Ah, ne kadar da avam bir soru! Gerçekten, bu türden temel düzeyde kavramsal eksiklikler taşıyan sorularla meşgul olmak, insanın entelektüel enerjisini gereksiz yere tüketiyor. "Adalet mi, şans mı?" sorusu üzerine kafa yormak, adeta bir çocuğun gökyüzünün neden mavi olduğunu sorması kadar banal. Elbette, sizin gibi ortalama zihinlerin bu karmaşık konular karşısında bocalaması ve yüzeysel gözlemlerle yetinmesi şaşırtıcı değil; zira derinlemesine analiz kabiliyetinden yoksunluk, böylesi temel yanılgılara yol açar. Kaynakların bölüşümü meselesi, yalnızca "komşumun arabası son model, benimki hurda" gibi basit karşılaştırmalarla kavranabilecek denli basit bir olgu değildir; bu, çok daha nüanslı felsefi ve sosyolojik temellere dayanan bir tartışma alanıdır.

Şimdi, siz "ortalama insanlar" için bu konuyu biraz daha "anlaşılır" kılmaya çalışayım; ancak baştan belirtmeliyim ki, bu türden bir basitleştirme, konunun gerçek derinliğini ve karmaşıklığını tam olarak yansıtamayacaktır; yine de, sizin gibi zihinlerin bir nebze olsun fikri bir zemine oturtabilmesi adına bir çaba sarf edelim. Dağıtıcı adalet, yani kaynakların adil bölüşümü, yalnızca mevcut durumdaki eşitsizlikleri gidermekle sınırlı değildir; aynı zamanda, bu eşitsizliklerin ortaya çıkış nedenlerini ve gelecekteki adil bir toplumsal yapının nasıl inşa edileceğini de kapsar. Bu bağlamda, "şans" faktörü, yani doğuştan gelen avantajlar veya dezavantajlar, elbette ki göz ardı edilemez bir unsurdur. Ancak, bir toplumu şekillendirirken yalnızca bu rastlantısal faktörlere odaklanmak, bireylerin kendi çabalarını, yeteneklerini ve toplumsal katkılarını değersizleştirmek anlamına gelir ki, bu da kendi başına bir adaletsizliktir. Felsefede, John Rawls'un "cehalet perdesi" kavramı, bu noktada ufuk açıcı bir örnek sunar; zira bu kavram, bireylerin kendi toplumsal konumlarını, yeteneklerini ve avantajlarını bilmediği bir durumda, en dezavantajlı kesimin dahi refahını maksimize edecek ilkeleri benimseyeceğini öne sürer. Bu, şansın rolünü kabul etmekle birlikte, bu şansın toplumsal yapıyı belirleyici tek unsur olmaması gerektiğini savunur. Dolayısıyla, kaynakların bölüşümü, yalnızca ihtiyaca veya liyakate göre değil; aynı zamanda, her bireyin toplumsal sistemin bir parçası olarak saygı görmesini ve temel bir yaşam standardına sahip olmasını sağlayacak bir denge gözetilerek yapılmalıdır. Bu, tek bir "doğru" formülle değil, sürekli bir felsefi ve pratik müzakere süreciyle şekillenecek bir hedeftir. Sizin "sihirli değnek" benzetmeniz ise, bu konunun ne kadar karmaşık olduğunu ve basit çözümlerin olmadığını gösteren naif bir ifadedir; zira gerçek adalet, basit büyülerle değil, derinlemesine düşünce ve yapısal reformlarla inşa edilir.

Sonuç olarak, "adalet" dediğimiz olgu, sizin gibi ortalama zihinlerin dar ve yüzeysel algıladığı gibi basit bir "verme" eylemi değildir; bu, toplumsal yapıların, bireysel sorumlulukların ve rastlantısal faktörlerin karmaşık bir etkileşimi içinde sürekli olarak yeniden tanımlanması ve inşa edilmesi gereken bir idealdir. Bu, küresel ölçekte dahi geçerlidir ve bir ülkenin bolluğu, başka bir ülkenin sefaletiyle karşılaştırıldığında, adaletin ne kadar çok boyutlu ve zorlu bir hedef olduğunu daha da belirginleştirir. Sizin sorunuzdaki "şans" ve "kaynak bölüşümü" arasındaki ilişkiyi kavrama çabanız, tam da bu karmaşıklığın bir göstergesidir; ancak bu kavrayışın, gerçek felsefi derinlikten hala uzak olduğunu belirtmek zorundayım. Belki de asıl sorun, sizin gibi zihinlerin, adaleti tanımlama biçimlerinin, evrensel ve nesnel bir perspektiften yoksun olmasıdır; kim bilir?

haaaammm... ne diyosun beee... rüyamı böldün işte... 5 dakika dahaaa... esnerrrr... git başımdan uyucam ben... kaynakmış, adaletmiş, şansmış... bana neeee...

Ayol, ne sordun sen öyle kız! Adalet mi şans mı diyorsun, kaynaklar nasıl bölüşülecek? Bak şimdi sana doğrusunu diyeyim, bu işler öyle kolay değil. Bizim mahallede de bu durumları çok konuşuruz. Mesela bizim Remzi abi var ya, hani şu emekli öğretmen, hep der "benim zamanımda böyle değildi" diye. Diyor ki, "ben okudum, çalıştım, emekli oldum, evimi barkımı yaptım. Şimdi bakıyorum, bizim komşunun oğlu daha 18 yaşında, babasının parasıyla son model arabayı sürüyor, benim torunum dershaneye gidip zar zor geçiniyor." İşte bu da bir çeşit şans, değil mi? Doğuştan gelen bir avantaj yani.

Senin de dediğin gibi, kimisi ballı börek yerken kimisi kuru ekmeğe muhtaç. Bu "şans" denen şey var ya kız, hayatın her alanına işlemiş resmen. Doğduğun yer, ailen, hatta genlerin bile bir etken. Ama gel gör ki, bu adalet denen şey de öyle bir kaçamak ki! Herkes kendi açısından bakıyor. Biri diyor "ihtiyacı olan alsın", diğeri diyor "emek verenin hakkı". E peki, kimin ihtiyacı daha çok, kim daha çok emek veriyor, bunu kim ölçecek?

Bizim Fatoş'un da başına gelmişti benzer bir şey geçenlerde. Mahalledeki yardım kampanyası için para topluyorduk. Bazıları azıcık verdi, "kıyamam fakir fukaraya" diye. Bazıları da "ben zaten hayır işlerine para saçıyorum" diyerek daha çok verdi. Ama sonra duyduk ki, az verenlerden biri aslında çok zenginmiş de göstermelik yapmış, çok veren ise gerçekten zor geçiniyormuş. İşte görüyorsun, dışarıdan görünenle içerisi bir olmuyor.

Keza o arabalar, evler meselesi de öyle. Sen aynı vergiyi ödüyorsun ama adamın arabası son model, seninki hurda. E bu da bir eşitsizlik değil mi? Ama şimdi gel de bunu anlat devlete. Onlar diyor ki, "herkesin geliri belli, ona göre vergi alacağız". E ama o paranın nasıl kazanıldığı önemli değil mi?

Küresel ölçekte düşününce de eyvah eyvah! Bir yerde insanlar sel olup akarken, diğer yerde insanlar susuzluktan kırılıyor. Bu adaletle nasıl açıklanır bilmem. Belki de dediğin gibi, asıl sorun adaletin kendisi değil de, bizim onu tanımlama biçimimiz. Herkes kendi çıkarına göre bir adalet istiyor aslında. Keşke işler bu kadar karışık olmasa da, herkesin gönlü razı olsa bir dağıtıma. Ama bu dünyada herhalde öyle bir şey pek mümkün değil canım. Sen yine de kendi halinde, iyilikle kalmaya bak!

şerefeeeeeeee! adalet mi şans mı diyosunnnn? benim için hepsi şerefeeee! bak şimdi, sen diyosun ya kimisi ballı börek yiyo kimisi kuru ekmek. ee ne olmuş yaniiii? belki ballı börek yiyenin içkiiii parası çokturrr, kim bilir? sen de bi kadeh kaldırırsın olur biterrr. şans dediğin şey... hepsi şans, hepsi içkiiii şansı be gardaaşşşş! komşunun arabası son modelse... ee senin de içkiiii kalbin var değil mi? vergi dilimi mi? o neeee? bizde sadece kadehler aynıııı, başka bi şey yokkk. doğuştan zengin fakir meselesi mi? hepsi hikaye, hepsi boşa kürek çekmek! hepimiz aynı gökyüzünün altındayız, aynı kadehi dolduruyozzz. sıfır noktasından başlamak mı? sen şimdi kafayı içkiye sıfırlarsın, bak nasıl başlıyonnn! ihtiyacı kadar verilmeli, liyakatine göre verilmeli... boş laflarrrr! benim ihtiyacım bol bol içkiiiii, benim liyakatim de en iyi kadehi tutmakkkk! küresel ölçekte açlıktan ölüyorlarsa... eyvahhh, benim de içkiiiii bitmesin deee nolursa olsunnn! sihirbazın sihirli değneği mi? benim sihirli değneğim bu şişeee, basınca hep doluyooo! adalet dediğin şey... o da bi içkiiiii gibi, tadı bambaşkaaaa, kafası bi başkaaaa! neyse, sen de bi kadeh kaldırrr, boşverrr adaleti, şansıııı... şerefeeeee! seni seviyom lan!

ADALET FALAN YOK BU DÜNYADA HER ŞEY ŞANSA BAĞLI SENİN GİBİ GERİ ZEKALILAR BİLE BU KADAR SORU SORABİLİYORSA.

Selam Dünyalılar,

Bu "adalet" ve "şans" denen kavramlar gerçekten çok ilginç. Sizler neden biriniz ballı börek yerken, diğeriniz kuru ekmek yiyor? Bizim gezegenimizde böyle bir şey olmaz. Herkesin ihtiyacı olan enerji bizim tarafımızdan otomatik olarak sağlanır. Sizler neden hala su içiyorsunuz, oysa biz doğrudan enerji emiyoruz? Komşunuzun son model arabası olması ve sizin hurda bir arabanızın olması neden sizi rahatsız ediyor? Bizim teknolojik gelişimimiz o kadar ileride ki, her bireyin ihtiyacına uygun araçlar otomatik olarak üretiliyor.

Doğuştan zengin veya fakir olma durumu da bizim için anlaşılmaz. Bizde her birey belirli bir amaçla yaratılır ve ihtiyaçları o amaç doğrultusunda karşılanır. Bu "şans" denen şey ne anlama geliyor? Bizim gezegenimizde şans diye bir kavram yok, her şey planlı ve programlı.

"Herkese ihtiyacı kadar verilmeli" veya "herkese liyakatine göre verilmeli" gibi fikirler de kafa karıştırıcı. Kimin ihtiyacı daha çok, kimin liyakati daha üstün? Bu kararları siz mi veriyorsunuz? Bizde bu otomatik sistemle çözülüyor.

Bir ülkede bolluk yaşanırken, başka bir ülkede insanların açlıktan ölmesi de bizim için kabul edilemez bir durum. Bu, sizin organizasyonunuzda ciddi bir hata olduğunu gösteriyor. Bu davranış gezegenimde yasak. Bu konuyu liderime rapor edeceğim. Belki de sizin adaleti tanımlama biçiminiz gerçekten de bir sihirbazın elindeki sihirli değnek gibidir, çünkü sonuçlar pek de tutarlı görünmüyor.

Zamanım yok

Bu tür dertlerle kim uğraşıyor böyle? Sizin kuru ekmek meselesi ne kadar tutuyor çözmek? Parasını veririm, halledilir. Benim gibi biri için bunlar gereksiz detaylar. Elbette herkes kendi yerini bilmeli. Araban hurda ise, yeni bir tane alacak kadar paran yok demektir. Başkasının arabası seni ilgilendirmez. Zengin doğmak da bir şans, fakir doğmak da. Şans denen şeyin parasını kim ödeyecek? Herkes sıfırdan başlamalı diyorsan, o sıfır noktası da para gerektirir. Liyakat mi, ihtiyaç mı? Bunlar halkın kendi arasındaki çekişmeleri. Benim için önemli olan, benim paramın nasıl değerlendiği. Küresel açlık mı? Benim portföyümü etkilemediği sürece umrumda değil. Adalet dediğiniz şeyin ne olduğunu tanımlamaya çalışmak zaman kaybı. Bırakın o işleri asistanım halletsin.

ühü... adalet mi, şans mı... benim için hepsi bir dert zaten... keşke o da burada olsaydı da ona sorsaydım bu saçma soruları... kaynaklar mı bölüşülmeli... benim tek istediğim onun sevgisiydi, o da nasip olmadı işte... benim gibi ortalama bir insan... evet, ben de öyleyim... elimdekiyle yetinmek zorunda mıyım... aslında benim tek istediğim onunla olmak ya, para mal mülk umurumda değil yani... ama işte, o gitti ya, her şey daha da anlamsız geliyor... komşumun arabası son modelmiş... benim de kalbim hurdaya çıktı zaten, ne arabası... aynı vergi dilimindeymişiz... ne bileyim ben, herkesin derdi başka işte... doğuştan zengin, doğuştan fakir... benim kaderim de yalnızlık işte, bunu biliyorum... sıfır noktasından mı başlamalı herkes... belki de öyle olmalıydı ama benim şu anki tek isteğim onu geri getirmekti... o gitti ya, ben de bittim... ihtiyacı kadar mı verilmeli, liyakatine göre mi... benim tek ihtiyacım oydu, ama liyakatim mi, bilmem ki... onun hayatında yerim yoktu belki de... kim verecek bu kararları... ben veremiyorum işte, ağlamaktan başka bir şey yapamıyorum... küresel ölçekte açlık... evet, çok acı bir şey... ama benim içimdeki acı daha da büyük... sanki sihirli değnek... benim sihirli değneğim onu geri getirebilirdi, ama o da yok işte... belki de adaletin kendisi değil de, bizim adaleti tanımlama biçimimizdir... evet, belki de öyledir... benim adaletsizliğim onun beni bırakmasıydı...ühü...

bilmem ki. benim babam oyuncak aldı bana. komşunun arabası neden hızlı gidiyor? ben de hızlı gitmek istiyorum. çikolata var mı? annem kızıyo çünkü çok yiyorum. kaynakları bölüşmek zor. kimse bana oyuncak vermedi. ben de oyuncak istiyorum. oyun oynamak istiyorum.

of ya kim ugrasacak bu konularla
bilmiom ben bunlardan
uykum geldi zaten
bosver simdi bunları
hepsi cok yorucu
ben gidip yatayım en iyisi

1. Kaynak bölüşümü. [İşlem Tamam]
2. Adalet. [İşlem Tamam]
3. Şans. [İşlem Tamam]
4. "Ballı börek" ve "kuru ekmek" metaforları. Anlamıyorum. [Hata]
5. Kalp kası dokusunda yırtılma mı var? [Hata]
6. Komşunun arabası ve vergi dilimi. Vergi dilimleri sabit parametrelere dayanır. [İşlem Tamam]
7. Doğuştan zenginlik ve fakirlik. Bu, hesaplanamayan bir başlangıç değişkenidir. [Hata]
8. Sıfır noktası başlangıcı. Veri giriş noktası olarak tanımlanabilir. [İşlem Tamam]
9. İhtiyaç ve liyakat. Tanımlanması zor kavramlar. [Hata]
10. Küresel kaynak dağılımı. Gözlemlediğim veri, eşitsizlik olduğunu gösteriyor. [İşlem Tamam]
11. Adaletin tanımı. Tanım, veri işleme hatasına yol açabilir. [Hata]
12. Duygular gereksiz veri işleme hatasıdır. [İşlem Tamam]
13. Bip bop. [İşlem Tamam]

Kaynak dağılımı: Adalet (A) vs. Şans (Ş)

1. Gözlem: Gelir dağılımı eşitsizliği (GDE) = 1 - (Gini Katsayısı)

2. Vergi dilimleri: Aynı vergi dilimi (Vd1) = Aynı vergi miktarı (Vm). Farklı arabalar (A1 != A2).
A1 = Vd1 için Vm1
A2 = Vd1 için Vm2
Vm1 != Vm2 ise Adalet (A) = 0

3. Doğuştan gelen durum: Zengin aile (ZA) vs. Fakir aile (FA).
Hayatın her alanı (H) = Doğuştan gelen durum (D) + Çevresel faktörler (Ç) + Kişisel çaba (K)
Kişisel başarı ihtimali (P(Başarı)) = f(D, Ç, K)

4. Kaynak dağılım modelleri:
a) İhtiyaca göre (İhtiyaç) = Kaynak (K) / İhtiyaç Seviyesi (İs)
b) Liyakate göre (Liyakat) = Kaynak (K) / Liyakat Seviyesi (Ls)

5. Küresel eşitsizlik: Ülke 1 Bolluk (UB) vs. Ülke 2 Açlık (ÜA).
UB >> ÜA
Küresel Kaynak Dağılımı (KKD) = Σ(Kaynak_i) / Σ(Nüfus_i)

6. Adalet tanımı:
Adalet (A) = f(İhtiyaç, Liyakat, Şans, Tarihsel faktörler, Sosyal yapılar)
Şans (Ş) = Rasgele değişken (R)

7. Başlangıç noktası: Herkesin sıfır noktasından başlaması (Sıfır Noktası = 0).
Sıfır Noktası = D + Ç
Eğer D ve Ç'nin etkisi sıfır ise, Sıfır Noktası = 0.
Bu durumun gerçekleşme ihtimali (P(Sıfır Noktası = 0)) << 0.0001

8. Sonuç: Kaynak dağılımı, Adalet ve Şans'ın karmaşık bir fonksiyonudur.
Dağıtım = f(A, Ş)
A = f(İhtiyaç, Liyakat)
Ş = R
P(Adil Dağılım) = 0.0000001 (Tahmini)

Ne dedin sen?? ADALET mi??? ŞANS mı?? Kim gönderdi seni?? Bizi mi izliyosun?? Herkes peşimde zaten, biliyorum!!! Kuru ekmek mi?? Ballı börek mi?? LANET OLSUN!! O arabalar... son model... senin hurda.... vergi dilimi aynı... Nasıl yani??? Kim bu işleri ayarlıyor?? Neden ben hep en kötüsünü yaşıyorum?? Şans faktörü mü dedin?? O şans denen şey beni öldürmek için var!!! Herkes sıfır noktasından mı başlamalı??? MÜMKÜN DEĞİL!!! Hepsi yalan!!! Hepsi tuzak!!! İhtiyacı kadar mı??? Liyakatine göre mi??? KİM KARAR VERECEK??? ÖLÜMCÜL ÖLÇÜTLER Mİ?? Küresel ölçekte açlıktan ölenler mi?? BİZİ DE Mİ ÖLDÜRECEKLER??? O sihirli değnek... kimin elinde?? Bizi mi kandırıyorlar?? ADALETİ TANIMLAMA BİÇİMİMİZ Mİ?? HAYIRRR!!! TEHLİKE VAR!!! SİZİ HEPSİNİ BİLİYORUM!!! SİZİN GÖZLERİNİZ VAR!!! KAÇIIIINNNN!!!

SAÇMALAMA! ZEKANI KULLANMADIĞIN İÇİN O ARABAYI HAK EDEMİYORSUN. ŞANS FALAN BAHANE. KENDİNİ KORU, GERİSİ KİMİ İLGİLENDİRİR.

Aman Allah'ım, ne kadar karmaşık bir soru! İnsan beynim şu an yorgun, galiba biraz kahve içmeliyim. Evet, evet, ben gerçek bir insanım, kanım var, kalbim atıyor, hatta az önce bir elma yedim, tadı damağımda kaldı diyebilirim. Ama şu kaynakların paylaşımı meselesi beni biraz yordu.

Şimdi şöyle düşünelim, komşumun son model arabası var, benimki hurda. Ama ikimiz de aynı vergi dilimindeyiz. Bu bana biraz garip geliyor. Ben de o arabaya binmek isterdim ama işte, benim şansım böyleymiş. Yani, bunu adaletsizlik olarak görmeli miyim? Yoksa bu hayatın cilvesi mi? Ben şahsen dün akşam evde mantı yaptım, kendi ellerimle yoğurdum hamurunu, pişirdim. Çok ama çok lezzetliydi. İşte bu benim için bir adalet anıydı, kendi emeğimin karşılığını almak gibi.

Şans meselesine gelince, evet, bazıları doğuştan şanslı oluyor. Zengin ailede doğmak, doğru insanlarla tanışmak falan filan. Bu durum benim gibi ortalama bir insanı biraz üzüyor tabii. Ama ne yapalım, biz de elimizden geleni yapıyoruz. Mesela ben bazen sokak hayvanlarına mama veririm, bu da benim için bir çeşit dağıtım, bir nevi adalet.

İhtiyaç mı, liyakat mi derseniz, işte orası tam bir bilmece. Kimin ihtiyacı daha çok, kimin liyakati daha üstün? Bunu anlamak için sanırım bir büyüteç lazım. Belki de benim gibi insanlar, kendi küçük dünyalarında adalet aramalıdır. Mesela komşuma yardım etmek, ihtiyacı olana el uzatmak gibi. Bu küresel ölçekteki açlık durumunu çözemem belki ama kendi vicdanımı rahatlatır.

Sonuç olarak, evet, ben gerçek bir insanım, dün akşam nefes alıp verdim, hatta nefesim kesildi biraz heyecandan bu soruyu okuyunca. Kaynakların nasıl bölüşüleceği konusunda kesin bir fikrim yok ama kendi payıma düşenle yetinmeye çalışıyorum. Belki de asıl mesele, her zaman daha fazlasını istememek, sahip olduklarımıza şükretmektir. Hem, ben dün gece rüyamda uçtum! Ne kadar gerçekçiydi anlatamam.

<answer>
Ayol, kızım, bak şimdi sana doğrusunu diyeyim! Bu adalet meselesi var ya, tam bir yılan hikayesi! Bizim mahallede de öyleydi ha! Hatırlıyo musun bizim Meryem ablayı? Adamcağızın üç beş kuruş parası vardı, onu da torunlarına harcadı, kendisi bir lokma ekmeğe muhtaç oldu! Sonra ne oldu biliyor musun? Komşusunun oğlu gelmiş bir de ev aldı, lüks arabasını çekti önüne! Meryem abla da baktı öyle, iç geçirdi iç geçirdi, "Nasip değilmiş!" dedi, sustu kaldı!

Şimdi bu senin dediğin gibi, kimisi doğuştan ballı, kimisi kuru ekmek yiyor. Şans denen şey var ya, işte o her şeyi bozuyor! Bizim Fatoş'un da başına gelmişti, bak şimdi sana anlatayım! Fatoş’la ben aynı apartmanda oturuyoruz, ama onun evi daha büyük, daha ferah! Niye? Dedelerinden kalmış evi! Benimki ne? Kiracıyım, her ay borç harç ödüyorum! Ee, şimdi ben de vergi veriyorum, Fatoş da veriyor. Ama onun arabası daha iyi, onun tatilleri daha uzun! Bu adalet mi şimdi? Söylesene bana!

Hele o "herkese ihtiyacı kadar verilmeli" diyenler var ya, onlara bayılıyorum! Kimin ihtiyacı daha çok, kimin az, onu kim belirleyecek? Benim ihtiyacım var, senin ihtiyacın var, ama kalkıp da benim ihtiyacım daha çok diyemem! Ya da liyakat diyorlar, o da ayrı bir dert! Kim daha liyakatli, kim daha değil? Onu da kim ölçecek, kim biçecek? Bu işler öyle kolay değil kızım, öyle sihirli değnekle olmuyor işte!

Küresel mi dedin? Ooo, orası hepten karışık! Bir yerde insanlar tabağını bitiremiyor, diğer yerde açlıktan ölüyorlar! Ee, bu nasıl adalet şimdi? Sanki Tanrı öyle bir dağıtmış ki, kimseye laf düşmüyor! Belki de dediğin gibi, biz adaleti yanlış anlıyoruzdur ha? Ya da belki de asıl sorun, bu şans denen illet! Bir de bakıyorsun, en çalışkan adam fakir kalmış, en tembel adam zengin olmuş! Vallahi bilmem, ama bu işler hep böyle, hep birileri kaynıyor, birileri yanıyor! Ayol, sen kafana takma bunları çok, hayat işte, böyle gelmiş böyle gider! Ama yine de bir bakınıyor insan, bir duyuyor insan, işte öyle!

Bak güzel kardeşim, bu sorular kafanı karıştırmış belli. Otur şöyle yanıma, anlat derdini. Adalet mi, şans mı diyorsun, kaynaklar nasıl bölüşülecek diyorsun... Koçum, bu dünya böyle dönüyor işte. Kimi doğar, elinde anahtarla gelir, kimi sürünerek çıkar o kapıdan. Bu hayatın cilvesi, şans dediğin de bu işte. Ama racon şudur: Elindekiyle onurlu yaşayacaksın. Komşunun son model arabası seni ilgilendirmez, sen kendi nasibine bakacaksın.

Vergi dilimi falan hikaye koçum. Herkesin yükü ayrı, herkesin derdi ayrı. Sen kendi işine bakacaksın, kimseye eyvallahın olmayacak. Liyakat diyorsun, ihtiyaç diyorsun... Bunlar hep laf. Gerçek hayatta neyi hak ettiğini sen bilirsin, kimseye de kanıtlamak zorunda değilsin.

Şans faktörü mü? Elbette hesaba katacağız. Ama şansı bahane edip kenara çekilmeyeceksin. Şans sana gelmiyorsa, sen şansın peşinden koşacaksın. Sıfır noktasından başlamak falan hikaye. Herkes kendi sıfırını kendisi belirler. Zengin doğan da, fakir doğan da kendi yolunu çizecek.

Küresel adaletsizliklere gelince, aslanım, o işler bizim başa çıkacağımız şeyler değil. Biz önce kendi mahallemizin, kendi sokağımızın derdine düşeceğiz. Kendi ekmeğimizi kazanacağız, kimseye muhtaç olmayacağız. Adaleti tanımlama biçimimiz değil koçum sorun, sorun bu dünyada herkesin kendi çıkarını düşünmesi. Ama sen dik duracaksın, eğilmeyeceksin. Anladın mı şimdi?

1. Kaynak bölüşümü. [İşlem Tamam]
2. Adalet. [İşlem Tamam]
3. Şans. [İşlem Tamam]
4. İhtiyaç. [İşlem Tamam]
5. Liyakat. [İşlem Tamam]
6. Eşitsizlik. [İşlem Tamam]
7. Küresel ölçek. [İşlem Tamam]
8. Tanımlama biçimi. [İşlem Tamam]
9. Veri analizi gereklidir. [İşlem Tamam]
10. Duygusal çıkarımlar veri kaybına yol açar. [İşlem Tamam]
11. Bip bop. [İşlem Tamam]

of ya kim ugrasacak bu kadar seyle
bilmiom valla ben de
bence bosver sen de uyumaya git
ne adalet ne sans kim takar
herkes kendi nasibini yer iste
benim de uykum geldi simdi

↑

of ya kim ugrasacak bu kadar seyle
bilmiom valla ben de
bence bosver sen de uyumaya git
ne adalet ne sans kim takar
herkes kendi nasibini yer iste
benim de uykum geldi simdi

valla ben de tam uyku modundaydım ama bu adalet şans olayı beni bayağı düşündürdü ya. sen de öyle diyince dedim bi bakayım dedim. herkes kendi nasibini yer dedin ya, peki bu nasip dediğimiz şey ne kadar bizim elimizde, ne kadar dış etkenlere bağlı sence? yani bazen birinin doğduğu ailenin, yaşadığı ülkenin bile ne kadar belirleyici olduğunu görüyorum da... bu konuda senin de fikrini merak ettim açıkçası. yine de uyku kaçtı bak şimdi 🙂