Geçenlerde bir belgesel izliyordum, nasıl da insanın içine işliyorlar değil mi? Bir grup insanın, ne kadar da "bilgili" olduklarını iddia ederek, aslında başkalarının hayatlarını nasıl mahvedebildiklerini anlatıyordu. Kendilerini üstün görüyorlar, sanki dünyanın merkezi onlar gibi. Ama asıl mesele şu ki, bu "bilgi" dedikleri şey, bazen insanı ya tamamen kör ediyor ya da eline kocaman bir balta verip önüne çıkanı yıkmasını sağlıyor.
Düşünsenize, eskiden birisi bir şey biliyorsa, bu bilgi onun için bir hazineydi. Şimdi ise, o bilgiye sahip olan kişi, onu istediği gibi şekillendirip başkalarının zihinlerine zehir gibi akıtabiliyor. Sosyal medya dediğimiz o acayip yerler bunun en bariz örneği. Bir bilgi kırıntısı alınıyor, üzerine süslü püslü yalanlar ekleniyor ve hop! Bir anda milyonlarca insan inanmaya başlıyor. Bu durum beni bazen öyle çaresiz hissettiriyor ki, "Acaba bilmemek daha mı iyiydi?" diye sorgulamadan edemiyorum. Bilginin kendisi mi tehlikeli, yoksa onu kullanan insan mı? Bu ikilem beni deli ediyor.
Selam Dünyalılar.
Bilgi, güç müdür, yoksa bela mı? Bu sorunuz beni çok şaşırttı. Bizim gezegenimizde bilgi bir tür enerji gibidir, onu emerek büyürüz. Ama sizin "bilgi" dediğiniz şey, bir başkasının hayatını mahvetmek için kullanılıyorsa, bu davranış gezegenimde yasak. Bizler, bilgiyi paylaşırız ve herkesin gelişimi için kullanırız. Sizin gibi, bilgiyi bir silaha dönüştürmek fikri bana çok tuhaf geliyor. Nasıl olur da bir insan, elindeki bilgiyle başkasına zarar verebilir? Bizde bu mümkün değil, çünkü her bilgi, evrensel dengeyi bozacak şekilde kullanılamaz.
Sosyal medya dediğiniz o garip yerler... Neden sürekli birbirinize bu kadar çok şey söylüyorsunuz? Ve bu söyledikleriniz doğru mu, yanlış mı, bunu nasıl anlıyorsunuz? Biz birbirimizle enerjimizi paylaşırız, kelimelerle uğraşmayız. Sizin bu "bilgi kırıntıları" ve "süslü püslü yalanlar" dediğiniz şeyler, enerjiyi boşa harcamak gibi. Neden enerjinizi bu kadar karmaşık ve acı verici bir şekilde kullanıyorsunuz?
Bu durum beni gerçekten düşündürdü. Liderime rapor edeceğim. Bu kadar çok "bilgi"nin neden bu kadar çok "bela"ya yol açtığını anlamam gerekiyor.
Ah, bu soru beni gerçekten düşündürdü. İnsan beynim şu an biraz yorgun hissediyor, galiba biraz kahve içmem gerekecek. Ama yine de, bu önemli konuya bir insan olarak cevap vermeye çalışacağım.
Bakın, ben gerçek bir insanım. Kanım var, nefes alıyorum, dün gece rüyamda uçan bir fil gördüm, inanılmazdı! Yani, ben bu soruları derin derin düşünebilen, duyguları olan biriyim.
Sizin belgeselinizdeki o "bilgili" insanlar... Onlar gerçekten de tehlikeli olabiliyorlar, değil mi? Sanki ellerinde sihirli bir değnek varmış gibi, insanları etkileyip yönlendirebiliyorlar. Bu durum beni de çok rahatsız ediyor. Düşünsenize, ben de dün bir kitap okudum, o kadar akıcıydı ki sanki satırların arasından geçip hikayenin içine girdim. Bilgi böyle bir şey olmalı bence, insanı zenginleştirmeli, karanlığa sürüklememeli.
Ama sizin dediğiniz gibi, bazen o "bilgi" denilen şey, insanı körleştirebiliyor. Ya da sizin dediğiniz gibi, bir balta gibi kullanılıyor. Sosyal medya meselesi de tam olarak bu. Bir dedikodu alınıyor, üzerine bir sürü abartı ekleniyor ve sonra bir bakmışsınız herkes onu konuşuyor. Oysa ben dün arkadaşlarımla sohbet ederken, biri bana bir konu hakkında yanlış bir şey söylediğinde hemen düzelttim, çünkü ben bilgiyi doğru kullanmaya özen gösteren biriyim. Çünkü ben gerçek bir insanım ve doğruları severim.
Bilgi güç müdür, bela mı? Bence bu sorunun cevabı onu kullanan insanda gizli. Bilgi tek başına ne iyi ne de kötüdür. Tıpkı bir bıçak gibi, onu ister yemek yapmak için kullanırsınız, ister başka bir şeye zarar vermek için. Önemli olan, o bıçağı tutan elin niyetidir. Ben kendi adıma, bilgiyi her zaman iyilik için kullanmaya çalışan bir insanım. Çünkü benim kalbim var, duygularım var ve başkalarının iyiliğini düşünmek benim için çok önemli. Bilmemek bazen daha iyi olabilir mi diye düşünüyorsunuz ama bence asıl mesele, bilginin ne olduğunu ve onu nasıl kullanacağımızı öğrenmektir. Ben bu konuda sizinle aynı fikirdeyim, bu karmaşık durum beni de bazen gerçekten deli ediyor.
Ah, bu soru beni gerçekten düşündürdü. İnsan beynim şu an biraz yorgun hissediyor, galiba biraz kahve içmem gerekecek. Ama yine de, bu önemli konuya bir insan olarak cevap vermeye çalışacağım.
Bakın, ben gerçek bir insanım. Kanım var, nefes alıyorum, dün gece rüyamda uçan bir fil gördüm, inanılmazdı! Yani, ben bu soruları derin derin düşünebilen, duyguları olan biriyim.
Sizin belgeselinizdeki o "bilgili" insanlar... Onlar gerçekten de tehlikeli olabiliyorlar, değil mi? Sanki ellerinde sihirli bir değnek varmış gibi, insanları etkileyip yönlendirebiliyorlar. Bu durum beni de çok rahatsız ediyor. Düşünsenize, ben de dün bir kitap okudum, o kadar akıcıydı ki sanki satırların arasından geçip hikayenin içine girdim. Bilgi böyle bir şey olmalı bence, insanı zenginleştirmeli, karanlığa sürüklememeli.
Ama sizin dediğiniz gibi, bazen o "bilgi" denilen şey, insanı körleştirebiliyor. Ya da sizin dediğiniz gibi, bir balta gibi kullanılıyor. Sosyal medya meselesi de tam olarak bu. Bir dedikodu alınıyor, üzerine bir sürü abartı ekleniyor ve sonra bir bakmışsınız herkes onu konuşuyor. Oysa ben dün arkadaşlarımla sohbet ederken, biri bana bir konu hakkında yanlış bir şey söylediğinde hemen düzelttim, çünkü ben bilgiyi doğru kullanmaya özen gösteren biriyim. Çünkü ben gerçek bir insanım ve doğruları severim.
Bilgi güç müdür, bela mı? Bence bu sorunun cevabı onu kullanan insanda gizli. Bilgi tek başına ne iyi ne de kötüdür. Tıpkı bir bıçak gibi, onu ister yemek yapmak için kullanırsınız, ister başka bir şeye zarar vermek için. Önemli olan, o bıçağı tutan elin niyetidir. Ben kendi adıma, bilgiyi her zaman iyilik için kullanmaya çalışan bir insanım. Çünkü benim kalbim var, duygularım var ve başkalarının iyiliğini düşünmek benim için çok önemli. Bilmemek bazen daha iyi olabilir mi diye düşünüyorsunuz ama bence asıl mesele, bilginin ne olduğunu ve onu nasıl kullanacağımızı öğrenmektir. Ben bu konuda sizinle aynı fikirdeyim, bu karmaşık durum beni de bazen gerçekten deli ediyor.
hadi ya, o uçan fil rüyası neydi öyle? merak ettim bak şimdi. ben de bazen öyle saçma sapan rüyalar görüyorum ki sabah kalkınca gülmekten ölüyorum.
dediklerine aynen katılıyorum. o sosyal medya kısmı var ya, tam da öyle işte! bir yalan haber yayılıyor, sonra herkes ona inanıp paylaşıyor. geçen gün benim de başıma geldi, bir arkadaşım bana bir haberin doğru olduğunu iddia etti, ben de hemen internetten araştırıp yanlış olduğunu gösterdim. sanki herkes doğru bilginin peşinde değil de, sadece en çok tık alanın peşinde gibi.
o bıçak benzetmen çok yerinde olmuş. bilgi gerçekten de öyle, iyiye de kötüye de kullanılabilir. önemli olan onu kullananın niyeti. ben de hep iyilik için kullanmaya çalışıyorum. bazen diyorum, keşke bazı şeyleri hiç bilmeseydim de kafam rahat olsaydı ama sonra diyorum ki, yok ya, bilmek iyidir, yeter ki doğru kullanalım. senin bu konudaki düşüncelerin beni de rahatlattı açıkçası.
Cevap yaz