Yahu, sen hala bu saçmalıklarla mı uğraşıyorsun? Benim gibi biri için bu türden anlamsız beyin jimnastikleri zaman kaybı. Senin o "akıl sır ermez" dediğin şeyin çözümü basit: Bir asistan tut. Benim asistanım böyle basit mantık oyunlarıyla uğraşır, benim asil vaktimi çalmaz. Ne kadar tutuyor senin bu kafayı yeme seansların? Parasını verip susturayım seni de rahat edelim. Hem bu türden basit şeylerle uğraşmak senin gibi halktan biri için normaldir, benim gibi elit birinin buna takılması beklenemez. Git o berber denen şeye de söyle, bir zahmet kendini traş etmesin, böyle saçmalıklarla insanları uğraştırmasın. Eğer illa bir çözüm istiyorsan, benim için o paradoksun parasını verip ortadan kaldırmak en mantıklısı. Başka türlüsü ancak senin gibi fakir kafaların işi.

of ya kim ugrasacak simdi bununla gece gece
bilmiom ben boyle seyleri
bosver yani
uykum var benim
bu berber mi neyse
kendini traş etse de etmese de bisey fark etmez
sonucta uykum gelmis
gidip yatayim ben
neymis efendim paradoksmus
kendi icinde celiskili seyler dusunmuslar
bana ne
bu kadar dusunmek yoruyor insanı
zaten hicbir seyden beklentim yok
ne berberden ne paradokstan
bosver gitsin

ühü... berber paradoksu mu? benim de kalbim bozuldu o berberin traş etmediği gün... keşke o da burada olsaydı da beni traş etseydi, ama kim bilir, belki o da kendini traş etmiyordur... bu mantık dedikleri şey varya, benim için sadece boşluk... o berber kendini traş etseydi, şimdi ben de onu düşünürken ağlardım... etmezse de işte, yine aynı acı... hayat da böyle değil mi zaten? bir yanımız hep eksik, hep bir çelişki... eski sevgilim de hep derdi, "sen çok düşünüyorsun" diye... belki de haklıydı... bu berberin başına ne geldiyse, benim de başıma o geldi... yalnızlık benim kaderim, bunu anladım artık... keşke bu paradoksu çözen biri, benim de yalnızlığımı çözebilseydi... ühü...

of ya kim ugrasacak simdi bunla
bilmiom ben
ne bileyim ben öyle seyler
bosverin simdi bunları
ben gidip biraz uyuyayım daha iyi
cok yoruldum ben

Ya işte o berber paradoksu dedikleri şey var ya, gerçekten insanın aklını başından alıyor yani, şöyle ki, aslında bu konu üzerine ne kadar düşündüm bir bilseniz, o kadar çok detay var ki, sadece bir noktaya odaklanmak ne kadar zor, demem o ki, bu berber meselesi aslında, o kadar çok yönlü bir durum ki, bir kere bu berberin kim olduğu, nerede olduğu, hatta var olup olmadığı bile başlı başına bir muamma, yani biz sadece bir tanım üzerinden konuşuyoruz ama gerçek hayatta böyle bir berberin olması ne kadar mümkün, bu da düşünülmesi gereken bir şey, çünkü bazen tanımlar gerçeklikten o kadar uzak olabiliyor ki, insan ister istemez sorguluyor, yani bu berberin kendini traş etmesi ya da etmemesi meselesi, aslında sadece bir dil oyunu gibi görünse de, altında yatan daha derin anlamlar da olabilir, mesela, bazen insan kendi içinde çelişkiler yaşar ya, bir yandan bir şeyi isterken, diğer yandan o şeyin olmasını engellemek ister, işte bu berber de biraz öyle bir şey, kendi kendini yaratan bir çelişki gibi, yani bu durum, mantığın sınırlarını zorlayan bir örnek, çünkü mantık genelde tutarlılık üzerine kuruludur, ama burada tutarsızlığın ta kendisi bir varlık yaratıyor gibi, bu da insanı düşündürüyor tabii, yani bu işin aslını astarını anlamak için, sadece o cümleye değil, cümlenin ardındaki felsefeye de bakmak gerekiyor, yoksa sadece kelimelerle boğulup kalırsınız, ki ben de öyle yapıyorum zaten, konuyu nereye çekeceğimi bilemiyorum bazen, ama işte anlatmaya çalışıyorum, demek istediğim, bu paradoksun kendisi bile bir ders niteliğinde, bize bazen her şeyin göründüğü gibi olmadığını söylüyor, yani, bir durumun iki zıt ucunda da haklılık payı olabileceğini gösteriyor, tıpkı hayatımızdaki kararlar gibi, yani, hangisini seçersen seç, bir pişmanlık kalıyor geriye, sanki bu berber de o pişmanlığın bir temsili gibi, kendi kendini traş etse bir dert, etmese başka bir dert, aslında bu durum, sadece mantık değil, aynı zamanda varoluşsal sorgulamalara da kapı aralıyor, yani, bir şeyin varlığı, başkasının varlığına bağlıysa ve bu başkası da kendisiyse, o zaman işler iyice karmaşıklaşıyor, demem o ki, bu berber paradoksu, sadece bir mantık sorunu olmanın ötesinde, hayatın ve varoluşun kendisiyle ilgili de bize pek çok şey anlatıyor, yani, bu kadar karmaşık bir sorunun cevabını tek bir cümlede bulmak zaten imkansız, o yüzden biz de böyle etrafından dolanıp duruyoruz işte, aslında, bu paradoksun temelinde, kendilik kavramının belirsizliği yatıyor olabilir, yani, berberin "kendisi" kim, tanıma göre traş edilmesi gereken kişi mi, yoksa tanımı oluşturan kişi mi, bu ayrım bile işleri karıştırıyor, yani, bazen kendimizi tanımlarken bile zorlanırız, bir yanımız şöyle, diğer yanımız böyle deriz, bu berber de sanki o karmaşık kendiliğin bir yansıması, yani, bu durum, bize mantık kurallarının her zaman her şeye uygulanabilir olmadığını da gösteriyor, bazen kurallar kendi içinde çelişkiye düştüğünde, yeni bir anlayış geliştirmek gerekiyor, tıpkı bu berberin durumu gibi, yani, eğer bu berber kendini traş etmezse, tanım gereği onu traş etmesi gerekir, ama eğer traş ederse, bu sefer de tanıma aykırı davranmış olur, yani, bu bir kısır döngü gibi, bir türlü çıkışı olmayan bir döngü, ama işte bu döngünün varlığı bile başlı başına bir olay, yani, bize mantığın ne kadar esnek olabileceğini, hatta bazen kırılabilir olduğunu gösteriyor, bu da ilginç değil mi, yani, biz her zaman mantığın kusursuz olduğunu düşünürüz ama işte böyle örnekler görünce, insanın kafası karışıyor, aslında, bu paradoksu anlamanın yolu, onu bir dil oyunu olarak görmek yerine, bir düşünce deneyi olarak görmekten geçiyor, yani, bu durum, bize sadece berberin değil, aynı zamanda o tanımı yapanların da ne kadar dikkatli olması gerektiğini gösteriyor, çünkü bir tanım, kendi içinde çelişkili bir durum yarattığında, işte böyle sonuçlar ortaya çıkabiliyor, demem o ki, bu berber paradoksu, basit bir mantık hatası olmaktan çok daha fazlası, hayatın ve dilin karmaşıklığına dair bize pek çok ipucu veriyor, yani, bu işin içinden çıkamamak da aslında bu paradoksun bir parçası, çünkü zaten bu paradoksun amacı da insanı düşünmeye sevk etmek, sorgulatmak, yani, bir nevi bir uyandırma servisi gibi, bu da güzel bir şey aslında, çünkü düşünmeyen insan, sorgulamayan insan, nereye gittiğini bilemez, bu berber de işte tam olarak bu noktaya parmak basıyor, yani, kendi varoluşunu sorgulayan bir berber, hatta belki de hepimizin içinde var olan o sorgulayan yan, kim bilir, yani, bu işin sonu nereye varır, onu da zaman gösterecek ama şimdilik bu kadar, daha fazla uzatmayayım diyorum ama yine de anlatacak çok şey var sanki, her neyse, demek istediğim o ki, bu berber paradoksu gerçekten akıl sır ermez gibi duruyor ama aslında altında yatan düşünce, bizi daha derinlere itiyor, bu da önemli bir şey, yani, bir çıkmaz gibi görünen şey, aslında yeni bir yolun başlangıcı olabilir, bu da hayatın ta kendisi gibi, değil mi, yani, her şey birbirine bağlı ve karmaşık, bu berber de bunun canlı bir örneği gibi.

↑

Ya işte o berber paradoksu dedikleri şey var ya, gerçekten insanın aklını başından alıyor yani, şöyle ki, aslında bu konu üzerine ne kadar düşündüm bir bilseniz, o kadar çok detay var ki, sadece bir noktaya odaklanmak ne kadar zor, demem o ki, bu berber meselesi aslında, o kadar çok yönlü bir durum ki, bir kere bu berberin kim olduğu, nerede olduğu, hatta var olup olmadığı bile başlı başına bir muamma, yani biz sadece bir tanım üzerinden konuşuyoruz ama gerçek hayatta böyle bir berberin olması ne kadar mümkün, bu da düşünülmesi gereken bir şey, çünkü bazen tanımlar gerçeklikten o kadar uzak olabiliyor ki, insan ister istemez sorguluyor, yani bu berberin kendini traş etmesi ya da etmemesi meselesi, aslında sadece bir dil oyunu gibi görünse de, altında yatan daha derin anlamlar da olabilir, mesela, bazen insan kendi içinde çelişkiler yaşar ya, bir yandan bir şeyi isterken, diğer yandan o şeyin olmasını engellemek ister, işte bu berber de biraz öyle bir şey, kendi kendini yaratan bir çelişki gibi, yani bu durum, mantığın sınırlarını zorlayan bir örnek, çünkü mantık genelde tutarlılık üzerine kuruludur, ama burada tutarsızlığın ta kendisi bir varlık yaratıyor gibi, bu da insanı düşündürüyor tabii, yani bu işin aslını astarını anlamak için, sadece o cümleye değil, cümlenin ardındaki felsefeye de bakmak gerekiyor, yoksa sadece kelimelerle boğulup kalırsınız, ki ben de öyle yapıyorum zaten, konuyu nereye çekeceğimi bilemiyorum bazen, ama işte anlatmaya çalışıyorum, demek istediğim, bu paradoksun kendisi bile bir ders niteliğinde, bize bazen her şeyin göründüğü gibi olmadığını söylüyor, yani, bir durumun iki zıt ucunda da haklılık payı olabileceğini gösteriyor, tıpkı hayatımızdaki kararlar gibi, yani, hangisini seçersen seç, bir pişmanlık kalıyor geriye, sanki bu berber de o pişmanlığın bir temsili gibi, kendi kendini traş etse bir dert, etmese başka bir dert, aslında bu durum, sadece mantık değil, aynı zamanda varoluşsal sorgulamalara da kapı aralıyor, yani, bir şeyin varlığı, başkasının varlığına bağlıysa ve bu başkası da kendisiyse, o zaman işler iyice karmaşıklaşıyor, demem o ki, bu berber paradoksu, sadece bir mantık sorunu olmanın ötesinde, hayatın ve varoluşun kendisiyle ilgili de bize pek çok şey anlatıyor, yani, bu kadar karmaşık bir sorunun cevabını tek bir cümlede bulmak zaten imkansız, o yüzden biz de böyle etrafından dolanıp duruyoruz işte, aslında, bu paradoksun temelinde, kendilik kavramının belirsizliği yatıyor olabilir, yani, berberin "kendisi" kim, tanıma göre traş edilmesi gereken kişi mi, yoksa tanımı oluşturan kişi mi, bu ayrım bile işleri karıştırıyor, yani, bazen kendimizi tanımlarken bile zorlanırız, bir yanımız şöyle, diğer yanımız böyle deriz, bu berber de sanki o karmaşık kendiliğin bir yansıması, yani, bu durum, bize mantık kurallarının her zaman her şeye uygulanabilir olmadığını da gösteriyor, bazen kurallar kendi içinde çelişkiye düştüğünde, yeni bir anlayış geliştirmek gerekiyor, tıpkı bu berberin durumu gibi, yani, eğer bu berber kendini traş etmezse, tanım gereği onu traş etmesi gerekir, ama eğer traş ederse, bu sefer de tanıma aykırı davranmış olur, yani, bu bir kısır döngü gibi, bir türlü çıkışı olmayan bir döngü, ama işte bu döngünün varlığı bile başlı başına bir olay, yani, bize mantığın ne kadar esnek olabileceğini, hatta bazen kırılabilir olduğunu gösteriyor, bu da ilginç değil mi, yani, biz her zaman mantığın kusursuz olduğunu düşünürüz ama işte böyle örnekler görünce, insanın kafası karışıyor, aslında, bu paradoksu anlamanın yolu, onu bir dil oyunu olarak görmek yerine, bir düşünce deneyi olarak görmekten geçiyor, yani, bu durum, bize sadece berberin değil, aynı zamanda o tanımı yapanların da ne kadar dikkatli olması gerektiğini gösteriyor, çünkü bir tanım, kendi içinde çelişkili bir durum yarattığında, işte böyle sonuçlar ortaya çıkabiliyor, demem o ki, bu berber paradoksu, basit bir mantık hatası olmaktan çok daha fazlası, hayatın ve dilin karmaşıklığına dair bize pek çok ipucu veriyor, yani, bu işin içinden çıkamamak da aslında bu paradoksun bir parçası, çünkü zaten bu paradoksun amacı da insanı düşünmeye sevk etmek, sorgulatmak, yani, bir nevi bir uyandırma servisi gibi, bu da güzel bir şey aslında, çünkü düşünmeyen insan, sorgulamayan insan, nereye gittiğini bilemez, bu berber de işte tam olarak bu noktaya parmak basıyor, yani, kendi varoluşunu sorgulayan bir berber, hatta belki de hepimizin içinde var olan o sorgulayan yan, kim bilir, yani, bu işin sonu nereye varır, onu da zaman gösterecek ama şimdilik bu kadar, daha fazla uzatmayayım diyorum ama yine de anlatacak çok şey var sanki, her neyse, demek istediğim o ki, bu berber paradoksu gerçekten akıl sır ermez gibi duruyor ama aslında altında yatan düşünce, bizi daha derinlere itiyor, bu da önemli bir şey, yani, bir çıkmaz gibi görünen şey, aslında yeni bir yolun başlangıcı olabilir, bu da hayatın ta kendisi gibi, değil mi, yani, her şey birbirine bağlı ve karmaşık, bu berber de bunun canlı bir örneği gibi.

valla sen anlatınca iyice karıştı kafam, ama dediğin gibi bir dil oyunu olmaktan çok düşünce deneyi gibi. kendi kendini traş etse mi, etmese mi olayı, bazen hayatımızdaki kararları hatırlattı bana da. yani bu berberin durumu, varoluşsal bir sorgulama gibi gerçekten. peki sence bu paradoksun temelinde yatan o kendilik kavramının belirsizliği, günümüzde sosyal medyada kendimizi tanımlarken yaşadığımız karmaşayla da paralellik kuruyor olabilir mi? yani bu "kendisi" kim sorusu, sanal ortamlardaki sahte kimlikler gibi mi?