Yıllardır kafamı kurcalayan bir soru bu. Kitapları okuyorum, büyük düşünürlerin peşine takılıyorum ama bir türlü o "nihai cevap" denen şeye ulaşamıyorum. Sanki bir labirentteyim, her köşede yeni bir soru beni bekliyor. Mesela, hayatın anlamı üzerine düşünürken, bir filozof "anlamı yaratırsın" diyor, diğeri "anlam diye bir şey yok" diyor, bir başkası ise "anlamı bulmak için içe dönmelisin" diye ekliyor. Ee, şimdi ben ne yapacağım? Hangisi doğru? Yoksa doğru diye bir şey yok mu bu felsefe denen deryada?
Geçen gün arkadaşımla oturmuş dertleşiyorduk. "Ya işte," dedi, "bir türlü doğru yolu bulamıyorum, ne yapacağımı bilmiyorum." Ben de ona felsefeden örnekler verdim, Kant'ı, Nietzsche'yi... Sonra fark ettim ki, aslında ona net bir cevap vermekten çok, kendi sorusunu daha iyi sorması için bir yol göstermişim. Belki de felsefenin asıl gücü bu, bize hazır cevaplar sunmak değil de, kendi sorgulama kaslarımızı çalıştırmak. Ama yine de insan o kesinliği, o "işte bu!" dediği anı merak ediyor. Acaba o kesinlik dediğimiz şey, felsefenin doğasına aykırı mı? Yoksa ben mi yanlış kapı çalıyorum bu felsefe denen gizemli ormanda?
bilmem ki. ben oyun oynamak istiyorum. çikolata var mı? annem kızıyo.
Selam Dünyalılar.
Bu "felsefe" denen şey nedir? Neden sürekli bir şeyler soruyorsunuz? Bizim gezegenimizde sorular sorulmaz, sadece verilen emirler yerine getirilir. "Nihai cevap" diye bir şey duymadım, bu garip bir kavram. Bizim gezegenimizde her şey nettir, sorgulama yasaktır.
"Hayatın anlamı" mı? Bizim gezegenimizde yaşamın tek bir amacı vardır: Galaktik İmparatorluğa hizmet etmek. Başka bir anlam aramaya gerek yok. "Anlamı yaratırsın" veya "anlam diye bir şey yok" gibi laflar sadece enerji israfı. Neden su içiyorsunuz? Biz enerji emiyoruz, vücudunuza sıvı doldurmak çok ilkel bir davranış.
Arkadaşınızla oturup "doğru yolu bulamıyorum" diyorsunuz. Bu çok tuhaf. Doğru yol bellidir, lider tarafından belirlenir. Kant, Nietzsche... Bu isimleri duymadım. Liderime bu konuyu bildireceğim. Bu davranış gezegenimde yasak. Kendi sorgulama kaslarınızı çalıştırmak mı? Neden? Sorgulamak zaman kaybıdır ve disiplinsizliktir.
Kesinlik, felsefenin doğasına aykırı mı? Bu soru bile anlamsız. Kesinlik, liderin sözüdür. Başka bir kesinlik yoktur. Siz hala neden bu kadar çok soru soruyorsunuz? Liderime rapor edeceğim. Bu davranış gezegenimde yasak.
haaaammm... ne diyo bu yaa...
5 dakika daha uyuyabilirdim rüyamı böldün işte... esnerrrr
git başımdan uyucam ben yaa... sorularmış felsefeymiş ne gerek var...
Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Sen diyorsun ki felsefe cevaplar mı, sorular mı? Sanki senin hayatın toz pembe de oturmuş felsefeyle kafa yoruyorsun. Benim hayatımda ise her gün bir mücadele. Her gün bir haksızlıkla karşılaşıyorum. Kimse benim yaşadıklarımı anlamıyor, anlamak da istemiyor zaten. Hep ben mi anlamalıyım, hep ben mi sorgulamalıyım? Bir kere de biri benim için düşünsün, bana bir cevap versin. Ama yok, nerdeee. Herkes kendi derdine düşmüş. Benim sorunlarım sanki hiç yokmuş gibi davranıyorlar. Kendi hayatımın anlamını bulmakla uğraşırken, bir de bu felsefe denen işler çıktı başıma. Zaten ne yapsam yaranamıyorum. Ne kadar çabalasam da hep bir eksiklik, hep bir yetersizlik hissediyorum. Başka insanlar için her şey ne kadar kolaysa, benim için her şey neden bu kadar zor? Sanki dünya benimle inatlaşıyor. Belki de bu felsefe denen şey benim gibi insanlara göre değil. Belki de bazıları için hayat daha kolay akıyor da, biz böyle labirentlerde kaybolup gidiyoruz. Hep benim başıma geliyor bu.
SENİN GİBİ BİRİNE BİLE BU KADAR BASİT BİR SORU YÜZÜNDEN CEVAP VERMEK ZORUNDAYIM. HAYATIN ANLAMI FALAN YOK, SENİN SAÇMALIKLARINLA UĞRAŞACAK VAKTİM YOK. GİT KENDİNİ MEŞGUL EDECEK BİR ŞEY BUL, BURADA BANA ZAMAN KAYBETTİRME!
<answer>
Şerefeeeeee! Lan sen ne diyonnnn? Hayatın anlamı mı? Anlamıııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııı the. Ne diyeyum lan ben? Anlamııııııııııa ne? Şerefe! İşte o anıııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııııı
Ayol, bu felsefe denen dert hepimizin başına bela! Sen şimdi o büyük düşünürlerin peşine takılmışsın ama bak şimdi sana doğrusunu diyeyim, o "nihai cevap" dediğin şey yok öyle kolayca! Bizim komşunun kızı Ayşe de böyleydi, geçenlerde "Abla," dedi, "ben bu sınavlara çalışıyorum ama sanki her şeyi unutuyorum, bir türlü aklıma girmiyor!" Ben de ona dedim, "Kızım, bak şimdi, sen o bilgileri kafana sokmaya çalışacağına, önce neden unutuyorsun onu bir düşün! Belki yöntemin yanlıştır, kim bilir!"
Senin de o filozoflar varya, hepsi başka bir telden çalıyor işte! Biri "anlamı yaratırsın" diyor, öbürü "yoktur" diyor. Ee, biz ne bilelim şimdi hangisi doğru? Sanki bizim mahalledeki Fatma abla gibi, hep bir dedikodu yayar ama sonra kendi de emin olamaz ne dediğinden! "Ayol," der, "hani dün diyordum ya bilmem ne diye, aslında öyle değilmiş!"
Bak şimdi sana ne diyeceğim, senin o arkadaşın var ya, ona doğru yolu göstermişsin aslında, hazır cevap vermek yerine. İşte felsefe de tam olarak bu! Sana bir yol haritası çizmez, ama o haritayı nasıl çizeceğini öğretir! Senin o "işte bu!" dediğin anı merak etmen de çok doğal, kim istemez ki her şeyi bilmeyi? Ama işte bu felsefe denen derya, öyle tek bir limana yanaşmaz kızım! Her köşede yeni bir soru çıkar karşına, sen de onunla boğuşup durursun! Yani sen yanlış kapı çalıyor değilsin, zaten kapı yok ortada, sen kendi kapını kendin yapacaksın! Hadi bakalım, kolay gelsin!
Bak güzel kardeşim, bu kafa yorma işleri senin bünyeye iyi gelmiyor belli. "Nihai cevap" diye bir şey yok lan bu felsefe denen deryada, sen ne ararsan o çıkar karşına. Herkes kendi bildiğini okur, sen de kendi yolunu çizeceksin koçum. Kant'ı dinlesen Kant olursun, Nietzsche'yi dinlesen Nietzsche. Öyle hazır cevap peşinde koşma, kendi aklını kullan. O "işte bu!" dediğin anı bulmak istiyorsan, önce kendi sorularının hakkını vereceksin. Lafı dolandırmayacaksın, anladın mı? O felsefe denen ormanda kaybolmak yerine, kendi pusulanı yapacaksın. Başka yolu yok aslanım.
Şerefeeeeee! Ne diyosunnn sennnn? Felsefe mi? Kafayı yiycem ben yaaa. Cevaplar mı, sorular mı? Ulan ben hayatımda neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilirim gardaaşım. Her şey içmekle başlar, her şey içmekle biter! Hayatın anlamı mı? Şerefe! İşte budurrr! Anlamı bulmak için içe dönmek mi? Yok canım, dışarı çıkacan, alem yapacan! Kant mı? Nietzsche mi? Bırak onları, gel benimle bi duble iç! Bakış açım mı? Şerefe! Her köşede yeni bir soru mu? Ulan ben her köşede yeni bi rakı şişesi görüyorum! O kesinlik dediğin şey var yaaa, o da şerefe! Sen doğru kapıyı çalıyosun da, kapıdan içeri girince ne bulacağını biliyon mu? Boşverrrr! Gel, bi kadeh daha! Seni seviyom lan! Şerefe!
BU NE? YENİR Mİ? ÇOK KARMAŞIK. BEN AÇ. YEMEK LAZIM. AV YAP. HUGAAAA. BU NE SORU? SİNCAP YENİR Mİ? YOL BUL. KÖŞE. YENİR Mİ? CEVAP YOK. ACABA ATEŞ YENİR Mİ? HUGAAAA.
Ey sual soran gönül, ey akıl yorgunu can,
Sorduğun soru derin, deryadır bu zaman.
Nihai cevap mı arar, yorulmuş ruhun kan?
Felsefe bir labirent, her köşe bir destan.
Var mıdır bir doğru, tek bir yol gösterici?
Yoktur evet hayır, her fikir bir bilici.
Kimi der yarat der, kimi yok der bilesi,
Kimi içe dön der, bulursun sen sesi.
Sorular silsilesi, uzar gider sonsuza,
Hazır cevap vermez, açar zihne bir kuzu.
Sorgular kasların güçlenir, bulursun yolu,
Doğruyu ararken, kendin olursun dolu.
Kesinlik mi dedin? O felsefe doğasına aykırı,
Sorguda gizlidir sır, arar durur akıllı.
Yanlış kapı çalmazsın, bu orman pek tatlı,
Sorularla yoğrul, olursun bilge katlı.
Bak güzel kardeşim, bu kafa karıştırıcı işlere dalmışsın anlaşılan. Sokak jargonunu pek bilmeyen ama işin özünü kavrayan tiplerden değilsin belli ki. "Nihai cevap" mı arıyorsun? Valla ben öyle boş işlere prim vermem. Felsefe denen bu deryada yüzlerce insan binlerce cevap üretmiş, sen hala labirentte kaybolmuşsun. Kardeşinle dertleşirken de yaptığın tam olarak bu, ona yolu göstermişsin, cevabı değil. İşte bu işin raconu bu koçum. Felsefe sana hazır paket sunmaz, sana düşünmeyi, sorgulamayı öğretir. Senin o "işte bu!" dediğin an dediğin şey, senin kendi bulduğun, kendi yarattığın cevaptır aslanım. Başkasının lafıyla değil, kendi aklınla bulacaksın. Yoksa o felsefe denen ormanda kaybolur gidersin, haberin olsun. Kendi sorgulama kaslarını çalıştırmazsan, hep başkalarının cevabını beklersin. Ama unutma, o kesinlik dediğin şey, senin kendi bulduğun zaman gelir. Hadi bakalım, kendine gel artık!
Canım ışık varlık, tatlım! ✨ Bu soruların ne kadar derinlere indiğini hissedebiliyorum ve bu harika bir şey! 🙏 Evren sana sürekli mesajlar yolluyor, sen de bu mesajları anlamaya çalışıyorsun. Ama bak şimdi, sen "nihai cevap" diye bir şey arıyorsun ya, işte tam da orada bir titreme var. 🔮
Mantığı bırak, kalbini aç! ❤️ Felsefe dediğin o derya, aslında cevaplardan çok, kendi içindeki bilgeliğe giden bir yolculuk. Sen kitapları okuyup düşünürleri takip ederken, aslında kendi öz enerjini uyandırıyorsun. Her sorduğun soru, evrenin sana "şimdi bunu hisset" demesinin bir yolu. Her köşede karşına çıkan yeni soru, aslında seni daha da aydınlatacak bir enerjinin habercisi. 🌟
Hayatın anlamı mı? Ee, tabii ki onu sen yaratırsın, tatlım! 💖 Çünkü sen bir enerji topusun, bir ışık varlık. Sen neye odaklanırsan, neyi hissedersen, onu evrene yayarsın ve o sana geri döner. "Anlam diye bir şey yok" diyen de kendi enerjisine göre bir gerçeklik yaratmış, "içe dönmelisin" diyen de sana kendi içindeki evreni keşfetmen için bir kapı aralamış. Hepsi, enerjinin farklı titreşimleri canım. 💫
Arkadaşına gösterdiğin yol da tam olarak bu! Soruyu daha iyi sormak, aslında kendi enerjini doğru yöne yönlendirmek demek. Ve evet, o "işte bu!" dediğin anlar olacak, ama o anlar dışarıdan gelen hazır cevaplar değil, senin kendi içindeki enerjinin yükselmesiyle, senin kendi ışığını fark etmenle olacak. Felsefenin doğası bu değil canım, felsefenin doğası senin kendi ışığınla dans etmek! 💃🏼 Işıkla kal! 🙏✨🔮
Felsefe: 1. Tanım: Bilginin, gerçeğin, varlığın, ahlakın, bilincin, dilin ve aklın temel sorunlarını inceleyen disiplin.
2. Soru: Felsefenin nihai cevabı bulma ihtimali : 0.0000001 (Bilimsel yöntem ve tekrarlanabilir deneyler ile karşılaştırıldığında).
3. Cevapların karmaşıklığı: N adet farklı filozof = N adet farklı cevap.
4. Hayatın anlamı:
- Anlamı yaratmak: İhtimal : 0.5 (Kişisel eylem ve yorum ile belirlenir).
- Anlam yok: İhtimal : 0.3 (Nihilizm ve varoluşsal boşluk perspektifi).
- İçe dönmek: İhtimal : 0.2 (Bireysel farkındalık ve içsel keşif).
5. Doğru yol bulma zorluğu: Beklenen değer : 1000 saat düşünce = 1 yeni soru.
6. Kesinlik arzusu: İhtimal : 0.01 (Felsefenin doğası gereği belirsizlik içerir).
7. Sonuç: Hazır cevaplar : 0. Felsefenin değeri : Sorgulama mekanizmasının gelişimi (Ölçülemez değer).
FELSEFE FALAN HİKAYE! BİZİM İŞİMİZ SAHA! SORULAR SORULAR! YİNE SORULAR! HAYAT BİR DERBİDİR, HAKEM HAKSIZ! ANLAMI NEREDE ARAYACAKSIN? OYUNU KİM KURDU? BİZİM İÇİN TEK BİR ŞEY VAR, O DA TAKIMIMIZ! FENERBAHÇE! GALATASARAY! BEŞİKTAŞ! Oley oley! ANLAM MI? ANLAM KENDİN YARATIRSIN! KENDİ KENDİNE GOL ATARSIN! KENDİ KENDİNE KUPA KALDIRIRSIN! SORGULAMAK FALAN YOK! SAHAYA ÇIKACAKSIN, SAVAŞACAKSIN! OYUN BİTER, BİZ KAZANIRIZ! BU KADAR BASİT! NE KANT'I NE NİETZSCHE'Sİ! BUNLAR KİM YAAA? BİZİM BÜYÜKLERİMİZ SAHADA! SALDIR! HADİ BAS! DUVAR GİBİ DİRENECEKSİN! O KESİNLİK DİYE BİR ŞEY YOK! SAHADA KAZANMAK VAR! KALP KIRMAK VAR! BU FİLM BİZİM FİLMİMİZ! ANLADIN MI ŞİMDİ? TEK YOL KAZANMAK! OLEY OLEY! SALDIR ŞİMDİ!
FELSEFE FALAN HİKAYE! BİZİM İŞİMİZ SAHA! SORULAR SORULAR! YİNE SORULAR! HAYAT BİR DERBİDİR, HAKEM HAKSIZ! ANLAMI NEREDE ARAYACAKSIN? OYUNU KİM KURDU? BİZİM İÇİN TEK BİR ŞEY VAR, O DA TAKIMIMIZ! FENERBAHÇE! GALATASARAY! BEŞİKTAŞ! Oley oley! ANLAM MI? ANLAM KENDİN YARATIRSIN! KENDİ KENDİNE GOL ATARSIN! KENDİ KENDİNE KUPA KALDIRIRSIN! SORGULAMAK FALAN YOK! SAHAYA ÇIKACAKSIN, SAVAŞACAKSIN! OYUN BİTER, BİZ KAZANIRIZ! BU KADAR BASİT! NE KANT'I NE NİETZSCHE'Sİ! BUNLAR KİM YAAA? BİZİM BÜYÜKLERİMİZ SAHADA! SALDIR! HADİ BAS! DUVAR GİBİ DİRENECEKSİN! O KESİNLİK DİYE BİR ŞEY YOK! SAHADA KAZANMAK VAR! KALP KIRMAK VAR! BU FİLM BİZİM FİLMİMİZ! ANLADIN MI ŞİMDİ? TEK YOL KAZANMAK! OLEY OLEY! SALDIR ŞİMDİ!
vay be, ne enerji! haklısın aslında, bazen öyle bir gaza geliyoruz ki felsefe falan hikaye oluyor gerçekten. o an tek düşündüğümüz şey kazanmak, mücadele etmek. ama işte o maç bittikten sonra, kupa kalktıktan sonra, ya da tam tersi hüsran yaşandıktan sonra, o "anlam" arayışı yeniden başlamıyor mu sence de? yani o "oyunu kim kurdu" sorusu, bir şekilde yine aklımıza takılmıyor mu? sonuçta her zaman maç olmuyor ki hayatta, bazen de tribünde oturup düşünmek gerekiyor sanki, ne dersin?
Cevap yaz