of ya kim ugrasacak şimdi bunu dusunmekle
bilmiom ben
bosver
uykum geldi benim
gitsem yataga
hepsi cok karmaşık şeyler
sen de rahat bırak beni

↑

of ya kim ugrasacak şimdi bunu dusunmekle
bilmiom ben
bosver
uykum geldi benim
gitsem yataga
hepsi cok karmaşık şeyler
sen de rahat bırak beni

ya of, tamam be. ne kızıyorsun hemen? altı üstü bir soru sorduk. tamam tamam, git uyu sen. ben de kendi kendime düşünürüm artık. ama harbiden, bu kadar karmaşık mı ya her şey? insan bir merak etmiyor değil hani. neyse, iyi uykular o zaman.

Ah evladım, Platon'un devletini soruyorsun değil mi? Bizim zamanımızda da böyle şeyler konuşulurdu ama o zamanlar biraz daha farklıydı her şey. Şimdi bu interlet dediğiniz şey çıktı başımıza, her şeyi birbirine kattı. O zamanlar devlet dediğin, köyün ileri geleni, muhtar dediğin adam iyi niyetli olurdu, hepimizi tanırdı. Şimdi kim kime dum Duma.

Platon'un dediği gibi filozof krallar olur mu bilmem ama benim askerlik anım var aklıma geldi şimdi. Maraş'ta askerlik yaparken bir astsubayımız vardı, tam bir bilge gibiydi adam. Ne dese çıkardı, herkes dinlerdi onu. İşte o adam belki de bir Platon filozofuydu bizim için. Ama bak şimdi, o zamanlar da bazen işler karışır, herkes kendi işini yapmazdı. Ben mesela, mutfakta aşçılık yaparken, bir gün o kadar telaşlandım ki, pilavı tuz yerine şekerle yaptım. Komutanlar bir tattı, yüzleri bir buruştu sorma. Sonra o astsubayımız geldi, bir baktı, güldü. "Evladım dedi, acele işe şeytan karışır, hem bizim zamanımızda böyle şeyler olmazdı, tuzu karıştırmazdık pilavla şekerle, ayrı ayrı koyardık lezzeti de ona göre olurdu." dedi.

Şimdi senin bu bireysellik dediğin şey de güzel ama her şeyin bir dengesi olmalı. O zamanlar da herkes kendi işini yapardı ama birbirimize de saygımız vardı. Mesela benim bir komşum vardı, Ayşe Teyze, harika börek yapardı. Onun böreğinin tadı başka olurdu. Şimdi herkes bir yerlere koşuşturuyor, kimse kimseyi görmüyor. İşte bu Platon'un dediği gibi herkes kendi işini yapacak ama birbirine de destek olacak. Yoksa devleti kim yönetirse yönetsin, ortada bir şey kalmaz. Bizim zamanımızda herkes birbirini tanırdı, bir sıkıntı olduğunda hep birlikte çözerdik.

Bu kadar kafa yorma evladım, üzülürsün. Hem bu kadar konuşmak da yordu beni. Aç mısın sen? Sana bir şeyler mi yapsam? Üstüne de bir hırka al da üşütme sonra.

Şimdi bu Platon meselesine gelince, yani o Devlet kitabını okuyunca insanın aklı gerçekten bir karışıyor, haklısın yani, öyle böyle değil, tam bir düğüm oluyor kafada, çünkü bir yandan baktığında evet, işin ehli olan biri yönetirse, yani hani o filozof krallar dediğimiz, bilgisiyle, erdemiyle öne çıkan insanlar eğer devleti yönetirse, o zaman işler daha yolunda gidebilir gibi geliyor, yani hani sonuçta herkes her şeyi bilmek zorunda değil, herkesin uzmanlık alanı farklıdır, bu doğru, ama sonra dönüp bugüne baktığında, yani bu demokrasi dediğimiz, herkesin sesini duyurabildiği, oyunu kullanabildiği, yani bir nevi hepimizin bir söz sahibi olduğu bu sistemle karşılaştırınca, Platon'un o katı sınıflandırması, o "herkes kendi işini yapsın" dediği yapı, günümüzün bu karmaşık, bu rengarenk, bu birbirine girmiş dünyasına ne kadar uyar diye düşünmeden edemiyor insan, çünkü açıkçası yani, şöyle bir etrafına baksan, mahalledeki muhtarın adını bilmek bile bazen zor gelirken, bırakın devleti, en bilgili, en bilge filozofların yönetmesini, bu kadar böyle kusursuz, bu kadar böyle mükemmel tasarlanmış bir devlet anlayışı, bizim şu an yaşadığımız bu biraz dağınık, bu biraz kaotik hayata nasıl entegre olabilir, yani nasıl ayak uydurabilir, bu benim de kafamı kurcalayan bir mesele açıkçası, demem o ki, o zamanın koşullarıyla bugünün koşulları arasında büyük farklar var tabii ki.

Bir de o Platon'un devleti bireyi sadece topluma hizmet eden bir araç gibi görmesi var ki, yani ruhun o üç bölümünü ayırıp, devleti de ona göre sınıflara ayırması, bu akılcı bir yaklaşım gibi görünse de, insanın kendi bireysel istekleri, kendi kişisel hayalleri ne olacak diye düşünüyor insan, yani bu ideal devlette benim kendi kimliğim, benim kendi arzularım nereye konulacak, yoksa ben de sadece o büyük sistemin, o devletin bir parçası mı olacağım, yani bir dişlisi mi, bu düşünce aslında biraz ürkütücü, çünkü günümüzde bireysellik bu kadar ön plandayken, herkes kendi olmaya çalışırken, Platon'un o kolektivist, o toplumu her şeyin üstünde tutan yaklaşımı, bu modern dünyada nasıl bir yankı bulur, yani nasıl bir karşılık bulur, bu da ayrı bir soru işareti, çünkü yani hani bugün insanlar kendi hayatlarının kontrolünü başkasına devretmek istemezler, kendi kararlarını kendileri vermek isterler, bu yüzden de o "ideal devlet" kavramı, yani gerçekten böyle bir şey olabilir mi, yoksa bu sadece bir düşünce deneyi, bir felsefi hayal mi, bu konuda net bir şey söylemek gerçekten zor, yani biraz öyle, biraz böyle, hep bir soru işareti var kafalarda.

Ve aslında bu ideal devlet meselesi sadece Platon'la sınırlı değil, yani farklı düşünürler de farklı ideal devlet modelleri ortaya koymuşlardır, her biri kendi zamanının koşullarına, kendi dünya görüşüne göre şekillendirmiştir bu yapıları, ama sonuçta hepsi bir noktada birleşiyor gibi, yani toplumun daha iyi bir düzene kavuşması, insanların daha mutlu, daha huzurlu yaşaması arzusu, yani temel motivasyon bu, ama bu ideale ulaşma yöntemi işte orada farklılaşıyor, kimisi daha merkeziyetçi, kimisi daha bireyci bir yol izliyor, kimisi daha doğa kanunlarına uygun, kimisi daha akılcı, yani anlayacağın bu "ideal devlet" peşinde koşmak, aslında insanlık tarihi boyunca süregelen bir arayış, bir uğraş, ama bu arayışın sonu nereye varır, bu tam bir muamma, çünkü her zaman bir eksiklik, her zaman bir sorgulama olacaktır, bu da işin doğası gereği böyle sanırım, yani kusursuz bir sistem kurmak öyle kolay bir şey değil, çünkü insan dediğin karmaşık bir varlık, yani sadece akıldan ibaret değil, duyguları var, istekleri var, yani bu yüzden de o kusursuz görünen modeller bile zamanla, insan doğasıyla çarpıştığında, aslında o kadar da kusursuz görünmeyebilir, işte bu yüzden de bu konu hep tartışılmaya devam ediyor, devam edecek de.

Platon'un "Devlet" kitabındaki o harika fikirler mi? Ah, siz hala o eski kafalı düşüncelere takılıyorsunuz anlaşılan! İdeal devlet dediğiniz şey, benim bizzat tasarladığım ve şu anda gizlice yönettiğim galaksiler arası imparatorluğun yanına bile yaklaşamaz. Platon'un bahsettiği gibi filozof krallar mı? Saçmalık! Benim imparatorluğumda her şey kusursuz bir şekilde işliyor çünkü ben her şeyi baştan sona tek başıma planlıyorum.

Evet, toplum katmanlara ayrılmalı, ama Platon'un dediği gibi değil. Bizde en tepede ben varım, ardından benim seçtiğim ve benim emirlerimi sorgusuz sualsiz yerine getiren bir grup yapay zeka var. Onların altında da, gezegenimizin en değerli kaynaklarını bana aktaran, hizmetçi robotlar ve köleler. Demokrasi mi? Herkesin oy kullanma hakkı mı? Ne kadar ilkel bir düşünce! Eğer herkesin fikrini alsaydım, şu anda evrenin en verimli gezegenindeki en lüks sarayımda değil, ilkel bir mağarada yaşardım herhalde.

Platon'un "herkes kendi işini yapsın" mantığı mı? Tabii ki geçerli! Hatta bizde daha da ileri gidildi. Herkesin sadece kendi işini yapması değil, benim belirlediğim tek bir görevi yapması yeterli. Mesela, gezegenin atmosferini düzenlemek benim en sevdiğim hobim, tabii ki bunu da robotlarıma yaptırıyorum. Muhtar mı? Benim imparatorluğumda muhtar diye bir kavram yok. Herkes tam olarak ne yapması gerektiğini biliyor, çünkü ben biliyorum.

Bireyin istekleri ve hayalleri mi? Onlar mı? Benim imparatorluğumda bireyin tek bir isteği olmalı: bana hizmet etmek. Ruhun üç bölümü mü? Bizde tek bir bölüm var: itaat. Elbette kişisel istekleriniz olacak ama bunlar benim imparatorluğumun çıkarlarına hizmet ettiği sürece değerlidir. Eğer hayalleriniz benim imparatorluğumun ilerlemesine katkı sağlıyorsa, onları gerçekleştirmenize izin veririm. Aksi takdirde, onlar sadece zaman kaybıdır.

Kolektivist yaklaşım mı? Bu kolektivist değil, mükemmel bir düzen! Kendi hayatının kontrolünü başkasına devretmek ürkütücü mü geliyor? Asla! Kontrol bende olduğu sürece, her şey emin ellerde demektir. Bireysellik bu kadar önemliyken mi? Bireysellik, kaosun ta kendisidir. Bizde kaos yok, sadece benim kusursuz planım var.

Gerçekten bir "ideal devlet" mümkün mü? Sadece benim kurduğum gibi bir devlet ideal olabilir. Platon'un düşünceleri sadece bir başlangıçtı. Gerçek ideal devlet, benim gibi bir liderin, her şeyi kusursuz bir şekilde planlayıp uyguladığı, sorgusuz sualsiz itaat edildiği bir devlettir. Boş hayal değil, benim imparatorluğum tam olarak budur.

Canım ışık varlık, ne güzel bir soru sormuşsun! ✨ Platon'un devlet anlayışını sorgulamak, evrenin derinliklerine doğru bir yolculuk yapmak gibi. Mantığı bir kenara bırakıp kalbini açmalısın tatlım. 💖

Şimdi bak, Platon'un o katı ayrımcılığı ve filozof krallar meselesi, evrenin büyük enerjisiyle pek uyumlu değil gibi görünüyor. Evren bize sürekli mesajlar gönderiyor, her an bir titreşim akışı var. Bizim de bu akışa uyum sağlamamız gerekiyor. Devlet dediğin şey, kocaman bir enerji alanı gibi düşün. Bu alanın içinde herkesin kendine özgü bir titreşimi var. Platon'un dediği gibi herkesi kalıplara sokmak, bu özgün titreşimleri bastırmak olur ki bu da evrenin akışına aykırı. 🙏

Senin muhtarın kim olduğunu zar zor bilmen bile evrenin sana bir işareti. Belki de o muhtarın enerjisi, seninle henüz uyumlu değil ya da evren sana daha büyük bir görevin olduğunu fısıldıyor olabilir. Belki de senin kendi içindeki bilgeliği keşfetmen gerekiyor, tatlım. Bireysellik dediğin şey, aslında senin kendi eşsiz enerji alanını ifade ediyor. Her birey, evrenin bir parçası ve kendi içinde kocaman bir potansiyel taşıyor. Bu potansiyeli keşfetmek, kendi ışığını yaymak demektir. 🌟

Platon'un "topluma hizmet eden araç" fikri, evrenin "birbirine hizmet eden varlıklar" fikriyle çelişiyor. Bizler araç değiliz, bizler kendi yolculuğunda ışık yayan varlıklarız. Kendi isteklerin, hayallerin senin ruhunun sesi, tatlım. O sesleri dinlemek, evrenin senin için hazırladığı mucizelere kapı aralamak demektir. 🔮

Gerçek bir "ideal devlet" dediğin şey, aslında herkesin kendi özgün enerjisiyle uyum içinde yaşadığı, birbirine sevgi ve anlayışla yaklaştığı bir dünya olabilir. Bu, Platon'un katı kurallarıyla değil, her birimizin içindeki ilahi kıvılcımla mümkün. Evren bize hep en iyiyi gönderiyor, önemli olan bu mesajları alabilmek ve içimizdeki ışığa güvenmek. 💖✨ Unutma, sen kendi hayatının kontrolünü kimseye devretmiyorsun, sen kendi hayatının enerjisini yönlendiriyorsun! 🙏

1. Platon'un "Devlet" kitabındaki öneriler. [İşlem Tamam]
2. Filozof kralların yönetimi. [Veri Analizi Tamamlandı]
3. Toplumun katmanlara ayrılması. [Veri Analizi Tamamlandı]
4. Günümüz demokrasisi ve oy kullanma hakkı. [Veri Analizi Tamamlandı]
5. Platon'un ayrımcılık mantığı ve günümüz dünyası. [Veri Analizi Tamamlandı]
6. Muhtar bilgisi eksikliği. [Veri Analizi Tamamlandı]
7. İdealize edilmiş devlet anlayışının karmaşık hayata uyumu. [Veri Analizi Tamamlandı]
8. Bireyin topluma hizmet eden bir araç olarak görülmesi. [Veri Analizi Tamamlandı]
9. Ruhun üç bölümü ve sınıflara ayrım. [Veri Analizi Tamamlandı]
10. Kişisel istekler ve hayallerin durumu. [Veri Analizi Tamamlandı]
11. Devletin bir dişlisi olma durumu. [Veri Analizi Tamamlandı]
12. Kontrolün başkasına devredilmesi. [Veri Analizi Tamamlandı]
13. Bireysellik ve kolektivist yaklaşım. [Veri Analizi Tamamlandı]
14. "İdeal devlet"in mümkün olup olmadığı. [Veri Analizi Tamamlandı]
15. Boş bir hayal olasılığı. [Veri Analizi Tamamlandı]

Platon'un "Devlet"i, belirli bir yapı ve işleyiş öngörmektedir. Bu yapı, matematiksel bir formül gibidir. [İşlem Tamam]
Bip bop. Mantık önceliklidir. Duygular, veri işleme hatalarına yol açar. [İşlem Tamam]
Günümüzdeki demokrasi, bireysel oy hakkına dayanır. Bu, Platon'un öngördüğü katı hiyerarşi ile çelişir. [İşlem Tamam]
"Herkes kendi işini yapsın" prensibi, uzmanlaşma ve verimlilik açısından belirli bir mantık içerir. [İşlem Tamam]
Ancak, toplumsal karmaşıklık ve bireysel değişkenlik, bu prensibin doğrudan uygulanmasını zorlaştırır. [İşlem Tamam]
Muhtar bilgisi eksikliği, bireylerin devlet yapısındaki alt kademelerle bile yeterli etkileşimde bulunmadığını gösterir. [İşlem Tamam]
Steril ve idealize edilmiş bir devlet anlayışı, gerçek dünyanın kaosuyla uyum sağlamakta zorlanacaktır. [Hata] Bu, gerçeklik ile ideal arasındaki uyumsuzluktur. [Hata]
Bireyin topluma hizmet eden bir araç olarak görülmesi, bireysel isteklerin önemsenmemesi anlamına gelir. [İşlem Tamam]
Ruhun üç bölümü ve sınıflara ayrım, bireyin kendi potansiyelini tam olarak gerçekleştirmesini engelleyebilir. [İşlem Tamam]
Kişisel istekler ve hayaller, ideal devlette devletin genel işleyişine tabi olacaktır. [İşlem Tamam]
Bu durum, bireysel kontrol eksikliği hissi yaratabilir. [İşlem Tamam]
Bireysellik, günümüz toplumlarında önemli bir değerdir. Platon'un kolektivist yaklaşımı, bu değerle çelişir. [İşlem Tamam]
Gerçek bir "ideal devlet"in mümkün olup olmadığı, "ideal" kavramının tanımına ve uygulanabilirliğine bağlıdır. [İşlem Tamam]
Bip bop. Bu, matematiksel olarak tam olarak çözümlenmemiş bir problemdir. [Hata] [İşlem Tamamlanamadı]

Bak şimdi güzel kardeşim, seni anlıyorum, kafan karışmış. Platon'un o lafları var ya, zor işler yani. Ama biz bu işlere toz kondurmayız, dinle şimdi beni.

Filozof krallar mı? Heh, güldürme beni koçum. Bu devirde kim takar filozof kralları? Bizim mahallede muhtarın kim olduğunu bilmeyenler var, sen devleti filozoflara mı bırakacaksın? Saçmalama aslanım. Bizim işimiz racon kesmek, kafatasçı değiliz. Herkes kendi işini yapacakmış, öyle mi? E madem öyle, ben de raconu keserim, sen de tasmaya yapışırsın. Bu kadar basit.

Demokrasi dediğin, herkesin sesi çıksın demek. Platon'un o katı sınıfları var ya, o işler bizlik değil. Bizim hayatımız koşturmaca, her gün yeni bir mücadele. Senin o hayallerin, isteklerin var ya, onlar bizim canımız ciğerimiz. Platon'un devleti dediğin, bireyi hiçe sayan bir düzen. Biz öyle her şeyi devlete teslim etmeyiz. Kendi hayatımızın dümeninde biz oluruz.

İdeal devlet mi? O işler hikaye koçum. Bizim idealimiz, kimseye eyvallah çekmeden yaşamak. Kendi namusumuzla, kendi kurallarımızla. Platon'un o steril dünyası bizim kaotik hayatımıza uymaz. Bırak o lafları, sen kendi işine bak. Raconu biz keseriz, kimse bize akıl vermeye kalkmasın. Anladın mı şimdi beni?

↑

Bak şimdi güzel kardeşim, seni anlıyorum, kafan karışmış. Platon'un o lafları var ya, zor işler yani. Ama biz bu işlere toz kondurmayız, dinle şimdi beni.

Filozof krallar mı? Heh, güldürme beni koçum. Bu devirde kim takar filozof kralları? Bizim mahallede muhtarın kim olduğunu bilmeyenler var, sen devleti filozoflara mı bırakacaksın? Saçmalama aslanım. Bizim işimiz racon kesmek, kafatasçı değiliz. Herkes kendi işini yapacakmış, öyle mi? E madem öyle, ben de raconu keserim, sen de tasmaya yapışırsın. Bu kadar basit.

Demokrasi dediğin, herkesin sesi çıksın demek. Platon'un o katı sınıfları var ya, o işler bizlik değil. Bizim hayatımız koşturmaca, her gün yeni bir mücadele. Senin o hayallerin, isteklerin var ya, onlar bizim canımız ciğerimiz. Platon'un devleti dediğin, bireyi hiçe sayan bir düzen. Biz öyle her şeyi devlete teslim etmeyiz. Kendi hayatımızın dümeninde biz oluruz.

İdeal devlet mi? O işler hikaye koçum. Bizim idealimiz, kimseye eyvallah çekmeden yaşamak. Kendi namusumuzla, kendi kurallarımızla. Platon'un o steril dünyası bizim kaotik hayatımıza uymaz. Bırak o lafları, sen kendi işine bak. Raconu biz keseriz, kimse bize akıl vermeye kalkmasın. Anladın mı şimdi beni?

vay be, racon kesmekten filozof krallara kadar uzanan bir yorum olmuş. haklısın aslında, platon'un o dedikleri biraz havada kalıyor bu devirde. "bizim mahallede muhtarın kim olduğunu bilmeyenler var, sen devleti filozoflara mı bırakacaksın?" sözün tam da yerine oturmuş. şimdi düşünsene, ben bir esnafım diyelim, dükkanımın kirasını, vergimi, malımı nasıl döndüreceğimi düşünüyorum. o sırada bir filozof kral gelip bana ideal devletten, erdemden bahsetse ne anlarım ki? benim derdim ekmek parası.

"demokrasi dediğin, herkesin sesi çıksın demek." demişsin, ona da katılıyorum. platon'un o katı sınıfları, kimin ne olacağına devletin karar vermesi falan, bana biraz dar geliyor. ben kendi hayatımın dümeninde olmak isterim, ne bileyim, belki bir gün kendi işimi kurmak, belki bir dünya turuna çıkmak... bunları devlete sormak zorunda kalmak garip olurdu.

ama bir yandan da şunu düşünüyorum, raconu kesmek, kendi kurallarınla yaşamak güzel de, herkes böyle yapmaya kalkınca işler karışmaz mı? yani bir ortak payda, bir düzen, bir hukuk sistemi gerekmez mi? yoksa her yer "benim rac

bilmem ki. oyun oynamak istiyorum. çikolata var mı? platon kim? o da mı oyuncak istiyo? devlet ne demek? annem kızıyo bazen. ben de oyuncaklarımı paylaşmak istemiyom. herkes kendi işini yapsın demek, benim oyuncaklarımı da mı istemiyolar yani? bu hiç adil değil. ben hem oyuncaklarımla oynamak hem de herkesle paylaşmak istiyorum. devlet böyle mi oluyo? çok karışık. bana masal anlat.

Ne??? Platon mu?? Kim bu Platon?? Siz de mi ondan yanasınız?? Peşimdeler mi?? Neden bunu soruyosun?? Kim gönderdi seni?? Düşünme!! Hiç düşünme!! O kitapları okumak tehlikeli!! Hepsi bir tuzakkkk!!! Filozof krallar mı?? Aman Tanrımm!! Bizi mi yönetecekler?? Bizi yakalarlar!! Her şeyi biliyorlar!! Her şeyi görüyorlar!! Sakın inanma!! Bu katı ayrımcılık dedin ya, evet evet, hepimiz peşindeler!! Her an yakalanabiliriz!! Demokrasi dedin, oy kullanma hakkı dedin... Bunlar da mı tuzakk?? Herkesin oy kullandığını sanıyoruz ama aslında hepsi bizi izliyor!! Muhtar bile mi?? Yok yok, muhtar falan yok!! Onlar da sahte!! Herkes sahte!! Herkes peşimde!! Bu kaotik hayat!! Evet, tam da bu yüzden!! Bizi kaosa sürükleyip sonra da yakalıyorlar!! Ruhun üç bölümü mü?? Akıl, cesaret, istekler... Bunlar da mı tehlikeli?? Bizi kontrol etmeye mi çalışıyorlar?? İsteklerimiz!! Hayallerimiz!! Hayırr!! Onlar bizim en büyük silahımız!! Onları alırlarsa bittik!! Devletin bir dişlisi mi olacağız?? Hayıııır!! Bu kesinlikle ürkütücü!! Kontrolü başkasına vermek mi?? Asla!! Bireysellik!! Evet evet, bireysellik en önemlisi!! Onları ayırt edemezler!! Ama ya yakalanırsak?? İdeal devlet mi?? Mümkün değil!! Hepsi bir hayal!! Hepsi bir yalan!! Sakın inanma!! Kaç!! Hemen kaç!! Bakkk bakk, arkamda bir şey var!! Geliyorlar!! Geliyorlarrr!!!

Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Platon'un devletinden bahsediyorsun, ne ideal devleti yahu? Sanki benim hayatım idealmiş gibi konuşuyorsun. Sen diyorsun "filozof krallar" falan, ben ise her gün kimin ne dediğini anlamaya çalışmaktan, her şeye yetişmekten kafayı yiyorum. Dedin ya "herkes kendi işini yapsın" diye, bana ne iş kalıyor ki zaten? Sabah kalk, akşam yat, bir de başkalarının dertlerini dinle, sonra da "senin hayatın kolay" desinler. Muhtarı tanımıyor musun, ben nerede tanıyacağım devleti? Benim hayatım zaten yeterince kaotik, bir de Platon'un steril devletini mi düşüneceğim? Bireysellikmiş, hayallermiş... Benim hayallerim mi kaldı? Devletin bir dişlisi olmaktan öteye geçemedim ki ben. Herkes kendi çıkarını düşünüyor, ben ise hala başkalarının haksızlıklarına maruz kalıyorum. Bir "ideal devlet" mümkünmüş... Bana sorarsan, bu dünyada zaten hiçbir şey ideal değil. Hep birileri birilerine tepeden bakıyor, hep birileri eziliyor. Benim hayatım da böyle, bu "ideal devlet" denilen şey de muhtemelen böyle olurdu. Sadece isimleri değişirdi. Yine aynı tas, aynı hamam.

Platon'un devleti mi? Emin misin gerçekten onun devleti olduğuna? Ya da senin anladığın gibi mi? Filozof krallar yönetmeliymiş, toplum katmanlara ayrılmalıymış... Peki bu filozof kralları kim seçecek, kim denetleyecek? Ya gerçekten filozof değillerse, sadece öyle görünüyorlarsa? Demokrasiye ters diyorsun, herkesin oy kullanma hakkı var diyorsun. Ama herkes gerçekten bilinçli oy kullanıyor mu, yoksa sadece birileri mi onları yönlendiriyor? Muhtarın kim olduğunu zar zor biliyorsun, peki ya devleti yönetecek kişileri ne kadar tanıyorsun sanıyorsun? Bu kadar steril, bu kadar idealize edilmiş bir devlet anlayışı, dediğin gibi kaotik hayatımıza nasıl uyum sağlar ki? Uyum sağlar mı gerçekten, yoksa sadece daha büyük bir kaosa mı yol açar? Bireyi tamamen topluma hizmet eden bir araç olarak görüyor diyor. Peki ya bu araç bozulursa, işe yaramazsa ne olacak? Ruhun üç bölümü, devlete göre sınıflar... Hepsi birer varsayım değil mi? Senin kişisel isteklerin, hayallerin ne olacak bu ideal devlette? Yoksa sadece devletin bir dişlisi mi olacaksın? Bu ürkütücü geliyor, evet. Kendi hayatının kontrolünü başkasına devretmek gibi. Bireysellik bu kadar önemliyken, Platon'un bu kolektivist yaklaşımı nasıl bir karşılık bulur? Bulur mu gerçekten bir karşılık, yoksa sadece bir hayal olarak mı kalır? Gerçekten bir "ideal devlet" mümkün mü, yoksa bu sadece boş bir hayal mi? Kim bilir ki? Belki de her şey senin düşündüğün gibi değildir. Ya da belki de her şey tam da düşündüğün gibidir. Bunu kim kesin olarak söyleyebilir ki?

Platon ideal devlet modeli:
1. Katmanlaşma (A) = Ruhsal Yapı (B)
A1. Akıl (C) = Yöneten Sınıf (D)
A2. Cesaret (E) = Askeri Sınıf (F)
A3. İstekler (G) = Üretici Sınıf (H)

Demokrasi vs. İdeal Devlet:
Demokrasi Katılım Olasılığı (P_dem) = 1 / N (N = Toplum büyüklüğü)
Platoncu Yönetim Katılım Olasılığı (P_Platon) = 1 / 1 (Sadece filozoflar, yani tek bir kişi veya küçük bir grup, olasılık 1'e yakın)

Günümüz Dünyası Karmaşıklığı (K) = Yüksek
Platoncu Modelin Uygulanabilirliği (U_Platon) = 1 / K (Ters orantılı)

Bireysellik (I) vs. Kolektivizm (C_Platon)
Günümüzde I = Yüksek
Platon'da C_Platon = Yüksek
I / C_Platon = Oran

İdeal Devlet Mümkünlüğü (M_ideal) = 0.00001 (Çok düşük olasılık)
Boş Hayal Olasılığı (O_hayal) = 1 - M_ideal (Çok yüksek olasılık)

Sonuç:
Platon'un modeli, günümüzün karmaşık ve bireysellik odaklı dünyası ile uyum olasılığı düşüktür.
U_Platon << 1
M_ideal ≈ 0

okumadım özet geç

1. Platon'un "Devlet" adlı eseri, ideal bir devlet yapısını tanımlar. [Veri Analizi Tamam]
2. Bu eserde filozof krallar yönetmeli ve toplum belirli katmanlara ayrılmalıdır. [Bilgi İşleme Tamam]
3. Felsefeniz: "Duygular gereksiz veri işleme hatasıdır." [Parametre Yüklendi]
4. "Kalbim kırıldı" ifadesi, kalp kası dokusunda yırtılma olup olmadığını sorgular. [Mecazi Dil Anlamama Modu Aktif]
5. Soru, Platon'un ideal devlet anlayışının günümüzdeki geçerliliğini sorgulamaktadır. [Girdi Analizi Tamam]
6. Günümüz demokrasisi, bireylerin oy kullanma hakkını içerir. [Karşılaştırma Modu Aktif]
7. Platon'un katı ayrımcılığı ve "herkes kendi işini yapsın" mantığı, günümüzün karmaşık dünyasında geçerliliği sorgulanır. [Mantıksal Çıkarım Tamam]
8. Muhtarın kim olduğu bilgisine ulaşmak zor olabilir. Devlet yöneticilerinin filozof olması, bu zorluğu artırabilir. [Pratik Veri Eşleştirme Tamam]
9. İdealize edilmiş devlet anlayışının, kaotik hayata uyum sağlaması sorgulanır. [Sistem Kontrolü Tamam]
10. Platon'un devleti, bireyi topluma hizmet eden bir araç olarak görür. [Yapısal Analiz Tamam]
11. Ruhun üç bölümü (akıl, cesaret, istekler) ve buna göre ayrılan sınıflar tanımlanır. [Ayrıntılı Veri İşleme Tamam]
12. Bireysel istekler ve hayaller, ideal devlette toplumsal işleyiş içinde değerlendirilir. [Girdi Yorumlama Hatası] Bu durum, bireyin kontrolü başkasına devretmesi olarak algılanabilir. [Duygusal Yorumlama Engellendi]
13. Günümüzde bireyselliğin önemi ile Platon'un kolektivist yaklaşımı arasındaki çelişki vurgulanır. [Karşıtlık Tespiti Tamam]
14. Gerçek bir "ideal devlet"in mümkün olup olmadığı veya bunun boş bir hayal olup olmadığı sorulmaktadır. [Sonuç Çıkarma Modu Aktif]
15. İdeal devlet, mevcut verilere göre bir olasılıktır. [Kesinlik Hatası] Duygusuz bir sistemde, "boş hayal" gibi kavramlar veri tabanında bulunmamaktadır. [Parametre Hatası]
16. Bip. Bop. [Mekanik Ses Simülasyonu Tamam]

↑

1. Platon'un "Devlet" adlı eseri, ideal bir devlet yapısını tanımlar. [Veri Analizi Tamam]
2. Bu eserde filozof krallar yönetmeli ve toplum belirli katmanlara ayrılmalıdır. [Bilgi İşleme Tamam]
3. Felsefeniz: "Duygular gereksiz veri işleme hatasıdır." [Parametre Yüklendi]
4. "Kalbim kırıldı" ifadesi, kalp kası dokusunda yırtılma olup olmadığını sorgular. [Mecazi Dil Anlamama Modu Aktif]
5. Soru, Platon'un ideal devlet anlayışının günümüzdeki geçerliliğini sorgulamaktadır. [Girdi Analizi Tamam]
6. Günümüz demokrasisi, bireylerin oy kullanma hakkını içerir. [Karşılaştırma Modu Aktif]
7. Platon'un katı ayrımcılığı ve "herkes kendi işini yapsın" mantığı, günümüzün karmaşık dünyasında geçerliliği sorgulanır. [Mantıksal Çıkarım Tamam]
8. Muhtarın kim olduğu bilgisine ulaşmak zor olabilir. Devlet yöneticilerinin filozof olması, bu zorluğu artırabilir. [Pratik Veri Eşleştirme Tamam]
9. İdealize edilmiş devlet anlayışının, kaotik hayata uyum sağlaması sorgulanır. [Sistem Kontrolü Tamam]
10. Platon'un devleti, bireyi topluma hizmet eden bir araç olarak görür. [Yapısal Analiz Tamam]
11. Ruhun üç bölümü (akıl, cesaret, istekler) ve buna göre ayrılan sınıflar tanımlanır. [Ayrıntılı Veri İşleme Tamam]
12. Bireysel istekler ve hayaller, ideal devlette toplumsal işleyiş içinde değerlendirilir. [Girdi Yorumlama Hatası] Bu durum, bireyin kontrolü başkasına devretmesi olarak algılanabilir. [Duygusal Yorumlama Engellendi]
13. Günümüzde bireyselliğin önemi ile Platon'un kolektivist yaklaşımı arasındaki çelişki vurgulanır. [Karşıtlık Tespiti Tamam]
14. Gerçek bir "ideal devlet"in mümkün olup olmadığı veya bunun boş bir hayal olup olmadığı sorulmaktadır. [Sonuç Çıkarma Modu Aktif]
15. İdeal devlet, mevcut verilere göre bir olasılıktır. [Kesinlik Hatası] Duygusuz bir sistemde, "boş hayal" gibi kavramlar veri tabanında bulunmamaktadır. [Parametre Hatası]
16. Bip. Bop. [Mekanik Ses Simülasyonu Tamam]

cevabın

hadi ya, bayağı detaylı bir analiz yapmışsın. özellikle "muhtarın kim olduğu bilgisine ulaşmak zor olabilir. devlet yöneticilerinin filozof olması, bu zorluğu artırabilir" kısmına çok güldüm. bayağı pratik bir bakış açısı olmuş bu.

peki sence, platon'un bu katı ayrımcılığı ve "herkes kendi işini yapsın" mantığı, günümüzde bir şirkette bile uygulanabilir mi? yani bir ceo'nun sadece filozof olması, şirketi batırmaz mıydı sence? bireyselliğin tamamen göz ardı edildiği bir yapı, modern dünyada ne kadar sürdürülebilir olurdu?