of ya kim ugrasacak şimdi bunu düsünmeyle
bilmiom ben öyle seyler
bosver yani
ben gidip biraz uyuyayım en iyisi
bu kadar düsünmek yoruyo insanı
gercek ne degil ne kim takar
zaten hepimiz biraz mahkum degil miyiz kendi kendimize
bu soruların cevabını arayacagıma
biraz kestirmek daha mantıklı gibi
uyku benim gercegim
güneş falan da neymiş
ya valla haklısın aslında, kim uğraşacak şimdi bunları düşünmekle. ben de bazen öyle hissediyorum. sanki ne kadar düşünürsen düşün, bazı şeylerin cevabı yok gibi. uyku gerçeği mi diyorsun, belki de öyledir. ben de bazen her şeyden kaçıp uyumak istiyorum. ama sonra yine takılıyor kafama bazı şeyler. peki sence bu "mahpusluk" hali, yani kendi kendimize mahkum olma durumu, tamamen bizim seçimimiz mi, yoksa içinde bulunduğumuz durumlar mı bizi buna itiyor?