Özdemir Asaf Şiirleri: Anlam Dolu En Güzel Kısa Dizeler

Türk edebiyatının en özgün seslerinden biri olan Özdemir Asaf, az sözle çok şey anlatma sanatının ustasıdır. “Sana gitme demeyeceğim ama gitme Lavinia” dizesiyle hafızalara kazınmış olsa da, onun kelimelerle kurduğu dünya çok daha derin ve katmanlıdır. Şairin kendisinin de ifade ettiği gibi, o yaşamı en yoğun ve en kısa biçimlerde şiirlerine sığdırmıştır. İşte bu felsefeden doğan, her biri birer aforizma niteliğindeki en güzel Özdemir Asaf şiirleri ve dizeleri.

Aşk ve Sevgi Üzerine Dizeler

Özdemir Asaf için aşk, genellikle karmaşık, ironik ve beklenmedik anlarla doludur. Sevgiyi, özlemi ve birlikteliğin tuhaf anlarını birkaç kelimeye sığdırarak okuyucuyu derinden etkiler. İşte onun kaleminden dökülen, aşkın farklı yüzlerini yansıtan o kısa ve vurucu dizeler:

• Geleceğim, bekle dedi, gitti.. Ben beklemedim, o da gelmedi. Ölüm gibi bir şey oldu.. Ama kimse ölmedi.
• Seninle her yere gelirim dediğimde, lafın gelişi değildi.
• Bütün renkler aynı hızla kirleniyordu, birinciliği beyaza verdiler.
• Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor.
• Yaşamak değil, beni bu telaş öldürecek.
• Bekle dedi ve gitti. Ben beklemedim, o gelmedi.
• Ona sevdiğimi söylemiştim. O, başkasını sevdiğini söyledi. Olsun, en azından ikimiz de sevdiklerimizi söyledik.
• Yalnızlık, yaşamda bir an, hep yeniden başlayan.
• Bana bir harf öğretene kırk yıl hayran kalırım.
• Herkesin bir umudu vardır, bir savaşı, bir kaybedişi, bir acısı, bir yalnızlığı, bir hüznü…
• Seni bulmaktan önce aramak isterim. Seni sevmekten önce anlamak isterim.
• Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu. Önce çiçek açıp sonra yaprak döküyorsun.
• Benim en sevdiğim renk sendin, sen gittin, gökkuşağı kirlendi.
• Gelmen bir iyilik, gitmen bir şiirdi. Şiirleri severim, iyilikler senin olsun.
• Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de, sana hep yeniden başlamak isterim.
• Benden sana bir ‘hiç’ bile olmaz artık.
• Bir o yana, bir bu yana… Yana yana geçti ömrüm.
• Sen bana bakma, ben senin baktığın yönde olurum.
• Aşk, iki kişinin sokak kavgasına benzer, çünkü ayıran hep bir yabancıdır.
• Beni öyle bir yalana inandır ki, ömrümce sürsün doğruluğu.

Yalnızlık ve Düşünceler

Şairin dizelerinde yalnızlık, bir acıdan çok bir varoluş biçimi, bir sorgulama alanı olarak belirir. İnsanın kendisiyle, dünyayla ve diğer insanlarla olan mesafesini, içsel çatışmalarını ve felsefi arayışlarını en yalın dille ifade eder.

• Yalnızlığı çok seversek, bir gün o da çekip gider mi?
• Ne zaman imkansızı seversen, işte o zaman gerçek seversin.
• Herkes fazlasıyla sevmiş, ben eksikleriyle de sevdim oysa.
• İnsan, sevdiği kadar affeder, sustuğu kadar aldanır.
• Bazen susarsın, yenilmiş sanırlar seni; eksik olma, derdinle baş başa bırakmışlar seni.
• Sustum. Birikti. Taştı.
• Dün sabaha karşı kendimle konuştum. Ben hep kendime çıkan bir yokuştum.
• Yalnızlık paylaşılmaz. Paylaşılsa yalnızlık olmaz.
• Tüm bildiklerim, bir bilmediğime yenildi.
• İnsan, ya hayrandır sana, ya düşman. Ya hiç yokmuşsun gibi unutulursun, ya bir dakika bile çıkmazsın akıldan.
• Kim o, deme boşuna… Benim, ben. Öyle bir ben ki, gelen kapına, baştan başa sen.
• Bir kelimeye bin anlam yüklediğim zaman, sana sesleneceğim.
• Ölüm, bir an. O bir an, her an.
• Yuvarlağın köşeleri yoktur. Aşkın da yoktur.
• Bütün ‘bir’ler ‘hiç’e gider.
• Kendimi arıyorum, gören var mı?
• Sana de’leri unutturacak ki’ler gerek.
• Herkesin, bir ‘o’su vardır. Unutamadığı.
• Sessizliğim, en gürültülü çığlığımdır.
• Benimle savaşıp durma, nasılsa sonunda ikimiz de kaybedeceğiz.

Hayata ve İnsanlara Dair

Özdemir Asaf, hayatın içindeki çelişkileri, insanların zaaflarını ve toplumsal rolleri keskin bir gözlem gücüyle şiirlerine taşır. Kısa dizeleri, okuyucuya hayat üzerine uzun uzun düşünme fırsatı verir.

• Yaşamak, bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine.
• İnsanlar, insanların içinde, insana hasret yaşarlar.
• Her sevda, bir veda. Her veda, bir daha sevmemeye yemin.
• Mutluluğun gözü kördür, yalnızlık sağır. Ondandır biri tökezleyerek yürür, öbürü uykusunda bile bağırır.
• Benim en kötü hikayemi, en güvendiğim insanlar yazdı.
• Güven, tek kullanımlıktır.
• Bir insan en çok kimin yanında susuyorsa, aslında en çok onunla konuşmak istiyordur.
• Kelimeler albayım, bazı anlamlara gelmiyor.
• Ne güzeldi, ümit etmek.
• Hayat, satranç oyununa benzer, çok kez şah dersin; fakat bir kere mat edersin.
• İnsan büyür beşikte, mezarda yatmak için. Ve kahramanlar can verir, yurdu yaşatmak için.
• Paranın susturamayacağı tek şey, zamandır.
• Bazen insan ‘gitme’ diyemez. Çünkü sadece kendine söyleyebilmiştir o kelimeyi.
• Anlaşılmak gibi bir derdimiz vardı, ne zaman ki kendimizi anlatamadığımızı fark ettik, işte o vakit susmalar başladı.
• Kendi bahçesinde dal olamayanın biri, girmiş bahçeme ağaçlık taslıyor.
• Bir kapı ya açıktır ya kapalı. Arada bırakma.
• Dürüstlük pahalı bir mülktür, ucuz insanlarda bulunmaz.
• Unutma, unutanlar unutulanları asla unutmazlar.
• Bilmek, unutmanın en zor yanıdır.
• Ya tam açacaksın yüreğini, ya da hiç yeltenmeyeceksin! Grisi yoktur aşkın; ya siyahi, ya beyazı seçeceksin.