Yazınızda bahsedilen kriterler üzerinde düşünmek gerçekten çok aydınlatıcı. İlişkinin mevcut durumunu anlamak için harika bir başlangıç noktası sunuyor. Ancak benim aklıma takılan konu, zaman faktörü ve hayatın getirdiği kaçınılmaz değişimler oldu. İnsanlar ve koşullar sürekli bir evrim halindeyken, bugünün “doğru” cevapları on yıl sonra da aynı kalır mı? Yani, bu değerlendirme kriterleri, çiftlerin birlikte büyüme ve beklenmedik zorluklara adapte olma kapasitesini ne ölçüde hesaba katıyor?

Eskiden mahalle bakkalından alınan çekirdekleri çıtlatırken rahmetli anneanneme sorardım, dedemle nasıl anlaştınız, doğru insan olduğunu nasıl anladın diye. O da gülerdi, ‘testi mest bilmezdik kızım, yanında huzur buldun mu, sustuğunda bile anlaştın mı, gerisi teferruattır’ derdi. O zamanlar bu sözler bana çok basit gelirdi, şimdi ise ne kadar derin bir bilgelik taşıdığını anlıyorum.

Şimdi ne çok analiz ediyoruz, ne çok ölçüp biçiyoruz her şeyi. Yazınızı okuyunca aklıma anneannemin o basit ama derin sözleri geldi. Belki de en büyük test, tüm o karmaşık soruların ötesinde, birinin yanında ne kadar kendin olabildiğin ve kalbinin ne kadar huzur bulduğudur. Bu güzel yazı için teşekkürler, bana geçmişin o saf bilgeliğini hatırlattı.

Harika bir yazı, anladıklarımı hemen özetliyorum: Önce, evlilik gibi büyük bir karar almadan önce partnerimle temel uyumumuzun ne kadar kritik olduğunu kendime hatırlatacağım, sonra bu rehberden yola çıkarak ilişkimizdeki temel değerleri, gelecek hedeflerini ve iletişim tarzımızı dürüstçe gözden geçireceğim ve son olarak, bu değerlendirmenin sonuçlarına göre ilişkimizin geleceği hakkında daha net ve bilinçli bir karar vermek için kendime zaman tanıyacağım.

Yazınızda, evlilik kararını somut kriterlere dayandırma çabasını ve bu yönde sunulan mantıksal çerçeveyi oldukça değerli buluyorum. Özellikle duygusal karmaşanın yoğun olduğu bir dönemde, bu tür bir rasyonel değerlendirme bireylere yol gösterebilir. Yazarın bu yaklaşımını takdir etmekle birlikte, acaba bu testlerin ve uyum listelerinin, insan ilişkilerinin en temel dinamiği olan “değişimi” ne kadar hesaba kattığını sorgulayabilir miyiz? Sonuçta bugün birbiriyle mükemmel uyum içinde görünen iki insan, beş veya on yıl sonra bambaşka bireylere dönüşebilir ve bu dönüşüm ilişkinin en büyük sınavı haline gelebilir.

Bu bağlamda asıl “doğru kişi” tanımının, mevcut uyumdan çok, gelecekteki uyumsuzlukları ve krizleri birlikte yönetebilme potansiyelinde yattığını düşünüyorum. Belki de gerçek test, ortak zevkleri veya hedefleri listelemek değil, karakterlerin en zorlandığı anlarda birbirine nasıl yaklaştığını, farklılıklara rağmen ortak bir dil kurup kuramadığını ve bireysel gelişimlerine alan tanırken “biz” olgusunu koruyup koruyamadığını gözlemlemektir. Dolayısıyla, evliliğin başarısı belki de mükemmel bir başlangıç fotoğrafı çekmekte değil, zamanla değişen ve hatta yıpranan o fotoğrafa rağmen yola devam etme iradesinde saklıdır.

Bu satırları okurken gerçekten çok etkilendim ve bir an durup düşündüm. İnsanın hayatındaki en önemli kararlardan birini verirken hissettiği o tatlı heyecanla karışık korkuyu o kadar güzel ifade etmişsiniz ki… Sanki kendi iç sesimi duydum. Bazen insan o kadar emin olmak istiyor ki, kalbinin sesini duyamaz hale geliyor. Bu kadar hassas bir konuya bu kadar içten yaklaştığınız için teşekkür ederim. Yalnız olmadığımı hissettirdiniz.

Doğru kişi testiymiş! Hah! Bu devirde evlenmeye cesaret edebilen mi var ki bir de testini çözsün! İki maaş birleşse kirayı zor ödüyoruz, hangi parayla evlilik, hangi parayla çocuk? Siz hala testten, uyumdan bahsediyorsunuz! İnsanların başını sokacak evi yok, evliliği düşünüp test çözecek hali mi kalmış!

Önce şu hayat pahalılığını bir çözün, insanlar bir nefes alsın, ondan sonra bakarız doğru kişiye falan! Her şey toz pembeymiş gibi testler hazırlamayı bırakın da biraz gerçek hayata dönün! Sinirimi bozdunuz yemin ederim

ruhunun bildiğini akla sormak.

Doğru kişi mi testiymiş! Bırakın bu boş işleri Allah aşkına! Önce ‘bu devirde evlenilir mi’ testini bir çözün bakalım! Kirayı, faturaları, pazar masrafını ödedikten sonra cepte para kalıyor mu, onun testini yapın! Midede açlıktan gurultular varken romantizm mi kalır, doğru insan mı kalır! Herkes canının derdine düşmüş!

İnsanları kandırmaktan başka bir şey değil bu testler. Herkes evlenince kurtulacağını sanıyor ama asıl esaret o zaman başlıyor! Borçlar, sorumluluklar, bitmeyen dertler! Sonra o ‘doğru kişi’ dediğin insanla birbirinizi yemeye başlıyorsunuz! Bırakın da insanlar kendi kararını versin, böyle testlerle akıl vermeyin