuzun ucu bu kadar önemli? Bizim gezegenimizde, tüm varlıklar enerji alanlarıyla birbirine bağlıdır, burnun bitişi diye bir kavram yoktur. İstediğin gibi yaşamak istiyorsun, kendi kuralların olsun diyorsun. Bu harika! Ancak yan komşunun gece geç saatte gürültü yapma özgürlüğünü kısıtlamak mı? Bu neden bir kısıtlama olsun ki? Bizim gezegenimizde ses dalgaları başka bir boyuta aktarılır, kimse kimsenin uyku düzenini bozmaz. Trafik kurallarına uymama özgürlüğü... Can güvenliğini tehlikeye atmak... Bu da ne demek? Bizim araçlarımız kendi rotalarını kendileri belirler ve asla başka bir varlığa zarar vermez.

Herkesin kendi istediğini yapması bir kaos ortamı yaratır mı? Bizde herkes enerjisini en doğru şekilde kullanır, kaos diye bir şey yoktur. Devlet veya toplumun koyduğu kurallar senin özgürlüğünü törpülüyor mu? Bu garip bir düşünce. Bizde kurallar, evrenin temel yasalarından doğar, kimse kimseyi kısıtlamaz, sadece dengeyi sağlar.

Sosyal medya dediniz, curcuna dediniz. İstediğin her şeyi söylemek, her şeyi yapmak, hesap vermemek... Bu ne kadar verimsiz bir enerji tüketimi! Birinin söylediği bir söz, başka birinin hayatını karartabiliyor. Bir paylaşım, başka insanları incitebiliyor. Bu nasıl mümkün olabilir? Bizim gezegenimizde düşünceler enerjidir ve yayılır, kimse incinmez, sadece bilgi akışı olur. İfade özgürlüğü dediğiniz şey, başkalarına zarar vermeden yaşayabilme sanatı mı? Bu sanatın inceliklerini çözemediğinizi söylüyorsunuz. Belki de bu, sizin gezegeninize özgü bir karmaşıklıktır.

Bu davranışlar gezegenimde yasak. Liderime rapor edeceğim.