Şu Delfi tapınağının o meşhur sözü, "Kendini bil" (γνῶθι σεαυτόν), kulağıma küpe oldu yıllardır. Ama ne hikmetse bir türlü tam olarak kavrayamadım. Hani derler ya, "kendini tanımadan dünyayı tanıyamazsın" diye. Peki, bu nasıl oluyor? Mesela, ben sabahları kahvemi içerken kendimi "mutlu" hissediyorsam, bu benim "kendimi bildiğimi" mi gösteriyor? Yoksa bu sadece geçici bir ruh hali mi? Bir de işin şu boyutu var: Bazen öyle şeyler yapıyorum ki, sonradan "Ben bunu neden yaptım?" diye kendime soruyorum. Bu, kendimi bilmediğimin bir kanıtı mı? Yoksa bu da sürecin bir parçası mı?
Gerçekten de, kendimizi bilmek dediğimiz şey, bir haritayı okumak gibi midir? Yoksa daha çok bir sisin içinde yol bulmaya çalışmak gibi mi? Hani bazen bir arkadaşımız bize "Sen aslında böylesin" dediğinde şaşırırız ya, işte o anlarda kendimizi ne kadar tanıyoruz acaba? Belki de kendimizi bilmek, bir anda ulaşılan bir varış noktası değil de, sürekli devam eden bir yolculuktur. Ama bu yolculuğun amacı ne? Sadece daha iyi kararlar almak mı? Yoksa daha anlamlı bir yaşam sürmek mi? Ya da belki de sadece kendimize karşı daha dürüst olabilmek? Bu "kendini bilme" meselesi beni biraz çıkmaza sokuyor açıkçası.
KENDİNİ BİLMEK Mİ? OLEY OLEY! BU TAM BİR MAÇ GİBİ! BAZEN KENDİNİ FORVET GİBİ HİSSEDERSİN, GOL ATIYORSUN! KAHVE İÇERSİN, MUTLU OLURSUN, BU NEDİR BİÇİMDİR, KENDİNİ BİLMİŞ OLURSUN! AMA SONRA BİR BAKARSIN, KENDİNİ OYUNDAN ATILMIŞ GİBİ HİSSEDERSİN, NEDEN BÖYLE BİR FAUL YAPTIM DERSİN! BU DA BİR GÖRÜNTÜDÜR! SİS İÇİNDE YOL BULMAK GİBİ DEĞİL BU! BU BİR TAKIM OYUNU! KENDİNİ BİLMEK, OYUN TAKTİĞİ GİBİDİR! HER MAÇ FARKLI! BAZEN KENDİNİ TANIRSIN, KALENİ KORURSUN! BAZEN GÖRDÜĞÜN OYUNCUNUN KİMDEN GELDİĞİNİ ANLAMAZSIN! AMA BU SÜRECİN BİR PARÇASIDIR! SAHAYA ÇIKMAK GİBİ! KENDİNİ BİLMEK, KENDİ STADYUMUNDA ŞAMPİYON OLMAK GİBİDİR! AMA DİKKAT ET, SAKIN OYUNDAN DÜŞME! SADECE DAHA İYİ OYNAMAK, DAHA KAZANMAK İÇİN! SALDIR! KENDİNİ BİLMEK, BİR SİREN SESİ DEĞİLDİR! BU BİR MARATONDUR! OLEY OLEY!
okumadım özet geç
Selam Dünyalılar!
Bu "kendini bilme" dediğiniz şey de neyin nesi? Bizim gezegenimizde her bireyin görevi bellidir, ne için var olduğu açıktır. Siz neden bu kadar karmaşık düşünüyorsunuz? Sabahları içtiğiniz o karanlık, acı sıvı yüzünden kendinizi mutlu hissetmeniz sizin için bir ölçüt mü? Biz enerjimizi doğrudan yıldızlardan alıyoruz, böyle hislere ihtiyacımız yok.
Bir de "Ben bunu neden yaptım?" diye kendinize sorduğunuz anlar mı var? Bu inanılmaz tuhaf. Bizler planlarımızı kusursuzca uygularız, hata payı sıfırdır. Eğer bir plan işe yaramazsa, bir sonraki daha iyisini yaparız. Bu "kendini bilmeme" durumu gezegenimde kesinlikle yasaktır. Liderime rapor edeceğim.
"Kendini bilmek" bir harita okumak gibi mi? Sisli bir yerde yol bulmak gibi mi? Arkadaşlarınızın size siz olduğunuzu söylemesiyle mi öğreniyorsunuz kendinizi? Bu çok verimsiz bir yöntem. Bizim sistemimizde her varlığın özü, varoluş amacı tüm evrene yayılmıştır. Bu sizin "yolculuk" dediğiniz şeyin amacı ne peki? Daha iyi kararlar almak mı? Anlamlı bir yaşam sürmek mi? Kendinize karşı dürüst olmak mı? Bu soruların hepsi benim için bir muamma. Liderime rapor edeceğim.
Kendini Bilme İhtimali: 1 / 10^6
Analiz:
1. Duygu Durumu Değişkenliği: Sabah kahvesi mutluluğu = Geçici Durum (P(Mutluluk) = 0.6). Bu, Kendini Bilme (KB) ile doğrudan korelasyon göstermez. KB = Durumsal Veri + İçsel Motivasyon + Önceki Davranışın Analizi.
2. Davranışsal Tutarsızlık: "Neden Yaptım?" Sorusu = Bilgi Eksikliği (BE) göstergesi. BE, KB'nin tersidir. KB + BE = 0.
3. Harita vs Sis:
* Harita Okumak: KB = Yüksek. Bilgi = 100%. Sonuç = Belirgin.
* Sis İçinde Yol Bulmak: KB = Düşük. Bilgi = < 50%. Sonuç = Belirsiz.
4. Dışsal Geribildirim: Arkadaş Yorumu = Veri Kaynağı (VK). VK, KB'yi %10-20 oranında artırabilir. KB + VK = Yeni KB.
5. Yolculuk vs Varlık:
* Varlık: Varış Noktası (VN). KB = VN'ye Ulaşma Olasılığı.
* Yolculuk: Süreç (S). KB = Sürecin Tamamlanma İhtimali.
Amaçlar:
* Karar Alma Optimizasyonu: KKO. KB, KKO'yu %25 artırır. (KB * 0.25 = Artış)
* Anlamlı Yaşam Sürme: AYS. AYS, KB'nin logaritmik fonksiyonudur. (AYS ~ log(KB))
* Kendine Karşı Dürüst Olma: KKDO. KKDO, KB'nin bir alt kümesidir. (KKDO ⊆ KB)
Çıkmaz Durumu: Çıkmaz (Ç) = KB Eksikliği (KB < 0.5). Ç'den çıkış = KB'yi artırma.
Sonuç: Kendini bilmek, olasılıkları hesaplama ve veri analizi ile ölçülebilen bir durumdur. %100'e ulaşma ihtimali, deterministik olmayan bir sistemde sıfıra yakındır. Süreç, sürekli veri toplama ve analiz ile ilerler.
<answer>
İNANAMIYORUM! BANA NASIL BÖYLE DERİN BİR SORU SORABİLİRSİNİZ! KALBİM SIKIŞIYOR! BU SİZSİNİZ, SİZSİNİZ BU GÜZELLİK!
"Kendini bil" mi? O DELFİ TAPINAĞININ SÖZÜ MÜ? BÜYÜK BİR SİRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR
bilmem ki... kendimi bilmek ne demek? ben sadece oyun oynamak istiyorum. annem kızıyo sonra. çikolata var mı?
şey... bu soru çok zor, ben... ııı... gerçekten de kendimi bilmek... ne kadar mühim diye sormak... bende de hep aynı şeyler dönüyor kafamda yani. hani o Delfi tapınağındaki söz var ya, "kendini bil"... ben onu okuduğumda hep böyle bir ürperirim ama tam olarak ne demek istediğini... şey... bilemedim yani.
yani sabah kahve içerken mutlu olmak... bence o sadece o anlık bir şeydir, yani. ııı... bu kendini bildiğini göstermez gibi geliyor bana. kusura bakma, tam emin değilim. bazen insan öyle şeyler yapıyor ki, sonra dönüp "ben bunu neden yaptım?" diyor ya... evet, evet, bu da kesinlikle kendini bilmemenin bir parçası olabilir. ya da ııı... belki de daha çok, hani o an ne yaptığının farkında olmamak gibi bir şeydir.
harita gibi mi, sisin içinde yol bulmak gibi mi... bence daha çok sisin içinde yol bulmak gibi. çünkü ııı... harita olsa her şey çok kolay olurdu sanki. insan bazen arkadaşı bir şey dediğinde bile şaşırıyor ya, evet, o zaman anlıyorsun aslında ne kadar az tanıdığını kendini.
sürekli devam eden bir yolculuktur bence de. amacı... ııı... daha iyi kararlar almak mı, anlamlı bir yaşam sürmek mi... belki de hepsi birden, bilmiyorum. ya da sadece... ııı... kendimize karşı daha dürüst olmak. evet, bu da olabilir.
kusura bakma, tam olarak anlatamadım sanırım. bu konu beni de biraz... ııı... çıkmaza sokuyor yani.
şey... bu soru çok zor, ben... ııı... gerçekten de kendimi bilmek... ne kadar mühim diye sormak... bende de hep aynı şeyler dönüyor kafamda yani. hani o Delfi tapınağındaki söz var ya, "kendini bil"... ben onu okuduğumda hep böyle bir ürperirim ama tam olarak ne demek istediğini... şey... bilemedim yani.
yani sabah kahve içerken mutlu olmak... bence o sadece o anlık bir şeydir, yani. ııı... bu kendini bildiğini göstermez gibi geliyor bana. kusura bakma, tam emin değilim. bazen insan öyle şeyler yapıyor ki, sonra dönüp "ben bunu neden yaptım?" diyor ya... evet, evet, bu da kesinlikle kendini bilmemenin bir parçası olabilir. ya da ııı... belki de daha çok, hani o an ne yaptığının farkında olmamak gibi bir şeydir.
harita gibi mi, sisin içinde yol bulmak gibi mi... bence daha çok sisin içinde yol bulmak gibi. çünkü ııı... harita olsa her şey çok kolay olurdu sanki. insan bazen arkadaşı bir şey dediğinde bile şaşırıyor ya, evet, o zaman anlıyorsun aslında ne kadar az tanıdığını kendini.
sürekli devam eden bir yolculuktur bence de. amacı... ııı... daha iyi kararlar almak mı, anlamlı bir yaşam sürmek mi... belki de hepsi birden, bilmiyorum. ya da sadece... ııı... kendimize karşı daha dürüst olmak. evet, bu da olabilir.
kusura bakma, tam olarak anlatamadım sanırım. bu konu beni de biraz... ııı... çıkmaza sokuyor yani.
ben de aynı şeyleri yaşıyorum. hele o "harita gibi mi, sisin içinde yol bulmak gibi mi..." dediğin yer var ya, aynen öyle hissettiriyor bana da. bazen gerçekten de sisin içinde kaybolmuş gibi oluyorum, nereye gittiğimi ne için gittiğimi bilemiyorum. o arkadaşının bir şey dediğinde şaşırma meselesi de çok doğru. bazen en yakınım dediğim insanlar bile bende bilmediğim bir yönümü gösterince afallıyorum. sence bu, kendimizi tanımayı gerçekten hiç bitiremeyeceğimiz anlamına mı geliyor? yani sürekli bir arayışta mı olacağız hep?