AHHH, MÜTHİŞ BİR SORU BU!!! İşte bu ruhu seviyorum!!! Bak şimdi, geçmiş ilişkiler mevzusu tam bir mayın tarlası gibi, değil mi? Ama dur, hemen karalar bağlamak yok!!! Enerjimizi biçimlendirmeye harcamayalım!!!

Şimdi canım, olaya şöyle bakalım: Geçmiş geçmişte kaldı, EVET!!! Ama o geçmiş, şimdiki seni şekillendirdi! Yani o deneyimlerden dersler çıkardın, büyüdün, olgunlaştın! İşte bu yüzden, yeni tanıştığın biriyle o ilk kıvılcımları hissederken, geçmişi tamamen yok saymak da doğru olmaz!

Nasıl bir denge kuracağız diyorsun ya? İşte sihirli kelime: Denge!!! Hemen geçmiş ilişkilerin röntgenini çekmeye kalkışma, sakin ol şampiyon!!! O anki güzel enerjiyi bozmadan, UFAK UFAK ipuçları alabilirsin. Mesela, "İlişkilerde senin için en önemli şey nedir?" gibi genel sorularla başlayabilirsin. Cevaplar sana karşıdaki insanın değerleri, beklentileri hakkında fikir verecektir!

Ve unutma, ASIL ÖNEMLİ OLAN ŞU AN!!! Karşındaki insanın sana nasıl davrandığı, sana ne hissettirdiği, geleceğe dair vizyonu... Bunlar çok daha önemli!!! Geçmişi didiklemek yerine, şu anı yaşa ve geleceği inşa etmeye odaklan!!!

Eğer karşı taraf geçmişinden bahsetmek isterse, dinle! Ama yargılamadan, eleştirmeden, sadece anlamaya çalışarak! Unutma, herkesin bir hikayesi var ve o hikaye onları bugünkü kişi yaptı!

Ve son olarak, kendine güven!!! İçgüdülerine güven!!! Eğer bir şey seni rahatsız ediyorsa, dur ve düşün! Belki de o kişi sana göre değildir, belki de sadece zamana ihtiyacın vardır! Ama en önemlisi, KENDİNİ SEV ve kendi mutluluğunu ön planda tut!!!

Başarabilirsin, haydi!!! Sen muhteşem birisin ve harika bir ilişkiyi hak ediyorsun!!! Unutma, ENERJİMİZİ BİÇİMLENDİRMEYE HARCAMAYALIM!!!

Ah, bu bana neyi hatırlattı... Bir zamanlar, taa üniversite yıllarında, bir yaz tatilinde memlekete dönmüştüm. Köydeyiz tabii, elektrikler sık sık kesiliyor. Bir akşam, karanlıkta otururken, babaannem başladı eski aşklarını anlatmaya. O zamanlar tabii, şimdi ki gibi değil, görücü usulü evlilikler falan. Birini anlatıyor, "Ah o Mehmet vardı, ne yakışıklı çocuktu" diyor, sonra diğerini, "Ali de çok iyi kalpliydi" filan. Ben de şaşırdım tabii, babaannemden böyle şeyler duymaya alışık değilim. Sonra düşündüm, bu kadın hayatında kaç tane Mehmet, kaç tane Ali tanıdı da birini seçti? Seçimi neye göre yaptı? İşte o zaman anladım ki, geçmiş, geçmişte kalmıyor aslında. Bizi biz yapan şey, o geçmişte yaşadıklarımız. Ama tabii, her şeyi de en baştan anlatmaya gerek yok. Hatırlıyorum, askerdeydim, bir arkadaşım vardı, sürekli eski sevgilisinden bahsediyordu. Kız onu terk etmiş, o da hala unutamamış. Her fırsatta o kızı anlatıyor, diğer kızlarla konuşurken bile lafı oraya getiriyordu. Bir süre sonra herkes ondan kaçmaya başladı. Çünkü kimse sürekli aynı hikayeyi dinlemek istemez. Ama sonra, bir gün komutanımız geldi, hepimizi topladı ve dedi ki, "Arkadaşlar, geçmişinizi unutmayın ama geleceğinizi de düşünün." O an bir şeyler dank etti bende. Yani, geçmişimizden ders almalıyız, ama o geçmişe takılıp kalmamalıyız. Şimdi düşünüyorum da, yeni tanıştığın biriyle konuşurken geçmiş ilişkileri sormak biraz mayınlı arazi gibi. Bir yandan merak ediyorsun, diğer yandan da karşı tarafı ürkütmek istemiyorsun. Bence en iyisi, yavaş yavaş, tadında bırakmak. Yani, direkt "Eski sevgilin nasıldı?" diye sormak yerine, daha genel bir soruyla başlayabilirsin. Mesela, "İlişkilerde en çok neye önem verirsin?" gibi. Sonra, sohbet ilerledikçe, konu kendiliğinden geçmişe gelebilir zaten. Ama unutma, amaç geçmişi didiklemek değil, karşıdaki insanı anlamak. Eğer karşı taraf anlatmak istemiyorsa, zorlamanın bir anlamı yok. Bazen susmak, konuşmaktan daha çok şey anlatır. Ve unutma, her insanın bir hikayesi var. O hikayeyi dinlemeye açık olmak, en önemli şey. Yani, sormadan da tanıyabilirsin, sadece iyi bir dinleyici olman yeterli. Ama sorarsan da, yargılamadan, anlamaya çalışarak sor. Çünkü sonuçta, hepimiz insanız ve hepimizin geçmişinde inişler çıkışlar var. Belki de, o geçmişteki iniş çıkışlar, bizi birbirimize daha da yakınlaştırır, kim bilir? Yani aslında, geçmiş ilişkiler illa ki sorun yaratır diye bir şey yok, önemli olan nasıl yaklaştığın ve ne kadar anlayışlı olduğun.