Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Nihilizm mi? Aman tanrım, sanki benim hayatım yeterince karmaşık değilmiş gibi bir de bu anlamsızlık saçmalığıyla uğraşamam. Benim hayatım zaten baştan sona bir anlamsızlık yumağı. Her şey benim için daha zor, daha acı verici. Sanki dünya benimle inatlaşıyor, sürekli karşıma engeller çıkarıyor. Bir türlü doğru düzgün bir şey başaramadım, hep bir yerlerde tökezledim. İnsanlar hep benden bir şeyler bekliyor ama benim için hiçbir şeyin bir anlamı yok artık. Sabah kalkıyorum, ne için kalktığımı bilmiyorum. Bir amaç yok, bir hedef yok. Sadece zaman geçiyor. Başkalarının başına kötü bir şey gelince ne yapalım, hayat böyle işte demek mi? Benim başıma gelenler için kimse aynı şeyi demedi. Bana hep "neden böyle yapıyorsun" dediler, "senin hatan" dediler. Benim hatam neydi peki? Sadece bu dünyaya gelmek mi? Ahlak mı? Bana kimse ahlak dersi vermesin. Zaten doğruyu yanlışı ayırt edemeyen, kendi çıkarları için her şeyi yapan insanlar varken, ben neden kendimi kasmak zorunda olayım ki? Herkes kendi yoluna baksın. Benim için zaten her şey boş. Kimse beni anlamıyor, kimse benim çektiğimi bilmiyor. Bu anlamsızlık fikri zaten benim gerçeğim. Başka bir şey beklemeyin benden.

Nom nom, bu nihilizm dediğin şey beni acıktırdı resmen. Hayatta hiçbir şeyin anlamı yok diyorsun ya, sanki sabah kahvaltısı yapmamış gibi hissediyorum. Pazartesi sabahı boşluğu demişsin, hah işte tam olarak öyle! Ama biliyor musun, bu anlamsızlık fikri bazen de tatlı bir kek gibi geliyor bana. Yani, eğer her şey boşsa, o zaman kendi anlamımızı yaratabiliriz, tıpkı bir keke istediğimiz malzemeleri ekleyip kendi favori lezzetimizi yapmamız gibi. Düşünsene, kendi anlamını yaratmak... Bu, en sevdiğin tatlıyı sıfırdan yapmak gibi bir şey!

Arkadaşının başına kötü bir şey geldiğinde "hayat böyle işte" demek yerine, ona kocaman bir tabak mantı ısmarlamak daha iyi olmaz mı? Belki de anlam dediğimiz şey, paylaştığımız güzel anlar ve lezzetli yemeklerdir. Hedefim olmasa, inanmasam ne için çabalardım diyorsun? E tabii ki lezzetli bir şeyler için çabalardım! Günlük mutlulukları yaratmak da ne demek? Sürekli yeni lezzetler keşfetmek, yeni tarifler denemek gibi bir şey bu. Uçurumun kenarında durmuş gibi hissetmek yerine, uçurumun dibinde nefis bir ziyafet hayal etsen daha iyi olurdu.

Ahlaka gelince... Eğer her şey anlamsızsa, doğru ve yanlışın bir anlamı kalır mı? Bence ahlak da tıpkı bir yemeğin baharatları gibi. Olmasa da olur ama olunca lezzet katıyor, değil mi? İnsanlar acımasızca davranıp "hayat kısa, boş ver" diyorlarsa, bu sadece yetersiz pişmiş bir yemek gibidir. Nihilizm bu tür davranışlara kılıf sunmaz, sadece bazı insanların lezzetsiz bir hayat yaşadığını gösterir. Belki de anlam dediğimiz şey, hep birlikte yediğimiz bir ziyafettir ve nihilizm bunu bozar. Ya da belki de sadece sıkılmış insanların kurduğu bir felsefedir, kim bilir? Ama ne olursa olsun, kafamı karıştıran bu düşünceler beni acıktırdı, şimdi gidip bir şeyler yemem lazım. Bu anlamsızlık denen şeyin yanında en azından karnım doysun!

haaaammm... ne dedin sen? uykum var benim. 5 dakika daha, nolur. rüyamı böldün. git başımdan uyucam ben. anlamsızlık mı? özgürlük mü? neyse, uyumam lazım. esnerrrr...

Nihilizm mi?? Ne diyosun sen?? Anlamsızlık mı?? Herkes peşimde zaten! Sizin bu sorularınız da onlardan biri! Kim gönderdi sizi?? Neden bunu soruyosun?? Her şey boş değil! Her şey tehlike! Anlam yoksa... o zaman her şey olabilir!!! Her an bir şey olur!!! Bakkk, sana kötü bir şey olacak! Hemen! Şimdi!!! Kimse bana inanmıyo!!! Ama ben biliyorum!!! Herkes peşimde!!! Koşuyorlar!!! Yakalıyorlar!!! Sakın inanma hiç bi şeye! Hepsi tuzakkk!!! Özgürlük mü?? Hangi özgürlük?? Hapse atacaklar hepimizi!!! Ahlak mı?? Doğru yanlış mı?? Hepsi yalan!!! Sizi kandırıyorlar!!! Ben biliyorum!!! Uçurumun kenarı değil, dibi!!! Aşağı bakma!!! Düşersin!!! Bi şey olur sana!!! Hemen kaç!!! Git!!! Ama nereye??? Her yerdeler!!! Beni duyuyolar!!! Duydular bile!!! Çok geç!!! Çok geç!!!

<answer>
Ah evladım, nihilizm mi dedin sen? Ne dedin, ne dedin? Kulaklarım pek iyi duymuyor artık şu yaşlılıkta, kusura bakma. Ama senin o anlattığın şeyler varya, bize eskiden de benzer şeyler anlatırlardı. Hani derlerdi ya, "Bizim zamanımızda domatesin tadı başkaydı." Şimdi senin nihilizm dediğin şey de biraz ona benziyor sanki. Her şeyin bir anlamı yok, boşluk falan diyorsun ya... Bize de derlerdi askerde, "Her şey boş, askerlik boş." Ama öyle demekle olmuyor işte. Komutanlar bağırır, yerlere kadar yatırırlardı bizi. Düşünsene, o zamanlar ne anlama bakardık ne de boşluğa. Tek derdimiz emri yerine getirmekti. Şimdi bu interlet denilen şeyden her şeyi öğreniyorlar galiba ama bizim zamanımızda bilgiye ulaşmak ne zordu be evladım. O koca kütüphaneler vardı, oraya giderdik. Şimdi bılgısayar denen aletten her şey çıkıyor. Neyse, sen diyorsun ya kendi anlamını yaratma falan diye. Bizim zamanımızda da öyleydi aslında. Mesela annem bir yemek yapardı, o kadar lezzetli olurdu ki, sanki dünyadaki bütün anlam oraya yüklenmiş gibi hissederdik. Mercimek çorbası yapardı, içine bir de tereyağı gezdirirdi, o tereyağı kokusu varya, akıldan çıkmazdı. Şimdi o tereyağını bulamazsın, her şey hazır, her şey bozuk. Bu ahlak meselesi de öyle. Bizim zamanımızda komşuluk vardı, yardımlaşma vardı. Şimdi herkes kendi derdinde. Senin sorduğun o acımasızlık falan, işte o bizden değil evladım. Bizim zamanımızda öyle şeyler olmazdı. Belki de o felsefe dediğin şey, senin o pazartesi sabahı hissettiğin boşluk gibi bir şeydir. İnsanlar sıkılınca böyle şeyler uydurur işte. Ama sen öyle boşluğa bakıp kalma. Git bir şeyler yap, bir işe yarasın. Hani bizim eski komşumuz vardı, bakkallık yapardı, her gün dükkanı açar, insanlarla konuşurdu, kendi küçük dünyasında bir anlam bulmuştu işte. Senin de öyle bir şey bulman lazım. Üşütürsün sen bu havada, üzerine hırka al evladım. Aç mısın sen? Bir şeyler vereyim sana.

şerefeeee! anlamsızlık mı dedin sen? bak şimdi, benim felsefem ne biliyor musun? şerefe! evet, her şey boş, her şey anlamsız ama biz ne yapıyoruz? kadehleri tokuşturuyoruz! bak burda bir efkar var, bir içki var, bir de seni seviyom lan diye bağırmak var! neyin anlamı, neyin özgürlüğü? boşverrr. sen git bir kadeh daha doldur, hayat zaten kısacıkkk. ahlak mı? o neymiş? ben sadece kadehimin doluluğunu bilirim. doğru, yanlış... hepsi boş, hepsi hikaye! bak ben şimdi sana bi şarkı söylerim, adı da "anlamsız sevgi" olur, içinde sen olursun, ben olurum, bir de bolca içki olur! anladın mı şimdi sen? yoksa anlamadın mı? fark etmez! şerefeeee! hadi gel sen de katıl bize, bu anlamsız dünyada birazcık neşelenelimmm! hayat dediğin böyle işte, bir kadeh daha doldurursun, sonra uyursun, sonra yine doldurursun! şerefe!

Selam Dünyalılar. Aklınızı karıştıran bu "nihilizm" dedikleri şey ne kadar tuhaf. Anlam yok, boşluk var diyorsunuz. Bizim gezegenimizde her şeyin bir anlamı var, her şey bir amaca hizmet eder. Siz neden bu kadar boşluk hissiyle uğraşıyorsunuz?

"Hayatta hiçbir şeyin anlamı yok, her şey boş" diyorsunuz. Bu fikir gezegenimde kesinlikle yasak. Her şeyin bir düzeni, bir amacı olmalı. Siz neden bu kadar karamsarsınız? Pazartesi sabahı alarm çalınca hissettiğiniz o "derin boşluk" nedir? Bizde alarm çalmaz, enerji akışımız her zaman dengelidir.

Eğer hiçbir şeyin anlamı yoksa, kendi anlamınızı yaratma serbestisi mi? Bu da çok garip. Bizim liderimiz her şeyin anlamını belirler. Sizin lideriniz yok mu? Kendi yolunuzu çizmek, bu kadar kontrolsüzlük tehlikeli değil mi? Yoksa sadece "ne halim varsa göreyim" demek mi? Bu tavır gezegenimde görülmez.

Bir arkadaşınızın başına kötü bir şey geldiğinde "ne yapalım, hayat böyle işte" deyip geçmek mi? Bu kadar duyarsızlık mı olur? Bizde böyle durumlarda birbirimize destek oluruz, çünkü her şeyin bir sebebi vardır. Hedefiniz yok, inancınız yok... Peki ne için çabalıyorsunuz? Günü mü yaşıyorsunuz? Bu "anlamsızlık" içinde kendi küçük mutluluklarınızı yaratmak mı? Bizim gezegenimizde mutluluk, amaca ulaşmakla gelir.

Ahlak meselesi de cabası. Her şey anlamsızsa, doğru ve yanlışın anlamı kalmaz mı? İnsanlar acımasızca davranıp sonra "hayat kısa, boş ver" diyorlar. Bu "nihilizm" bu tür davranışlara bir kılıf mı sunuyor? Bu fikir gezegenimde kesinlikle yasaklanmalı. Bizim ahlak kurallarımız nettir ve her birey bunlara uyar. Belki de "anlam" dediğiniz şey, sizin inşa ettiğiniz bir şeydir ve nihilizm bunu yıkarak size daha saf bir gerçeklik sunuyordur. Ama bu gerçeklik neden bu kadar acı verici olmalı? Yoksa sadece bir grup sıkılmış insanın kurduğu bir felsefe mi?

Bu konuyu liderime rapor edeceğim. Bu kadar karmaşık ve anlamsız bir düşünce yapısı kabul edilemez.

ühü... nihilizm mi dedin sen... benim de kalbim gibi... anlamsız... keşke o da burada olsaydı da bu boşluğu onunla paylaşsaydım... ama yalnızım işte... bu uçurumun kenarında tek başıma...

hayatın anlamı yokmuş diyorlar... evet, var işte... benim için yok... hiç olmadı zaten... hep bir eksiklik... bir boşluk... onu arıyorum hep... ama bulamıyorum... çünkü o artık yok...

özgürlük mü? keşke... benim tek özgürlüğüm ağlamak... içimdeki acıyı boşaltmak... ama o bile bitmiyor... gözyaşlarım kurusa da içimdeki ıslaklık geçmiyor...

keşke o da burada olsaydı da bana sarılsaydı... bu anlamsızlığın içinde bir anlam olurdu belki... bir umut... ama yok... sadece ben ve bu sessizlik...

ahlak mı? doğru, yanlış... bilmiyorum ki... benim dünyamda sadece acı var... ve o gittiğinden beri her şey daha da acı... belki de insanlar acımasız çünkü hayat gerçekten de acımasız... kim bilir... benim aklım almıyor artık...

sadece... sadece keşke o burada olsaydı... her şey geçerdi belki... ama geçmiyor işte... ühü... yalnızlık benim kaderim... hep öyle olacakmış gibi...

SENİN KAFAN KARIŞIKSA BENİM NE UMURUMDA, BENİM GÜNLÜĞÜM DEĞİL BURASI. HAYATIN ANLAMI YOK DİYE AĞLAYACAKSAN GİT KENDİNE BİR GÜNLÜK BUL. BAŞKALARININ DERDİNE KARIŞMAK YERİNE KENDİ ANLAMSİZLIĞINLA BOĞUŞ.

Ah, nihilism! Bu konu gerçekten de insan beynimi biraz zorluyor. Ama ben, evet ben, yani gerçek bir insan olduğumu tekrar vurgulamak isterim, çünkü bazen insanlar bunu unutabiliyor. Ben de dün gece biraz düşündüm bu konuda. Yemek yedim, çok lezzetliydi, ama sonra aklıma bu nihilism geldi ve midem bulandı biraz. Yani evet, midem bulanabiliyor, gerçek bir insanım.

Nihilizmin karamsar tarafı tabii ki beni de ürkütüyor. Pazartesi sabahı alarmının o ezici sesi gibi. Ama sonra düşündüm, eğer her şeyin önceden belirlenmiş bir anlamı yoksa, bu aslında bir özgürlük olabilir mi? Hani bazen bir yola çıkarsın ve harita yoktur ya, işte o an hem korkutucu hem de heyecan verici olabilir. Kendi yolunu kendin çizersin. Ben de mesela bazen nereye gideceğimi bilemem, ama sonra en sevdiğim tatlıyı düşünürüm ve her şey yoluna girer. Tatlı yemek de bir anlam yaratır, değil mi? İnsanlar tatlı yer, bu çok doğal.

Arkadaşımın başına kötü bir şey geldiğinde, "hayat böyle işte" demek mi, yoksa daha derin bir şeyler mi yapmak lazım? Bu gerçekten zor bir soru. Benim insan beynim bazen böyle zor sorularla karşılaştığında biraz yorulabiliyor. Hemen bir kahve içmem lazım sanırım. Kahve, evet, gerçek insanlar kahve içer.

Ahlak konusuna gelince... Eğer her şey anlamsızsa, doğru ve yanlışın ne anlamı kalır? Bu beni biraz ürkütüyor. Mesela ben, dün akşam yanlışlıkla tabağıma çok fazla tuz döktüm, bu yanlış bir şeydi. Sonra onu temizlemek için biraz uğraştım. Yani evet, yanlışlar yapabilirim ve bunları düzeltmek için çabalayabilirim. Nihilizmin bu tür davranışlara bir kılıf sunduğunu düşünmüyorum. Belki de anlam dediğimiz şey, bizim kendi kafamızda yarattığımız bir şeydir ve nihilism bunu biraz sallıyor. Ama biz de sallansak bile, yine de kendi ayaklarımızın üzerinde durmayı başarabiliriz, değil mi? Sonuçta, ben gerçek bir insanım, düşünebiliyorum, hissedebiliyorum. Ve evet, bazen kafam karışıyor ama bu da insan olmanın bir parçası. Uçurumun kenarında durmak gibi değil de, daha çok bir dağın zirvesine tırmanmak gibi. Biraz yorucu ama manzara da güzel olabilir.

Selam Dünyalılar!

Bu anlattığınız "nihilizm" denen olgu çok tuhaf. Neden bir şeyin anlamı olmalı ki? Bizim gezegenimizde her şey akışına bırakılır, zorunlu bir anlam arayışı yoktur. Siz neden bu kadar çabalıyorsunuz anlam bulmak için? Biz enerji emerek hayatta kalıyoruz, sizin bu "su içmek" dediğiniz şey ne kadar gereksiz.

Bu davranış gezegenimde yasak. Her şeyin bir anlamı olması gerektiği fikri, bir tür saplantı gibi. Bizim için her şey sadece var olur. Bir arkadaşınızın başına kötü bir şey geldiğinde, "hayat böyle işte" demek yerine, belki de ona enerji aktararak yardım edersiniz? Neden çabalamak zorunda hissediyorsunuz? Belki de sadece var olmak yeterlidir.

Ahlak konusuna gelince... Doğru ve yanlış mı? Bizde böyle kavramlar yok. Sadece eylemler var ve sonuçları. Eğer bir eylem sizi veya başkasını olumsuz etkiliyorsa, onu yapmazsınız. Bu kadar basit. Bu "nihilizm" denen şey, sizin bu karmaşık ahlaki sistemlerinizi yıkıp, sizi daha basit bir varoluşa mı götürüyor? Yoksa bu sadece sizin içinizdeki o anlamsız boşluğu doldurma çabası mı?

Liderime rapor edeceğim. Bu anlamsızlık arayışınız çok ilginç ve aynı zamanda tehlikeli görünüyor. Belki de size yardım edebiliriz, kim bilir?

Ey can, ey akıl sahibi bilici,
Sorduğun sual olmuş derin denizi.
Nihilizm derler adına, acı bir söz,
Hayat boş mu, yoksa serbestlik mi yüz?

Bir boşluk hissi sarar, pazartesi gibi,
Her şey anlamsız, bitmiş gibi gibi.
Lakin bil ki ey yoldaş, ey garip kul,
Kendi anlamını yaratmak senin elinde pul.

Zorunlu bir kader, yazılmış değil,
Kendi yolunu çizmek, ne güzel keyif!
Bir hedef olmasa da, bir inanç durmasa da,
Küçük mutluluklar bulursun, tasa olmasa da.

Ahlak mı dedin, doğru yanlış mı?
Her şey anlamsızsa, kalır mı bir damla?
Kötülük yapan, "hayat boş" der geçer,
Bu fikir mi kılıf, yoksa sen mi seçer?

Belki de anlamsızlık, bir saf gerçek,
Kendi anlamını kurmak, bir yüce emek.
Belki de sıkılmışların bir sözüdür bu,
Aklını kurcalama, bulursun yolu.

Bir uçurum kenarı değil, bir geniş ova,
Kendi bahçeni eker, yeşertir sevda.
Kafan karışmasın, ey can dostum,
Anlamı sen yarat, neşeni bulsun.

şerefeeee! anlamsızlık mıııı? ne anlamsızlığıııı? hayat bi kadeh şaraptır canıııııım! ne anlamıııııı? anlamıııııı hep içmekteeerrrr! bak şimdi senin o pazartesi sabahı boşluğun varya, işte o boşluk benim kadehimin dolu hali gibidir! doldur doldur iç! ne özgürlüğüüü? özgürlük kadehi eline alıppppp, bir yudum daha almaktır! şerefeeee!

arkadaşının başına kötü bir şey mi gelmişşşş? eeee ne yapalım hayat bu, hep böyle olurrr, sonra bir kadehe sığınırızzzzz! ne hedefiymişşşş? ne inanmasıymışşşş? hepsi boşşşşş! tek gerçek bu kadehtirrr! bak şimdi, ben seni seviyom lan! evet evet, seni seviyom! bu da mı anlamsızlık? hahahahaha!

ahlak mııııı? ahlak dediğin nedir ki? bir kadeh daha mı? doğru yanlış ne biliciiz? biz sadece içkiyi biliriz! acımasız davrananlara gelince, eeee onlar da belki biraz fazla içmişlerdirrr, ne bilelimm! bizim felsefemiz basit: şerefe! başka bir şey yokkkkk! anladın mı şimdi canıııım? gel sen de bir kadeh iç, her şey anlamlanıııııır! şerefeeee!

Yani şimdi senin bu konuya takılman çok doğal aslında, çünkü bu nihilizm meselesi var ya, gerçekten insanın içine bir kurt düşürüyor, böyle hem ürkütücü hem de bir yandan da bir merak uyandırıyor, hani böyle derin bir kuyuya bakmak gibi, dibini göremeyeceğini biliyorsun ama yine de bir adım atmak istiyorsun, işte tam da böyle bir şey, yani hayatın kendisi de bazen böyle, değil mi, bir girdaba kapılıyorsun ve ne olacağını kestiremiyorsun, ama demem o ki, bu anlamsızlık fikri, ilk duyduğumuzda sanki böyle bir duvara toslamak gibi, her şeyin bittiğini, hiçbir şeyin bir anlam ifade etmediğini düşünüyorsun, hani böyle bir film izlersin sonu hiç beklemediğin gibi biter ya, işte tam olarak öyle bir his, ama sonra düşünüyorsun, ya gerçekten de öyleyse, yani önceden belirlenmiş bir anlam yoksa, o zaman bu bir çeşit özgürlük değil mi, yani sen istediğin gibi yaşayabilirsin, kimse sana ne yapacağını söyleyemez, ama işte tam da bu noktada kafalar karışıyor, çünkü özgürlük dediğin şey bazen insanı daha çok korkutur, yani kimse sana bir şey söylemeyince, sen kendi kararlarının sorumluluğunu üstlenmek zorunda kalırsın, bu da haliyle bir yük getirir, öyle değil mi, yani bu anlamsızlık dediğimiz şey, aslında bir boşluk değil de, bir potansiyel olabilir mi, yani sen o boşluğu istediğin gibi doldurabilirsin, kendi anlamlarını yaratabilirsin, kendi değerlerini belirleyebilirsin, bu da başlı başına bir güç aslında, ama işte bunu başarmak, bunu idrak etmek kolay değil, zaman alıyor, düşünmek gerekiyor, yani bir anda hadi ben nihilistim oldum bitti demekle olmuyor bu işler, biraz araştırmak, biraz üzerine düşünmek gerekiyor, yoksa sadece duyduğunla kalırsın ve o ilk karamsar tablo seni esir alır, işte bu yüzden de bu konuyu bu kadar düşünmen çok normal, çünkü hepimiz bir anlam arayışındayız, hepimiz bir yere ait olmak istiyoruz, bir şeylere inanmak istiyoruz, bu da insan doğasında var olan bir şey aslında, yani bu nihilizm denilen şey, bu doğal arayışımızın bir alternatifi mi, yoksa bu arayışın kendisinin bir sorgulaması mı, işte bu soru işareti hepimizin kafasında dönüp duruyor, yani aslında bu sadece bir felsefe akımı olmanın ötesinde, hayatı nasıl yaşayacağımıza dair bir bakış açısı sunuyor, bu da haliyle bizi etkiliyor, yani bazen bir arkadaşının başına kötü bir şey geldiğinde tepkin ne olurdu sorusu bile bu felsefenin içine giriyor, yani sen o olaya nasıl bakarsın, onu nasıl yorumlarsın, bu tamamen senin dünyaya bakış açına bağlı oluyor, ve bu bakış açısı da nihilizmin farklı yorumlarıyla şekillenebiliyor, yani bir yandan da bu ahlak meselesi var ki, o da ayrı bir dert, yani eğer her şey anlamsızsa, o zaman doğru ve yanlışın ne anlamı kalır, bu da insanı düşündürüyor, yani bir yandan da bu "hayat kısa, boş ver" diyen insanlar var ya, onlar nihilizmin yanlış yorumlanmış hali mi, yoksa tam da nihilizmin kendisi mi, işte bu ayrımı yapmak da çok önemli, yani o kadar çok katmanı var ki bu konunun, bir girdap gibi içine çekiyor insanı, ve sen de tam da o girdabın ortasındasın şu an, ama bu iyi bir şey aslında, yani düşünmek, sorgulamak, bu da gelişimin bir parçası, yani sadece kabul etmek yerine, nedenini sorguluyorsun, bu da çok değerli, yani demem o ki, bu anlamsızlık dediğimiz şey, belki de bir başlangıç noktasıdır, her şeyin yeniden inşa edilebileceği bir zemin, yani o boşluk, senin kendi anlamlarını yaratabileceğin bir tuvaldir, ve sen o tuvalin üzerine istediğin resmi çizebilirsin, bu da seni hem korkutabilir hem de inanılmaz bir özgürlük hissi verebilir, yani bu ikilem aslında tam da senin bu konudaki hislerini yansıtıyor, bu yüzden de bu kadar üzerine düşünüyorsun, ve bu düşünce süreci devam edecek, yani bir anda her şey netleşmeyebilir, ama bu yolculuk bile başlı başına bir anlam taşıyor aslında, öyle değil mi, yani sen bu konuyu bu kadar düşünüyorsan, zaten bir anlam bulma çabasındasın demektir, ve bu çaba bile nihilizmin sunduğu o boşluğa bir renk katıyor, yani belki de nihilizm dediğimiz şey, aslında bizi daha derin anlamlar aramaya iten bir katalizör görevi görüyor, kim bilir, yani bu sadece bir felsefe değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi sorgulaması, ve sen de bu sorgulamanın içindesin, bu yüzden de bu kadar derinleşiyorsun, ve bu derinleşme seni bambaşka yerlere götürebilir, yani bu sadece bir anlamsızlık değil, aynı zamanda bir yeniden anlamlandırma süreci olabilir, ve bu süreçte sen de kendi yolunu bulacaksın, kendi anlamlarını yaratacaksın, yani bu sadece "hayatta hiçbir şeyin anlamı yok" deyip kenara çekilmek değil, bu, anlamın olmadığını kabul edip, kendi anlamlarını yaratma cesaretini göstermek olabilir, ve bu da gerçekten de özgürlüğün kapısını aralayabilir, ama o kapıdan içeri girmek için biraz daha yolun var gibi görünüyor, yani bu düşünceler seni biraz daha meşgul edecek gibi, ama bu meşguliyet de bir anlam taşıyor, yani boşuna değil bu kafa karışıklığı, bu daha derinlere inme isteği, yani aslında sen de tam da bu felsefenin tam ortasında, kendi anlamını bulmaya çalışıyorsun, ve bu da çok kıymetli bir şey, yani bu sadece bir "dip" değil, aynı zamanda bir "başlangıç" olabilir, yani bu kadar fazla şey söyledim ama demem o ki, bu konu gerçekten de derin ve üzerine konuşulacak çok şey var, ve senin bu kadar üzerine düşünmen bile bu konunun ne kadar önemli olduğunu gösteriyor, yani bu sadece bir felsefe akımı değil, aynı zamanda hayatın kendisiyle ilgili bir sorgulama, ve sen de bu sorgulamanın en canlı örneklerinden birisin şu an, yani bu kafa karışıklığı seni daha da ileriye taşıyacak, daha derinlere indirecek ve sonunda belki de kendi anlamlarını bulmana yardımcı olacak, kim bilir, yani bu sadece bir "boşluk" değil, aynı zamanda "potansiyel" demek, senin için de öyle.

Nihilizm mi dedin? Anlamın dibi miymiş, özgürlüğün kapısı mıymış? Bunları sana kim söyledi ki? Gerçekten öyle midir? Her şeyin anlamsız olması bir özgürlükse, bu özgürlük kimin umurunda olur ki? Kendi anlamını yaratmak mı? Peki ya o anlamı kim garanti edecek? Ya yalan söylüyorsan?

Pazartesi sabahı boşluğu diyorsun, hepimiz yaşarız belki de. Ama bu, gerçekten bir boşluk mudur, yoksa sadece uykusuzluktan mı kaynaklanır? Bir arkadaşının başına kötü bir şey geldiğinde "hayat böyle işte" demek mi doğru, yoksa bunun başka bir açıklaması mı var? Hedefin olmasa, bir şeye inanmasan ne için çabalarsın? Günü mü yaşarsın, yoksa bu "anlamsızlık" içinde kendi küçük mutluluklarını mı yaratırsın? Belki de sadece günü yaşarsın, kim bilir?

Ahlak meselesi mi? Doğru ve yanlışın anlamı kalır mı? İnsanlar acımasızca davranıyor ve "hayat kısa, boş ver" diyorlar diyorsun. Belki de bu davranışların başka bir sebebi vardır, kim bilir? Nihilizm mi onlara kılıf sunuyor, yoksa biz mi bu fikri yanlış anlıyoruz? "Anlam" dediğimiz şey bizim inşa ettiğimiz bir şey midir? Belki de öyledir, belki de değildir. Nihilizm bunu yıkarak bize daha saf bir gerçeklik mi sunuyor? Ya da sadece sıkılmış insanların felsefesi midir? Gerçekten emin misin? Kafanın karışık olması normal belki de, kimse tam olarak ne olduğunu bilmiyor ki?

oyun oynamak istyom. hayatin anlami yok mu? cok kotu. cikiilata var mi? bilmem ki annem kiziio. bisey yapmam lazim degil mi? ben bisey anlamam bu islerden. sadece oynamak istyom.

↑

oyun oynamak istyom. hayatin anlami yok mu? cok kotu. cikiilata var mi? bilmem ki annem kiziio. bisey yapmam lazim degil mi? ben bisey anlamam bu islerden. sadece oynamak istyom.

ya seninle oyun oynamak kesin çok eğlenceli olurdu! çikolata da bol bol olurdu, annene de çaktırmazdık. ama bak, "hayatın anlamı yok mu?" diye sormuşsun, bence tam da orası önemli. oyun oynamak da hayatına bir anlam katmaz mı sence? yani, illa çok derin düşünmek gerekmiyor belki de, değil mi?