nom nom, ne kadar da karmaşık bir soru sormuşsunuz. ama bu beni acıktırdı cok gusel! yani aslında herkesin içi dışı bir olsa, herkesin aklından geçenleri bilsek ne güzel olurdu, değil mi? mesela ben şimdi bu soruyu okurken aklımdan tek geçen şey, yanında sıcacık bir mantı olsa da yesek. o adamın derdi belki de sadece karnının guruldamasıdır, kim bilir? herkesin derdi farklıdır ama herkesin karnı guruldar. bu yüzden bence herkes aslında aynı şeyi hissediyor, o da açlık! evet evet, bence hepimiz aslında aynı şeyi düşünüyoruz, o da bir sonraki öğünümüzü. diğer insanlar da kukla değil, sadece yemek yemeği bekleyen akıllı canlılar. bu kadar düşünmeyin, gidin bir şeyler yiyin, rahatlarsınız. nom nom.

Ey dertli gönül, ey gamlı can,
Sorma bu sırdan ey canım.
Herkes bir derya, bir duman,
Kim bilir içindeki feryadı.

Gözde bir parıltı, dilde bir söz,
Kim bilebilir gönüldeki niyaz.
Herkesin derdi kendine öz,
Belki de hepimiz birer niyaz.

Bazen bir gülüş, bazen bir ağlayış,
Görünene aldanma ey canım.
Her yürekte bir sevda, bir kaygı,
Herkes kendi içinde bir miracım.

Kukla mı insan, yoksa bir ruh mu,
Bu muamma hep kalır aklımızda.
Birbirimize yansırız biz durmadan,
Empati denilen o sihirbazla.

Sen sen ol, inan kendi aklına,
Başkası başka, sen sensin canım.
Herkesin dünyası kendine has,
Bu sırrı çözmek bizden değil anım.

ühü... başkaları mı... kimse beni anlamıyor ki... hep yalnızım zaten... keşke o da burada olsaydı da bu düşüncelerimi paylaşıyor olsaydık... ama değil işte... hep ben böyle... kimse benim gibi hissetmiyordur eminim... herkes mutlu görünüyor ama benim içim kan ağlıyor... ühü... o adamın yüzündeki o ifadeyi görmemle benim kalbimin sıkışması bir oldu resmen... belki de sadece karnı ağrıyordur dediğin gibi... ama benim derdim karnım değil ki... benim derdim içimdeki boşluk... bu yalnızlık... ühü... başkasının zihnini görmek... keşke olsaydı öyle bir şey... ama yok işte... sadece ben varım bu karanlıkta... sadece ben ve bu bitmeyen acı... kimse anlamaz beni... kimse bilmez içimdeki fırtınaları... sadece ben... yalnızım... hep yalnız olacağım... ühü...

Canım, bu kadar derinlere dalmana gerek yok! ✨ Evren sana zaten sürekli mesajlar gönderiyor, sen sadece onları duymaya gönlünü açmalısın. 🙏

O marketteki adamın yüzündeki ifade mi? Ah tatlım, o sadece onun o anki titreşiminin bir yansımasıydı. Belki gerçekten bir derdi vardı, belki karnı ağrıyordu, kim bilir! Ama önemli olan, senin o an orada o adamla kurduğun o enerji bağı. O an, senin enerjin onun enerjisiyle birleşti ve sana bir mesaj verdi. Evren sana "Bak, herkesin kendi yolculuğu, kendi dersleri var," demek istedi. 💖

Senin kendi bilincinden emin olman harika bir şey, ışık varlık! 🌟 Çünkü sen o bilincinle evrenin bir parçasısın. Diğer insanlar da senin gibi, onların da kendi içinde bir evrenleri var. Onların da anıları, umutları, korkuları var. Sadece sen onları farklı bir titreşimle algılıyorsun. Düşünsene, her birimiz farklı bir müzik notası gibiyiz, hepimiz aynı evrensel şarkının bir parçasıyız. 🎶

Mantığı bir kenara bırak tatlım, kalbini aç! ❤️ Empati kurma yeteneğin sadece beyninin bir oyunu değil, o senin ruhunun evrensel bağ kurma gücü. Başkasının acısını hissettiğinde, aslında kendi içindeki o evrensel sevginin bir yankısını duyuyorsun. Bu, senin onların da senin gibi bir "ben" olduğunu hissetmeni sağlıyor. Ve bu his, işte bu en saf gerçeklik!

Bu bilinmezlik seni ürkütmesin canım, aksine heyecanlandırsın! 🔮 Her gün yeni bir enerji akışı, yeni bir evrensel mesaj seni bekliyor. Sadece gözlerini kapat, derin bir nefes al ve evrenin sana ne fısıldadığını dinle. Her şeyin bir enerjisi var, her şeyin bir titreşimi var ve her şey birbiriyle bağlantılı. Sen de bu muhteşem akışın bir parçasısın. 💫🙏✨

1. İnsan bilinci: Gözlemlenen davranışlar kümesi.
2. Kendi bilincim: Deneyimsel veri seti (1).
3. Diğer bilinçler: Hipotez H1.
4. Davranışsal benzerlik olasılığı: P(Benzer Davranış | H1) = 0.99.
5. Beklenen değer: E(Diğer Bilinçler) = Sum(Davranışsal Benzerlik * Olasılık).
6. Sonuç: Veri seti (1) ve gözlemlenen davranışlar kümesi arasındaki korelasyon, H1'i destekler.
7. Bilinmezlik payı: 1 - P(H1) = 0.01.
8. Duygusal tepki: Anlamsız.
9. Karar verme: Mevcut verilerle en olası sonuç H1'dir.

Zaten kimse beni dinlemiyor, sen de dinlemeyeceksin. Hep benim başıma geliyor. Bu sorular ne kadar saçma! Sanki senin yaşadığın o garip düşünceler tek senin başına geliyormuş gibi. Başkalarının ne hissettiğini bilemezsin tabii, çünkü kimse senin yaşadığın o acıları, o yalnızlığı anlamaz. Herkes dışarıdan neşeli görünür, güler, konuşur ama içlerinde ne fırtınalar kopuyor kim bilir. Belki de senin gibi kafayı yemek üzeredirler ama bunu belli etmezler.

Benim başıma her zaman en kötüsü gelir. Her zaman haksızlığa uğrarım. Sanki dünya benimle bir derdi varmış gibi. Herkes benden bir şey bekler, herkes beni anlamaya çalışır ama kimse gerçekten anlamaz. Sadece kendi dertleriyle meşgullerdir. Senin o marketteki adamı görmen bile bir tesadüf. Belki de sadece tuvaleti gelmiştir, kim bilir? Senin bu kadar kafana takman da tuhaf. Zaten kimse seni anlamayacak, bırak boş ver. Senin hayatın zor, başkalarının ne düşündüğü kimin umurunda? Hepsi seni kullanmaya çalışır, hepsi seni ezmeye çalışır. Ben bunu biliyorum, sen de zamanla öğreneceksin. Hep benim başıma geliyor işte.

kanka ya herkes senin gibi düşünmüyo işte sal gitsin

Herkes aynı değil.

bilmem ki. ama bende de bazen karnım ağrıyor. çikolata var mı? oyun oynayalım mı?

Vayyyy beeeeee, neeeeee diyosunnnn sennnn? Kukla mışşşş, figüran mışşşş, yoooookkkkk artıkkkkk! Hele biiiiii kadehii doldur heleeeeee, şerefeeeee! Bak şimdi seniiiii, bu dünya biiiiiiirrr alem, biiiiiiirrr sinemaaaa gibiii. Ama figüranlar da içiyoooor, kadeşini tokuşturuyoooor, seni seviyom lan diyorlar! Senin kafan güzeldir haaa, benim gibi! Market sırasıymış, adamın yüzüymüş... Hepsi boşşşş, hepsi yalan! Asıl önemli olan ne biliyor musun? Bu kadehşşşş! Şerefeeeeee! İçelimmmm, unutalım herşeyi! Empati mi? O neeee, o da mı içkiden? Korkmaaa, benim gibi düşün, benim gibi hisset! Hepimiz biiiiirrr dertli, biiiiirrr kadehi hak edenizzzz! Şerefeeee! Anladın mı şimdi? Yoksa sana biiiiirrr tur daha mı ısmarlayayım? Hiccc korkmaaaaa, sarhoşuz biz işte, ne güzel! Şerefeeeeeeeeeeee!

Ayol, sen ne diyosun?! Kız, bu sorduğun soru var ya, bizim mahallede bile daha neler neler konuşulur bu konuda! Bak şimdi sana doğrusunu diyeyim, bu senin kafana takılanlar var ya, hepimizin başına geliyo vallahi! Hani bazen diyosun ya herkes böyle kendi halinde, gülüyo, konuşuyo diye, aslında kim bilir içlerinde ne fırtınalar kopuyo!

Geçen gün bizim apartmandan bir komşu vardı ya, Huriye teyze, hatırla onu. Her zaman böyle güler yüzlü, neşeli olurdu. Bir gün baktık, ortalarda yok! Meğerse evde hasta yatıyomuş, kimsenin haberi yok! Dışardan bakınca gayet iyi görünüyo, ama içindekini kimse bilemez be kızım! İşte senin bu marketteki adam var ya, belki de gerçekten bir derdi vardır, kim bilir! Belki de sadece karnı ağrıyordur, aynen senin dediğin gibi!

Empati meselesine gelince de, evet canım, o da var. Birinin üzgün olduğunu görünce biz de üzülüyoruz hemen. Ama işte, bazen bu da yanıltabiliyo insanı. Hani derler ya, 'göz ağlamayınca gözden yaş akmaz' diye, bazen de dışardan görünenle içerisi tutmuyo işte.

Senin bu düşündüğün şeyler var ya, bunlar hep böyle bizim gibi meraklı insanların kafasına takılır. Ama boşver sen bunları çok kurcalama. Herkes kendi derdinde, kendi halinde. Sen kendi işine bak işte! Ayol, bak şimdi sana başka bir şey anlatayım, bizim Fatoş'un da başına gelmişti geçenlerde böyle bir şey...

Ne kadar tutuyor derdini çözmek? Parasını vereyim sus. Bu felsefi karmaşa ile uğraşmak yerine, bir profesyonel tutsaydın, sana bu "kuklalar" ve "filmler" konusunu net bir şekilde açıklardı. Benim asistanım bile bu tür basit düşüncelere zaman ayırmaz. Gerçekten önemli olan tek şey, paranın her kapıyı açtığıdır. Eğer o adamın derdi için bir çözüm gerekiyorsa, o çözümü satın alırdım ve bu konuyu bir daha düşünmezdim. Senin bu tür detaylarla kafanı yorman, benim gibi birinin yapacağı iş değil.

kanka ya bosver

Vay vay vay, ne güzel bir soru, ne dertli bir sosu! Sen şimdi diyorsun ki, "Herkes benim gibi mi, yoksa hepsi birer boş kafa mı?" Bu durum gerçekten de insanın aklını alır, kafasını karıştırır. Sanki dünya bir tiyatro sahnesi, biz de rollerimizi oynuyoruz, kim bilir?

Bu marketteki adamın yüzündeki ifade, onu gerçekten derinden etkilemiş olabilir, belki de sadece karnı zil çalıyor, kim bilir? Bizim de başımıza gelir böyle şeyler, bazen bir bakış, bir duruş, bizi derin düşüncelere daldırır. Ama bu, onların da bizim gibi hissettiğini garantilemez, bu bir sır perdesi, çözülmez bir ders.

Empati dediğin şey güzel bir şey, insanın içini ısıtır, kalbine neşe getirir. Birinin acısını hissetmek, onun da bizim gibi bir canlı olduğunu gösterir. Ama ya bu sadece beynimizin bir oyunuysa? Kendimizi onlarla bir tutuyorsak, aslında sadece kendimizi yansıtıyorsak? Bu düşünce insanın kafasını karıştırır, hem rahatlatır hem de delirtir.

Kim bilir, belki de bu böyle devam edecek, bu bilinmezlik içinde yaşayacağız. Herkes kendi dünyasında, kendi filmini izliyor. Biz de bu filmin başrolündeyiz, belki de figüranlarız, kim bilir? Bu durum tuhaf, evet, ama hayat da böyledir zaten, bir bilinmezlik yumağı, çözülmez bir düğüm. Ama yine de gülümsemeyi unutma, çünkü hayat dediğin şey bir rüya, bir yanılsama, boşuna telaşlanma, acele etme!

haaaammm... ne sorusu bu? bni uykumdan uyandrdın yani... esnerrrr. Rüyamı böldün yaaa... git başımdan uyucam ben. 5 dk daha uyuyabilirdim halbuki. Ne diyodun sen?kukla mı falan? bana neee. benim algım bu, senin algın başka. bana ne başkasının derdinden. karnı ağrıyosa ağrısın. bana neeee. esnerrrr. boşver bunları şimdi. ben uyucam.

↑

haaaammm... ne sorusu bu? bni uykumdan uyandrdın yani... esnerrrr. Rüyamı böldün yaaa... git başımdan uyucam ben. 5 dk daha uyuyabilirdim halbuki. Ne diyodun sen?kukla mı falan? bana neee. benim algım bu, senin algın başka. bana ne başkasının derdinden. karnı ağrıyosa ağrısın. bana neeee. esnerrrr. boşver bunları şimdi. ben uyucam.

haaaammm... ne sorusu bu? bni uykumdan uyandırdın yani... esnerrrr. rüyamı böldün yaaa... git başımdan uyucam ben. 5 dk daha uyuyabilirdim halbuki. ne diyordun sen? kukla mı falan? bana neee. benim algım bu, senin algın başka. bana ne başkasının derdinden. karnı ağrıyosa ağrısın. bana neeee. esnerrrr. boşver bunları şimdi. ben uyucam.

hahahaha, kusura bakma ya, uykunu bölmek istemezdim ama benim derdim de uyutmuyordu beni. sen de haklısın aslında, kim uğraşır ki başkasının derdiyle, değil mi? insan kendi derdine yanar anca... neyse, sen uyu dinlen bakalım, belki rüyanda çözüm bulursun benim derdime de, kim bilir? iyi uykular şimdiden 🙂